Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
ผู้หญิงหนึ่งคน
แล้วก็ไม่ได้ไป
เช้านี้ปกติ
นอนต่อก็ไม่ได้
ตื่นขึ้นมาก็เห็นเธอ
เสียงโทรศัพท์จากข้างล่าง
หกโมงเช้า
เวลาไม่ช่วยอะไร
ช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ไม่อยากอยู่แบบนี้
จะกลายเป็นคนแปลกหน้า
น้องแสบแย่แล้ว
อารมณ์นี้เลย
สงกรานต์ปีนี้
วันอังคาร
เธอจะรู้บ้างไหม
เหงาจริงๆ
แม้จะต้องถูกทำร้ายหัวใจอีกก็ตาม
เหงา เหงา
บันทึกทะเลเดียว 4
บันทึกทะเลเดียว 3
บันทึกทะเลเดียว 2
บันทึกทะเลเดียว 1
จะยังไงดี
เธอรู้ใช่ไหม....
เหนื่อยใจ
ความรักที่ถูกมองไม่เห็น
พื้นที่ที่ถูกทอดทิ้ง
เหงานะ
ยังไง
แปลก
เฮ้อ..........
ความเป็นกลางของหัวใจ
เจ็บ...แปลว่า ยังมีลมหายใจ‏
เค้าว่ากันว่า
เปื่อย
และแล้ว
อยู่คนเดียว
5 ธันวาคม 2550

 
 
Favourites Diary
 
   
 



 

บันทึกทะเลเดียว 4

บันทึกทะเลเดียว 4

10022008  11.10 น.
เมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยจะหลับเอาซะเลย  หลับๆ ตื่นๆ  อยู่ทั้งคืน  ครั้งสุดท้ายที่ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมา
ก็ประมาณ ตีห้ากว่าๆ ได้  ฉันก็เลยถือโอกาสตื่นเลยแล้วกัน
เปิดม่านจากบ้านพักมองออกไปที่ท้องทะเล  ที่ตอนนี้ ได้ขยับพื่นที่เข้ามาใกล้ฝั่งมากแล้ว
คงจะถึงช่วงเวลาน้ำขึ้นแล้วแหละ  คลื่นแรงเชียว  ขนาดนอนอยู่ในห้องที่เป็นห้องแอร์นะ
ยังได้ยินเสียงคลื่นซัดกับฝั่งชัดเจนมาก นอนมองคลื่นซัดกับฝั่งซะเพลิน 
ลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำแล้ว  ออกมาเดินเล่นที่ทางเดินที่รีสอร์ทเค้ามี ไว้ให้  ริมทะเลเลยละ
เดินๆมองๆ คลื่นซัดกับฝั่ง  เดินไปนั่งตรงเก้าอี้ม้าหินอ่อน ที่มีวางไว้ตามทางเดิน
นั่งแล้วมองออกไป  สายตาไปจับเจอกับปูตัวนึงที่ดำลังพยายามว่ายน้ำ (หรือเดินหว่า)
ออกท้องททะเลด้วยความทุลักทุเล  นั่งมองด้วยความสนใจว่า ปูจะเดินออกไปได้ไหม เพราะ เวลาปูเดินก็เดินไปทางข้างๆอยู่แล้ว
แค่เดินเองก็จะไม่รู้ว่าจะลงทะเลได้เมื่อไหร่   นี่ยังมีอุปสรรคมาทำให้ปูต้องลำบากเข้าไปอีก
นั่นก็คือ คลื่นน้ำนั่นเอง   ปูเดินๆกำลังจะออกสู่ทะเลทีไรก็เจอคลื่นซัดเข้าฝั่งให้ทุกที  แต่ปูก็มีความพยายาม พอคลื่นซัดมา
ปูก็เอาเท้าจิกกะพื้นทรายยึดตัวเองให้มั่นคงอยู่กับที่  พอคลื่นผ่านไป  ปูก็รีบออกเดินต่ออย่างรวดเร็วทีเดียว
แล้วก็เจอกับคลื่นซัดเข้ามาอีก  นั่งมองๆ ก็ขำปูดีเหมือนกันนะ  เดินๆ หยุดๆ   เมื่อไหร่จะถึงจุดหมายก็ไม่รู้  นั่งให้กำลังใจปูตั้งนาน
มีคลื่นลูกนึงมาแรงมาก  ปูที่ฉันอุตส่าห์นั่งให้กำลังใจ หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้  สงสัย จะโดนคลื่นซัดไปถึงไหนต่อไหนแล้วกระมัง
แย่จริงเชียว ฉันอุตส่าห์นั่งให้กำลังใจ แต่สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าปูเปงยังไงมั้ง 

พอแระ เดินกลับมาที่ห้อง  อาบน้ำแปรงฟัน แต่งตัว  เพื่อที่จะไปรับประทานอาหารเช้าที่ห้องอาหารของรีสอร์ท
เดินออกไปแวะสวัสดีตอนเช้าคุณเล็ก  (นั่นก็ปาไปเก้าโมงเช้ากว่าแล้วล่ะ)  จริงๆกะจะไปถามว่า
คุณเล็กมีที่ชาร์ตแบตเตอรี่มือถือไหมน๊า  เพราะแบตมือถือของฉันมันเหลือแค่ขีดน้อยนิด ขีดเดียวเอง   ใครโทรมายังไม่ทันจะพูดอะไร
มันคงจะหมดซะก่อนแน่     ฉันนี่ก็แย่ๆจริงๆ นะ    ที่ชาร์ตกล้องถ่ายรูป  ที่ชาร์ต โน๊ตบุค หนักๆ ดันแบกมาได้ แต่ดันลืมที่ชาร์ตโทรศัพท์
เป็นไปได้ไงเนี้ย   แต่ก็เป้นไปแล้วว   คุณเล็ก ถามกลับมาว่าจะเอาแบบรูเล็กหรือรูใหญ่ดี   แสดงว่ามีชัวร์ๆ ไม่งั้นคงไม่ถามแบบนี้
แถมให้ยืมเอามาชาร์ตที่ห้องอีกด้วย   คนที่รีสอร์ทนี้ใจดีกันทุกคนเลย  ไอ่เราก็คนซื่อ(บื้อด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้)  พอเค้าบอกให้ยืมมาชาร์ตที่ห้อง
ดิฉันก็เลยถือที่ชาร์ตแบต พร้อมโทรศัพท์ของตัวเอง กลับมาที่ห้องพักซะงั้น  มาชาร์ตที่ห้อง  แทนที่จะนั่งทานข้าวเช้าให้เรียบร้อยไปก่อน
เดินกลับเอาที่ชาร์ตแบตมือถือมาเสียบปลั๊กที่ห้อง เสร้จเรียบร้อยแล้วถึงรู้ตัววว่าตัวเองโก๊ะแค่ไหน  

สักพักค่อยเดินไปที่ห้องอาหารใหม่  มันไม่ได้อยู่ใกล้เท่าไหร่เลยนะ   เดินไปที่ห้องอาหาร แต่ก็ดีหน่อยที่ไม่ค่อยมีคนเดียว
คนมาก คนเยอะก็ เรื่องมากเรื่องเยอะ  ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่เลย
มาที่ห้องรับประทานอาหารเช้า  กาแฟ ขนมปังปิ้ง จัดการด้วยตัวเอง  แล้วหันไปอีกที ก็มีไส้กรอก ไข่ดาว และ ข้าวต้ม
มาวางไว้ให้ที่โต๊ะ  แล้วป้าเค้าก็เรียกบอกว่า นี่ของหนูนะ  เสร็จเรียบร้อยเลย   บอกแล้วว่าคนที่นี่ ใจดีกันทุกๆคนจริงๆ
จัดการกับขนมปังปิ้ง และกาแฟ (วันนี้ดื่มกาแฟ ผสมกะโอวัลตินด้วย)  อร่อยดีแฮะ  มาที่โต๊ะ   แล้วทุกอย่างก็ลงไปในท้องของดิฉันหมดเลย
วันนี้เป็นข้าวต้มหมูอีกแล้ว  หรือว่าวัน เสาร์ อาทิตย์ จะเป็นข้าวต้มหมูก็ไม่รู้สินะ  ข้าวต้มหมูฉันทานเป็นอันสุกท้าย
เพราะว่าไม่ค่อยอยากทานข้าวเท่าไหร่  หาแต่หมูในถ้วยทานหมดเลย  พร้อมดื่มน้ำตามเข้าไปอีก  อิ่มมากๆ
ทานเสร็จเรียบร้อย เดินๆ เล่นแถวๆ สวนขนาดหย่อมๆ ของรีสสอร์ท  เพื่อให้อาหารย่อย  แวะเข้าร้านขายขนม 
หยิบไอติมมาหม่ำอีก  แท่งนึง  ทั้งๆที่บอกว่าอิ่มแล้วอ่ะนะ    เดินๆลัดเลาะตามทางของรีสอร์ทไปมา เรื่อยเปื่อย
จุดหมายของเราก็คือบ้านพักของตัวเองอ่ะแหละ  แต่หาทางเดินอ้อมโน้นอ้อมนี่เปงการออกกำลังกายและ ให้อาหารมันย่อยเร็วขึ้น จริงเปล่าหว่า
กลับมาถึงห้อง  ขอนั่งดูทีวีสักพักนึง  แล้วจัดการกับเสื้อผ้าที่ตากระเกะระกะไว้
พับเก็บทุกอย่างใส่กระเป๋าให้เรียบร้อย เตรียมตัวพร้อมที่จะเช็คเอ้าท์ ออกกลางวันนี้แหละ
ตอนนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว  ฉันนั่งรอเช็คเอ้าท์ 

 


คนที่นี่ ช่างน่ารักจริงๆ  อัทยาศัยดีกันทุกคน   ยิ้มแย้มกันตลอด  พูดคุยด้วยความเป็นกันเอง
ฉันประทับใจที่นี่มาก  เป้นที่ที่ฉันคิดว่า ฉันจะต้องกลับมาที่นี่อีกแน่นอน

ทะเล   บ้านที่เปิดประตูก็มองเห้นทะเล   สวนขนาดดย่อมๆที่ทำใจเพลินหูเพลินตา  น้องปูที่เดินจะลงสู่ทะเล
ป้า  คุณเล็ก (ผู้จัดการที่นี่) และทุกคนๆ  ทำให้ฉันประทับใจจริงๆ  เป็นการพักผ่อนที่ฉันชอบจัง
ผู้คนไม่มากเท่าไหร่  บรรยากาศดี  เงียบๆ ไม่มีคนเยอะแยะ แกะกะลูกตา มีอาหารอร่อย เป็นบางอย่างนะ แต่ก้โอเค
มาที่นี่ฉันไมได้ไปเหยียบย้ำที่อื่นเลยจริงๆ ใช้ชีวิตอยู่แต่ในรีสอร์ทนี้  นั่งอ่านหนังสือเงียบๆ   ดูทีวีบ้าง  เดินเล่น
ว่ายน้ำ สระว่ายน้ำที่นี่สะอาดมาก ทุกอย่างรวมแล้วฉันประทับใจจริงๆ
การเดินทางมาพักผ่อนของฉันคราวนี้ ฉันได้ความสบายใจกลับบ้านไปเต็มๆ  ช่วงเวลาที่ไม่ต้องคิดอะไร 
ช่วงเวลาที่นั่งสบายๆ ช่วงเวลาที่ไม่ต้องรีบร้อนอะไร สดชื่นจังเลยย

     Share

<< บันทึกทะเลเดียว 3เหงา เหงา >>

Posted on Sun 10 Feb 2008 23:19


ไม่ทราบว่า resort อยู่ที่ไหนคะ ชื่ออะไรคะ อยากไปบ้างจัง
มีความเหงาเป็นเพื่อน   
Sun 10 Feb 2008 22:52 [1]



Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn