แม่บ้านธรรมด๊า...ธรรมดา

 

 

เป็น "แม่บ้าน" ค่ะคุณ...

ตอบอย่างนี้เสมอ...เวลาที่ใครๆถาม จะไทยหรือเทศก็เถิด ถ้ามาถามว่า "ยูทำอะไร..ตอนนี้?"

คำตอบก็จะเป็นแบบนี้เสมอว่า เป็น "แม่บ้านเต็มเวลา" ที่แสนจะธรรมด๊า..ธรรมดา แถมยัง "จน" อีกต่างหากนะ

เขียนขึ้นมาแบบนี้เพราะรู้สึกว่า "ชีวิตของตัวเองไม่มีอะไรน่าสนใจมากนัก" นอกไปเสียจากเรื่องปรนนิบัติพัดวีสามีแล้ว ก็ออกจะน่าเบื่อ ไม่มีเรื่องให้ตื่นเต้นเร้าใจใดๆ หนำซ้ำวันๆ ก็ได้แต่มองท้องฟ้า มองภูเขา แล้วก็ต้นไม้ซี่งเห็นได้จากหน้าต่างของห้องรับแขก ถ้าบังเอิญว่า...ไม่ค่อยได้เห็นธรรมชาติมากนัก ก็คงจะบอกได้ว่า "สวยมาก" อันนี้ปฏิเสธไม่ได้จริงๆนะ แต่ถ้า...มาเห็นทุกวันจนเป็นเรื่องปกติ ก็จะมีแอบเซ็งแบบนี้แหละ

ช่วงนี้ไม่หนาวมากนะ..หิมะลงประปราย ทารีเญ่บอกเมื่อคืนว่า คงจะหนาวและหิมะมากช่วงเดือนมกราคม และกุมภาพันธ์ ราวๆนั้น...

เราไม่เคยจำหรอกว่าจะหิมะลงหนักช่วงไหน รู้แต่ว่า...หน้าหนาวพอมันมืด มันก็มืดอึมครึมไปเสียทั้งวัน "ไม่ชอบ"

และถ้า "ไม่ชอบ"เสียแล้ว...ก็จะไม่ใส่ใจ (อันนี้เป็นทั้งกับ คน สัตว์ และสิ่งของ)

แต่ถ้า "ชอบ"...ก็จะใส่ใจ ไปทั้งใจเหมือนกัน

เรื่องของท้องฟ้านี่..มันเปลี่ยนสีได้ทุกวันเลยนะ สีไม่ค่อยซ้ำกันอีกต่างหาก ถ้าธรรมชาติเป็นจิตรกร...ธรรมชาติก็คงเป็นจิตรกรที่เก่งที่สุด

เอ้า...วันนี้เอารูปตอนก่อนที่จะมานั่งเขียนบันทึกมาลงเก็บไว้ดู ว่า...วันนี้ท้องฟ้าสีนี้ มืดขนาดนี้

ท้องฟ้า (เวลาสิบโมงเช้าโดยประมาณ)

แม่บ้านธรรมด๊า ธรรมดา

แม่บ้านธรรมด๊า ธรรมดา

เมื่อวาน(วันอาทิตย์)

แสนจะโชคดี เพราะน้องอิ๋ว(น้องคนไทยที่นี่)เค้าได้มีโอกาสเข้าเมืองวันเสาร์ ก็เลยฝากเค้าซื้อของไทย (เวลาจ่ายตังค์ ก็แอบปาดน้ำตาไปเสียหน่อยนึงพอเป็นพิธี)

ได้มะละกอดิบมาหนึ่งลูก อยากกินส้มตำเหลือกำลัง กะๆเอา...คงจะสักหนึ่งเดือนได้แล้วที่ไม่ได้กินส้มตำ เนื่องจากไม่ได้เข้าเมืองและมะละกอแพงสะเด็ดยาดไปเลย  สองคนผัวเมียก็จะมีโอกาสได้กินส้มตำก็เดือนละครั้งกระมัง นี่ถ้าอยู่ที่บ้านคงไม่อดอยากส้มตำขนาดนี้ เพราะในเมืองทองแทบจะสามารถหาส้มตำกินได้ทุก 50 เมตรเลยมั้ง

ได้ผักคะน้ามา 3 กำ จะเอามาผัด(อะไรไปตามเรื่อง)หรืออาจจะเอาไว้ใส่ก๋วยเตี๋ยวหมูต้มยำสักหน่อยด้วย ได้ที..เลยทำราดหน้าหมูหมักเป็นมื้อเย็นของวันอาทิตย์เสียเลย เพราะปกติแล้วเวลาอยู่ที่นี่ถ้าอยากกินราดหน้า ก็จะได้กินแต่ราดหน้าหมูสับหรือเนื้อสับ มันน่าเบื่อนะ คราวนี้เลยกินราดหน้าหมูหมักสมใจ ไม่มีสูตรใดๆทั้งสิ้น อาศัยความน่าจะเป็น และส่วนต้วอยากให้เป็นเอาทั้งนั้น(ก็เลยแอบใส่น้ำมันงาให้หอมๆเสียเลย) ทำน้ำราดหน้าไว้บานเบอะ เลยต้องมานั่งรับผิดชอบเป็นมื้อเช้าและมื้อกลางวันของวันนี้ไปเลย

ส่วนของหวาน...เป็นวาฟเฟิล กับ ไอศกรีมวานิลลา บราวน์ชีส แยมสตอเบอร์รี่ และเนย เลือกเอาตามสะดวกว่าชอบทานกับอะไร อย่างที่บอกแหละ..วาฟเฟิลกับไอศกรีมวนิลลา นี่อร่อยที่สุดแล้ว สูตรที่ใช้ทำวาฟเฟิลคราวนี้เป็นสูตรที่ทารีเญ่หามาจากในอินเตอร์เนต เราว่า...วาฟเฟิลโฮมเมดที่ผสมเอง อร่อยกว่าแบบที่เป็นแบตเตอร์ผสมสำเร็จนะ

ราดหน้าหมูหมัก

แม่บ้านธรรมด๊า ธรรมดา

วาฟเฟิล กับ เครื่องเคียง

แม่บ้านธรรมด๊า ธรรมดา

เออ...ก็กินกันเสียอย่างนี้ สองคนผัวเมียก็เลยจะแข่งกันอ้วน!

แม่บ้านธรรมด๊า ธรรมดา

เมนูของเย็นวันจันทร์

นอกจากจะได้ผักคะน้ามาแล้ว ยังมีถั่วฝักยาวกับมะม่วงดิบ(น้ำดอกไม้)ที่เปรี้ยวปรี๊ด วันนี้เลยจะทำ..."ข้าวคลุกกะปิ" ไม่ได้กินมานานหลายเดือนแล้วนา...เย็นนี้เลยจะทำกินเสียหน่อย แล้วจะเอารูปมาลงบันทึกไว้

เก็บไว้หลายๆ รูปก็ดี เผื่อว่าจะมีใครเค้ามาจ้างให้ไปทำอาหารให้ฝรั่งกิน...จะได้เอารูปให้เลือกว่าจะกินอะไร(ส่วนจะกินได้หรือไม่ได้ก็อีกเรื่องนะ)

นอกจากข้าวคลุกกะปิแล้วก็ว่าจะทำ "ขนมมันสำปะหลัง" เพราะว่ามีน้องอิ๋วที่เป็นผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการสำหรับเมนูนี้ น้องอิ๋วหิ้วมันสำปะหลังมาฝากเสีย 3 หัวย่อมๆ หลังจากที่ได้ยินเราบ่นผ่านโทรศัพท์ว่าอยากกินขนมมัน แต่ไม่มีมัน ก็ว่าจะเอาแครอทมาทำแล้วเชียว น้องอิ๋วคงทนไม่ไหวเลยเอามันมาฝาก... ทำเสร็จก็จะนำส่งผู้มีอุปการะคุณอย่างเป็นทางการด้วยเหมือนกัน เพราะดูจากท่าทางแล้วคนหิ้วมันมาฝากก็อยากกินขนมมันไม่ใช่น้อย ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ส่วนวันอังคารจะทำบราวน์นี่ไปฝากเด็กป.7ที่ไปสอนมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เนื่องจากทำตัวดี น่ารัก พูดจารู้เรื่อง ไม่เกเรให้หนักใจ ก็ต้องมีตบรางวัล(ตบรางวัลนะ...ไม่ใช่ตบกบาล...อ่านดีๆ)ที่เป็นเด็กดีให้บ้าง จะได้มีกำลังใจทำดี(กับเรา)ต่อไป....

^

^

หวังผลนี่หว่า!

แม่บ้านธรรมด๊า ธรรมดา

สุดสัปดาห์นี้

เราจะไป Stjørdal (อ่านว่า สะ-เจอร์-ดาล ตามหลัก Standard Norwegian;ส่วนอ่านเป็นสำเนียงของละแวกทรุดเดอร์ล๊าก คือ เชอร์ดอล นะ) ไปเตรียมและฉลองวันคริสมาสต์กับครอบครัวของสามี และอาจต้องอยู่ยาวไปจนปีใหม่ แต่ก็ยังไม่แน่นอนนะ เราว่าเราจะเอาโน๊ตบุ๊คตัวนี้ไปด้วย เพราะว่าเครื่องที่บ้านของคุณพ่อของสามีไม่มีโปรแกรมที่ใช้ย่อรูป

เรื่องรูปถ่ายที่เอามาลงในไดอะรี่นี่ก็เป็นรูปแบบดิบๆนะหนิ ไม่มีการแต่งสี ปรับแสงใดๆ ลงชื่อกับย่อส่วน..เป็นอันจบ

ความสามารถด้านคอมพิวเตอร์ต่ำเตี้ยติดดินเหลือเกิน...

เห็นน้องหมู 100kg. เปลี่ยนธีม แล้วก็ให้อิจฉายิ่งนัก เพราะงามงดมาก อยากทำเป็นบ้างน่ะสิ่

นี่ร่ำๆอยากจะเปลี่ยนธีมไดอะรี่อยู่หมือนกัน ติดอยู่เรื่องเดียวแหละ...

ทำเป็นเสียที่ไหนกันล่ะคะคู๊ณ!

แม่บ้านธรรมด๊า ธรรมดา

ของขวัญวันคริสมาตส์

ไม่มีเงินไง...

ก็เป็นแม่บ้านเต็มเวลา ส่วนไอ้ที่ไปรับจ๊อบก็โดนหักภาษีเสียเลือดซิบๆ จะเอาสะตุ้งสตางค์ที่ไหนมาซื้อของขวัญให้ครอบครัวของสามีได้ครบทุกคน เรื่องนี้มันก็ต้อง "ทารีเญ่" จ่ายทั้งนั้น

ขนาดปีที่แล้ว...ของขวัญที่ซื้อให้สามี ยังใช้สตางค์ของสามีซื้อเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก็อัฐยายซื้อขนมยายน่ะนะ อย่างว่า...ปีที่แล้วไม่มีงานเลย จนกว่าปีนี้อีกนะหนิ

ปีนี้ของขวัญของทารีเญ่ยังทำไม่เสร็จเลย...ไม่รู้ว่าจะเสร็จทันไหมอีกต่างหาก ไอ้เจ้าผ้าพันคอที่ถักนิตติ้งไว้นี่ก็เป็นมือใหม่หัดถักเสียด้วย คราวที่แล้วที่มันพังไปรอบนึง ก็ได้ "แอนน์ แกรตต้า" เพื่อนครูที่โรงเรียนเดียวกันกับทารีเญ่ช่วยแก้ให้ ไม่งั้นคงไม่มีของขวัญใดๆให้สามีแน่ๆ

คนเคยทำงานมีเงินใช้เอง พอบ้างไม่พอบ้าง ขอพ่อบ้าง ก็ยังเรียกว่ามีเงินเป็นของตัวเอง  แต่...สามีก็เลี้ยงดีนะ ไม่ขาดตกบกพร่อง เงินก็ให้ใช้(เวลาที่จ้างเราไปเรียนหนังสือไง)หรืออยากได้ก็ขอ ถึงอย่างนั้นก็เถิด..มันก็ไม่เหมือนเราทำงานหาเงินได้ด้วยตัวเองหรอก

พูดเรื่องงานแล้วก็ขอบ่นบ้า...ต่อไปอีหน่อยเถิดนะ  เป็นเรื่องที่ทำให้เซ็งในอารมณ์อย่างที่สุด เวลาที่ไปสอนหนังสือเป็น Substitute teacher นี่ ด้วยความที่เกาะมันเล็ก เรื่องก็กระจายไปเข้าหูบรรดาน้าๆผู้หญิงไทย เค้าก็จะมาถามเชิงพูดว่า "เค้าก็คงจ้างแค่ชั่วคราวนี่แหละ..จะให้เป็นครูประจำเลยคงยาก" ...."งานที่โรงงานยังว่าง..ไปสมัครสิ"

เออ...คนเรามันต้องหวังต้องฝันกันสิ่ ถูกมั๊ย? อย่างน้อยเราก็ยังพยายามที่จะทำให้มันสำเร็จ ไม่ชอบเลยจริงๆคนแบบนี้...ที่เห็นคนอื่นที่เค้าจะได้ดีกว่าตัวเองแล้วทนไม่ได้นี่ สงสัยมันจะขาดใจ...

เราก็ยอมรับว่านอกจากสังขารจะไม่เอื้ออำนวยเรื่องการยืนทำงานในโรงงานแล้ว ส่วนตัวเรา...เราก็ยอมรับว่า เรายังมีอีโก้อยู่ไม่น้อย ก็รู้..ว่ามันไม่ดี  และอีโก้ก็แ_กไม่ได้ หรือทำให้อิ่มท้องไม่ได้  แต่เสียดายน่ะ...เข้าใจไหม? ความรู้ที่ร่ำเรียนมาเสียหลายปีจะกลายเป็นสิ่งเปล่าประโยชน์ไป มันเสียดายตรงนี้

ถ้าไปทำงานโรงงานจริงๆ...พ่อรู้พ่อคงเสียใจที่อุตส่าห์ส่งเรียน เคยแย๊บๆถามไปหนหนึ่ง พ่อเงียบไปเลย...ก็เลยรู้ว่าพ่อคงผิดหวังบ้างถ้าต้องไปทำงานโรงงาน

พ่อบอกว่า...เรียนต่อสิ่ >>>>อันนี้ฟังเหมือนง่ายแต่ทำยาก ใครจะมาให้ทุนสาขาภาษาศาสตร์ เปิดเข้าไปทีไรก็เจอแต่สาขาวิทยาศาสตร์ 

เออ...คนเรียนสายวิทย์นี่มันได้เปรียบจริงๆเว๊ย!

แม่บ้านธรรมด๊า ธรรมดา

พล่ามมาเสียยาวเชียว...

ต้องไปเตรียมทำกับข้าวแล้ว

เวลา...เดินเร็วดีจริงๆ

ไปล่ะ

แม่บ้านธรรมด๊า ธรรมดา

 

"สวัสดี"

 

 

 

 

 

 

 

 

     Share

<< วันศุกร์ และTag behind Diary/Blogบทเรียนจากอดีต(รัก) ตอนที่1 >>

 

Posted on Mon 24 Dec 2007 4:16

 

 

หยิน
น้องกิ๊ฟ
ตุ้ม stavanger
คุณโบว์น้องเจ้าขา
คุณมุกดา
น้องโน๊ต ฟินแลนด์
คุณหน่อยlife
พี่ฝน
คุณปุ้ม
พี่โอ๊ะกับน้ำจิ้ม
พี่หน่อย
คุณผัดไท
น้องฝน
น้องน้ำ Japan
พี่มาดี
น้องปลา
น้องใหม่ Japan
น้องแนน Japan
คุณเอ๋ย AUS
พี่ก้อย
คุณปัท เวียนนา
นึ้ง มิวนิค
น้องอ้อ

 

มนต์รักตาฝรั่งไวกิ้ง ตอนที่2
มนต์รักตาฝรั่งไวกิ้ง ตอนที่ 1
บทเรียนจากอดีต(รัก) ตอนที่3
บทเรียนจากอดีต(รัก) ตอนที่ 2
บทเรียนจากอดีต(รัก) ตอนที่1
แม่บ้านธรรมด๊า...ธรรมดา
วันศุกร์ และTag behind Diary/Blog
เค้าจ้างไปสอนหนังสือ...
เพื่อนสนิท
เสียจริตนิดหน่อย...ในคืนวันอาทิตย์
วันเสาร์ และ ขนมจีบ...

 




 

 

 

 

 

พี่มด หนูอยากเม้นยาวๆ แต่ว่าหนูเม้นไม่ออก

เอาเป็นว่า

หนูก็อยากกินขนมมันด้วยคนดีมั้ย ๕๕
100kg >> MuuTaH   
Tue 18 Dec 2007 2:18 [3]

ดิฉันก็เป็น fulltime housewife เวลาตอบคำถามใคร ๆ เขาเช่นกัน ก็ขอเป็นกำลังใจให้คุณมดสมหวังในการหางานอย่างที่ตั้งใจ ไม่ว่าจะใช้เวลาแค่ไหนนะคะ และขออวยพรให้คุณมดและคุณทารีเญ่มีความสุขมากๆ ในวันคริสต์และปีใหม่ที่จะถึงนี้นะคะ เทคแคร์ค่ะ
madame expat   
Mon 17 Dec 2007 22:27 [2]

แกกินไรหลากหลายกว่าเราอีก ดูน่ากินทั้งนั้น เก่งว่ะ ราดหน้าแกดูดีมาก เห็นแล้วหิวราดหน้าเลยอ่ะ

บอกแล้วว่าไม่ต้องซื้อไรให้ แต่ก็ขอบใจล่วงหน้าสำหรับการ์ดนะ เราว่าเป็น substitute teacher ดูไฮโซมากมายว่ะ สำหรับคนไม่ใช่เจ้าบ้านเจ้าของภาษาเค้านะ เพราะแกพูดอังกิตเก่งแน่ๆ ว่ะมด .... เรามีไรอยากทำมากมาย หวังว่า ช่วงลาออกแล้วคงจะว่างได้สะสางและทำไรต่างๆ ที่อยากทำ ช่วงนี้เหนื่อยและวุ่นวายเหลือเกิน

แยกไปเที่ยวหลวงพระบางเร็วๆ แต่กลับมาเราคงอยู่ต่อเดือนมกราอีกเดือนนึง ... ช่วยเค้า เทรนคนใหม่ก่อน ค่อยไปตามทางของเรา 555

บอกตรงๆ ที่อยู่นี่เพราะสงสารพี่คนที่เหลืออยู่ เห็นใจกันว่ะ เพราะทำกันมา 2 คน รู้อยู่ว่างานมันไม่ทัน อีกอย่างก็ไม่ได้มีงานไรต้องรีบไปเริ่มที่ใหม่

เบื่อจริงๆ อยากถูกล๊อตตาลี่ กุจะไปเที่ยวรอบโลก 5555


คิดถึงนะเว๊ย ขอบใจที่โทรมา
yinne   
Mon 17 Dec 2007 21:40 [1]

 

 

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

 

 

 

 Design by : http://inkitchen.diaryclub.com