เสียการ เสียงาน
อ่อนล้า
งานสบาย
แต่งเรื่องหลอกกันทำไม
วันว่างแสนสุข
หุ่นต่อจรรโลงใจ
ทางสายกลางเป็นไหม
มีแฟนแล้ว
สิ่งมีชีวิตเล็กๆที่เรียกว่าหมา
อาวุธแห่งจิตใจ
ไม่เหลือใครอีก
ลางร้าย
เพื่อความสุขของคนอื่น
วันเกิดเพื่อนบี
ก็พ่ออยากได้
เรียบง่ายไปกับชีวิต
มีแค่งาน
อยากมีเพื่อนสนิท
ท้อใจครั้งแล้วครั้งเล่า
โดดงานเลี้ยง
ลุยงานเต็มที่
ความเหงาที่เพิ่มขึ้น
หนึ่งชีวิตที่รักเรายิ่งสิ่งใด
กระหน่ำซ้ำเติม
ทนต่อไปในทุกเรื่อง
ฝากพ่อร่วมงานศพ
เราคือยอดมนุษย์
ตบกันเลือดสาด
ท่านจะเข้าใจอะไร
กลัวโรคภัย
อารมณ์ดีจริงๆ
สอบอังกฤษ
เพื่อนก็ห่วย แฟนก็เห่ย
ปลาหมึก กับ ไข่เค็ม
อยาก คัน คัน อยาก
หน้าไพ่แห่งความตาย
ได้ A มันก็เทพเกินไป๊
เต็มใจจะหมดตัว
เบื่อๆอยากๆ




 
โดดงานเลี้ยง

หยุดพักร้อนจนได้ หยุดไปอย่างไร้ประโยชน์ หยุดเพราะหวังจะเลี่ยงการไปงานเลี้ยง ทั้งๆที่อยากไปทำงานเพื่อสะสางให้มันหมดๆไป ต่อให้ไปทำงาน เย็นมากลับก็ได้ ไม่มีใครกล้าว่า

อีกอย่างเป็นความเข้าใจผิดของเราเอง ทีแรกคิดว่าวันนี้เกมส์มีกิจกรรม ก็ไหนเขียนลาไปแล้ว เซ็นต์อนุมัติเรียบร้อย ก็หยุดอยู่เล่นเกมส์มันซะเลย กว่าจะรู้ตัวว่าผิดวัน ก็เล่นยันเย็น

พี่อาคมโทรหาเอาเกือบเที่ยงคืน เพื่อติง และสอนการทำตัวให้อยู่ได้ในสังคม แชร์ความคิดกันได้หลายจุดอยู่ คิดว่าพี่เขาคงเข้าใจแล้วหล่ะว่า ทำไม เราถึงเปลี่ยนไป จนแทบเป็นใครก็ไม่รู้

ยุทธกลับมาค้างตามหน้าที่ พอถึงห้องก็บ่นๆๆๆๆๆๆ เหตุเพราะอายเพื่อนบ้าน จนแทบลืมไปว่าที่เราอยู่ทุกวันนี้ เราเหนื่อยกายใจแค่ไหน เราทำดีที่สุดแล้ว และมันคงดีไปกว่านี้ยังไม่ได้

พรุ่งนี้มีสอบอัลกอลิทึม จนปัญญาไปสอบ เพราะในหัวไม่มีอะไรเลย ดันไปให้เกรดออก แต่เราจะเอาอำนาจ หรือพลังที่ไหนไปดัน ปล่อยไปตามยถากรรมเถอะ นี่หล่ะชีวิตเราตอนนี้

end

 

     Share

<< ลุยงานเต็มที่ท้อใจครั้งแล้วครั้งเล่า >>

Posted on Sun 10 Feb 2008 2:44