อ่อนล้า
งานสบาย
แต่งเรื่องหลอกกันทำไม
วันว่างแสนสุข
หุ่นต่อจรรโลงใจ
ทางสายกลางเป็นไหม
มีแฟนแล้ว
สิ่งมีชีวิตเล็กๆที่เรียกว่าหมา
อาวุธแห่งจิตใจ
ไม่เหลือใครอีก
ลางร้าย
เพื่อความสุขของคนอื่น
วันเกิดเพื่อนบี
ก็พ่ออยากได้
เรียบง่ายไปกับชีวิต
มีแค่งาน
อยากมีเพื่อนสนิท
ท้อใจครั้งแล้วครั้งเล่า
โดดงานเลี้ยง
ลุยงานเต็มที่
ความเหงาที่เพิ่มขึ้น
หนึ่งชีวิตที่รักเรายิ่งสิ่งใด
กระหน่ำซ้ำเติม
ทนต่อไปในทุกเรื่อง
ฝากพ่อร่วมงานศพ
เราคือยอดมนุษย์
ตบกันเลือดสาด
ท่านจะเข้าใจอะไร
กลัวโรคภัย
อารมณ์ดีจริงๆ
สอบอังกฤษ
เพื่อนก็ห่วย แฟนก็เห่ย
ปลาหมึก กับ ไข่เค็ม
อยาก คัน คัน อยาก
หน้าไพ่แห่งความตาย
ได้ A มันก็เทพเกินไป๊
เต็มใจจะหมดตัว
เบื่อๆอยากๆ
ไร้แก่นสาร




 
ลุยงานเต็มที่

วันนี้มีจับอังเปาจากคุณวิรัช เราก็มาสายตามปกติ ไม่ได้จับเองเพราะพี่ไลเขาจับไว้ให้ ได้มายี่สิบบาท นี่หล่ะ..ผจก.ของเรา เห็นเงิน เห็นความกระหายอยากได้ ของพนักงานเป็นดั่งของเล่น

ลุยงานเต็มที่เต็มกำลังที่มีเลยก็ว่าได้ งานของเรามันเยอะดีจริงๆ หันไปเห็นเวลามันตั้งแล้วท้อใจ ทำไมถึงไม่คิดแบ่งเบาออกไปจากเราบ้าง เบื่อจะบ่นเต็มที่ ขอก้มหน้าทนทำดีกว่า

ทั้งเร่งคีย์ เร่งทำ เร่งทวง จนแทบไม่ได้เงยหน้ามองฟ้าดินเลย เตรียมการเผื่อวันพรุ่งนี้ที่ลาพักร้อนไว้ หากหยุดงานต้องมาเร่งกันต่อวันจันทร์ พี่ไลก็คงจะไม่พอใจไปตามระเบียบ ทำงัยได้

วันหนึ่งๆของเรามันจบลงง่ายดายดีจริงๆ ลุยงานกลับมาก็เก็บล้างห้องที่เต็มไปด้วยความสกปรกจากสิ่งที่หมาๆมันทำไว้ แล้วก็มานั่งหน้าคอม ยุทธโทรหาตามหน้าที่ รอเวลานอนอย่างโดดเดี่ยว

ชีวิตช่วงนี้มีสิ่งหนึ่งที่ขาดหายไป คือ เพื่อน เงียบไปกันหมดจนเป็นเวลาเกือบสามอาทิตย์แล้ว ไม่น่าใช่สาเหตุของการที่เราไม่มีเงิน เพราะเพื่อนมันไม่ได้รู้ซักหน่อย เดาอย่างเดียวว่าไม่เที่ยวกัน

end

 

     Share

<< ความเหงาที่เพิ่มขึ้นโดดงานเลี้ยง >>

Posted on Sun 10 Feb 2008 2:33