Calendar
 
  Last Diary
 
:: สุขกับเสียงธรรม
:: นิทานของฉัน
:: เรื่องบังเอิญของฉัน
:: ฉันมีความสุข
:: ปรับสภาพลำไส้ (ดีท็อกซ์ ยันฮี)
:: ผลออกมาแล้ว
:: นับเวลาถอยหลัง
:: ณ ถนนคนเดิน (อ.เมืองจันท์)
:: ดีของเขา ไม่ใช่ของเรา
:: บ้านสายลม (ครั้งที่ 1)
:: รวมมิตรมากมาย
:: คิดแล้วมันทุกข์ ก็อย่าไปคิด
:: เรื่องนี้ใครผิด
:: วัดอัมพวัน (สิงห์บุรี)
:: อะไรจะเกิด มันก็ต้องเกิด
:: บัตรใหม่
:: จม. ความในใจจากหลาน ๆ
:: เรามีบุญสัมพันธ์กัน
:: อีกซักเรื่องนึง (เพื่อนปุ้ม)
:: ฉิวเฉียด
:: ป่วยจนได้
:: ทะเล๊-ทะเล
:: วันเกิด & วันถูกหวย
:: สติอยู่ไหนเนียะ!!!
:: ความจริงของชีวิต
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  :: ดีของเขา ไม่ใช่ของเรา  

 

รู้ไม่ละ หาพระไม่เจอ

 

 

เคยเห็นข้อความนี้มาหลายครั้งแล้ว "รู้ไม่ละ หาพระไม่เจอ" (จากเวปผลบุญดอทคอม)
รู้สึกว่าเป็นข้อความสั้น ๆ แต่ไม่เข้าใจความหมายเท่าไหร่
อ่านก็ผ่าน ๆ ไม่ได้ใส่ใจมา

 

เพิ่งรู้สึกเข้าใจความหมายก็วันนี้
เพราะมันตรงกับตัวเอง อ่านเยอะ ฟังเยอะ เหมือนเข้าใจ เหมือนทำได้ไม่ยาก
พอใครพูดเราก็นึกขึ้นได้เลย เคยอ่านมาแล้ว เคยฟังมาแล้ว
พอปฏิบัติจริง ๆ ก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรพัฒนาขึ้นเท่าไหร่ ก็ได้แต่สงสัย
นี่ละมั้งที่รู้ว่าอะไรเป็นยังไง แต่ละทิ้งไม่เป็น แล้วจะไปเจอพระได้ยังไงล่ะ ><"
เอาใหม่ ๆ ต้องลองกลับไปฝึกเรื่อย ๆ ให้มันรู้ไปว่าว่าพยายามแล้วมันยังไม่ได้

 

 

ชอบบทความนี้จัง สั้น ๆ แต่ได้ใจความ ง่าย ๆ ไม่ต้องมานั่งตีความหมาย

สถานที่ดี ครูบาอาจารย์ดี ไม่ได้หมายความว่าคนที่อยู่นั่นจะดี

สมัยหลวงพ่อวัดท่าซุงอยู่ ท่านบอกว่า
ที่ไหนมีน้ำ ที่นั่นต้องมีปลา ที่ไหนมีคนดี ที่นั่นก็มีคนชั่ว
แต่ถ้าที่ไหนดีมาก ๆ แล้วมีคนชั่ว แสดงว่าชั่วถึงที่สุด

ได้ยินแล้วสยอง..น่าสงสารนะ..อย่าไปโกรธ อย่าไปเคืองอะไรเลย เก็บไว้ในใจก็หนักใจเปล่า ๆ สิ่งที่เขาทำ คิดเสียว่าเขาทำเดี๋ยวเขาก็ได้รับโทษของเขาทีหลัง ถ้าหากว่าเราเห็นข้อบกพร่องของเขา ก็แปลว่าเราอยู่ในจุดที่สูงกว่า ไม่ควรที่จะลดตัวลงไปเกลือกกลั้วกับ รัก โลภ โกรธ หลง ของเขา ก้าวขึ้นมาให้สูง ๆ หนีให้พ้นไปไกล ๆ

เขาไม่ได้ชั่วหรอก เขาทำดี แต่ว่าดีแค่นั้น เขาทำดีเขาคิดว่าดี แต่คราวนี้มันดีของเขา ไม่ใช่ดีของเรา ไม่ใช่ดีโดยมาตรฐานของส่วนรวม และไม่ใช่ดีโดยมาตรฐานของพระพุทธเจ้า แค่ดีของเขา

ฉะนั้น..บุคคลประเภทนี้เรียกว่า ยังมีอวิชชา คือ ความมืดบอดอยู่เป็นปกติ เมื่อมีความมืดบอดอยู่เป็นปกติ ก็นับว่าเป็นผู้ที่น่าสงสาร เหมือนกับคนหลงทาง ไม่ได้หลงทางเปล่า เขามั่นใจว่าทางของเขาถูก พยายามจะดึงเราไป ถ้ารู้ก็หลบเสีย ไม่ไปกับเขาด้วย


พระครูธรรมธรเล็ก สุธมฺมปญฺโญ
เทศน์(ช่วงบ่าย) ณ บ้านอนุสาวรีย์
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๒

ที่มา : http://www.watthakhanun.com/webboard/showthread.php?t=761

 

 

     Share

<< :: บ้านสายลม (ครั้งที่ 1):: ณ ถนนคนเดิน (อ.เมืองจันท์) >>


Posted on Thu 11 Mar 2010 14:26

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh