งานสบาย
แต่งเรื่องหลอกกันทำไม
วันว่างแสนสุข
หุ่นต่อจรรโลงใจ
ทางสายกลางเป็นไหม
มีแฟนแล้ว
สิ่งมีชีวิตเล็กๆที่เรียกว่าหมา
อาวุธแห่งจิตใจ
ไม่เหลือใครอีก
ลางร้าย
เพื่อความสุขของคนอื่น
วันเกิดเพื่อนบี
ก็พ่ออยากได้
เรียบง่ายไปกับชีวิต
มีแค่งาน
อยากมีเพื่อนสนิท
ท้อใจครั้งแล้วครั้งเล่า
โดดงานเลี้ยง
ลุยงานเต็มที่
ความเหงาที่เพิ่มขึ้น
หนึ่งชีวิตที่รักเรายิ่งสิ่งใด
กระหน่ำซ้ำเติม
ทนต่อไปในทุกเรื่อง
ฝากพ่อร่วมงานศพ
เราคือยอดมนุษย์
ตบกันเลือดสาด
ท่านจะเข้าใจอะไร
กลัวโรคภัย
อารมณ์ดีจริงๆ
สอบอังกฤษ
เพื่อนก็ห่วย แฟนก็เห่ย
ปลาหมึก กับ ไข่เค็ม
อยาก คัน คัน อยาก
หน้าไพ่แห่งความตาย
ได้ A มันก็เทพเกินไป๊
เต็มใจจะหมดตัว
เบื่อๆอยากๆ
ไร้แก่นสาร
เมามากมาย




 
ความเหงาที่เพิ่มขึ้น

เช้ามาพอถึงออฟฟิต พอเห็นหน้าพี่เดียร์ ก็ส่งซิกส์ถามไถ่เรื่องของวาว่าทันที อันที่จริงพี่เดียร์ก็ดีกับเราเอาซะมากๆ ปิดเรื่องเงินขาดมือ แกก็ยังยัดเยียดให้ยืมมากินจนได้ แถมเลี้ยงข้าวเที่ยงอีก

คิดแล้วก็รู้สึกผิดที่เคยคิดรำคาญพี่เขา ครั้งที่เรารับจ้างส่งพี่เขา เราเบื่อจนสุดประมาณ คงเพราะเหตุการณ์ช่วงนั้น เราประสาทกินเครียดหนัก ไม่ขอเอาใครทั้งไหน อยากอยู่คนเดียวเท่านั้น

แต่พี่เขาก็ชอบเหลือเกินที่จะเดินเข้าหา เข้ามาชวนพูดคุย เราเองหากอยู่ที่ออฟฟิต มันไม่อยากเปิดปากเลย อยากทำงาน ทำๆๆๆๆ รอเวลากลับบ้าน เต็มที่กับงาน เพื่อหักล้างพฤติกรรมด้านลบ

วาว่ามันก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย มันคงคิดว่าเราฟาดงวงฟาดงาใส่มัน เพราะเราไม่อยากให้มันเข้าห้องเท่านั้น ป่าวเลยเพราะความตะกระของมันต่างหาก ขนาดอาหารลูกมัน มันยังซัดซะเรียบ

ชีวิตที่ไม่มีทีวี แถมเป็นชีวิตที่ใช้เพียงลำพัง รสชาติมันช่างทรมานดีเหมือนกัน เดิมทีก็เปิดทิ้งไว้ ให้เหมือนมีคนคุยกัน อย่างน้อยหูก็ยังฟัง แม้ไม่ได้พูด แม้จะเหงา แต่มันก็ไม่มากเท่าวันนี้

end

     Share

<< หนึ่งชีวิตที่รักเรายิ่งสิ่งใดลุยงานเต็มที่ >>

Posted on Sun 10 Feb 2008 2:20