ครอบครัว....

วันนี้ขอหยุดพักเรื่องเครื่องบินเสียก่อน เพราะถ้าเขียนถึงเครื่องบินไปซะทุกๆวัน ชะรอยว่าซักวันหนึ่งจะต้อหายใจไปเป็นนำมันJet A-1 เป็นแน่แท้

บทเรียนจากการเขียนเรื่องเครื่องบินก็คือ...มันทำให้เราแอคทีฟขึ้น

ทะมายอ่ะ? อ้าวก็ถ้าเขียนแล้วปรากฏว่าข้อเท็จจริงมันไม่เป็นเช่นนั้น ชาวบ้านจะไม่ดูถูกดูแคลนเอารึ วิชาชีพด้วยนะนั่น

เออ...

ด้วยเหตุฉะนี้เวลาที่ผมเขียนถึงเรื่องเครื่องบินทีไร นอกจากความรุ้ในเนทเฉพาะหน้าแล้ว ผมยังต้องไปเปิดหาข้อมูลอ้างอิงจากเอกสารและ ผู้ชำนาญการอีกตะหาก

เออ...

นี่ถ้าเขียนซักปี อาจจะเอาไปเข้าเล่มส่งเป็นปริญญานิพนธ์ได้

หุหุ

วันนี้ตอนช่วงเบรค ก็นั่งเหม่อลอยอยู่ริมตลิ่ง เอ๊ย หน้าต่าง ของที่ทำงาน (ตอนเบรคนะครับ ไม่ได้อู้งาน)

บทสนทนาประสาชาวช่างนั้นจะมีอะไรมั่งครับคุณว่า?

ถ้าบอกไปก็เหมือนเผากันพรึ่บๆ

เอางี้เขาว่าชีวิตลูกผู้ชายมันจะสมบูรณ์ได้มันต้องมี

สุรา นารี ดนตรี อาวุธ และ รถยนต์

ครับ ช่างก็เป็นมนุษย์ปกติครับ หัวข้อพวกนี้ก็เป็นเรื่องปกติที่เราๆเองก็สนทนากันไม่ต่างไปจาก มนุษย์เพศผู้ในสังคมอื่นๆ บางครั้งพูดเรื่องอื่นก็มี เช่น ทำบุญทำทาน การบ้านการเมือง เศรษฐกิจและสังคม รวมไปถึงงานที่ทำ และการมุ้ง(เอ๊า! วกเข้าเรื่องนี้จนได้) ฯลฯ

แต่วันนี้ผมมาแปลกครับ ผมดันคิดเรื่องครอบครัว ผมสงสัยว่าคนที่เขามีลูกมีเต้าเขามีความรุ้สึกกันยังไง

จากนั้นผมก็เลยมองหาเหยื่อที่จะมาเป็นปลดปล่อยความต้องการให้กับผม

ซึ่งมันก็มีจำนวนอยู่พอสมควร คนประเภท "เลขสามลูกสอง" หรือ "เมียหนึ่งลูกหนึ่ง"

หลังจากรวบรวมข้อมูลได้มากพอแล้ว ผมก็เริ่มประมวลผลและจับใจความ

ใจความหลักๆคือ ทุกๆคน (ทุกคนจริงแท้ 100% ของประชากรที่ถูกสุ่มมา) ล้วนแต่พรรณนาถึงความสุขเวลาที่ได้อยู่กับลูกของตัวเอง ประมาณว่าลูกคือแก้วตาดวงใจที่ให้ความรู้สึกรักและอบอุ่นอยากทะนุถนอมเวลาอยุ๋กับลูกแล้วอยู่บ้านได้ทั้งวัน (โดยเฉพาะพวกที่ลูกพึ่งเกิด หรือ หนึ่งขวบปีไม่พ้นโปรแล้ว แบบว่าบรรยายได้จนรู้สึกเลยว่า "เห่อ" สุดๆ อารมณ์แบบว่ายิ่งกว่าไปจีบสาวที่ไหนมาซะอีก)

งึมๆๆๆๆ

ก็คงจะอย่างนั้นมั้ง?

ผมเองก็มาจากครอบครัวที่ค่อนข้างจะอบอุ่น พ่อกับแม่ค่อนข้างจะรักลูกและสนิมสนมกับลูกๆค่อนข้างมาก(เลยเม้งกันบ่อยเพราะ ไม่ค่อยจะมีความลับต่อกัน ประมาณว่า ใครแอบไปมีกิ๊ก แฟนยังจับไม่ได้แต่พ่อแม่รู้หมด ถึงจะชอบเม้งใส่กัน แต่ก็รักกันดีและมักจะทะเลาะกันได้ไม่นาน เด๋วก็ร่วมวงกินข้าวด้วยกันและแน่นอน เด๋วก็เม้งกันต่อ)

เอ๊ะ เด๋วเพ่ๆๆ (เหมือนคำตอบของบรรดาคุณพ่อทั้งหลายจะตกหล่นอะไรไปบางอย่าง)

นอกจากลูกแล้วภรรยาล่ะพี่?

"เมียเพ่น่ะเหรอ?" (โห อัพเกรดสรรพนามจากภรรยาเป็นเมียเลยแปลว่ารักมาก)

"เฮ้อ..." (คุณพ่อตัวดีถอนหายใจ - อ้าวไหงงั้นวะ?)

หันไปหาคุณพ่อคนอื่น

เฮ้อ เฮ้อ เฮ้อ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

.....

ร้อยละเก้าสิบของคุณพ่อตัวดีให้การว่า เวลาอยุ่กับคุณเมียแล้วรู้สึกเซ็งเป็ดเป็นอย่างมาก เพราะนอกจากจะมีแม่เพิ่มมาอีกคนแล้ว ยังเป็นนักบัญชีที่คำนวณรายรับรายจ่ายให้เสร็จสรรพ เป็นผู้จัดการที่กำหนดความเป็นไปของบ้าน และยังเป็น ตำหนวดตรวจคนเข้าเมืองอีกตะหาก(การเดินทางเข้าออกระหว่างบ้านและ"เมือง"ที่เต็มไปด้วยแสงสีนั่นกระทำได้ยากมาก กระบวนการขอวีซ่า"ขาออก" แม่งขอยากโคตรๆ ยิ่งกว่าเข้าUKหรือUSAซะอีก)

โอเคครับ หลังจากที่ได้ข้อมูลเป็นที่พอใจแล้ว ผมขอสรุปเลยว่า

 

"เพ่ๆทุกคนครับ" จากประสบการณ์ของพวกเพ่ๆ ในที่สุดผมก็ได้คำตอบแล้วครับ

"ผมจะต้องหาผู้หญิงที่จะยอมคลอดลูกให้ผมโดยไม่แต่งงานกับผมให้ได้ครับ!!!"

....( เงียบ ไม่มีใครพูดอะไร กำลังเคลิ้มกับนโยบายของนายกานต์ )

 

 

ขอบคุณครับเพ่ๆทั้งหลาย สำหรับข้อมูลที่เป็นประโยชน์

 

(ถ้ายึดอุดมการณ์นี้ต่อไป อาจจะต้องขึ้นโสดไปจนตายแน่ๆเลยตู)

- -"

     Share

<< เอ็นจิ้น คาวววววเครื่องบินโป๊ >>

Posted on Tue 8 Jul 2008 23:19

ขอให้ได้สมใจหวังนะเพื่อน
เสธ.กช   
Fri 11 Jul 2008 16:44 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

บ้านใหม่กับภารกิจแรก
คลิก
ปทานุกรมเล่มดำ
จัมโบ้มาแล้ว!!!
เรื่องบุ๋นๆ
it's about Now...
เหตุเกิดที่ ทางออกของประตูคอมโพสิต ....
ม่านที่ปิดลง...
ปลดประจำการ
อุปสรรคประจำวัน
วัด...
คอมมานโด ทัพฟ้า!!!
น้องนกคนสวยกลับบ้านแล้ว
พลังหมด...
มาตราการป้องกันผีในห้องโดยสาร
back to school
หยุ๊ดดดด....!!!!
วิกฤติ
เครื่องบินโป๊
ครอบครัว....
เอ็นจิ้น คาววววว
unlock
รา.....โดม
director's cut : War@Work
ภัยซ่อนเร้น
Heading to dock...
ผู้เสียสละ...
ผมภูมิใจที่เป็นคนไทย
แบบฝึกหัดของ Master P
The end of runway...
ส้วมสาธารณะ
บ บู๋...
ขัด-เล
เจ็บ.....
ถึงผู้คนเหล่านั้น
แซนด์วิชในเครื่องบิน กับวัตถุดิบในการปรุง
เพื่อนร่วมวิชาชีพ
ปลอดภัยไว้ก่อน
ฝันคนหนุ่ม