โรคนอนไม่ค่อยหลับ...

คิดว่าหลายๆคนก็คงเคยเป็น แล้วก็รักษามันหายได้เองโดยที่ไม่ต้องพึ่งพาอะไรนัก...

แต่สำหรับผม มันเหมือนสิ่งที่มันทรมานมาได้ 3 ปีกว่าๆแล้ว ซึ่งบางครั้ง มันก็ไม่ได้ช่วยให้รู้สึกแย่ไปกว่าเรื่องที่เคยเกิดพร้อมกับไอ้โรคนี้

ใช่ ผมกำลังพูดถึงเรื่องแย่ๆของผมในอดีต

จากเหตุการณ์เมื่อวันก่อน เพื่อนผม (วึ่งมันก็ไม่น่าคบเพราะคว่มปากด๊) ตรัสประโยคออกมา 1 ประโยคถ้วนด้วยประโยคที่ว่า

"มึงยังเรียนไม่จบอีกหรอ?"

*(%*)$#(_$*$*&^*%^$&*((

เรื่องที่ผมกำลังพยายามลืม และยังไม่อยากให้ใครมาตอกย้ำ สุดท้าย มันก็ย้อนกลับมาอีกจนได้

โอเึค บางคนก็บอกว่า เออน่าเดี๋ยวก็จบ

เออน่า อย่างน้อยก็ยังได้เรียน (ขอบคุณมากครับ)

แต่ถ้าผมเรียนไม่จบ แล้วต้องเอาไอ้โรคบ้าๆเนี่ย Install ใส่สมองผม...

ผมไม่ขอเรียนอะไรทั้งนั้นดีกว่า...

อย่างน้อย ผมก็ไม่ต้องมาทรมานตัวเอง (โดยเฉพาะตอนกลางวันที่ผมเรียนวันนี้) โดยการหลับไป เรียนไป Lecture ไป

นี่ยังไม่รวมถึงการต้องพยายามตั้งสติตอนขับรถอีกนะ...

เฮ้ออออออออ......(ขอยาวๆอีกซักรอบละกันนะครับ Y.Y)

     Share

<< หมดอารมณ์เขียน >>

Posted on Wed 30 Jun 2010 20:11

นอนปายนอนนนน
she   
Wed 30 Jun 2010 20:53 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh