Diary  today  ...

"- งานที่รัก -"

Posted on Thu 20 Nov 2008 0:02

 

 

 

 

 

22:46

 

 

 

งานที่รัก...

 

คิดอยู่ตั้งนานว่าชื่อเรื่องของไดอารี่วันนี้จะใช้ชื่อว่าอะไรดี สุดท้ายก็ได้คำๆ นี้มา “ งานที่รัก “ เพราะรู้สึกว่าเรารักในงานที่ทำ รักที่ทำงาน รักพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ที่ทำงานทุกคน เป็นเพราะว่าแต่ละคนก็มีความน่ารักในมุมของตัวเองที่ต่างกันไป อยากบอกว่าตัวเราโชคดีมากๆ ที่ได้มาทำงานนี้ คิดไปคิดมาก็น่าแปลกใจอยู่เหมือนกัน จากเด็กนักเรียนมัธยมปลายสายวิทย์ จบคณะวิทยาศาสตร์สาขาเอกอัญมณีวิทยา สาขาโทภาษาอังกฤษ ความใฝ่ฝันหลังจากเรียนจบคือ แอร์โฮสเตส! ทุกอย่างมันช่างไปด้วยกันได้ดีจริงๆ ( ตรงไหนกันนะ J ) หลังจากเรียนจบก็มีโอกาสได้ไปรู้ไปเห็น ได้ไปลองเรียนรู้รสชาดของสิ่งที่ใฝ่ฝัน ได้ไปลองทำในสิ่งที่อยากทำ ได้ไปเห็นอะไรที่เคยฝันว่าจะเห็น และพอถึง ณ จุดๆ หนึ่ง เส้นทางชีวิตของเราก็ได้พาเรากลับเข้ามาในทางที่ควรจะเป็น เราเชื่อแบบนั้นนะคะ เพราะตอนนี้ เราไม่ได้กำลังทำอาชีพที่ใฝ่ฝัน แต่เราทำงานในโรงแรม!

 

 งานที่รัก

 งานที่รัก

โรงแรมที่รัก “ Four Seasons Resort Chiang Mai “ เรามีความสุขทุกครั้งที่เริ่มต้นทำงานด้วยภาพและบรรยากาศแบบนี้

 

 

เราเชื่อว่าสิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้ คือสิ่งที่ถูกเตรียมไว้ให้เราแล้วตั้งแต่แรก ทางนี้คงเป็นทางที่ถูกเลือกให้เราไว้ตั้งแต่แรกแล้ว แต่ด้วยความฝันของเด็กน้อยที่อยากจะมีโอกาสได้เป็นนางฟ้าบนเครื่องบิน พระเจ้าก็ไม่ใจร้ายที่จะดึงเรามาอยู่ ณ ที่จุดนี้ในทันทีทันใด ยิ่งกว่านั้นพระองค์ยังช่วยทำให้ฝันของเราเป็นจริงด้วยซ้ำ เรายังจำความรู้สึกตอนนั้น ตอนที่รู้ตัวว่าจะได้ทำในสิ่งที่ฝันนั้นได้อยู่เลย ช่างเป็นเวลาที่มีค่าจริงๆ ขอบคุณพระเจ้าค่ะ ขอบคุณในการทรงนำ ขอบคุณสำหรับโอกาส ขอบคุณที่ทำให้บีมีวันนี้ วันที่บีรู้สึกว่าชีวิตนี้เติมเต็มแล้วจริงๆ ค่ะ บีไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้อีกแล้ว เพราะพระเจ้าทำให้บีรู้สึกว่า บีเป็นลูกของพระเจ้าที่โชคดีที่สุด ขอบคุณมากนะคะ...

 

มาเริ่มเรื่องของวันนี้กันดีกว่า เช้านี้มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกว่าอยากไปทำงาน ไหนๆ วันนี้แม่ก็อยู่นี่นา ไม่เอารถไปทำงานดีกว่า ขี้เกียจขับรถอ่า คิดได้ดังนั้นก็รีบโทรหาพี่เก่ง คนขับรถพนักงานของโรงแรม ว่าแวะรับบีด้วยน้า จะออกไปรอหน้าหมู่บ้านนะค้า.. ( โชคดีที่บ้านเราอยู่กลางทาง สามารถขึ้น-ลงได้เลย ไม่ต้องเอารถไปจอดทิ้งไว้ที่จุดรับ-ส่ง อันนี้ก็ถือว่าเป็นความโชคดีมากๆ เลยนะคะ J ) เพียงแค่ว่าจะต้องมีคนมารับมาส่งขึ้นรถที่หน้าหมู่บ้านเท่านั้นเอง ดีจริงๆ สบายจัง ตังอยู่ครบ ^^

 

ว่าแล้วสองแม่ลูกก็ออกไปลั้นลากันที่หน้าหมู่บ้าน ขาไปต้องข้ามไปขึ้นรถฝั่งตรงข้ามค่ะ ลั้นลากันถึงขั้นถ่ายรูปกันข้างถนนเลยทีเดียว สนุกกันจริงๆ J

 

 งานที่รัก

                                      นี่ขนาดเก้าโมงแล้วนะเนี่ย ลมยังเย็นๆ อยู่เลย แล้วก็โชคดีที่ไม่มีแดดด้วย
 

 งานที่รัก

วันนี้ไปทำงานแบบเก็บผมหน้าม้าขึ้น เพราะรู้สึกว่าไว้หน้าม้าทุกวันแล้วสิวเริ่มจะมาเยือนบ้างแล้ว เปลี่ยนบ้างดีกว่า

 

 งานที่รัก


 งานที่รัก

                              ถึง Locker room แล้วค่ะ เปลี่ยนยูนิฟอร์มเรียบร้อยแล้ว มาแต่งหน้า ทำผมกันต่อเลย

 


 งานที่รัก


 งานที่รัก

                                           คิดอยู่ตั้งนานว่าวันนี้จะทำทรงอะไรดีน้า สรุปออกมาได้เป็นทรงนี้ค่ะ

 


 งานที่รัก

 งานที่รัก

กิจวัตรประจำวันอย่างแรกเมื่อมาถึงที่ รร. ก็คือ แวะไปดูดอกไม้ในโอ่งเหล่านี้ค่ะ ว่าวันนี้เป็นแบบไหน สีอะไรกันน้า แล้ววันนี้ก็เป็นธีมสีม่วง เหลืองค่ะ น่ารักจัง

 

 

ที่ รร. วันนี้มีแขกพอสมควรไม่มากไม่น้อย ก็เลยไม่เหนื่อยเท่าไหร่ สบายๆ แต่อากาศวันนี้สิคะ มืดครึ้มเหมือนฝนจะตก แต่ก็ไม่อบอ้าว เพราะมีลมเย็นๆ โชยมาอยู่ตลอดเวลา การทำงานวันนี้ก็เลยผ่านไปแบบชิวๆ มาเริ่มสนุกก็ตอนเย็นก่อนที่จะกลับ เมื่อตอนไป Management Cocktail เพราะได้คุยกับแขกมากมาย โม้นั่นนู่นนี่ พูดมากจนคอแห้งเลยทีเดียว จริงๆ แล้วมันคือข้ออ้างที่จะได้ดื่มหลายๆ แก้วต่างหากเล่า... J

 

 งานที่รัก

 งานที่รัก

                                                        ช่วงเวลาชิวๆ ระหว่างวันของเรา หายากนะเนี่ย

 


 งานที่รัก

พี่เป้กับพี่แพท Guest Service Supervisor และ Guest Service Officer ที่แสนจะน่ารักและใจดี ( พี่เป้คนเดียวนะคะ พี่แพทไม่เกี่ยว ฮ่าฮา ) รูปนี้พี่เป้เหมือนกำลังถ่ายคู่กับยักษ์เลย...( พี่แพทชอบแกล้งบีดีนัก โดนเลย อิอิ )

 

 งานที่รัก

ปิดท้ายด้วยรูปที่ Cooking School สถานที่ๆ เราจะต้องมาพบปะกับแขกวีไอพี่ที่ถูกเชิญมาทั้งหลายแหล่ วันนี้ทำไมพนักงานมากันน้อยจัง มีแค่ GM, DOR, Spa Director, Chef และก็เรา หง่ะ..หายไปไหนกันหมดดดด แขกก็เหมือนจะรู้ เพราะเชิญไป 28 คน มาซะ 24 ทุกทีพนักงานตั้งเยอะ แขกมาแค่นิดเดียว ให้มันได้อย่างนี้สินะ ชอบๆ ทำเอาคอแห้งไปเลย...  

 

 

สงสารก็แต่แขกบางคนที่ไม่มีพนักงานไปชวนคุย ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ เค้าจะน้อยใจมั้ยน้า เพราะแค่คุยกับแขกแต่ละคู่ก็ต้องใช้เวลาพอสมควร ถ้าเค้าไม่จบเราก็จบไม่ได้ แต่หนูพยายามไปทักให้เยอะที่สุดแล้วนะคะแขกที่รักทั้งหลาย..

 

และแล้วหลังเชฟโชว์ทำอาหารจบ ก็ได้เวลากลับบ้านกันเลยค่า...

 

คืนนี้คงต้องรีบไปนอน เพราะเมื่อคืนนั่งทำงานให้น้องชายสุดที่รักจนถึงตีสาม แต่ผลงานที่ออกมาก็คุ้มนะคะ ดีใจจัง นานๆ ทีได้ช่วยน้องทำงาน อยากบอกว่าพี่บีรักเกมนะคับ..             

 

 

 

สุดท้ายนี้อยากบอกทุกๆ คนที่ได้มีโอกาสพบเจอ รู้จัก รัก และร่วมทางสายเดียวกันนี้ว่า " ฉันดีใจที่มีเธอ " ค่ะ 

 

 

 

                              

                               

                  



     Share

<< - Mission possible -- บันทึกการเดินทาง ณ บาหลี - >>

  

ในที่สุดบีก็ต้องเก็บผมแบบที่เราบอก อิอิ

ผมสปรก...สิว

ว่าแต่ว่าใครเปียผมให้อ่า สวยจัง เหมาะกะคนสวยเพื่อนเราจัง
หมอเมย์   
Thu 20 Nov 2008 22:40 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

     

- เมื่อไหร่ทุกอย่างถึงจะจบ... -
- 1 Day’s activities -
- At Silapathai part 2 -
- Cocktail at Silapathai with my dear brother -
- บันทึกการเดินทาง ณ บาหลี -
- งานที่รัก -
- Mission possible -
- Hello holiday -
- New me -