เพื่อน (มีเยอะแล้ว)

เหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นในอดีตได้เกิดขึ้นอีกครั้ง จะมีก็เพียงแค่ตัวละครที่เปลี่ยนแปลงไป
เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ชวนเพื่อนที่ทำงานมาช่วยงานที่มหาวิทยาลัย ตอนที่ชวนก็กังวลใจอยู่
ว่าจะมาได้ไหม เพราะเขาเองก็งานยุ่ง เรียนหนักไม่แพ้เราอีกตั้งหาก แต่แล้วในที่สุดก็นัดได้
มาหาแบบไม่ให้ตั้งตัวนัดเจอกันตอนห้าโมงเสาร์ที่แล้ว แต่ถึงเวลาไม่กล้าโทรหาเลย ก็ยืนบ่นกับเพื่อน
ว่าไม่เห็นมาสักที แต่ก็ไม่กล้าโทรตามคุณชายหรอกเพราะเดี๋ยวงานจะเข้าเสียก่อน สักพักมีคนมาเรียก
ข้างหลัง "ว่างั้ย รอนานไหม"ไม่รู้ว่าจะได้ยินที่เราบ่นหรือเปล่านะ แต่รู้สึกประทับใจมาก
เพราะเขาขับรถมาหาทั้ง ๆ ที่เจ็บข้อมือ ยิ่งไปกว่านั้น บ้านเขากับบ้านเราก็อยู่ไกลกันเป็นอำเภอ ๆ เลย

และก็ไม่เสียแรงที่ชวนมาช่วยงาน เพื่อนเต็มที่มาก ๆ และก็ยังคงเป็นห่วงเป็นใยว่าจะสอบแล้ว
อ่านหนังสือแล้วหรือยัง จะให้ติวก็ได้นะ "โชคสองชั้น" จริง ๆ เลย ด้วยความดีใจตอบรับข้อเสนอ
แบบสวยใสไร้สติกันเลยทีเดียว ... แต่ก็กลับมานั่งคิดว่า เสาร์ที่แล้วมาช่วยงานเราแล้ว
เสาร์นี้ก็คงต้องให้คิวกับคุณแฟนของเขาบ้าง ... เราเองต้องคอนเฟิร์มเวลา ก็เลยออกปากเองว่า
"ไม่ต้องเกรงใจ ถ้าไม่สะดวกกก็ไม่ต้องมาก็ได้นะ" เขาอาจจะรู้สึกผิดบอกว่า "จะให้ช่วยอะไรก็โทรหาได้ตลอด" ได้ฟังประโยคนี้แล้ซึ้งใจเป็นที่สุด เพราะนี้ไม่ใช่ครั้งแรก ที่เราได้รับน้ำใจจากเขา
หลายต่อหลายเหตุการณ์ที่เขาคอยช่วยเหลือ หลายต่อหลายครั้งที่คอยรับฟังปัญหา
หลายต่อหลายครั้งที่ช่วยเป็นติวเตอร์ออนไลน์ ...

คนในบริษัทฯ ไม่มีใครรู้หรอกว่าเราคุยกัน (คนรอบตัวเรา) ก็เหมือนครั้งหนึ่งในอดีต
ที่ฉันเคยรู้จักเพื่อนสนิทของฉัน ที่ตอนนั้นเขาเองก็มีแฟน แต่ก็เสียสละเวลามาดูแลเรา
มารับฟังปัญหาเรา ในฐานะที่เราเป็นเพื่อน ถามว่าครั้งนั้นรู้สึกดี ๆ ไหม รู้สึกดีมาก ๆ
แต่แล้ววันหนึ่งเขาสองคนก็เลิกกัน แต่เราก็ไม่ได้เข้าไปแทนที่ใคร เป็นได้เพียงเพื่อนและน้องสาว
ที่คอยมองอยู่ห่าง ๆ ครั้งเหตุการณ์เหมือนเดิมเลย เราต้องนั่งฟังเพื่อนร่วมงาน
กล่าวถึงเขาที่มีแต่แง่ลบ ... เพราะไม่มีใครรูว่าเราคุยกันมากน้อยขนาดไหน
แต่ก็ไม่กล้าเอยป่ากบอกใครหรอก ... แต่ก็ดีใจที่อย่างน้อยฉันก็ยังมีเพื่อนอีกคน
ที่คอยอยู่ข้าง ๆ ... ขอบคุณนะค่ะ ที่ทำให้ในบางวันของเรา พอจะยิ้มได้บ้างอะไรบ้าง

     Share

<< ดีใจที่มีเธอกลับมาเขียนไดอารี่ออนไลน์อีกครั้ง >>

Posted on Fri 11 Mar 2011 19:53

 

 
  
 






ความเหงาตัวโต ๆ
กลับมาเริ่มเขียนไดอารี่อีกครั้ง
รักนี้...ที่เสม็ด
ไดอารี่คลับ กับ ความรัก
เดือนแห่งความรัก
คำตอบ
ความสุขนั้นสั้นเหลือเกิน
กลับมาเขียนไดอารี่ออนไลน์อีกครั้ง
เพื่อน (มีเยอะแล้ว)
ดีใจที่มีเธอ
คิดถึง.....
ความรู้สึกดี ๆ
ทำอย่างไรดี
ความหวังเล็ก ๆ



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn