หยำฉ่า


อย่างที่บอกเอาไว้ว่าบินไปฮ่องกงวันที่ 28 ตื่นมาตอนเช้า เจ็บคอมากถึงมากที่สุด ขนาดกินยาลดไข้เอาไว้แล้วนะ ตื่นมาก็ยังมีอาการมึนๆอยู่ อยากจะนอนไปเรื่อยๆ อยากจะดิ้นๆบนบนเตียง กลิ้งไปกลิ้งมา เราเรียกอาการนี้ว่าอาการติดเตียง ซึ่งเกิดบ่อยๆ เพราะไม่ค่อยได้อยู่นอนบนเตียงในห้องของตัวเองเนื่องจากบินไปบินมา ก็อย่างว่านอนนั่นคืนนี่คืนนู้นคืน ที่ไหนที่ไหนก็ไม่สบายเท่านอนเตียงตัวเองหรอกจริงมั๊ยล่ะ พอได้มีโอกาสนอนก็เลยไม่อยากจะลุกขึ้นมา หนักเข้าหน่อยก็จะเกิดอาการงอแงไม่อยากไปบินขึ้นมาสะอย่างนั้น และก็เป็นจริงๆ คิดในใจว่าไม่อยากไปเลย ไม่อยากไปเลย  call sick call sick call sick แต่พอนอนคิดๆไปเพื่อบ้าน เพื่อรถ ที่ยังต้องผ่อน เพื่อชีวิต เพื่อปากท้อง ไปบินก็ได้วะ เลยลุกขึ้นมานั่งจัดกระเป๋า เตรียมข้อมูลไฟล์ไปบิน

เปิดคอมนั่งก๊อกๆแก๊กๆเช็คข้อมูลไปเรื่อย แล้วสักพักป้อก็ทักมาเหมือนเคย ถามว่าไม่บินหรอ เลยบอกว่าไปเดี๋ยวไปบิน เลยถามกลับไปว่าแล้วไม่บินหรอ ป้อตอบว่าไม่บินไฟล์ cancel อยู่บ้านมาเกือบอาทิตย์แล้ว ถามต่อว่า แล้วฟ้าจะไปบินไหนล่ะ เลยตอบไปว่าฮ่องกง ป้อตอบมาว่า อืมฮ่องกงดมหมอนเนอะ กลับตอนเช้าๆใช่มั๊ย เราก็เลยบอกไปว่า ไม่ใช่ ฮ่องกง 24 ป้อเลยถามว่า มีด้วยหรอ ทำไมไม่เคยได้เลย ก็เลยบอกไปว่าจะได้ได้ไงในเมื่อเค้าใช้ a330 บินไม่ใช่ 777 ป้อเลยบ่นว่าทีอยู่ 24ชั่วโมงไม่ให้เราไป ทีนอนนิดๆหน่อยๆให้เราไปจังอ่ะ....แล้วพูดต่อว่า ไป shopping เนอะ น่าสนุก เราเลยตอบว่าอาจจะไม่เพราะไม่ค่อยสบายรู้สึกว่าตัวร้อนมีไข้นิดๆ ไปแล้วอาจจะนอนพักในห้องรักษาตัวดีกว่า ป้อเลยถามว่าเป็นอะไร เลยบอกไปแค่ว่าไปญี่ปุ่นโดนฝน รู้สึกเป็นไข้ เจ็บคอ ตอนบินกลับรู้สึกว่าปวดหูนิดๆด้วย ป้อถามว่าไปหาหมอมารึยัง ก็เลยตอบว่าบินติดๆกันเลยไม่ได้ไป ขี้เกียจไปด้วย อีกอย่างนอนพักก็คงจะหาย ป้อเลยบอกว่า งั้นรอนะเดี๋ยวป้อจะขับรถเอายามาให้ฟ้าที่บ้าน  เราเลยตอบไปว่าอย่าเลยฟ้าไปหาคุณหมอที่ opc ก็ได้ ป้อเลยบอกว่างั้นฟ้าต้องออกเช้ากว่าเวลาปกติตั้งเยอะนะอย่าเลย ป้อเอายามาให้ฟ้าที่บ้านแหละดีแล้ว เราเลยพูดไปว่า เอาตรงๆนะป้อ ฟ้าเกรงใจ อีกอย่างกว่าป้อจะมาฟ้าก็คงจะออกจากบ้านไปแล้วเหมือนกัน(ถึงจะบอกออกไปอย่างนั้นแต่ใจจริงก็อยากเจอหน้าป้ออ่ะนะ แต่คิดว่าอย่าเจอแหละดีที่สุดแล้ว) ป้อบอกว่า เอาสบายๆนะ เราเอายาไปให้ฟ้าที่ opc ละกันนะ เจอกันสี่โมงครึ่ง แล้วเธอก็ offline ไป ....ทิ้งให้เราอึ้งอยู่คนเดียวว่าตกลงว่าจะมาหาที่ opc ว่างั้น

ไม่อะไรทำตัวปกติ แต่งตัวไปทำงาน ไป checkin เซ็นชื่อ ส่งเสื้อผ้าซัก สักพัก ป้อก็โทรมาบอกว่ามาถึงแล้วรอฟ้าตรงลานจอดรถนะ พอเรากำลังเดินไปพี่แมนก็โทรเข้ามาหาถามว่าไง พร้อมบินรึยัง เราเลยบอกไปว่าพี่แมนเดี๋ยวฟ้าโทรกลับนะ ฟ้าขอเวลาแป๊บ แล้ววางหูไป...เดินไปถึงลานจอดรถ หารถป้อไม่เจอ เลยโทรหาว่าอยู่ไหนล่ะ ป้อบอกว่าฟ้าไหนลองยกมือซ้ายดิ...เราก็ยกมือ แล้วป้อก็พูดว่าตัดผมสั้นกว่าเดิมอีกเนอะ จำไม่ได้เลย แล้วก็บอกเราว่าจอดอยู่หลังรถที่จอดขวางอยู่ พอเดินไป ขึ้นไปนั่งด้านข้างคนขับ ป้อเอามือมาขยี้หัว ยิ้มๆ บอกว่าเหมือนเด็กผู้ชายเลยนะเรา สั้นกว่าคราวก่อนที่เจออีก เราก็บอกว่าอืม แน่นอน ร้อนหนิหน่า ผมยาวแล้วก็ต้องตัด แล้วป้อก็พูดขึ้นมาว่าไม่มีอะไร แต่เราว่าน่ารัก... พูดไรไม่ออกเลยนะ แบบอืม หยอดเข้าไปเนอะพ่อคุณ เวลาที่เราทำใจจะหยุดก็เข้ามาหยอดอยู่อย่างนี้ ได้แต่นั่งเงียบๆบอกตัวเองว่าพอ พอ พอ....ป้อหยิบยากะวิตามินขึ้นมาให้ พร้อมนั่งอธิบายการใช้ยาว่ากินยังไงกินตอนไหน ผลของยาว่าจะช่วยอะไร ผลข้างเคียงว่าจะเพิ่มความดันเลือด แต่เพราะเราความดันต่ำป้อเลยบอกว่าฟ้ากินได้ไม่มีปัญหาไร แล้วก็ให้วิตามินซีมาหนึ่งหลอด เลยแซวไปว่า ป้อทำตัวอย่างกะเป็นคุณหมอ....ป้อตอบเราว่า แน่ละอยู่กะฟ้าป้อก็ต้องเป็นคุณหมอสิคนอะไรดูแลแต่คนอื่นไม่เคยดูแลตัวเอง เราก็เลยขำๆ เสไปเรื่องอื่นบอกป้อไปว่าผมยาวไปตัดได้แล้วนะ นั่งคุยเล่นกันไป คุยเรื่องแม่ของป้อ คุยเรื่องบ้าน เรื่องงาน คุยไปก็หัวเราะไป ถามว่าอยากได้ไรมั๊ย ป้อตอบว่าก็อยากนะแต่ไม่ดีกว่า เลยบอกไปว่าอยากกินเป็ดฺฮ่องกงละสิ ป้อหันมาบอกว่าอืม แต่กลับมาดึกไม่เอาดีกว่า เราเลยบอกว่าอืมฟ้าจะซื้อกลับบ้านให้พ่อกะแม่อยู่แล้วนะ ป้อเลยพูดขึ้นมาว่า งั้นถ้าซื้อซื้อเยอะหน่อยนะเผื่อเราหิว... ก็เลยตอบไปว่าอืม...ป้อหันมามองหน้าเราเอามือมาจับแก้ม แล้วก็กอดเราอยู่นาน เราไม่รู้จริงๆว่าสิ่งที่ป้อทำให้เราอยู่ในขณะนั้นมันคืออะไร เค้าทำแค่ให้เรายังอยู่กับเค้าหรือเค้าทำเพราะเค้ารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ เราเลยบอกไปว่าไงเป็นไร ป้อมองหน้ามองที่ตาเรา หอมแก้มแล้วบอกว่า ไม่มีอะไรค่ะ nice flight นะ ไปเถอะเดี๋ยว brief ไม่ทัน เราเลยบอกว่าอืมก็ยังพอมีเวลานะ มีอะไรรึเปล่า แล้วป้อก็เข้ามากอดเราแน่นๆอีกครั้ง แล้วบอกว่าไม่มีอะไรค่ะ ไม่มีอะไร แล้วก็หอมแก้มเราสองข้าง เราเลยบอกว่างั้นฟ้าไปแล้วนะ แล้วก็เดินลงจากรถมา

ปกติเจอเรื่องแบบนี้ควรจะดีใจใช่มั๊ยที่เค้าดีกับเรา แต่ทำไมเรากลับรู้สึกสงสัยว่าแท้จริงแล้วเค้าทำมันเพื่ออะไร เค้าทำเพราะเค้ารู้สึกอยากจะทำเหมือน อยากจะย้อนไปเหมือนก่อนๆที่เราเคยอยู่ด้วยกัน หรือทำไปเพียงเพื่อที่จะให้เราอยู่กับเค้าต่อไป ไม่ทิ้งเค้าไปไหน ไม่ปล่อยเค้าอยู่คนเดียว แค่นั้นเอง หรือเพียงเพราะเค้ามีความสุขที่เห็นเราทุกข์ใจ

ไม่รู้สิไม่กล้าคิดอะไรทั้งนั้น เพราะไม่ว่าคำตอบคืออะไร เราก็ไม่เคยมีทางรับรู้มันจากปากของป้อเลยสักครั้ง ทุกครั้งป้อไม่พูด ไม่เคยพูด และจะไม่พูดด้วย ป้อบอกให้มองจากสิ่งที่กระทำ แต่แล้วป้อกลับเคยใช้คำว่าป้อไม่เคยพูดย้อนกลับมาทำร้ายเราสะเอง เราจะไม่ตีความอะไรทั้งนั้น....ยิ่งคิดยิ่งเสียใจ

เดินเข้าห้อง brief ป้อส่ง sms มาว่า nice flight na ka.... มันก็นะคืออ้ำอึ้งอ่ะ ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะดีใจรึเปล่าที่เค้าใส่ใจบ้าง....

เดินขึ้นรถไปที่เครื่องเพิ่งนึกได้ว่าต้องโทรหาพี่แมน เลยรีบโทรไป ถามว่ามีอะไรรึเปล่าพี่แมนบอกว่าไม่มีอะไรจ้า แค่จะโทรมาถามอาการของนางฟ้าขี้เกียจว่าเป็นยังไง อาการหนักแค่ไหน แต่ยอมไปทำงานแล้วใช่มั๊ยงั้นคงไม่เป็นไร ....เราก็เลยบอกว่าอืมเปลี่ยนใจไม่ได้ละตอนนี้อยู่บนรถบัสกำลังจะไปเครื่องละ พี่แมนเลยบอกว่าอะไรอ่ะ โทรไปตั้งนานเพิ่งโทรกลับมา เสียใจอ่ะนางฟ้าเห็นเพื่อนสำคัญกว่าพี่ เราเลยตอบไปว่า แหมนะฟ้าจำได้แล้วโทรกลับมาก็ดีแค่ไหนละพี่ดีกว่าฟ้าลืมไปเลยนะ พี่แมนเลยบอกว่าเออจริง แล้วก็ต้องวางสายเพราะถึงเครื่อง ถึงเวลาทำงาน

ขาไปไม่มีอะไรค่ะ ทำงานชิวๆ ผู้โดยสารเต็มหน้าเต็มหลัง ทำงานไปเรื่อย สองชั่วโมงครึ่งถึงฮ่องกง โดยส่วนตัวนะ คิดว่าเวลาอยู่บนเครื่องยังน้อยกว่าเวลา เดินจากเครื่องไปขึ้นรถโรงแรมสะอีก (พูดเว่อร์มะ) แต่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆนะ เพราะจากเครื่องกว่าจะไปถึงที่จอดรถ เดินไกลมากกกก กว่าจะถึงรถเล่นเอาเหงื่อตกเลยอ่ะ แล้วอากาศร้อนๆอย่างนี้ แถมใส่แจ็คเก็ต....แทบอาบน้ำกันไปเลยเรา ถึงรถก็ต้องนั่งต่อไปอีกประมาณ 10 นาที เพราะการบินไทยไปนอนที่ novotel city gate ตรงที่มันเป็น outlets ขายของที่แสนจะไม่มีอะไรเลย มองไปทางไหนก็มีแต่ตึกและตึกที่ปิดแล้ว - -" หิวมากมายแต่ต้องอดทน เลยชวนๆพี่ๆเพื่อนๆสาวๆในไฟล์ไป 7-11กัน (เดินไปตั้งไกลได้น้ำเก็กฮวยมาสองกล่อง - -") ส่วนพวกสจ๊วตก็ฝากแอร์ๆอย่างเราซื้อให้เพราะติดภาระกิจเชียร์บอล ตอนเดินกลับมาก็เจอพวกสจ๊วตในไฟล์ก็กำลังนั่งเชียร์บอลกันอยู่ตรง bar ก็เลยเดินเข้าไปเอาของที่ฝากซื้อไปให้ สุดท้ายไปไปมามาพวกแอร์เลยโดนลากให้นั่งเชียร์บอลกันไปด้วย กลายเป็นจับกลุ่มนั่งคุยกันเป็นกลุ่มใหญ่ แอร์ สจ๊วต การบินไทย บางคนก็ คุยกัน ขำกันไป บางคนก็นั่งเชียร์บอลไป ดื่มไปสังสรรค์เฮฮา แล้วอยู่ๆ พวกฝรั่งโต๊ะข้างๆก็หันมาคุยกับเราว่าทำไฟล์มาเหนื่อยมั๊ย เราก็งงๆตอบไปว่าไม่เหนื่อยหรอก sector เดียวเอง เราก็หันไปมองหน้าสจ๊วตสาวข้างๆ แล้วฝรั่งก็ชวนคุยสัพเพเหระไปเรื่อย คุยไปคุยมาถึงรู้ว่าเป็นกลุ่ม cockpit crews ของสายการบิน cathy pacific แล้วก็กลายเป็นลากโต๊ะมานั่งรวมกันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ คุยไปสั่งพิซซ่ากันไป ดูบอลไป กลายเป็นได้เพื่อนใหม่ไปเลยเรา พอบอลจบ ก่อนจะแยกกัน พวกcathy ก็ขอแลกๆ email กับเรา เอาไว้คุยเล่นกัน เพราะคุยกันถูกคอ ก็เลยไม่มีอะไร ไปฮ่องกงคราวนี้ยังอุส่าห์จะได้เพื่อนใหม่อีกเนอะเราขนาดไปไม่นาน ระหว่างที่นั่งคุยๆกันอยู่ป้อก็ sms มาหาถามว่านอนรึยัง อย่าลืมกินยา เราตอบไปว่ายัง นั่งดูบอลนั่งคุยกะเพื่อนใหม่กะคนในไฟล์อยู่ ป้อถามกลับมาว่า มีคนดูแลเราอยู่รึเปล่า เลยตอบไปว่า ไม่ต้องห่วงอยู่กันทั้งไฟล์ล่ะ เธอเลยตอบมาว่า take care na....แล้วก็เงียบไป

วันที่ 29ตื่นมาอาบน้ำลุกขึ้นมาอาบน้ำ เดินออดมาข้างนอก หาอะไรกิน ตอนแรกว่าอยากกินอะไรร้อนๆ แต่เดินไปเดินมาเปลี่ยนใจ นั่งกินติ่มซำ ดีกว่า เข้าไปนั่งกินคนเดียวซัด ฮะเก๋า ขนมจีบ ก๋วยเต๊ยวหลอดกุ้ง ข้าวห่อใบบัว แต่ละชิ้นใหญ่ๆทั้งนั้น - -" แต่ก็หมด ทำไปได้นะเรา กินแบบไม่เกรงใจชุดไทยที่ต้องใส่เล้ยว่าจะปริมั๊ย แต่ด้วยความว่ามันอร่อยไง...เลยขาดสติสะงั้น ไม่มีอะไรค่ะกินเสร็จเดินซื้อผักผลไม้ของกินและเป็ดย่างที่ supermarket เพราะไม่ค่อยมีเวลาอยู่ไทยไปเดิน กลับมาจัดของใส่กระเป๋ากระโดดขึ้นเตียงนอนหลับอีกงีบก่อนจะตื่นมาแต่งตัวบินกลับมาไทย กว่าจะถึงก็บ้านก็ดึกๆเลย สะโหลสะเหลขึ้นเตียงนอนอีกตามเคย แต่ก็นะ on msn ค้างไว้ สะดุ้งตื่นมาตอนตีสองเห็น message ทิ้งเอาไว้จากป้อว่า ยังไม่นอนหรอ??? เลยตอบไปว่านอนแล้วตื่นแล้ว แล้วก็หลับต่อ ตื่นมาอีกทีตอนเช้า ก็มี messageจากป้อ ว่า สงสัยไปนอนแล้ว....

ตื่นเช้ามามีอะไรต้องจัดการเยอะแยะไปหมด ลุกขึ้นมาหาเอกสารที่ต้องใช้ เพราะต้องไปต่ออายุใบขับขี่ที่กรมขนส่ง ตอนแรกคิดว่ามันต้องนานแน่ๆที่ไหนได้ไม่มีคนเล้ยก็เสยเสร็จด้วยความรวดเร็ว พร้อมบัตรใหม่ไฉไลกว่าเดิม แล้วก็ต้องไปจัดการเอกสารเรื่องรถ - -" กลับมาเปลี่ยนป้ายทะเบียน วนเข้าไปดูของในเมือง ขับรถไปมา เหนื่อยจังแฮะ แต่ไม่รู้วันนี้เป็นอะไร hot จัด มีแต่คนโทรมาขอแลกตารางบิน เยอะแยะมากมาย แต่ที่แต่ละคนเอามาให้ เราอยากจะร้องไห้....ฟ้าบินอินเดียได้นะ แต่มากไปก็ไม่ไหว แต่ละคนเอาไฟล์อินเดียมาให้ทั้งนั้นเลย คิดแล้วจะเป็นลม เอาอินเดียมาแลกญี่ปุ่น เอาอินเดียมาแลกซิดนีย์ ฮือออออเห็นใจฟ้าบ้างนะคะคุณๆ....

กลับมาบ้านมานั่งดูคอม เจอ messege จากป้อทิ้งไว้ว่า โกรธเรา??? ......เจอแล้ว งง โกรธอะไรหรอ ไม่ได้โกรธ หนิ โกรธเรื่องอะไร เออ แปลกดี

พรุ่งนี้ต้องไปบินไฟล์ 1100 กรุงเทพ อุดร กรุงเทพ กว่าจะกลับมาก็ดึกๆเลยอ่ะ.....แต่เอาน่าง่ายๆ สบายๆ สอง sectors ....ฟ้า สู้ๆ

ขนมจีบ ฮะเก๋า ก๋วยเตี๋ยวหลอดกุ้ง จะขาดก็แต่ซาลาเปา
(จริงๆมันมาจานละ 4ลูก แต่กินไปครึ่งนึงแล้วเพิ่งนึกได้ว่าลืมถ่ายรูป)
 หยำฉ่า


ต่อด้วยข้าวห่อใบบัว อิ่มไม่อิ่มให้มันรู้ไป
 หยำฉ่า


ลืมๆ ร้านชื่อ federal palace.....ทั้งหมดข้างบนกินเองคนเดียว จะไม่ให้อ้วนยังไงไหว Y^Y....แต่ก็นะ ต้องแบบนี้สิถึงเรียกว่า หยำฉ่าของแท้ ในฮ่องกง :) อิอิ อร่อยๆ

     Share

<< USJ (universal studio japan)จนเวลาสุดท้าย >>

Posted on Wed 30 Jun 2010 23:13
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
คิดถึงค่ะคุณฟ้า ...
คิดถึงจิงๆนะ เป็นอะไรอีกแล้วก็ไม่รู้แฮะ Y_Y
2BmE   
Thu 1 Jul 2010 16:12 [2]

เป็นคำถามที่น่าคิดค่ะว่า...เค้าทำอย่างนี้เพื่ำอ???

ไม่ว่ายังไง คุณฟ้ารู้น่าจะรู้คำตอบดีที่สุดน๊า
อ่านแล้วก็แอบยิ้มบางบทบางตอน^^
เป็นกำลังใจให้คุณฟ้านะคะ
  
Wed 30 Jun 2010 23:52 [1]

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
เซ็งโว้ย
ทั้งเพี้ยนทั้งบ้า
ตอนนี้คือเสียใจ
ความสุขเมื่อวาน
ไม่สบายใจ
รวมเรื่อง
ได้โปรด
ตัดสินใจว่า
ถ้าหาก
ไม่รู้จักฉัน
ฟ ฟัน
ไปโรงเรียน part 2
ไปโรงเรียน
เหงารึเปล่า??
บังเอิญ
สับสน
ปวดหัว
เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์
จนเวลาสุดท้าย
หยำฉ่า
USJ (universal studio japan)
no longer needed
จ๋อย
หม่น
เกลียด
เบี้ยว
วน
ลูกลิง
ถึง...
แต่นแตนแต้น
ของใหม่
บทส่งท้าย
ทำอะไรเกินตัว....???
เคยรักใคร รึเปล่า??
happy birthday to you
วันเกิดของแม่
ความงง คือ???
ความเสียใจ คือ????
shanghai....night
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor