กลับเข้าบ้านอีกครั้ง

สวัสดีค่ะ...

และแล้วในที่สุดก็เกิดแรงบันดาลใจ ให้กลับมาเขียนไดอารี่อีกครั้ง หลังจากได้มีโอกาสไปอ่านหนังสือเล่มนึงมา

บุคคลต้นเรื่องคนนั้นได้บอกไว้ว่า "ให้ลองสังเกตหรือจดบันทึกแต่ละช่วงเวลาของชีวิต แล้วคุณจะเห็นว่า มันมีรอบของการเปลี่ยนแปลงในชีวิต อาจจะเป็นทุกๆ 3 ปี หรือ 7 ปี อันนี้ก็แล้วแต่บุคคล" เออ! แฮะ หรือว่าจะจริงนะ เลยเป็นสาเหตุให้ต้องกลับมาที่นี่อีกครั้ง เพราะก็อยากรู้เหมือนกันว่า คำกล่าวข้างต้นนั้น จะจริงเท็จหรือไม่เพียงใด

ชีวิตในช่วงนี้ ความยุ่งเหยิงวุ่นวายลดลงไปเยอะมาก จนดูเหมือนจะว่างมากไปอีกแล้ว เพราะการเรียนปริญญาโทมาถึงช่วงท้ายจริงๆแล้ว เราเพิ่งจะเสร็จสิ้นการสอบประมวลความรู้ไป ถ้าสอบผ่าน ก็คงเหลือเพียงการเตรียมตัวรับปริญญาเพียงเท่านั้น แต่ถ้าสอบไม่ผ่าน ก็คงต้องลงทะเบียนเพื่อขอสอบใหม่อีกครั้ง ซึ่งนั่นก็เท่ากับว่า เราจะไม่ได้รับปริญญาพร้อมๆกับเพื่อนรุ่นเดียวกัน จะช้าไปอีก 1 ปีเลยทีเดียว ตอนนี้ก็อยู่ในสภาวะของการลุ้นผลสอบอยู่ หวังว่าจะโชคดี

การงานก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรก้าวหน้ามากกว่าที่เป็นอยู่แล้ว เนื่องจากโปรเจคของบริษัทเสร็จเป็นที่เรียบร้อยหมดแล้ว เหลือเพียงรอว่าวิลล่าและที่ดินที่เหลืออยู่จะขายได้เมื่อไหร่ และเมื่อนั้นก็เป็นอันปิดจบแบบสมบูรณ์แบบ ช่วงนี้เลยเริ่มดูงานใหม่ๆไปด้วยในตัว อยากเปลี่ยนสายงานด้วย เหมือนมีเรื่องให้ต้องคิดอ่านอย่างหนักอีกแล้ว พยายามจะเซ็ทระบบชีวิตการทำงานใหม่ ตั้งต้นใหม่ก่อนที่อายุจะย่างเข้าเลขสาม เพื่อความก้าวหน้าและมั่นคงในอนาคตเนอะ

ส่วนอื่นๆก็กำลังไปในทางที่ดีเช่นกัน รวมถึงก็ยังคงแอบรักชีวิตการเป็นโสดอยู่ รู้สึกกลัวว่า ถ้าวันหนึ่งต้องแต่งงานและใช้ชีวิตคู่อยู่กับคนคนนั้น เราจะมีความสุขเหมือนตอนเป็นแฟนกันไหมนะ เพื่อนบอก "แกนี่ เป็นเจ้าสาวที่กลัวฝนนะเนี่ย" ในใจตัวเองคิดตอบกลับไปว่า "ใช่ ตอนนี้มีความสุขกับการเป็นแฟนกัน แต่ยังไม่อยากเอาชีวิตไปผูกติดกับใครเลยจริงๆ ในตอนนี้ กลัวทั้งเขาและเราจะเบื่อกันเองในสักวัน อยู่แบบนี้กันไปก่อนละกันเนอะ"

ครั้งหนึ่งเคยนั่งคิดกับตัวเองเล่นๆว่า ถ้าในอนาคตแฟนมาขอแต่งงานจะรีบตอบตกลงโดยทันที แต่ในชีวิตจริงวันหนึ่งเมื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมา กลับทำให้รู้สึกกลัว ไม่กล้าคิดตัดสินใจ และยังไม่กล้าก้าวไปสู่อีกสถานะของความสัมพันธ์เลยจริงๆ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมจู่ๆก็เกิดอารมณ์แบบนี้ขึ้นมาได้ แปลกดีนะเราเนี่ย...

ช่วงนี้ไข้หวัดตัวใหม่ 2009 กำลังระบาดหนัก คงต้องระวังและรักษาสุขภาพกันให้เยอะกว่าเดิม เราที่ไม่ค่อยได้ออกกำลังกายเป็นเรื่องเป็นราวมานานแล้ว ก็เริ่มจะต้องหันกลับมาเริ่มต้นใหม่ได้เเล้วเนอะ ลำพังแค่การออกรอบตีกอล์ฟอาทิตย์ละครั้ง แทบจะไม่รู้สึกว่าได้ออกกำลังกายเท่าไหร่เลย อยากกลับไปซื้อสมาชิกเล่นฟิตเนสอีกครั้ง แต่ก็กลัวตัวเองจะเป็นเหมือนเดิมอีก คือสมัครสมาชิกแล้วไม่ไปเล่นปล่อยให้หมดอายุไปต่อหน้าต่อตา ทั้งๆที่เป็นเงินจำนวนไม่ใช่น้อย แต่ด้วยความขี้เกียจและขาดวินัย ทำให้เป็นที่มาที่ไปของการสูญเสียเงินก้อนนี้ไปโดยใช่เหตุ ที่น่าเจ็บใจยิ่งกว่าคือ สถานที่ตั้งของฟิตเนสอยู่ในคอนโดที่อาศัยเลยด้วยเช่นกัน แค่เดินข้ามตึกไปนิดเดียว มันยังไม่เดินไปเลยค่ะ 555 คาดว่าพฤติกรรมเหล่านี้กำลังจะโดนปรับปรุงในไม่ช้า โปรดติดตามดูตอนต่อไป

เช้านี้..ตื่นมามีอาการปวดหัวเล็กน้อย พร้อมๆกับเจ็บคอ เลยรีบลุกขึ้นอาบน้ำไปทำงาน เผื่อร่างกายจะได้ตื่นมาต่อสู้กับเชื้อโรคที่กำลังฟักตัว เเง! แง! ไข้หวัดไปไกลๆเลยนะ

ป.ล. ยังรู้สึกแปลกๆ เลยยังไม่ได้ซื้อหน้ากากมาปิดปากปิดจมูกซะที

 

     Share

<< เกิดอะไรขึ้นวันศุกร์แล้วเออ >>

Posted on Thu 16 Jul 2009 14:28
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
This artcile went ahead and made my day.
Lester   
Thu 8 Aug 2013 21:47 [1]
 

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
พัทยา
พักผ่อน
รวมมิตรวันหยุดสุดสัปดาห์
09-09-09
Welcome to September, 2009
วันศุกร์แล้วเออ
กลับเข้าบ้านอีกครั้ง
เกิดอะไรขึ้น
ปฏิบัติธรรม
เรื่อยๆมาเรียงๆ
หายหน้า..กลับมาป่วย
วิตก..กังวล
หัวหิน..ทริปวันเกิด
Weekend coming soon!!
งุนงง!!
บีซี่
เดิม..เดิม
รวมมิตรอาทิตย์สุดสัปดาห์
วันของแม่...คนเดียวเลย
สุดสัปดาห์ ลั้น ลา...
ว่างซะ!!
ต้อนรับวันจันทร์..
รับปริญญาทัต+ทัตผ่าเข่า
ปุ แปะ ปะ
ข่าวเศร้ายามเช้า...
เปิดบ้าน...
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor