นมของแม่ หรือ นมแม่

นมของแม่ หรือ นมแม่

ตอนคลอดพี่ฮัก ความรู้อันน้อยนิดเกี่ยวกับ"นมแม่"ทำให้เข้าใจว่า เรามีนมไม่พอสำหรับลูก

ทำให้แม่ ให้นมของแม่ สลับกับนมผสม
และ
สุดท้ายของผลลัพท์นี้คือ ฮัก ไม่เคยได้นมแม่ล้วน เพียง 4 เดือนที่กินนมแม่สลับนมผสม กับ ภูมิแพ้ที่เป็นมรดาจากบิดา(พ่อตี๋ ขอโทษน่ะค่ะ แต่มันก็จริงนิ)

ด้วย ไอดอล อันยิ่งยวดจาก แม่จิบ http://www.jjbrothers.diaryclub.com/ ทำให้แม่ตั้งใจว่า เราจะต้องให้นมแม่กับลูกคนต่อไปให้ได้...

ดังนั้นท้องดีใจ แม่จึงไม่มี ขวดนม ติดบ้านไว้เลย

และแล้วอุปสรรคที่ต้องฟันฝ่า เพื่อ นมของแม่ก็เริ่มขึ้น

1.เมื่อแม่ต้องคลอดดีใจอย่างปัจจุบันทันด่วน ที่ 33 weeks ด้วยภาวะครรภ์เป็นพิษ step แรกของการหลั่งนมแม่คือ เต้านมคัด ....ถ้าใครนึกไม่ออกว่าเป็นอย่างไร ก็นึกถึงก้อนฝี อักเสบ2ก้อนแปะที่หน้าอกเรา ปวดมาก ชนิดที่หุบแขนกันไม่ลงเลยทีเดียว ใครจะคิดว่า อาการนี้จะส่งผลให้ เจ้าความดันตัวแสบ พุ่งปรี๊ส พุ่งปรี๊ส ขึ้นมาอีก

คุณหมอ: ณีรนุช เป็นอย่างไรบ้าง 
แม่นิว: ปวดเต้านมค่ะ
คุณหมอ: ไหวไหม นี่ความดันขึ้น หมอว่า จะให้ยาลดการสร้างน้ำนมน่ะ จะได้ไม่ปวด ความดันจะได้ดีขึ้น
(แม่นิว อึ้งไป 2 วิ...ทำงัยดีละ ความตั้งใจของเรา แต่ก็เข้าใจคุณหมอน่ะ ความดันวนเวียนที่ 170/...180/...)
แม่นิว: คุณหมอค่ะ แล้วมันจะไม่มีน้ำนมเลย หรือ ว่าหยุดกินยา น้ำนมก็มาค่ะ
คุณหมอ: ก็แล้วแต่คนครับ บางคนก็หายไปเลย บางคนก็มีกลับมา
(+ - X / ??????)
แม่นิว: ขอไม่กินน่ะค่ะ ขอลองก่อน ถ้าความดันขึ้นมากกว่านี้ค่อยว่ากันใหม่น่ะค่ะ

ไปปรึกษาห้องเด็กแรกเกิด พี่พยาบาล ตกใจ คุณแม่พยายามหน่อยค่ะ น้องเล็กมาก ควรกินนมแม่ ระบบย่อย ก็ยังไม่ค่อยดี เอ!!! แล้วทำงัยกับอาการปวดดี คำตอบจากคุณพยาบาล ง่ายมากค่ะ ก็แค่ระบายน้ำนมมันออกมาก็จะไม่ปวดแล้ว (พูดง่ายทำยากเนอะ)

แม่ตัดใจ และกัดฟัน บีบบบบบมันออกมาสำเร็จในคืนนั้นเอง...เฮอ หลุดปัญหาไป 1 เปาะ

ปัญหาที่ 2 เช้าวันแรกที่ได้ไปดูลูก ก็หลัง 3 วันที่ได้ลงจากเตียงนั่นละ จังหวะแรกที่เห็นลูก น้ำตาแม่มันเอ่อล้น ท่วมหัวใจ ร่างกายมันถูกตรึง คอจุก พูดไม่ออก อยู่อย่างนั้น

ดีใจของแม่

หนูโดนเจาะน้ำเกลือที่มือข้างหนึ่ง
ที่เท้าพันเครื่องวัดอ๊อกซิเจน
ปาก ใส่สายอาหารเล็กๆ แต่เมื่อเทียบกับปากลูก แม่ว่ามันใหญ่มากเลย
จมูก ใส่สายอ๊อกซิเจน
ดูซิ ลูกแม่ตัวนิดเดียว นน ตอนนี้ลงไปที่ 1,400 กรัม กับการถูกพันธนาการมากมาย ข้างตู้ยังมีอุปกรณ์ช่วยชีวิตอีกหลายชิ้น

แล้วจะให้แม่คนนี้ทำใจได้ ยิ้มออก ได้อย่างไร แม้จะรู้ว่าลูกปลอดภัย แต่แม่ก็ยังคงร้องไห้ และ ร้องไห้ แค่สัมผัสตัวลูก แม่ยังต้องค่อยๆวางอย่างเบามือ นิ้วลูก5นิ้วยังเล็กว่าข้อนิ้วก้อยของแม่อีก มือลูกใสมาก ลูกขยับตัวนิดหน่อย เหมือนรับรู้ว่า แม่มาแล้ว หนูรอแม่นานแล้วน่ะ ...

มารู้ตัวอีกที เมื่อมีเสียงหนึ่งข้างๆ...คุณแม่ค่ะ ลูกไม่ใช่สำลีค่ะ ไม่ละลาย ไม่ต้องกลัว จับได้ ลูบได้ จับเยอะๆ คุยเยอะๆค่ะ เขารอคุณแม่อยู่

ปกติ ห้องเด็กแรกเกิดจะเรียกแม่มาให้นมอย่างเร็วที่สุด แต่เราไม่สามารถ และ สิ่งที่ไม่สามารถต่อมาคือ การให้นม เพราะ ลูกอยู่ในตู้อบ และ นมแม่ช่วงนั้นลูกก็กินไม่ได้ เพราะแม่ต้องกินยากันชัก ทั้งๆที่รู้ว่า หัวน้ำนมนั้นมีประโยชน์เพียงไร มันเศร้าจริงๆน่ะ

คุณหมอ เรียกคุย ทำให้เราทราบว่า ลูกคงต้องอยู่ตู้อบนี้อีกนาน เราคงให้นมแม่ไม่ได้  ทำอย่างไรดี วันนั้นจึงโทรหา แม่จิบ แห่ง http://www.jjbrothers.diaryclub.com/ จำได้ว่า เจมี่ก็อยู่โรงพยาบาลนาน แม่จิบทำอย่างไร ก็ได้รับคำแนะนำมากมาย ขอบคุณน่ะแม่จิบ สำหรับทุกคำแนะนำ และกำลังใจ

อีกคนที่ให้คำปรึกษาตลอดมา คือ พี่ปุ้ม แม่น้องสบาย กับ น้องซาชิ ที่เป็นเบื่องหลังแห่งนมแม่ของเรา

ในที่สุด แม่ก็เลือก ที่จะบีบนม สลับจากการปั๊มเครื่อง จนมีน้ำนมมากพอให้ดีใจ แทนนมผสม เว้นแต่ในช่วง 1 อาทิตย์แรกที่แม่ บีบทิ้ง ดีใจเริ่มกินนมจากเพียง 2 cc แล้วค่อยๆปรับขึ้น ตอนออกจากโรงพยาบาล ดีใจกินนมได้ถึง 1 OZ แล้ว ดีใจจัง

เฮอ ผ่าน ไป 1 เปาะ

ปัญหาที่ 3 ดีใจอยู่ในตู้อบได้ประมาณ 25 วัน ลูกก็ออกจากตู้อบ ลูกแม่พอจะปรับอุณหภูมิได้แล้ว วันนั้นเป็นวันที่แม่รอคอยที่สุด คือ ลูกได้ดูดนมจากเต้าแม่ ทำให้เราได้พบอุปสรรคต่อมา

ตอนนั้นดีใจน้ำหนัก ไม่ถึง 2 พันกรัม ประกอบกับเส้นเลือด PDA ไม่ปิด (เส้นเลือที่ต่อระหว่างหัวใจกับปอด ใช้เฉพาะตอนอยู่ในครรภ์ พอคลอดออกมาปกติจะปิดเอง) ดังนั้นเขาจะเหนื่อยง่ายมาก พอดูดนมจากเต้าแม่เพียงนิดเดียว เขาก็จะหยุดพัก และ หลับ ทำให้เราต้องป้อนด้วยแก้วต่อไป ...ช่างต่างกับพี่ฮักจัง พี่ฮัก ดูดเอา ดูดเอา ทั้งทึ้ง ทั้งดึง เลยทำให้แม่เข้าใจว่าเขาไม่อิ่ม และ ไม่พอ

สำหรับดีใจ แค่ตอดเบาๆเท่านั้นเอง

ท้ายสุดเมื่อกลับบ้าน ไม่มีใครกล้าป้อนนมลูกด้วยแก้ว ข้อนี้คงเหมือนกับแม่หลายๆคน แต่ดูดจากเต้าก็ไม่ไหว แม่จึงแพ้ขวดไปโดยปริยาย แต่แม่ไม่ได้แพ้นมผสม เพราะแม้ว่าจะกินขวด แม่ก็ตั้งหน้า ตั้งตา บีบ และ ปั๊มให้ลูก เดือนที่ 2ผ่านไป ดีใจกินนมแม่ 100% ด้วยวิธีการปั๊ม และ บีบ จนนมแม่เจ็บไปหมด แค่อาบน้ำฝักบัวน้ำตกมาโดนยังสะดุ้ง...เพื่อลูกเราจะสู้ต่อไป..ผ่านไป อีก 1 เปาะ

 

4 ดีใจของแม่กินเก่งมาก แม่ตามไม่ทันแล้วลูก แม่ปั๊มได้ 12 oz ลูกกิน 14 oz แม่ขยับมาได้ 16 oz ลูกหนีไป 18 oz ในที่สุด แม่ต้องเสริมนมผสมให้นิดหน่อย เพราะ stock ที่มีอยู่มันหมดแล้ว เอาละ ก็ถือว่าโดยส่วนใหญ่ลูกยังได้นมแม่อยู่เยอะพอสมควร แม่เริ่มเครียด นมก็ยิ่งจะหาย การทำน้ำนมเนี่ย เครียดไม่ได้จริงๆ  

พ่อตี๋บอกว่า แม่ทำได้ดีแล้ว แค่ลูกได้กินนมแม่เกิน 70% ต่อวันถือว่าดีแล้วสำหรับพ่อ ขอบคุณสำหรับกำลังใจน่ะค่ะพ่อ แต่แม่ก็จะพยายามต่อไปเพื่อลูก ณ วันนี้โดยเฉลี่ยอยู่ที่ 25 oz แล้ว หวังว่าจะยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆน่ะ

ปัญหาที่5 ข้อนี้คือ แม่จะต้องกลับไปเป็น working mom แล้ว เป็นข้อที่จะต้องพยายามทำให้ได้ แต่แม่บอกดีใจตรงๆว่า ไม่มั่นใจเลย เพราะ ที่ทำงานแม่ และ หน้าที่ ไม่ได้เอื้อต่อการปั๊มนมสักเท่าไร แม่คงต้องพยายามต่อไป พยายามรักษาระดับน้ำนม ให้คงที่ เผื่อ วันหนึ่ง ลูกจะไม่ต้องอาศัยนมผสมเลย และ เป้าหมายแม่คือ 1 ปี เพื่อความแข็งแรงของลูก เราต้องสู้

หลังจากนี้จะมีอุปสรรค อะไรอีกไหม เนี่ย

ตอนพี่ฮัก ถ้าแม่รู้ว่า เดือนแรกน้ำนมมาน้อยเป็นเรื่องปกติ แค่ขยันให้ดูด พี่ฮักคงได้กินนมแม่นานกว่านี้

สำหรับดีใจของแม่ แม่จะพยายามเต็มที่ เป็นกำลังใจให้แม่ด้วยน่ะ ลูกรัก

แม่นิว

 

 

 

 

 

 

 

 

     Share

<< ภาวะครรภ์เป็นพิษ ภาวะเสี่ยงที่ได้เผชิญกลับมาทำงานซะที >>

Posted on Fri 16 Jul 2010 18:20

Comment
ได้อ่าน ไดฯของแม่นิวแล้ว รู้สึกได้เลยว่า น้องสาวขอพี่เป็น ยอดคุณแม่อย่างแท้จริง น้องนิวคะ อยากบอกน้องนิวว่าพี่จะคอยเป็นกำลังใจให้น้องสาวของพี่เสมอ เพื่อให้น้องนิวได้ให้นมแม่กับลูกสาวสุดที่รัก น้องดีใจหลานรัก ได้ถึง 1 ปีตามความตั้งใจ อุปสรรค ทุกอย่างจะผ่านพ้นไปได้ขอเพียง มีลูกรักไว้คอยเป็นกำลังใจ จริงไม๊คะน้องรัก
P' Pum   
Tue 20 Jul 2010 9:08 [3]
 

เดี๋ยวพรุ่งนี้มาอีกรอบ :D
jjmommy   
Mon 19 Jul 2010 21:57 [2]

แก ทิ้งเม้นท์ไรให้อ่ะ อ่านไม่ได้ 555
เดี๋ยวจะมาทยอยอ่านย้อนหลังไดฮักก้า(และดีใจ)นะเฟร้ย แต่กรุณาไปแก้รหัสลับดาวินชีที่ไดชั้นก่อน ฮ่าๆๆ
jjmommy   
Mon 19 Jul 2010 19:08 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh