เรื่องของตาที่โดนกุ้งยิง
อะไรที่เรารอมันมักจะช้าเสมอ
ไม่เคยมีวันไหน ที่ไม่ได้ผัดกะเพรา
เมื่อผู้หญิงเค้าดูฟุตบอลโลก
คำถามจากป้ายชื่อร้าน(แอบโฆษณา)
เจ็บตัว
คิดถึงสยาม
เข้าวัด ไหว้พระ ให้ใจเย็นๆ
ภูเก็ต ตอนที่ 2 เที่ยวไปกินไป
ภูเก็ต ความสุข ที่แลกด้วยความดำ ตอนที่ 1
แพ็คกระเป๋า ไปภูเก็ต
ไม่ใช่แค่มือถือ
ถั่ว(ลันเตา)หวาน ผัดกะปิกุ้งหมึก
ปลาอะไร?ทอดทับทิม ได้บ้าง
ตามไปดู อาเฮียของผมเค้าทำงาน
ฝันร้าย ฝันหลอน
รูปงานบุญเลี้ยงพระ
ทำบุญ เลี้ยงเพลพระ ที่บ้าน
ฟุตบอลในความฝัน
ความกลัว กับ กระดุมเม็ดหนึ่ง
เรื่อง เมคอัพ กับ ผู้หญิง
เต้าหู้ทอดยัดไส้
เรื่องของคนทำเต้าหู้ขาย
วันนี้ วันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๓
เมื่อตรุษจีนที่ผ่านมา
ทำ"แหนมคลุกฝุ่น"
สว่าง กับ สลัว
เตี๋ยวต่อชาม
การกลับมาของ ร๊อค เล็ก เล็ก
ความกวน...ของแม่ค้าในตลาดสดราชบุรี
ประโยชน์ของการล้อ ชื่อพ่อ ชื่อแม่กัน
บันทึก(ไม่)ลับ
นั่นแหละคือความกดดัน
รูป วันแซยิด อาม่าของผม
ไปเยือน สุสานทหารพันธมิตร สะพานข้ามแม่น้ำแคว
เที่ยวเมืองไทย ไม่ไปไม่รู้ ณ. Jim Thompson Farm
One day trip เที่ยวทุ่งทานตะวัน ยันไปถึง วิหารหลวงปู่โต ที่โคราช
หมี่โคราชของฝากจากสุพรรณ
01/01/10 สวัสดีปีใหม่ กับ ร่างอวตารของผม
ใหม่
แป้ง
(ละ)อ่อน






 

ตื่นนอนเมื่อตอน 9นาฬิกา กว่าๆ เป็นปกติ
ผมก็เข้าห้องน้ำ ทำธุระส่วนตัว เป็นประจำตามเวลาปกติ
แล้วผมก็เดินออกจากห้องน้ำ มาล้างหน้า แปรงฟันตามปกติ
ระหว่างกำลัง แปรงฟัน พอดีสายตา ของผมก็เหลือบ ไปเห็น
เม็ดกระดุม หนึ่งเม็ด สีดำ วางอยู่ใกล้ๆแถวนั้นพอดี ชักจะไม่ปกติซะแล้ว
แว๊บแรกที่เห็น บอกตามตรง ขนแขนชูชันทันที
"เฮ้ย กระดุม เม็ดนี้ ของ ใครว่ะ มาวางไว้แถวๆนี้ทำไม"

อ่อ ลืมบอกไปถ้าใครเคยอ่านไดอะรี่ ของผมตั้งแต่แรกๆ
จะรู้ว่า ผมเป็นคนที่กลัว จนถึงขั้น แขยง ยี้ เม็ดกระดุม  เป็นที่สุด
ไอ้ผมเนี่ย เป็นคนรู้สึกไม่ค่อยชอบ เมื่อเห็น เม็ดกระดุมแบบนี้
เรียกว่า เป็นอาการ กลัวแบบ phobia อย่างนึง
มันมีสาเหตุนะครับ  ว่าทำไมถึงกลัว ขออนุญาตเล่าย้อนอีกที

 

จริงๆแล้วเรื่องนี้ เป็นความลับเข้าขั้นสุดยอดของผมเลย
ผมจะเก็บความรู้สึกแบบนี้เอาไว้ในใจมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว
ก็จะมีไม่กี่คนที่จะรู้หรอกว่าผม ไม่ชอบเม็ดกระดุมแบบนี้
ผมไม่ค่อยบอกให้ใครรู้หรอก เพราะกลัวคนที่รู้จะแกล้งเอา

เป็นเพราะตอนเด็กๆเลย เล่นกะ เพื่อนๆตามประสาเด็กๆ
แล้วเพื่อนมันก็เอากระดุมเสื้อนักเรียน มากัดเล่น ทั้งๆที่มันยังติดอยู่กับเสื้อนั่นแหละ
แล้วเด็กๆมันก็ตัวดำๆ  เสื้อผ้าดำๆ เสื้อนักเรียนก็ดำๆสกปรก เพื่อนมันก็กัดกระดุมเสื้อเล่น
จนกระดุมมันหลุดขาดออกมาจากเสื้อ  ผมร้องทันที "สกปรก ว่ะ"
กระดุม มันก็ยังอยู่ในปากเพื่อน มันก็เลยวิ่งมาจ่อๆตรงหน้าผม พร้อมแลบลิ้นใส่
แล้วไอ้บนลิ้น ของมันก็ดันมี เม็ดกระดุมแปะ อยู่บนลิ้นของเพื่อนผมนั้นแหละ!!!
เม็ดกระดุม หนึ่งเม็ด วางอยู่บนลิ้นเปียกๆ นึกดูว่าน่าขยะแขยง ดีไหมล่ะ

ความขยะแขยงแบบนี้ เกิดขึ้นได้ครับ ถ้าเราไปมีอดีตฝังใจไม่ดีกับสิ่งเหล่านั้น
ไอ้เรื่องกลัวกระดุม ของผมเนี่ย คือ เม็ดกระดุม มันต้องอยู่ผิดที่ผิดทางนะครับ
ถ้ามันยังติดอยู่บนตัวเสื้อ เนี่ยไม่เป็นไรยังพอสัมผัสได้ แต่ถ้าหลุดวางอยู่เป็นเม็ดๆเนี่ย
รู้สึก แขยงขึ้นมาทันที เพราะ เป็นอาการฝังใจมาตั้งแต่เด็กๆที่เพื่อนมันแกล้งผม

แต่ความกลัว แบบนี้ ทางการแพทย์ สามารถรักษาได้โดย วิธีหนามยอก เอาหนามบ่ง ครับ
คือ ฝึกให้ได้เผชิญกับสิ่งที่กลัว ทีละน้อยๆ แล้วค่อยๆเพิ่มระดับ มากขึ้นๆ จนให้มันรู้สึกชิน
จนในที่สุดอาการกลัวก็จะค่อยๆ น้อยลงจนหมดไปในที่สุด

เคยได้ดูรายการ ทูไนท์โชว์ เค้าก็มีคุณหมอ ที่เป็นจิตแพทย์
มาบอกถึงการกลัว สิ่งต่างๆของคนเรา เป็นอาการทางจิตแบบหนึ่ง
มีหลายระดับ ไล่มาตั้งแต่ ไม่ชอบ รังเกียจ ขยะแขยง จนถึงกลัวมากๆ
แต่ว่า เราสามารถ รักษาความกลัวแบบนี้ให้หายได้
คุณหมอ บอกว่า คุณหมอรักษาให้หาย ได้ด้วย วิธีการสะกดจิต
ให้คิดว่า เรื่องกลัวแบบนี้เป็นเรื่องปกติ เรื่องธรรมดา
สะกดจิตสั่งให้สมองของเรา อย่ากลัวๆ แล้วจะหายได้จริงๆในที่สุด
ความกลัวเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเอง เมื่อเราสร้างเอง ก็ต้องหายเองได้

ในรายการ เชิญคุณ เอกพัน บรรลือฤทธิ์ มาเป็นคนทดลองให้คุณหมอสะกดจิต
ให้รักษา การกลัวของ คุณ เอกพัน ซึ่งเค้า จะกลัวเข็มฉีดยามากๆ
คุณหมอ ก็ใช้วิธี สะกดจิต ให้ เค้าคิด ว่า เข็มฉีดยา ก็คือ เข็มธรรมดาๆ
ไม่มีอะไรน่ากลัว ฝึกคิดซ้ำๆแบบนี้ ทุกวัน มันก็ค่อยๆลดความกลัวลง
แล้วผลสุดท้าย คุณ เอกพัน ก็ทำได้สำเร็จ หายกลัวเข็ม ในที่สุด

หลังจากดูรายการตอนนั้นจบ ผมก็นึกย้อนมาถึงตัวเอง
เอ๊ะ เราน่าจะฝึก รักษาอาการกลัวของตัวเองบ้าง ผมก็เริ่มทำใจฝึกมาเรื่อยๆ
เลยทำให้ระยะหลังๆมานี่ พยายามเผชิญหน้า
เวลาที่เจอ อาการ เม็ดกระดุมไม่พึงประสงค์แบบนี้
ซึ่งผม ลองทำใจ เวลา เห็นเม็ดกระดุม ก็คิดว่า มันก็แค่ เม็ดกระดุมธรรมดาๆ
จะกลัวทำไม ลองฝึกบ่อยๆ หลังๆมานี่ผมก็พอจะทำใจได้บ้างแล้ว
ความกลัวความแขยง มันลดลงไปบ้าง แต่ก็ยังรู้สึก กลัวๆอยู่

 


ตัดภาพกลับมายังเมื่อเช้านี้ ที่ผมกำลังแปรงฟันอยู่
มาว่ากันต่อ ถึงเม็ดกระดุมที่ว่านี้ มันวางอยู่ตรงนั้น ผมเบือนหน้าไม่มอง
หันหลังแปรงฟันอยู่พักนึง แต่ในหัวมันก็ยังมีภาพกระดุมเม็ด นั้นลอยอยู่
เอาว่ะ ผมตัดสินใจ เดี๋ยวมันจะรู้สึกอึดอัดไปกว่านี้
เอามือไปหยิบเม็ดกระดุม แล้ว โยนเข้าลิ้นชักที่โต๊ะใกล้ๆแถวๆนั้น

ช็อตนี้ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงทำไม่ได้แน่ๆ
แค่มองก็ยังไม่อยากมองเลย นับประสาอะไรจะเอามือไปหยิบ เม็ดกระดุม
แต่ตอนนี้ ผมคิดอยู่ในใจ อย่ากลัว ๆ แค่กระดุมธรรมดาๆ
ก็พอที่จะทำใจได้บ้าง อึ๋ยยย ผมต้องกล้าเผชิญหน้ากับความกลัวแบบนี้ให้ได้

แหม ดูมันเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ จังเลยนะเนี่ย กะ อี แค่กระดุมเม็ดเดียว
ถ้าคุณคิดแบบนั้นมันก็ไม่ผิดเลย สำหรับคุณมันอาจเป็นเรื่องเล็ก
แต่สำหรับผม กระดุมเม็ดเล็กๆ ก็ใหญ่พอ ทำให้ผมรู้สึกอึดอัดได้เลยทีเดียว

ปล.
หลังๆมานี่ผมเริ่มมีความกลัว อะไรใหม่ๆขึ้นมาอีกแล้ว
ไอ้ความกลัวที่ว่าเนี่ย คือ กลัวว่า เธอจะไม่รัก อิอิอิ

     Share

<< เรื่อง เมคอัพ กับ ผู้หญิงฟุตบอลในความฝัน >>

Posted on Thu 11 Mar 2010 17:31
ต้า เคยสงสัย นะว่าทำไม คนเราบางคน ชอบกลัวอะไร แปลกๆ...
บางครั้งเหมือนเค้าแกล้ง อะเปล่า
แต่พอมารู้จัก อาการที่เรียกว่า phobia ก็เลยว่า เข้าใจเหมือนคนบางคนจะกลัวเพราะว่ามีปม

แต่เรื่องเล็กของคนอื่น แต่อาจเป็นเรื่องใหญ่ของเราก็ได้นะครับ

อย่างวันนี้ พี่ กล้าหยิบกระดุมแล้วก็แสดงว่า เราเข็มแข็งขึ้น....เนอะ...

ส่วนอาการ กลัวเธอไม่รัก นี้ ....อิๆ....ขอให้หายกลัวไว ๆ นะครับ...5555
ต้า   
Sat 13 Mar 2010 21:01 [3]

เคยมีคนแซวเหมือนกันว่า กลัวแบบดารา เค้ากลัวกันเลยนะเนี่ย
v
v
v
v
aobeone   
Fri 12 Mar 2010 16:50 [2]

กลัวแบบนี้เป็นดาราได้เลยนะเนี่ยะ..^^

นู๋ก็มีกลัวนะ กลัวอะไรที่เป็นรูๆแล้วอยู่รวมกันมากๆ เห็นแวบเดียวอ้วกได้เลย

อึ๋ย..คิดแล้วขนลุก
Paja   
Fri 12 Mar 2010 14:39 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh