ถุงมือกำแพงกันระหว่างเรา

14      ก.ค. 2551

เมนูวันนี้คือ สุกี้  สูตรเด็ดอยู่ที่น้ำจิ้มซันซอส  (อีโถ่ .... นึกว่าทำเอง)  กินอย่างนี้ทุกวันคงผอมแย่เลย ผอมผสมเบื่อๆ สุดท้ายเราคงถูกโฉลกกับเมนูผัก เพราะกินแล้วสบายใจที่สุด ไม่ต้องเบียดเบียนชีวิตสัตว์อื่น  น้ำตาคลอเลยดันไปเปิดดูเมลล์วีดีโอโรงฆ่าสัตว์ ตอนฆ่าวัว  เหมือนกับเป็นหน้าที่ เป็นงาน เป็นเรื่องธรรมดา เราคิดว่าตอนวัวร้องเขาไม่รู้สึกอะไรเลยหรือ หรือว่าเขาจำเป็นต้องทำงานนี้ มีอีพ่ออีแม่ที่อยู่บ้านนอก  มีน้องชาย น้องสาวที่ต้องส่งให้เรียน มีลูกมีสัตว์เลี้ยงให้ต้องเลี้ยงดู แต่ยังไงก็ยังมีคำถามอยู่ดีว่า  “น่าจะไปทำงานอย่างอื่นดีมั้ยค่ะ” .....

อาจโดนด่ากลับมาว่า  เรื่องของอั้ว

 

เมื่อเช้าหม่าม้าบอกว่ากินข้าวไม่ค่อยลง เอ้ไม่สบายหรือเปล่า กินข้าวไม่ลงนี่  ต้องไปหาหมอมั้ย  สุดท้ายม้าบอกมาว่า  “เพราะเอามือไปจับอึตัวเองโดยบังเอิญหยักแหยงมาก”   เราบอกว่าใช่ .....อึเท่ากับอึช้าง แบบว่าแบนๆ เป็นก้อนๆ ทรงเดียวกันเลย  

 

นึกแล้วมองที่มือตัวเองเช็ดอึอยู่เกือบทุกวัน ไหงยังบริโภคอาหารได้ครบ 5 หมู่ครบ 3 มื้อ ลืมบอกไปว่าเคล็ดลับคือ ใส่ถุงค่ะ  ใส่ถุงมือยางสีขาว  เป็นยางกั้นระหว่างเรากับเขา เราหมายถึงมือขวาเขาหมายถึงก้นหม่าม้า  และแล้วเหตุการณ์ที่เหนือกฎธรรมชาติเหนือความคาดหมาย เหนือสิ่งเร้นลับก็คือ อึเลอะผ้าปูจนได้  มุมองศาเบี่ยงเบนจากแผ่นรองบูชีสไปเพียงเล็กน้อย  น่าเสียดายเรานึกอุทานในใจ 

 

การโคจรของวัตถุแปลกปลอมคงจะถูกแรงเบ่งเหวียงให้มันพลัดพรากจากสิ่งที่ซึมซับ  รองรับการขับถ่าย     แม่เจ้า พลาดไปเหมือนกัน  ทำไงล่ะคราวนี้  สุดท้ายก็ต้องขอบคุณเด็บตอล  แช่ไว้ก่อนเดี๋ยวค่อยซักด้วยถุงมืออีกที  ที่ใช้ถุงมือเพราะเราต้องทำกับข้าว บังเอิญแม่ให้มือมาแค่ 2  เลยแยกมือหน้าที่ของมันได้ไม่ชัดเจนจึงต้องใช้งานปะปนกัน  เป็นเหตุให้ต้องมีสิ่งป้องกัน  คราวนี้กลับขอใส่ถุงมือ

 

ปกติไปซื้อของชอบบอกแม่ค้าว่า “ไม่ใส่ถุงค่ะ”  ลดภาวะโลกร้อน   กลัวมากอย่ายื่นมาให้ถ้าเหมือนเป็น 1 คนที่ทำลายสิ่งแวดล้อม  แต่ถ้าจำเป็นก็ต้องยอมจำใจ  เวอร์มั้ยขนาดเขาใส่ถุงมาให้แล้วเรายังแกะออกส่งคืนแม่ค้าเลย  สงสัยเมื่อกี่บอกเขาคงไม่ได้ยิน  “ไม่ใส่ถุงค่ะ”  แม่ค้าคงทะลึ่งคิดว่า 

“ระวังท้องนะ”  แล้วเราจะต่อว่าแม่ค้าในใจว่า

“น่าเกียจค่ะนินทาลูกค้าในใจ”  รู้น่าคิดอะไรอยู่

     Share

<< 9 ก.ค.51 ไปรพ.วชิระรักเบบี้ไม่เคยเปลี่ยน >>

Posted on Wed 16 Jul 2008 0:13

 

 
  
 






ปังคุง
รักเบบี้ไม่เคยเปลี่ยน
ถุงมือกำแพงกันระหว่างเรา
9 ก.ค.51 ไปรพ.วชิระ
ตุ๊กตาวัวนิ่ม
ปลาทะเลน้ำลึกกับฮะเก๋าตื้นๆ
การให้อภัยคือการแบ่งที่ว่างของหัวใจ
จัดโลกไว้ 4 ส่วน
เก้าอี้ที่มองไม่เห็นจึงถูกเข้าใจผิด
สิวขึ้นหน้าคนอื่นไม่เกี่ยวกับเรา
มีความสุขระหว่างวิถีมากกว่าเป้าหมาย
ความเรียบง่ายคือความสุขแท้



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn