เริ่มต้นความผูกพัน
     
 
Calendar


Last Entry

ถึงนครวัด อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเธอ
เริ่มต้นความผูกพัน
บันทึกครั้งแรก

Favourite Diary

Sponsor








 

เริ่มต้นความผูกพันเริ่มต้นความผูกพัน

กับคำพูดที่ว่า "นั่งมั้ยคับ" นี่คือจุดเริ่มต้นแห่งความผูกพัน

เย็นวันหนึ่งหลังจากสอบ Mid-term

เธอเร่งรีบเพื่อกลับบ้าน

เธอตรงดิ่งไปยังป้ายรถเมล์ วันนี้คนแลดูเยอะ

ที่นี่เอง เธอพบเขานั่งรอรถ

และเขาก็หันมายิ้มพร้อมพูดว่า "นั่งมั้ยคับ"

หลังจากได้ทำความรู้จักกัน ฉันก็กลับบ้านไป...

วันรุ่งขึ้น และต่อๆไป เธอและเขาพบกันทุกวัน รู้จักกัน คุย

กันมากขึ้น และทั้งสองก็สัญญาว่าจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

 

ตลอดไป ...... 

ห้องสมุด เธอพบเขาในห้องสมุดเสมอ

เธอนั่งอ่านหนังสือบนชั้น 2          เขาเล่น com ชั้นล่าง

เธอชอบประวัติศาสตร์               เขาชอบตัวเลข

เธอชอบเถียง                        เขาสุภาพ

เธอใจร้อน                           เขาใจเย็นๆ

เธอมาสาย 7.30                    เขามาก่อน 6.45

   ถึงแม้จะดูเหมือนเราเข้ากันไม่ได้ แต่ด้วย "คำการเป็นเพื่อนแล้ว" ทุกอย่างไม่ใช่ บ่อยครั้งที่เธอมีปัญหาทุกข์ใจ เธอจะเล่าให้เขาฟังเสมอ ถึงแม้เขาจะแก้ปัญหาให้ไม่ได้ แต่เขามักให้กำลังใจและเสนอทางแก้ปัญหาให้ และคำพูดติดปาก ของเขาคือ "ใจเย็นๆ" อกหักน้ำตาไหล ใจเย็นๆ

   เธอและเขาเรียนคณะเดียวกัน แต่คนละสาขาวิชา หลังจากที่เธอและเขารู้จักกันไม่นานนัก เธอเริ่มรู้สึกว่าความรู้สึกดีๆที่มีให้เขา เริ่มก่อตัวขึ้น เพราะคนแรกที่เธอจะคิดถึง รู้สึกว่าจะเป็น เขา เขาคนที่ถูกจำกัดด้วย คำว่า "เพื่อน"

     Share

<< บันทึกครั้งแรกถึงนครวัด อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเธอ >>

 

Posted on Mon 17 Dec 2007 20:42

 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh