วันแดงเดือด เลือดสาดดด...

OMG!!! วันนี้มันต้องเป็นวันแจ๊กพอตของฉันแน่ๆเลย อ่าๆ ทำไมถึงได้ต้องมาเสียเลือด!!! ขนาดเน้ (=_="เวอร์สิ้นดีเลยนะยะหล่อน)

ไม่มีไรมาก วันนี้ฉันต้องเอาหน้าสวยๆของฉัน (ตรงไหน) ไปให้คุณหมอขึ้นเขียง ไม่ไช่อะไร ไปหาหมอสิวนั่นเอง ป่อยย~ แบบว่าฉันไปหาคุณหมอมาอาทิตย์นี้เป็นอาทิตย์ที่ 3 แล้ว หมดเงินไปหลายอยู่ T - T แต่ก็นะเพื่อความสวย สู้ๆ

คือจริงๆ ที่ไปหา ไม่ไช่ไร หรอก สิวขึ้นเต็มหน้า เพราะแพ้เครื่องสำอาง ป่อย~ ผดขึ้นอีกตะหาก สงสัยมันเป็นฤดูสิวแน่เลย เพราะมานพร้อมจายกันขึ้น จนฉันเอง รับมิได้ค่ะ =_=

คือปกติหน้าฉันจะไม่มีสิวอ่ะ พอมันขึ้นให้พรึ่มขนาดเน้ก็ช๊อกซินาม่า เลยอดรนทนไม่ไหว ต้องวิ่งโร่เข้าหาคุณหมอ ขอความช่วยเหลือโดยด่วน นี่ก็ผ่านไป 3 อาทิตย์แล้วที่พบคุณหมอ อยากจะบอกว่า ของเขาดีจริงๆนะ เพราะหายไวอะ คือฉันว่านะ คนเป็นสิวอะต้องกด กด แล้วก็กดสถานเดียว ถ้าอยากหายไวนะ แล้วมันก็ยุบไวมากอ่ะ แถมรอยบวมจากการกดสิวก็หายไวด้วย แต่ต้องขยันกินยาหน่อยนะ

และแล้ว คุณพยาบาลก็เรียกชื่อฉัน เข้าสู่การเชือด อ๊ากกก!!! น่ากลัวง่ะ คุณหมอดูหน้าฉัน ซ้ายขวา แล้วก็พูดว่า อ่า..น้องหน้ายุบไวนะ ไปเลเซอร์มาแล้วเรอ (เอิบนู๋จาเอาเงินที่หนายยปายยิงคร่าคุณหมอ!!! จะกิงแกลบอยู่ละ) คุณหมอเลยบอกว่า KK งั้นวันนี้กดสิวสักหน่อยนะ กดแบบ XX นะ

หืม..อะไรคือ XX ค่ะคุณหมอ อ่า Mean to กดเยอะๆเลยไงน้อง อ๊ากกก!!! ตายแน่ฉัน T__T พอออกจาห้องคุณหมอไป ก็รอเรียกคิว และแล้วคุณพี่พยาบาลก็ชะโงกหน้ามา อ่าเบอร์ xx เชิญห้องพยาบาลเลยค่ะ -_- เตรียมขึ้นเขียง อ๊ากกก

วันนี้มียาตัวใหม่เพิ่มมา 2 ตัวแหละ นอกนั้นตัวเก่าๆยังเหลือ ก็ไม่ต้องซื้อ แล้วก็ยากิน 1 อาทิตย์เหมือนเดิม และแล้วก็ได้เวลากดสิว อ๊ากก งวดนี้เป็นยัยพยาบาลมือหนักจอมโหด แบบว่าใครจะคิด หน้าคุณเอออกจาหวาน แต่มือหนักเป็นบ้า วันนี้กดเยอะกว่าอาทิตย์ที่แล้วอีก ขนาดอาทิตย์นี้สิวยุบแล้วนะ แต่กลับเจ็บกว่าอาทิตย์ที่แล้วเยอะเลย ยัยนั้นนะ เอาเข็มจิ้มที่หัวสิวแล้วถึงจัดการกด

คือฉันเจ็บมากอ่ะ ตอนที่ยัยนั้นเอาเข็มทิ้มที่หัวสิวแล้วค่อยกดอ่ะ ฉันกลัวเหลือเกิน ว่าถ้ายัยนั่นพลาด หน้าฉันคงแหกแน่เลย T - T เอาพยาบาลเมื่ออาทิตย์ที่แล้วคืนมา ฮือๆๆ พี่คนนั้นนะ มือเบาอย่างกะอะไร ตอนเอาเข็มแทงนะ ยังไม่ค่อยรู้สึกมาก ตอนกดก็ยังเจ็บน้อยกว่าเลย..

แต่ก็ช่างเถอะ..อยากสวยก็ต้องอดทนเส่~

เสร็จจากหาคุณหมอ ก็ตรงดี่งกลับบ้านเลย ไม่อยากจะบอก ว่ารองเท้าเจ้ากรรม ฉไนถึงได้กัดเท้าฉันเช่นนี้ กัดจนขาฉันระบบไปหมด จากที่เดินอย่างมาดมั่น กลับกลายเป็น เดินแบบกระย๊องกระแย๊ง = = อุบาทสิ้นเดเฮ๊อะ

สรุปวันนึ้ถึงบ้านด้วยความระบมทั้งหน้า ==" อ๋อยย~ เจ็บจัง ตอนนี้หน้าระบบง่ะ ขาก็ระบบ ตอนนี้หน้าฉันเป็นจุดแดงๆ น่าเกลียดชมัดเลย แต่ก็พรุ่งนี้คงจะค่อยยังชั่วละ

วันนี้อิตานั่น ไม่โทรมาเลยแฮะ SMS ก็ไม่มี เงียบผิดปกติไปแล้วนะ วันนี้เลยอุตส่าห์ลงทุน (ลงทุนมากซื้อ Top up เติมมือถือตั้ง 50 บาท) ส่ง SMS ไปถามไถ่ซะหน่อย เห็นเงียบผิดปกติ ผิดวิสัยของตานั่น

อ๊ะเขาโทรมาแล้ว แล้วทำไมฉันต้องแอบดีใจด้วยอะ เอาไงกันแน่เนี่ยความรู้สึกฉัน เบื่อตัวเองว้อยยยย แต่ว่าสงสัยบุญมีแต่กรรมบัง เพราะว่าฉันไมได้ยินเขาอะ ได้ยินแต่เสียงตัวเอง สะท้อนกลับมา เลยบอกเขาว่า ถ้าไง ให้เขาโทรใหม่นะ แล้วโทรศัพท์ฉันดันไร้ซึ่งสัญญาณซะเอง แล้วมันจะโทรติดไหมละเนี่ย เฮ้อ ฉันเลยโทรกลับไปไหม งวดนี้ตานั่นไม่โทรกลับแฮะ หรืออาจโทรไม่ติด

แต่ก็ช่างเถอะ ช่างอีกละ เหอะๆ วันนี้ก็ดึกมากละ ฉันละเพลียจริงๆ แต่ก็ยังนอนดึกได้ทุกวี่ทุกวัน แบบว่าเป็นโรค internetlism ไปซะแล้วล่ะ คิกๆ

แป่วๆ เช่าหนังมายังไม่ได้ดูเลย นิยายก็ยังไมได้คืนร้านหนังสือเลย ง่า โดนค่าปรับแน่เลย แง่วว ทะมายช่วงนี้มีแต่เสียตังง่ะ โหยยย ทะมายเดือนเน้ ผ่านไปช้าจาง อดทนอีกนิด แง สิ้นเดือนก็แค่ศุกร์หน้าแล้ว อีกนิดน๊า อดทนหวายยย~ (ปลอบใจตัวเองสุดฤทธ์)

อิตานั่นโทรมาแล้ว โอ้ววว l*0*/~ และแล้วเขาก็บอกว่าวันนี้เขาตื่นสายแล้วก็เลยต้องรีบไปทำงาน แล้วก็เลย work work บีซี่ตลอดเวลา เลยไม่มีเวลาโทรหา หรือ SMS หาฉันเลย แต่เขาก็อยากรู้ว่าฉันจะห่วงเขาไหม โหแผนสูงนะยะ

แล้วเขาก็รู้แล้วว่า ฉันเป็นห่วงเขา เพราะฉันส่ง SMS ไปถามความเป็นไปของเขานั่นเอง "Now I know that u like me also" 

เขาพูดประโยคนั้นออกมา ฉันก็ OMG!!! เพราะเขาชอบบ่นแนวงอลๆ ว่าฉันไม่ค่อยโทรหาเขาก่อน หรือส่ง SMS หาเขาบ้างเลย (ก็เรายังเป็นแค่เพื่อนกันอยู่นี่คะคุณขรา ต้องใหเอิฉันเตือนความจำคุณทุกวันเลยเรอคะ) - -*

เขาถามว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่ ฉันบอกว่าก็เล่นเน็ตไปเรื่อยแหละ เขาเลยบอกว่า ว้าแบบนี้ไม่มีเวลาที่จะคิดถึงเขาเลยสิ โอ้ววว พุดมาได้นะตานี่ ร้ายเจงๆ 

แล้วเขาก็ถามว่า คิดถึงเขาไหม ฉันเลยตอบไปว่าไม่รู้ คือฉันไม่รู้จริงๆอะ ว่าคิดหรือไม่คิด สับสน แต่เขาก็ตบด้วยคำพูดที่ว่า "Never Mind Before u sleep just me. it's ok" 

OMG!!! อีกรอบ แล้วเขาก็บอกว่า คิดถึงนะ แล้วก็วางไป  

น่าสงสารคนประเทศนี้จริงๆ ชีวิตมีแต่งาน กับงาน มิน่าล่ะวันหยุดของเขาจึงมักหาความสุขให้ได้มากที่สุด เพราะว่าประเทศของเขา มีแต่ความรีบร้อน ทำงานแต่งาน กลับบ้าน แล้วก็นอน มีอยู่แค่เนี่ย เวลาที่จะพักผ่อน หาน้อยม๊ากก

แต่ก็นะ จะว่าไป ฉันก็เริ่มจะมีวิถีชีวิตแบบนี้เหมือนกัน ทำงาน-กลับบ้าน-นอน-ตื่นเช้า-ทำงาน-กลับบ้าน โอ้วววววววววววววววววว อะไรจะเป็นวัฏจักรแบบนี้เนี่ย!!!

จะว่าไปชีวิตฉันก็น่าเบื่อ พอๆกับเขานั่นแหละ น่าเบื่อ วันหยุดก็อยู่แต่บ้าน ทำงานบ้าน และก็อยู่แต่กับหน้าจอสี่เหลี่ยม สงสัยฉันคงต้องเปลี่ยนวิถีชีวิตเก่าๆดูบ้างแล้วสินะ..

พรุ่งนี้ก็วันศุกร์แล้ว Yes!!! แล้วก็จะวันเสาร์ จะได้นอนตื่นสายแล้ว คิกๆ วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่า แวบๆ    

 

Downtown Story - Bangkok Chillout

     Share

<< จุดเริ่มต้นที่ฉันมาที่นี้..วันนี้เหงาจังแฮะ.. >>

Posted on Thu 22 May 2008 23:34

อูย...คงเจ็บน่าดูอ่ะ กดสิว

เค้าคนนั้นอยู่ประเทศไหนอ่ะ อยากรู้จัง

ปล. คราวหน้าจะพยายามเอาสีที่อ่านได้นะคะ เราก็เบื่อเหมือนกันสีนั้นอ่ะ ปวดตาชิบเป๋ง
sonic   
Fri 23 May 2008 9:53 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh