ไม่ได้รู้สึกแล้ว
หวาดกลัวว่าความทรงจำไม่มีค่าพอให้ใครบางคนกลับมา
ช่างเป็นคืนที่มีความหมาย
สวนลุมพินี
ถึงไทย
ฟังเพลงกันดีก่าเนอะ
อยากให้เหมือนก่อนๆเหมือนตอนเก่าๆ
คิดถึงคนรัก
มีแต่คิดถึง
วันของการจากลา
ระยะปลอดภัย...
ต้นไม้...จริงๆแล้วฉันคือต้นไม้
สิ่งกีดขวาง
ไช่ไหม
หากสามารถฝัน
เก่ง(ไม่จิง)
นึกเสียว่าสงสาร
รักเธอคนเดียว
แอบรักแอบคิดถึง
บอกรักกับดาว
คนแปลกหน้าที่เคยรู้จักดี
18-19 พ.ย.....กล่องความทรงจำ ที่ไม่มีวันจะลบเลือน



สิ่งกีดขวาง

 

หากฉัน เลือกที่จะยื้อต่อไป ก็ยิ่งทำให้เธอสับสน
ก็รู้ ฉันกลายเป็นเพียงใครบางคน ที่เป็นคนขวางทางเธอ
ความรัก เมื่อมันต้องเริ่มจืดจาง คนอย่างฉัน ก็คือส่วนเกิน
วันนี้ เหลือเพียงหนึ่งทางที่จะเดิน คือต้องเดินไปจากเธอ

ไม่เป็นไร ฉันคงไม่เป็นไร เจ็บแค่ไหนที่สุดจะคุ้มกว่า
ในวันนี้ฉันขอเป็นคนบอกลา ดีกว่าเป็นคนที่กีดขวาง

อยากบอกว่ารัก ครั้งสุดท้าย ก่อนที่ฉัน จำต้องบอกลา
อยากบอกว่ารัก รักเธอเสมอ ก่อนจะเดิน.. ไปทั้งน้ำตา
จบกันเสียที รักอันยิ่งใหญ่ ไม่มีอีกแล้ว ฝันอันยาวไกล
ชีวิตฉันต้องเริ่มใหม่ กับการไม่มีเธอ

ก่อนนั้น เธอเคยมีค่าอย่างไร ในวันนี้ยังเป็นอย่างนั้น
จากนี้ แม้มันต้องทนทรมาน ฉันจะทนมันให้ไหว


กับการไม่เหลือใคร แต่ก่อนจะจากไป จำไว้ฉันรักเธอ

     Share

<< ไช่ไหมต้นไม้...จริงๆแล้วฉันคือต้นไม้ >>

Posted on Sun 23 Dec 2007 8:36


 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh