Calendar
 
  Last Diary
 
สกาย...เรียนรู้ ไม่รู้จบ
ไดอารี่ส่งท้ายปีเ่ก่า ต้อนรับปีใหม่ 2554 (ตอนจบ)
ไดอารี่ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ 2554
วันพ่อแห่งชาติ / วันเกิดแม่จ๋า
สกาย ลอยกระทง 53
สกาย..เทอมนี้รึเทอมไหนดี
สกาย 2 ขวบสยองขวัญ !
สกายเล่น...แม่จ๋าเล่า (2)
วันแม่...
สกายเที่ยวสวนสัตว์ วันหยุด
น้องสกาย...กับคำสัญญา
น้องสกาย วัยดูการ์ตูน
แม่จ๋าเล่า ^^ สกายเล่น
สุขสันต์วันเกิดครับ...สกาย
สกาย 1 ขวบ 11 เดือน
hello sky
น้องสกายไปสนามเด็กเล่น
วัยของคำถาม..เริ่มต้นแล้ว
ไออุ่น...ความสุขเล็กๆ
สกาย....หัวลำโพง
พ่อพาไปจิ้มซอส..เคลือบฟันด้วย
พาสกายไปทำบุญ
น้องสกาย 1 ขวบ 8 เดือน
วาเลนไทน์
สกาย...ของเล่นของหนู
สกาย ธงชาติ และ สะพาน
จินตนาการ
น้องสกาย...ฉีดวัคซีนไข้สมองอักเสบ
น้องสกาย 1 ขวบ 7 เดือน แล้วครับ
สกายปั่นจักรยาน (แปะรูปต่ออีกนิด)
สกายปั่นจักรยาน (ต่อ)
ของขวัญวันเด็กครับ
โตแล้ว นอนยากจัง
สกาย กับ ปีใหม่ 2553
ย้อนหลัง สกายฉีดวัคซีน เที่ยวหัวหิน
สกายจ้ะ...แม่จ๋ามาแว้ววว
พักได ไปทำงานสักแป้บบๆๆๆ
ให้เวลากับงาน ให้เวลากับสกาย
สกายกับชายคนนึง
  Favourite Diary
  inthesky
nongvenus
หนูนาโน
น้องโอปอ
น้องปาย
เทจุน
นิชชี่
หนูอิ่มอุ่น
ชินวา
แม่ติ๊กมิฮารุ
น้องพริม
janzaa
lovekaopan2
ไทโย
วิมๆ
น้องแป้งเค้ก
  Counter
       


  สกาย....หัวลำโพง  

สกายครับ.. วันนี่วันพฤหัสบดีที่ 11 มีนาคม 53 แล้วจ้ะ เวลาผ่านไปเรื่อยๆ หนูก็โตขึ้นเรื่อย ๆ ความซนก็ทวีเพิ่มขึ้นตามวัย ที่สำคัญคำพูดคำจาก็พูดได้เยอะตามวันเวลาและประสบการณ์จริงตามที่ได้ยินมาตลอดเวลาเลย ประสบการณ์ด้านการฟัง การจดจำ และการเลียนแบบคำพูด สำเนียง การกระซิบ หนูทำได้ดีจริงๆ ในวัย 1 ขวบ 8 เดือน 19 วัน จนทุกวันนี้เรามีความสุขที่ได้ยินหนูพูดให้ฟังตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งเข้านอนเลย...แม้ว่าความดื้อจะไม่เป็นรองก็ตาม

วันนี้แม่มีเรื่องของเมื่อวาน (10 มีนาคม 53) มาอัพไดให้หนู เมื่อวานเป็นโอกาสดีของหนูที่จะได้ออกไปเรียนรู้ประสบการณ์นอกบ้านกับแม่ ยาย และ ป้าแสร์ โดยปราศจากพ่อกัสเพราะพ่อทำงานตามระเบียบ เป็นครั้งแรกที่เราเดินทางโดยไม่มีพ่อขับรถให้ แม่เตรียมตัวเตรียมใจไว้แล้วว่าจะต้องรับบทหนักแค่ไหน (อุ้มสกาย) และแม่วางแผนไว้ว่าเราจะไปกันเองแบบ "ลุยๆ "  งานนี้น่าเห็นใจที่สุดก็เป็นคุณยาย เพราะรับบทเป็นคนแก่เดินแบกของด้วย 

โปรแกรมของเราคือ ไปส่งป้าแสร์กลับใต้ ที่หัวลำโพง ป้าแสร์เดินทางมาพักกับเราที่บางคล้าได้ 1 สัปดาห์แล้ว และกำหนดเดินทางกลับเมื่อวานนี้แต่พ่อกัสไม่ว่าง เราจึงต้องไปรถเมล์เพื่อไปขึ้นรถไฟที่แปดริ้วไปหัวลำโพง และป้าแสร์ก็ต่อรถไฟสายใต้กลับบ้านไป สำหรับพวกผู้ใหญ่นั้นไม่รู้สึกอะไรกับการเดินทางเท่าไหร่หรอก แต่สำหรับสกาย ถือเป็นการเดินทางครั้งแรกที่หนูจะได้นั่งรถเมล์ รถไฟ ทั้งขาไปและขากลับ

09.00 น. เราออกจากบ้านไปขึ้นรถเมล์ที่ท่ารถ สกายดูจะงงๆ คนมากมายนั่งไปด้วยกัน ถึงเวลารถออก สายลมแรงไปตามความเร็วรถพัดใส่หน้าสกายตลอดเวลา หนูนั่งกอดแม่ไว้แน่น แม่ทั้งอุ้มและโอบไม่ให้หนูกลัวและจับหน้าให้ซบไว้กับอกแม่ คนข้างๆ มองหนูแล้วยิ้ม หนูนิ่งไปนานจนแม่คิดว่าหนูหลับไปแต่จริงๆ หนูนั่งชมวิวอยู่ในอ้อมแขนแม่ตะหาก

09.45 น. นั่งไปถึงสถานีรถไฟฉะเชิงเทรา ไปรับตั๋วรถไฟฟรีสนับสนุนโดยรัฐบาล..อิอิ แต่กว่ารถไฟจะออก ก็ 10.35 โน่น เสียเวลาไปนิดหน่อย .... บนรถไฟคนเยอะแยะไปหมดไม่มีที่ให้นั่งแล้วเพราะต้นสายมาจากอรัญประเทศ เราขึ้นไปก็เกาะกลุ่มกันไว้เบียดๆ คนอื่นเข้าไปหาที่ยืนอย่างสงบ แต่ด้วยความเมตตาของคนไทยด้วยกัน เมื่อเห็นผู้หญิง เด็กและคนชราก็ต้องมีการเสียสละที่นั่งกัน เราจึงรับเมตตานั้นไว้โดยไม่คิดปฏิเสธ..หุหุ ขอบคุณในน้ำใจคนไทยจริงๆ แม่อุ้มสกายไว้นั่งบนตักแม่และได้นั่งติดกับป้าแสร์ ส่วนยายได้นั่งตรงกันข้ามกัน สกายตัวเกร็งๆนิดหน่อย ไม่พูดไม่จา แม่ชี้ชวนให้ดูวิวข้างทางก็ดูไปตามแม่บอก แล้วทำท่าเฉยๆ จน 5 นาทีผ่านไปถึงจะได้ยินคำพูดจากปากลูกคือคำว่า "กุ๊กไก่ กุ๊กไก่" อิอิ หนูมองเห็นไก่ข้างทางนั่นเอง หลังจากนั้นก็ได้ฟังเสียงสกายไปตลอดทาง เงียบไปอีกทีก็ตอนหนูหลับในอ้อมแขนแม่เนี่ยล่ะ

อากาศวันที่เราเดินทางไม่ร้อนเหมือนวันที่ผ่านๆ มาเลย ออกจะเย็นสบายแดดอ่อนๆ สะอีก เหงื่อแม่กับสกายไม่ออกเลยเพราะได้รับลมเย็นๆ สบายอยู่ตลอดทำให้สกายหลับได้สบาย (แต่แม่เริ่มเมื่อยแขนแล้วล่ะ !)

11.50 ถึงหัวลำโพงสะที...เมื่อยยยยย  หุหุ  สกายลืมตาตื่นนอนก็มองรอบๆ ตัว คนยังเยอะแยะอยู่เลย เสียงรถไฟดังมารอบด้านเลย ทำให้ดู งงๆ แม่บอกว่า ถึงแล้วลูก เห็นรถไฟมั้ย มีหลายขบวนเลย สกายตอบ "รถไฟ รถไฟ รถไฟ" แล้วยิ้มออก หลังจากนั้นก็เข้าสู่บรรยากาศของสกายอีกครั้งคือ พูดๆๆๆๆๆๆ ตลอดเลย

 

ที่หัวลำโพง...

เราลงจากรถไฟมานั่งพักบริเวณที่พักผู้โดยสาร เมื่อก่อนร้อนมั้กๆ เด่วนี้มีแอร์ด้วย มีอาหารฟาสฟู้ดขายเป็นระเบียบเชียว ทำเป็น 2 ชั้นสะด้วย เรานัดเจอลุงนุที่นี่ ลุงนุจะมาส่งป้าแสร์ด้วย เรารอส่งป้าแสร์ขึ้นรถไฟสายใต้ประมาณ 13.05 น. แล้วเข้ามากินข้าวกินน้ำ กินขนม สักพักลุงนุก็ขอตัวกลับไปทำงานต่อแต่ต้องไปรถไฟฟ้าใต้ดิน แม่ได้โอกาสขอตามไปส่งด้วยตั้งใจพาสกายไปเดินเที่ยวนั่นแหละ ลุงนุก็โอเค

ลืมบอกไปว่า ระหว่างที่นั่งรอที่หัวลำโพงคนก็เดินผ่านไปมาเยอะแยะ สกายลงเดินและวิ่งไม่หยุด ปากก็พูดไปวิ่งไป เล่นไป โดยเฉพาะวิ่งไปเล่นที่ชั่งน้ำหนักไฟฟ้า ขอเหรียญไปหยอดอยู่นั่นแหละ น้ำหนักออกมา 13.2 โล ก็เยอะนะเนี่ยสงสัยจะรวมแพมเพิสด้วย..อิ หนูยังคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างเป็นของเล่นอยู่นั่นเอง เคาน์เตอร์ติดต่อ ป้ายโฆษณา เก้าอี้นั่ง ประตูหน้าร้านค้า ช่องจำหน่ายตั๋ว หนูเข้าไปจับต้องลูบคลำไปซะหมด แม้แต่ฝรั่งนักท่องเที่ยวหนูก็ไม่วายไปยิ้มให้เค้า

เราเดินมาทางออกไปสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ต้องลงบันไดเลื่อน สกายตัวเกร็งเมื่อเห็นบันไดเลื่อนแม่ก็อุ้มหนูไปยืนบนบันไดเลื่อนลง หนูงง ใหญ่เลย !ทำไมไม่ต้องเดินหว่า..อิอิอิ แม่บอกให้ฟังว่าเรายืนเฉยๆ เด่วมันพาเราลงไปเอง จากนั้นเราเดินไปส่งลุงตรงที่ซื้อตั๋ว ลุงให้สกายกดชื่อสถานีเพื่อคิดตังและรับตั๋ว แม่จับมือหนูเอาไปกดให้ บังเกิดติดใจ อยากกดอีก..อิอิ ต้องรีบพาเดินหนีโดยด่วน ร่ำลาลุงเสร็จแล้วก็เดินกลับทางเก่า ถึงบันใดเลื่อนขึ้น คราวนี้แม่ปล่อยให้สกายยืนด้วยตัวเอง ฮ่าๆ หนูชอบ อยากเล่นบันไดเลื่อนซะงั้น บอกแม่ว่า "เอาอีก แม่จ๋าเอาอีก" แม่กะยายต้องรีบพาหนีด่วนอีกแว้วววว..

เราเดินมา ณ ที่เดิม ที่พักผู้โดยสาร คราวนี้เหลือแค่ แม่ ยาย และสกายเท่านั้น เราต้องรอรถไฟกลับฉะเชิงเทราเที่ยว 15.25 น. จอดอยู่ชานชลาที่ 6 แม่เลยชวนยายไปดูเผื่อได้นั่งเลย ก็จริงตามนั้นรถจอดรออยู่แล้ว คราวนี้เราเลือกที่นั่งเองเลย  พอถึงเวลารถออกสกายก็ดี๊ด้าตามเคย ชมนกชมไม้ชมวิวข้างทางได้สักพัก โดนลมโชยมาเย็นสบายก็หลับปุ๋ยคาอ้อมกอดแม่เหมือนขามาเลย

17.30 มาถึงสถานีรถไฟฉะเชิงเทรา แล้วต้องมานั่งรถสีส้มเข้าบางคล้าอีกที สกายนั่งกอดกับแม่หลบลมแรงๆ เหมือนขามานิ่งมากเลย มาถึงบางคล้า ก็ 6 โมงเย็นพอดี แวะตลาดนิดนึงซื้อของกิน แล้วเรียกตุ๊กๆ หน้ายาว นั่งเข้าบ้าน ปกติสกายชอบดูรถตุ๊กๆ 3 ล้อหน้ายาว แต่ถึงเวลาได้นั่งเองครั้งแรกนี้กลับกลัว ร้องให้สะงั้น ..อิอิ เก่งมาตั้งแต่เช้า พอมาถึงบ้านดันกลับทั้งน้ำตา เห้อ..

สรุป  ครั้งแรกของสกายที่ได้สัมผัสยานยนต์หลากหลายมาก รถประจำทาง(รถส้ม) รถไฟ ไปดูรถไฟฟ้า บันไดเลื่อน และรถตุ๊กๆ 3 ล้อหน้ายาว ทำให้แม่สังเกตเห็นสิ่งที่หนูได้รับจากประสบการณ์ตรงแบบนี้ หนูเกิดการเรียนรู้ จดจำ ส่งผลถึงการพูดจากสิ่งที่เห็น รู้จักเสียงที่ได้ยิน การลำดับคำพูด การเรียกชื่อสิ่งของต่างๆ กิริยาท่าทางของผู้คน สัญญาณไฟ และความรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย หรือ ที่ๆ ปลอดภัยสำหรับหนู การไว้วางใจและไม่ไว้วางใจคนแปลกหน้า ฯลฯ แฮ่ๆ หลายอย่างเลยอ่ะ โดยเฉพาะกลับมาหนูไม่มีอาการตัวร้อนเป็นไข้ใดๆ แม่ก็รู้สึกอุ่นใจและคุ้มค่าแล้วกับประสบการณ์ครั้งแรกของสกาย....

จบได แล้วก็รักสกายนะจ้ะ

จุ้ฟๆๆๆๆๆ

ปล. รูปไม่มีตามเคย เพราะแม่ลืมเอากล้องไป...โทษทีนะจ้ะ

     Share

<< พ่อพาไปจิ้มซอส..เคลือบฟันด้วยไออุ่น...ความสุขเล็กๆ >>


Posted on Thu 11 Mar 2010 15:38

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh