Proud to be Pakboong

 

     Pakboong is my elation

        Pakboong is my sunshine

Pakboong is my eye

  Pakboong is my heart

               Pakboong is my 1st daughter


Proud to be Pakboong

 

ทั้ง 5 บรรทัด ข้างบนนี้ เป็นความรู้สึกจากใจแม่ ที่มีต่อ Pakboong

ทั้ง 5 บรรทัด ข้างบนนี้ แม่ ได้เขียนไว้ เมื่อ เดือน สิงหาคม ที่ผ่านมา

เนื่องในวันแม่แห่งชาติ  12 สิงหาคม 2550

ที่แม่ได้ไปร่วมงาน ที่โรงเรียน ของพี่ผักบุ้ง  และแม่ได้บันทึกไว้ในไดฯ นี้แล้ว

ที่นี่จ๊ะ  http://ban2pak.diaryclub.com/20070811/-1/0/My_1st_daughter.html

 


 

8-12-50

 

up ต่อ เป็นช่วงเย็น ของวันเสาร์ นะจ๊ะ

เย็นนี้ มีงานประจำปี ของโรงเรียนสันติวิทยา

งานประจำปีของโรงเรียน  เป็นคล้าย ๆ งานบอลล์ทั่วไป

ให้เด็ก ๆ แต่ละช่วงชั้น มาแสดงความสามารถบนเวที

แล้วทางโรงเรียน ก็ จำหน่ายบัตร ให้ผู้ปกครองมาดูลูกหลาน แสดง

งานจะมี 2 วัน คือ วันที่ 8 และ 9 ธันวาคม 2550

นักเรียนเยอะ จัดงานวันเดียว แสดงได้ไม่ครบทุกห้อง ^^”


Proud to be Pakboong

 

การมางาน จะซื้อเป็นเก้าอี้ หรือจะเหมาเป็นโต๊ะเลยก็ได้

สนนราคา เก้าอี้ละ 250 บาท 1 โต๊ะ มี 8 เก้าอี้ ก็โต๊ะละสองพัน

แต่บ้านเรา ซื้อแค่ 2 เก้าอี้ พอคะ แบบว่า มะค่อยเห่อแล้วอะ

ก็เล่นจัดกันทุกปี  แสดงกันทุกรอบ  ตั้งกะ อนุบาล ยัน ป.6

 

แต่พี่ผักบุ้ง มีการแสดง ทั้ง สองวัน นะคะ

วันที่ 8 ธันวาคม 2550  เล่นไวโอลินโชว์ กับเพื่อน ๆ

วันที่ 9 ธันวาคม 2550  เป็นการแสดงประกอบเพลง Kung Fu Fighting


Proud to be Pakboong

 

บัตรที่เราซื้อ เป็นของวันที่ 9 ธันวาคม 2550 คะ

ดังนั้น วันที่ 8 ธันวาคม 2550  แม่จึงไปแค่ถ่ายรูป อย่างเดียว

อย่างที่ว่า พี่ผักบุ้ง มักมีการแสดงแบบนี้ อยู่เป็นประจำ

จึงไม่ค่อยตื่น(เต้น) กันมากนัก  อิป้อ  ยังไม่มาเลยคะ

แม่ก็เลยไปกะ ผักหวาน 2 คน

 

แต่ ไม่อยากบอกคะ  ว่า อิป้อ ไม่ได้ไปดูพี่ผักบุ้ง เล่นไวโอลิน นะ

เป็นการตัดสินใจ ที่ผิดพลาด อย่างแรง 555


Proud to be PakboongProud to be PakboongProud to be PakboongProud to be PakboongProud to be PakboongProud to be PakboongProud to be PakboongProud to be PakboongProud to be PakboongProud to be PakboongProud to be Pakboong

 

เพราะ ทุกครั้ง ที่มีการแสดงบนเวที  เหมือนกับว่า

แสดงเป็นคนอื่น แสดงไปตามบทบาท

ความสามารถที่โชว์ ก็คือ ความสามารถในการแสดง


Proud to be Pakboong

 

ซึ่ง แม่ คิดว่า มันต่าง จากการเล่นไวโอลิน

เพราะ เล่น ไวโอลิน เป็นการแสดง ที่มาจากตัวตน จริง ๆ ของพี่ผักบุ้ง

ไม่ได้แต่งตัว แต่งหน้า เพื่อแสดงเป็นคนอื่น

แต่ นี่เป็นตัวตนของพี่ผักบุ้ง จริง ๆ  ในชุดนักเรียน ปกติ

เป็นความสามารถ ด้านดนตรี  ซึ่งแม่คิดว่า มันต่างกันลิบลับ

กับความสามารถ ด้านการแสดง ที่เราเห็นกันบ่อย จนชิน


อย่างที่บอกว่า ไม่ค่อยตื่น(เต้น)  เพราะ คิดว่าไปถ่ายรูปนิด ๆ หน่อย ๆ อย่างเดียว

แม่จึงไป กับ ผักหวาน พร้อม กล้อง DT  บรรจุ MS  เพียง 32 KB

ซึ่งเก็บภาพได้ประมาณ 50 รูป แค่นั้นเอง ^^”


Proud to be Pakboong

 

แม่ขอย้อน นิด …

ประมาณซัก อีก 15 นาที จะ 4 โมงเย็น  แม่กับ ผักหวาน ก็ ขับรถออกบ้าน

ไปรับ พี่ผักบุ้ง จากเรียนไวโอลิน ที่เกาะลอย

(คุณครูฝากสแตนตั้งโน้ต มากับเราด้วย หลายอันเลย)

จากนั้น ก็ แวะ หานุก ที่บ้าน เพื่อ ให้พี่ผักบุ้ง เปลี่ยนเสื้อผ้า

 

พี่ผักบุ้ง เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนักเรียน แล้ว แม่ก็ทำผมให้

แล้ว พี่ผักบุ้ง ก็โทรเรียกเพื่อน ๆ  ให้มาช่วยกัน ขนสแตน ไปที่เวที

จากนั้น  ก็เดินเข้าโรงเรียนกันคะ   โดยมี ตัวเล็ก (ผักหวาน) เกาะติด


Proud to be Pakboong

 

แม่ ก็เดินตาม เด็ก ๆ  เข้าโรงเรียนไป

ไปถึงหลังเวที  พี่ผักบุ้ง กับเพื่อน ๆ  ก็ ทักทายกัน

เตรียมไวโอลิน  แกะสแตน ออกมาตั้ง เพื่อวางโน้ต ฯลฯ


Proud to be Pakboong


Proud to be Pakboong

 

ซักพัก ครูปุ้ย (ครูผู้ฝึกสอน)  ก็เดินทางมาถึง

ก็เจี๊ยวจ๊าว กะ ครูปุ้ย พักนุง  แล้วครูปุ้ย ก็บอก ให้ยืนเข้าแถว

แล้วก็ซ้อมบรรเลงกันไป คะ


Proud to be Pakboong

 

แบบว่า….  แม่เห็นภาพ ต่าง ๆ เหล่านี้ แล้ว พูดไม่ออก บรรยายไม่ถูกเลยคะ

แบบว่า….  แม่ไม่เคยเห็นพี่ผักบุ้ง ในภาพ แบบนี้  บอกได้แค่ว่า

 

กั๊ดอก  (คำเมือง)  แปลได้ว่า

แน่นไปหมด แถวหน้าอก ประมาณว่า ตื้อ อึ้ง น้ำตาแทบเล็ด ฯลฯ


Proud to be Pakboong


Proud to be Pakboong


Proud to be Pakboong

 

ก่อน ขึ้นเวที นิดหน่อย ครูออด (เจ้าของโรงเรียนไวโอลิน)

เวบไซด์ โรงเรียนไวโอลิน ที่นี่คะ http://youthviolin.com/

ก็มาถึงหลังเวที ที่เด็ก ๆ และ ครูปุ้ย ซ้อมกันอยู่

ครูออด มาถึง ก็ซ้อม กันแบบจริงจัง มากขึ้น อีกประมาณ 2-3 รอบ ก่อนขึ้นเวที


Proud to be Pakboong

 

ได้เวลา  ก็มีคนมาเรียกให้เข้าแถว เตรียมตัว ขึ้นเวทีคะ


Proud to be Pakboong


Proud to be Pakboong

 

บนเวที  ก็ถวายความเคารพ พระบรมฉายาลักษณ์

Proud to be Pakboong


ทำความเคารพ ผู้ชม  แล้ว ก็เริ่มบรรเลงเพลงคะ

Proud to be Pakboong 

เวที ก็สู๊งงง สูง  แล้ว หน้าเวทีจริง ๆ จะเป็นที่นั่งของประธาน

ดังนั้น ด้วยคุณภาพ อันสูงสุด ของกล้องที่เรามี

จึงได้ภาพ มาแบบเบลอ ๆ มัว ๆ  และ ไม่ทัน แต่ละช็อต เลยคะ

 

Proud to be Pakboong


Proud to be Pakboong

 

และ พอ พี่ผักบุ้ง และ เพื่อน  ๆ ขึ้นเวทีแสดงจริง ๆ แล้ว

เนื้อที่ใน MS 32 KB  เหลือเพียง ไม่กี่ภาพเอง อะคะ เง้อ!!

เอาเป็นว่า แม่เก็บทุกภาพประทับใจ ไว้ใน หัวใจของแม่แล้ว คะ

 

Proud to be Pakboong

 ช่วงเวลาต่าง ๆ  ตั้งกะ พี่ผักบุ้ง ซ้อม อยู่หลังเวที

จนแสดงบนเวที เสร็จเรียบร้อย  ผักหวาน น่ารักมากมายเลยคะ

ไม่มีกวน แม่ เลย วิ่งเล่นไปนู่นมานี่ หาพี่ ๆ มั่ง  ตามเรื่องของเธอ

น่ารักสุด ๆ เลย ลูกของแม่ทั้งสองคนเนี้ยะ วันนี้ อะ


Proud to be Pakboong

 

แสดงเสร็จ ลงเวที ก็ มีถ่ายรูปหมู่ กัน อีกนิดหน่อย

แม่ก็ต้อง ย้อนดูรูปในกล้อง อันไหน คิดว่าไม่เข้าที ก็ ลบทิ้งไป จะได้ถ่ายใหม่

โหย…  เขียมสุด ๆ  เลยคะ งานนี้


Proud to be Pakboong

 

จากนั้น ก็แยกย้าย กันกลับคะ

เพราะ วันนี้ เราไม่มีบัตรนั่งโต๊ะ  มีวันพรุ่งนี้คะ

Proud to be Pakboong 

 

Proud to be Pakboong

 

ออกจากโรงเรียน กลับมาเก็บของ ที่บ้านนุก

ขับรถกลับบ้านคะ

 
Proud to be Pakboong

 

กลับถึงบ้าน แม่ก็เยาะเย้ย เอ๊ย! ไม่ใช่คะ

แม่เล่า บรรยากาศ และ ความรู้สึกของแม่ ที่ได้พบ ได้เห็นมา เมื่อกี้ คะ

เล่าให้ อิป้อ ฟัง เพราะ อิป้อ ก็ไม่เคยเห็นพี่ผักบุ้ง ในภาพ แบบนี้ มาก่อน

ก็ดูรูป จากกล้อง แล้วก็ คุยตื่นเต้น ว่ากันไป ^^


Proud to be Pakboong

Proud to be Pakboong

 

9-12-50

 

วันนี้ วันอาทิตย์ สบาย ๆ คะ เช้านี้ ไม่มีโปรแกรมอะไร

พี่ผักบุ้ง มีเรียนไวโอลินตอนบ่ายโมง เลิก 4 โมงเย็น

จากนั้น จึงจะไป โรงเรียน เพื่อร่วมงานประจำปี ต่อ ในตอนค่ำคะ

 

ช่วงเช้า ๆ  ก็ ก๊อก ๆ แก๊ก ๆ  กันไปตามอัธยาศัย

เที่ยงกว่า ๆ  อิป้อ ออกไปส่ง พี่ผักบุ้ง ที่ โรงเรียนไวโอลิน


Proud to be Pakboong

 

แม่ก็เหมือนเดิม เตรียมรีดชุดการแสดง กะ รองเท้า ให้พี่ผักบุ้ง เย็นนี้

3 โมงกว่า ผักหวาน ยังไม่ตื่นจากนอนกลางวัน

แม่ก็รีบ แม่ก็เลย ออกไปรับพี่ผักบุ้ง จากโรงเรียนไวโอลิน

เพื่อเปลี่ยนชุดการแสดง ไปโรงเรียนฯ ก่อน


Proud to be Pakboong
 

แล้วค่อยให้ พ่อ กับ ผักหวาน ตามไปทีหลังก็ได้

เพราะ กว่า จะถึงคิว ชุดที่พี่ผักบุ้งแสดง ก็อีกนานนน แน่

 

รับพี่ผักบุ้ง จากโรงเรียนไวโอลิน แล้ว ก็เหมือนเดิม

แวะ เปลี่ยนชุด ทำผม และ กินข้าวเย็น ที่บ้าน นุก

ส่ง พี่ผักบุ้ง ที่บ้านนุก ให้ พี่ผักบุ้ง เปลี่ยนชุด แต่งตัวไปก่อน


Proud to be Pakboong

 

แม่เดินไปตลาด ซื้อกับข้าว ได้ แกงเขียวหวานไก่ ให้พี่ผักบุ้ง

แล้วก็ แคบหมู มากิน กับ หนมจีนน้ำเงี้ยว (วันนี้ นุกทำน้ำเงี้ยวอีกแล้ว)

หร่อย ๆ แซบ ๆ  หมู เยอะ ดี ชอบ อะ ชอบ นุก วันหลังทำเรียกอีกเน้อ

พี่ผักบุ้ง เปลี่ยนชุด ทำผม กินข้าว เสร็จ เกือบ 5 โมงเย็น ก็พากันเดินเข้าไปในโรงเรียน

หนีบ เอาการ์ตูน ไปเที่ยวเล่นด้วย


Proud to be Pakboong

 

เข้าไปในโรงเรียน พี่ผักบุ้ง ก็เจอเพื่อน ก็ กริ๊ดกร๊าดดด กันนิดนุง

แต่ เพื่อนยังไม่ได้เปลี่ยนชุด เพียงแค่เตรียมชุดมาด้วย

ก็เลยพากันไปห้องน้ำหญิง เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้ากัน


Proud to be Pakboong

 

อยู่เก็บรูป พี่ผักบุ้ง กับ เพื่อน ๆ  ต่ออีกนิดหน่อย

คาดว่า อิป้อ  กับ ผักหวาน น่าจะออกจากบ้านมาแล้ว

พี่ผักบุ้ง ก็ยังไม่ถึง คิวการแสดง  แล้วเธอ ก็ อยู่กับเพื่อน เธอก็ลืมแม่ ซะแล้นนน

ก็เลยบอก พี่ผักบุ้ง ว่า จะออกไปบ้านนุก ไปรอ พ่อ กับ ผักหวาน ละเน้อ


Proud to be Pakboong

 

ก็จูงมือกัน กับ การ์ตูน  เดินกลับมารอ พ่อ กับ ผักหวาน ที่บ้านนุก

ซักพัก อิป้อ ก็โทรมา บอกว่า ออกจากบ้านมาละเน้อ


Proud to be Pakboong

 

ก็ อ้อยอิ่ง อยู่บ้านนุก รอเวลาไป เรื่อย ๆ

เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ ผักหวาน  อิป้อ  หิวข้าว ก็ หาไรกินรองท้อง ไปก่อน

กว่าจะเข้าไปในงาน ก็เกือบมืดดดด แระ

เดินเข้าไปในงานกัน 4 คน มี พ่อ แม่ ผักหวาน แล้ว ก็ การ์ตูน


Proud to be Pakboong

 

ก่อนเข้าสู่บริเวณงาน ก็ เจอ พี่ผักบุ้ง กับเพื่อน ๆ ก็แวะ เก็บรูป อีกนิดหน่อย


Proud to be Pakboong

แล้วก็เดินเข้า บริเวณงาน จริง ๆ แล้วคะ

ผ่านซุ้มประตู มีเด็ก ๆ ใส่ชุด นักเรียน ยืนรอต้อนรับ และ พาไปที่โต๊ะ


Proud to be Pakboong

 

ของเราเป็นโต๊ะ เบอร์ 21

เดินไปถึงโต๊ะ ปรากฎว่า ผู้ร่วมโต๊ะ ได้แก่

คุณพ่อ คุณแม่ ของ พริตตี้

คุณพ่อ ของ จินนี่ แล้วก็ พี่จิ๋นซี

นั่งอยู่กัน ก่อนแล้ว 4 คน

อาหารเป็นอาหารจีน  ก็ลงมาหลายอย่างแล้วด้วย


Proud to be Pakboong

 

ก็ นั่งลง พูดคุยกัน ดูการแสดง ของเด็ก ๆ  ไปเรื่อย ๆ

ระหว่าง นี้ ผักหวาน มีงอแง บ้าง คงเพราะเสียงดัง คนเยอะ

แต่ การ์ตูน  ขานี้ ไม่สน ไรทั้งสิ้น ขอให้มีของ ให้กิน เป็นอยู่เงียบบบบ


Proud to be Pakboong


 

แม่ก็ อุ้ม ผักหวาน ดูนู่น ดูนี่ บ้างเวลาเธอเบื่อ

เธอ จะชวน ออกไปเล่นของเล่น ท่าเดียว

ผักหวาน เห็นของเล่น ตรงบริเวณ ร.. อนุบาล ตอนก่อนเข้างานคะ


Proud to be Pakboong

 

ก็ต้องปลอบ หลอกล่อ กันไปว่า เดี๋ยวเจ๊ ออกมาแล้ว บนเวที ไฟเยอะ ๆ นั่นไง

อีกแป๊ปเดียวเน๊อะ  เสร็จแล้ว แม่จะพาไปเล่นของเล่น คะ


Proud to be Pakboong

 

อีกพักใหญ่ ๆ ทีเดียวคะ กว่าจะถึงคิวการแสดงชุดที่พี่ผักบุ้งแสดง

เปิดตัวแรก ด้วย สาวน้อยในชุดสาวจีน พลิ้ว สวยงาม เชียวคะ

ซักพักเสียงเพลง Kung Fu Fighting  ดังขึ้น

Proud to be Pakboong

 

บรรดา กังฟู น้อย ในชุดขาว ก็วิ่งกรูกันออกมา

โดยมีพี่ผักบุ้ง นำหน้า อยู่แถวหน้า ๆ เลยคะ (แบบว่าตัวเล็กอะคะ)

 

ก็คึกคัก สนุก เร้าใจ มากทีเดียวคะ เพราะ มีเสียง เย้ ๆ หรือ เอ้อ ๆ

ประกอบ ท่าทาง ประกอบเพลง ด้วย

ทำให้ รู้สึก คึกคักมาก แถม เพลงก็เพราะ ด้วย นะคะ


Proud to be Pakboong

 

บรรดา พ่อแม่ ผู้ปกครอง แย่งพื้นที่ด้านหน้าเวที กันสุดฤทธิ์คะ

เพื่อให้ได้ มุม ที่คิดว่า จะจับภาพลูกหลานตัวเอง ให้ได้แจ่มสุด ดีสุดคะ

ส่วนแม่ นะเหรอ ต้องอุ้มผักหวาน ด้วยแขนซ้าย ถือกล้อง DT ด้วยแขนขวา

อย่างที่ว่า เวทีสู๊งงง สูง  แล้ว ก็ได้อยู่ตรงข้าง ๆ เวที

แต่พี่ผักบุ้ง อยู่กลางเวที ด้านหน้า  ก็ได้มาแบบ มัว ๆ งี้อะคะ

ส่วนพ่อ ก็ บันทึกวีดีโอ  ก็ได้มุมข้าง ๆ มาเหมือนกันคะ

แถม อิป้อ บอก มองไม่เห็นพี่ผักบุ้ง อีกอะ ฮา....


Proud to be Pakboong

 

แล้ว เพลงก็จบ การแสดงก็จบลง  คึกคัก น่ารักมากคะ ลูกสาววว

เดินลงเวที แม่ ก็ ไปรอรับพี่ผักบุ้ง อยู่ข้างเวที

พี่ผักบุ้ง ก็วิ่ง ยิ้มแฉ่งงง มาแต่ไกลลเลย มีพูด “แจ่มมั๊ย? ๆๆๆ”

แจ่มสุด ๆ คร้า... ลูกสาว...


Proud to be Pakboong

 

จินนี่ พริตตี้ นีน่า และ พี่ผักบุ้ง  แสดงจบแล้ว ก็ มานั่งที่โต๊ะ

ทีนี้ ก็ หาไรกินกันเลยคะ สงสัย หิว เพราะ รอนานนนน มาก


Proud to be Pakboong

 

จากนั้น ก็ต้องตามสัญญา คะ พา ผักหวาน ไปเล่นของเล่น

ที่หน้า ตึกอนุบาล  ผักหวาน สนุกสนาน มากคะ


Proud to be Pakboong


 

คงเพราะ ได้ออกมาจากบริเวณงาน ที่มีเสียงดัง ๆ ตลอดเวลา

วิ่งเล่นขึ้นลง  กับ พี่พี่ ใหญ่ เลยคะ

แม่ก็เก็บภาพ มาได้นิดหน่อย แหะ ๆ แบบว่า MS ใกล้เต็มอีกแล้วคะ


Proud to be Pakboong

 

เล่นของเล่น ในความคิดแม่ ว่านาน ทีเดียว

ก็ พาผักหวาน กลับไปที่โต๊ะ แล้ว ชวนพี่ผักบุ้ง กับ พ่อ กลับบ้าน

พี่ผักบุ้ง ก็โอเค  แต่ อิป้อ ขออยู่ต่อ เพื่อเก็บภาพ “กัน” ลูกชาย ลุงเขียด

มารู้ทีหลังว่า “กัน” แสดง เป็นชุดสุดท้ายยยย เลยคะ ^^”

อิป้อ ก็เลยต้องนั่งรอ กับ เพื่อน จนงานเลิก


Proud to be Pakboong

 

แต่ พวกเรา 4 คน กลับกันก่อน คะ

4 คน เพราะ นีน่า ติดรถกลับบ้านกับเราด้วยคะ


Proud to be Pakboong

 

จบวันดีดี ไปแบบหนาว ๆ นะคะ เพราะ มืดดด เย็นนน หนาววว

เด็ก ๆ ก็อยากกลับถึงบ้าน อาบน้ำ กินนม เปลี่ยนเสื้อผ้านอนกันแล้วคะ


Proud to be Pakboong

 

เหมือนเคย ขอบคุณและสวัสดี คะ

ขอความสุข อยู่กับ ทุก ๆ ท่าน ใน ทุก ๆ วัน นะคะ

^^

 

ปอลอ

 

Proud to be Pakboong  ยาววว ไปหน่อย นะคะ


 ปิดท้าย ด้วย รูป พี่ผักบุ้ง และ เพื่อน ๆ ที่เรียนมาด้วยกันตั้งกะ อนุบาล


Proud to be Pakboong

 

และ

 

ไดฯ หน้าเมื่อวาน “หมอฟัน พ่อใจ๋ พ่อเบิร์ด”  คอมเมนท์ที่ 11

เป็น ‘เมนท์ จาก น้องสาว ที่เคยทำงานด้วยกันที่เชียงราย

รู้สึกดีใจมาก นะคะ ลูกเกด จ๋า ที่หนูอ่านแล้ว ส่ง ‘เมนท์ ให้พี่ได้รู้ด้วย

พี่ก็เลยรีบ กด Tel. หาหนูเลย  เมาท์ กันซะ ยาวววว เลยน้อ อิอิ ดีใจคะ ดีใจ

หรือเราจะมีอายุกันแล้วจริง ๆ หว่า เมาท์กันแต่เรื่องเก่า ๆ เง้อ!!!

 

 Proud to be Pakboong

 

     Share

<< คุณหมอฟัน พ่อใจ๋ พ่อเบิร์ดBig Thanks ka ^^ >>

 


 


สูญสิ้นแล้วดวงมณีแห่งสยาม
สวัสดีปีใหม่ 2551
ชีวิตประจำวัน
พี่ผักบุ้งใส่เหล็กและเครียด
Big Thanks ka ^^
Proud to be Pakboong
คุณหมอฟัน พ่อใจ๋ พ่อเบิร์ด
กลับมา up ไดฯ ชีวิตประจำวัน
ส่งการบ้าน mom tag
ข่าว
อ้วก + หลับ = อะไร (#3)

 


*  My Link  *


Ban2pak Archives

Ban2pak Hi5

 

 




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 



 
good ดีมากเลยค่ะ

เเต่ว่าการถือไวโอลินอ่ะค่ะ
ดูไม่ค่อยมีเสน่ห์เลยอ่ะ
ครูเราก็บอกน่ะว่า
ควรเอาศอกขึ้นมา ไม่ชิดกับเอว

เเต่เธอคงเล่นเพราะน่ะ
เราคิดว่างั้น
อยากรุจักจัง
เราอ่ะรักไวโอลินมากๆ
เเละก็คิดว่าจะไปต่อมหิดล เอกดนตรีเเหละ

บายน่ะ
ว่างๆเเอดมาด้วยก็ได้น่ะ

หวังว่าเราคงจะเป็นเพื่อนกันได้


บายน้า...
เราชื่อมิว
คนรักไวโอลิน   
Sun 4 May 2008 21:03 [3]
 

วันนี้มีฟรีคอนเสิร์ทไวโอลิน ของ Vadim Tchijik นักไวโอลินชื่อดังของฝรั่งเศส ที่ไร่แม่ฟ้าหลวง หอแก้ว 18.30 น.ค่ะ พาน้องไปดูนะคะ (สอบถามรายละเอียดที่สมาคมฝรั่งเศสเชียงราย053600810ค่ะ
แม่น้องไวโอลิน   
Tue 18 Dec 2007 10:45 [2]

อยากฟังเพลงที่บุ้งเล่นจางเยย
P'PLOY   
Sat 15 Dec 2007 10:45 [1]