รวมๆกันในหนึ่งวัน
กับข้าวบ้านๆ
Party again and again
ดูหนัง + ทำฟัน
Gathering with friends
Bkk trip
Bbq at P Nok's hse
let's go to Merlion
P na 's BD
Party at friend hse
ความสุขอีกวัน
แต่งหน้าเล่น
A perfect husband
let's go shopping
ทำไมต้องมีมารพจญ
ออกไปซื้อกับข้าว
ปาร์ตี้ @ บ้านเพื่อนสาว
เอาลูกสาวไปซ่อม
wii fit แต่คนไม่ฟิต ฮ่าๆๆ
คิดถึงลูก
มีแต่กินกับกิน
ยังสุขสบายดีอยู่
lonely days at home
แม่บ้านเต็มตัว
ไปเยี่ยมเพื่อนสาว (พิน)
วันสบายๆ ทำบัวลอยน้ำขิงงาดำกิน
อุทาหรณ์ ของคนอยาก (นม)สวย แบบถูกๆ
ปาร์ตี้บ้านเพื่อน
อัพย้อนหลัง
คืนแห่งความสุข
ไปช๊อปปิ้งมา
น้องไหม่แนะนำตัวค่ะ




 
คิดถึงลูก

                                   Hello diary

               ไม่ได้อัพไดตั้งนานหายไปเกือบๆอาทิตย์นึงเลย จิงๆแล้ว

           ก็ไม่ได้ไปไหนเลย อยู่บ้านตลอด แถมมีเพื่อนๆเอาเงินมาไห้ถึง

           บ้าน แล้วใครจะไม่เอาหละตั้ง 44$ ฮ่าๆๆ ขอบใจนะเพื่อนๆ ที่รัก

 

                ตลอดเกือบอาทิตย์ ทำกับข้าวเยอะแยะมากมาย ทั้ง จิ้มจุ่ม

              มะม่วงน้ำปลาหวาน ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ ฯ แต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้เลย

            เพราะขี้เกียจ !แป่ว ที่รักยังถามเลยว่ายูไม่ถ่ายรูปไว้หรอ แล้ว

           มีการถามอีกว่าไม่ได้อัพไดนานหรือยัง เราก็อะนะ ไม่มีอารมณ๊

 

             ไกล้วันแม่อีกแล้วเนอะ อีกแค่เดือนกว่าๆ ก็จะได้กลับบ้านแล้ว

                  เย้ๆๆ มีคนที่รักรออยู่ตั้งสองคน คือ ลูกกับแม่

 

              วันแม่ทีไรเราได้เป็นทั้งแม่ทั้งลูกในเวลาเดียวกัน ความรู้สึก

             แบบว่าตอนที่ยังไม่มีลูกก็รู้สึกเฉยๆกับแม่นะ แต่พอเรามีลูกแล้ว

           ความรู้สึกที่เคยเฉยๆกับแม่ตัวเองมันก็เปลี่ยนไป มันเปลี่ยนไปคือ

         เริ่มรักแม่มากขึ้น ใครลองมีลูกดูซิ ความรู้สึกจะแบบว่า ตายแทนได้

      เห็นลูกเจ็บเราก็เจ็บ ลองคิดกลับกัน ว่าแม่จะรักเราแค่ไหน แต่เค้าแค่

    ไม่แสดงออกเหมือนที่เราแสดงกับลูก บางทีเราก็อยากไห้แม่ทำเหมือน

    ที่เราทำกับลูกนะ มันคงจะมีความสุขน่าดูแต่คนเราเกิดมาถูกเลี้ยงไม่

   เหมือนกัน นั่นก็หมายถึง ความรักของการแสดงออก ก็คงไม่เหมือนกัน

 

          ไม่รู้จะเบื่อความรู้สึกแบบนี้อีกนานมั้ย จิงๆแล้วไม่อยากพูดว่ายเบื่อ

        แต่น่าจะเรียกว่าความเจ็บปวดของการคิดถึงลูกมากกว่า แต่ยังไง

     ก็ต้องอดทน อีกไม่นานเราก็จะได้อยู่ด้วยกันแต่ก็ไม่รู้ว่าจะนานเท่าไหร่

                        5 ปี 10 ปี หรือมากกว่านั้น เฮ้อออออ

 

           วันนี้นึกยังไงก็ไม่รู้เจอซิมการ์ดที่รวมๆอยู่ในกล่อง แต่บังเอิญเจอ

            รูปวันแม่ปีที่แล้ว ที่เรากลับบ้านไปอยู่กับลูก ไปเที่ยวกับลูก

        แบบว่าดีใจมากเลย เพราะเราหารูปพวกนี้ตั้งหลายครั้ง เพราะหาเท่า

       ไหร่ก็ไม่เจอ แต่วันนี้โชคดีมากที่เจอ พอเราได้ดูรูปลูกมันก็ทำไห้เรา

              หายคิดถึงลูกได้เนอะ หรือ อาจจะคิดถึงมากกว่าเก่าก็ไม่รู้

      

       คิดถึงลูก

                                                                    @ hotel

 

                        จำได้ว่าวันรูปนี่เราอยู่กันที่โรงแรม ถ่ายรูปกันเล่นสองคน

                 แม่ลูก หอมกันไปหอมกันมา ก่อนนอนก็นอนกอดกัน

              แล้ววันถัดไปคือวันแม่ เราก็พาตั้นไปเที่ยวที่ดรีมเวอร์

 

คิดถึงลูก

                                                                         ผมชื่อตั้นครับ

                  วันนั้นเราไปกันสามคน คือ เรา ตั้น แล้วก็เพื่อนเรา พอดี

           เพื่อนเราไม่ได้กลับต่างจังหวัด ก็เลยชวนโทรไห้ออกมาเที่ยวกัน

                    

คิดถึงลูก

                                                                 ด้วยกัน

 

            วันนั้นพวกเราไม่ค่อยได้เล่นอะไรมากนัก ส่วนมากจะไห้ตั้น

          เล่นมากกว่า จำได้ว่าเราเล่นฌออลิเคนกับน้องสองคนๆละ2รอบ

         ด้วย แบบว่ามันมาก เพราะว่าจิงๆเราก็ชอบอะไรที่มันสูงๆอยู่แล้ว

       แต่ถ้าไห้เล่นอะไรที่มันหมุนนะ แบบว่าไม่อยากเล่นเลย เพราะเวียน

                                    อยากจะอ้วกไห้ได้

     คิดถึงลูก

                                                             เพื่อนผมคร้าบบบ

 

                                  

    คิดถึงลูก

                                                       กับเพื่อนสนิท

 

คิดถึงลูก

                                                           ใครหล่อกว่ากันครับ

 

คิดถึงลูก

                                                             แข่งกันactกับลูก

 

คิดถึงลูก

                                                ทำไมเราสองคนไม่เหมือนกันเลยเนอะ

        พูดถึงเรื่องเราสองคนไม่เหมือนกันแล้วขำทุกที เพราะจะชอบล้อว่า

    น้องดำ แล้วตั้นจะทำเป็นแบบว่า หนูได้ดำเสียหน่อย แล้วพอแม่ถามว่า

        ตั้นเหมือนใคร ตั้นกลับตอบว่าหนูเหมือนแม่ แล้วเราก็ถามนะว่าเรา

       เหมือนกันตรงไหน ตั้นบอกว่า ตาหนูเหมือนแม่ ปากก็เหมือนแม่ ผิว

     ก็ๆๆๆๆๆๆ แม่ขาวกว่าหนูหน่อยนึง ฮ่าๆๆๆ ไม่ยอมรับด้วยนะว่าตัวเองดำ

    

    คิดถึงลูก

                                                            ดูมือก็รู้ว่าใครชนะ

 

    คิดถึงลูก

                                                       น้องสาว ไปกับพี่เปล่า

 

คิดถึงลูก

                           โตขึ้นผมจะเป็นอะไรดีน้าระหว่างนักกอล์ฟ หรือ เจ้ามือ

   

คิดถึงลูก

                                                       ก่อนกลับถ่ายรูปกับแม่ก่อน

 

            กลับจากดรีมเวอร์เราก็ไปที่เซนทรัลเวิลไปกินข้าวกันกับยาย

      

    คิดถึงลูก

                                   ตัวเท่ากันกับแม่เลยเรา สูงพอๆๆกัน อิอิ

 

               ไม่รู้จะอัพอะไรดีแล้วอะ แค่เห็นรูปลูกก้แค่คิดถึงเท่านั้น

               เด๋วสงก็ได้กลับและ  เอะๆๆ ว่าจะเล่าอะไรลืมแล้ว

               เออจำได้แล้ว จะเล่าเรื่องทีทำไห้นึกขึ้นมาทีไรแล้ว

            มันทำไห้รู้สึกเสียใจมากๆ แต่ถ้ามันเกิดขึ้นมาจิงๆแล้วเราจะ

                       ทำยังไง ถ้าลูกหายขึ้นมาจิงๆ

 

                    วันนั้นเมื่อประมาณสักครึ่งปะที่แล้วเห็นจะได้

          ปกติลูกเราไปเรียนพ่อเค้าก็จะไปส่ง แตตอนกลับยายจะเป็น

          ไปรับ แต่วันนั้นสี่โมงกว่าแล้วยายก็ยังไม่ไปรับหลาน เลยทำไห้

        ตั้นคิดว่า ยายคงไม่มารับแล้ว เพราะใน ร ร ไม่มีเด็กอยู่เลย ไม่รู้

       อะไรดลใจไห้ตั้นเดินกลับบ้าน แล้วก็ไม่เข้าใจว่าทาง ร ร ปล่อยเด็ก

      ออกมาได้ไง ถ้าไม่มี ผดป ไปรับ  พอยายไปรับตั้นที่ ร ร ก็หาตั้นไม่

     เจอ ยายเล่าว่าเครียดมาก โทรหาพ่อตั้น โทรหาคนนู้นคนนี่ แล้วไห้วิน

   มอเตอร์ไซร์ขับหาก็ไม่มี แม่ก็ไปตามตั้นทุกที แต่แล้วก็ไม่เจอ พอพ่อตั้น

   รู้ว่าตั้นหายไปก็ไปหาตั้นอีกทีที่บ้านปู่ของเรา แต่ก็ยังหาไม่เจอ แม่เล่า

   ว่าพ่อตั้นร้องไห้ไหญ่เลย กลับถามแม่เราว่าถ้าตั้นหายใคนจะรับผิดชอบ

   ว่าแม่ไม่สนใจหลาน ทำไมไปรับช้า พวกแม่ก็คิดไม่ถึงว่าตั้นจะกลับบ้าน

   ถูก เพราะ  ร ร ที่ตั้นเรียนอยู่คือแถวลาดพร้าว หกสี่ คงเป็นไปไม่ได้ที่

   ตั้นจะเดินกลับบ้านที่อยู่เหม่งจ๋าย แล้วใครจะไปคิดว่าเด็กจะเดินกลับ

   บ้านถูก หกโมงครึ่งก็แล้ว หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ แต่ตอนนั้นแม่ไม่ได้

   โทรหาเราเลยนะ เพราะกลัวเรารู้แล้วเราจะเสียใจเลยไม่บอก พอทุ่มนึง

   จากที่แม่เล่าไห้ฟังนะว่า ตั้นเพิ่งมาถึงบ้าน พอตั้นไปถึงก็ร้องไห้ไหญ่

   เลย แต่ไม่มีใครซ้ำเติมนะ มีแต่คนถามว่ากลับมาได้ยังไง ตั้นก็บอกว่า

   หนูเดินกลับมาจากที่ ร ร ก็ใช้เวลาเดินประมาณสอง ช ม ได้กว่าจะถึง

   บ้าน พอถึงบ้าน ตั้นนี้แบบว่าหิวโซเลย เพราะเดินกลับมาตั้งสอง ช ม

   หลังจากนั้นแม่ถึงโทรหาเรา แล้วก็เล่าไห้ฟัง แค่เราฟังเฉยๆนะ แม่ง

   เหมือนกับหัวใจแตกสะลายเลย ถ้าลูกเราหายขึ้นมา แล้วโดนจับไปขาย

  เป็นขอทาน ตัดแขนตัดขาแล้วจะทำไง ลูกเล่าว่าหนูจำทางกลับบ้านได้

  ก็เลยเดินกลับมาเอง เราก็ถามว่าแล้วมีใครจอดรถคุยกับตั้นมั้ย ตั้นก็บอก

  ไม่มีนะ แต่ปวดฉี่ก็เดินเข้าไปในปั้ม พร้อมๆกับลากกระเป๋านักเรียนไปด้วย

  เพราะกระเป๋านักเรียนของตั้นจะเป็นแบบกระเป๋าเดินทาง โหห นึกภาพ

  แล้วสงสารลูกมากเลย แต่ก็เป็นบทเรียนนะ ว่าจะไม่เดินกลับบ้านอีกแล้ว

  ตอไห้สายแค่ไหนตั้นก็จะคอยยายอันนี้ตั้นบอกนะ พอวันรุ่งขึ้น แม่เรา

  ไปที่ฝ่าย ไปด่าเลยนะ ใช้คำว่าด่าเลย บอกว่าปล่อยเด็กออกไปได้ยังไง

  ทั้งๆที่เด็กอยู่แค่ ปอ สองเอง ถ้าเด็กหายไปใครจะรับผิดชอบ บลาๆๆ

             ตั้งแต่เหตการ์ณวันนั้นมา คุณครูจะใส่ใจเป็นพิเศษ  

                            พวกเราก็เลยหมดห่วงไป

                         ไปนอนก่อนนะไม่มีอะไรจะอัพแล้ว

                      

                                           บาย

   

     Share


คิดถึงลูก

<< มีแต่กินกับกินwii fit แต่คนไม่ฟิต ฮ่าๆๆ >>

Posted on Mon 22 Jun 2009 1:22
 
     
   
 
แหมม คุณแม่สาว ลูกโตเป็นหนุ่มแล้ว
หล่อซะด้วย อิอิ

เทคแคร์จ้า
mrbrodie.diaryclub.com   
Mon 22 Jun 2009 14:17 [2]

วอสองเรียกวอหนึ่ง (บ้าง)

ใจคนเป็นแม่อะนะ

เราเคยทำลูกแฟนเกือบหายเหมือนกัน (เมื่อก่อนทุกปิดเทอม) ลูกชายของแฟนจะมาอยู่ที่กรุงเทพด้วย

เค้าไม่ว่าง เราเลยพาน้องเค้าไปกินไอติมที่ห้างคนเดียว
ตอนที่เข้าไปซื้อของในซุปเปอร์ น้องก็เดินๆอยู่กะเรา แต่ตอนรอจ่ายตังค์ คนเยอะรอนาน
หันไปหันมาน้องหาย หัวใจหล่นตาตุ่มเลย

หัวใจจะวายเหมือนกัน

โชคดีที่มีคนเจอพาไปเคาท์เตอร์ น้ำตาจะไหล เกือบพาลูกเค้าหายซะแล้ว

กำลังจะบอกอยู่รูปแรกนะยิ้มเหมือนกันนะ ท่าทางผิวได้ทางพ่อไปเต็มๆ ฮ่าๆๆ

สงสัยตอนคลอดเบ่งแรง สีเลยตกไปที่น้องหมด ฮ่าๆๆ

maree.diaryclub.com   
Mon 22 Jun 2009 12:25 [1]