คนดียังมีอยู่ในสังคม

วันนี้ไปสมัครงาน 3 ที่

สมัครงานเป็นฟรีแลนซ์

 

ที่บริษัทแรก

เจ้าของเป็นพี่ที่รู้จักกันอยู่แล้ว

พี่เค้าก็ใจดีเหมือนเดิม

แต่ดูซีเรียส หน้าดุขึ้นนิดหน่อย

สงสัยกลายเป็นเสี่ยใหญ่ งานเยอะเลยเครียด

พี่เค้าก็คุยดีด้วยเหมือนแบบว่า พี่น้องไม่เจอกันนาน

แล้วเค้าก็เหมือนว่า จะให้เราทำงานให้เค้า

มีโอกาสได้งานสูง

ดีใจๆๆๆ

 

ที่บริษัทที่ 2

คนที่เราไปคุยด้วยเป็นผู้ชาย

ดูหยิ่งๆหน่อย พูดจาแบบว่าตัวเองเก่งมาก

โอเค ไม่เป็นไร เค้าคงเก่งจริง

แต่แบบว่า เราไปสมัครเป็น ฟรีแลนซ์

แต่เค้าย้ำจังว่า เค้ามีฟรีแลนซ์ประจำอยู่แล้ว 5 คน

ไม่รวมพนักงานที่ออกทัวร์บ้าง

ถ้ารับเราเลย แล้วให้ออกทัวร์

มันจะข้ามหน้าข้ามตาคนอื่น

แต่ถ้าเราช่วยเค้าขาย เค้าจะให้เราออกทัวร์

เพราะแบบว่ามีข้ออ้างไปบอกคนอื่นว่า

เราช่วยขาย เลยต้องให้เราออกทัวร์กรุ๊ปนั้น

โห...แบบพี่ อยากได้แบบเหมารวมเลยนี่นา

ให้ช่วยขาย ช่วยออกทัวร์

เพราะฉะนั้น โอกาสที่จะได้งานจากที่นี่ค่อนข้างต่ำ

 

มาถึงบริษัทสุดท้าย คือ บริษัทที่ 3

ที่นี่เป็นของอาจารย์อาวุโสท่านนึง

อายุประมาณ 60 กว่าปีแล้ว

เป็นเพื่อนกับอาจารย์อีกท่านที่เราเคารพมาก

เราก็เข้าไปโดยไม่คาดหวังว่าจะเจอกับอาจารย์ที่เป็นเจ้าของหรอก

เพราะ 2-3 วันที่ผ่านมา โทรไปหาท่านที่อ๊อฟฟิต

ท่านไม่เคยอยู่เลย

วันนี้เลยลองบุกไปเอง

พอไปถึง ก็ถามหาอาจารย์เจ้าของบริษัท

อยู่ด้วยแหน่ะ โชคดีจริงๆ

เราก็นั่งรอ.....อ

รอไปซักพัก ก็มีพี่คนหนึ่งถามว่า เรามาทำอะไร

เราก็บอกไปว่า มาสมัครเป็นฟรีแลนซ์

เค้าก็เอาใบสมัครมาให้กรอก

ให้เขียนความสามารถในการเต้น ร้องเพลง

ว่าร้องเพลงไหนได้เพราะที่สุด

อีนี่อายจัง เลยเขียนไปว่า

18 ฝน / แพ้ใจ / Zombie

แบบว่า คนละแนวอย่างแรง แถมโครตเก่าอีกตังหาก

เอาวะ ลองดูซักตั้ง

พักใหญ่ๆ อาจารย์ก็ลงมาคุยกับเรา

อาจารย์ถามเรื่องครอบครัว เพราะอาจารย์เค้ารู้จักพ่อเราด้วย

ถามเรื่อง พี่น้องเรา ก็เล่าๆไป

ซักพัก อาจารย์ก็ให้ผู้จัดการมาสัมภาษณ์

แต่อาจารย์ก็นั่งอยู่ตรงนั้น คอยดูอยู่ด้วย

แต่เรารู้สึกสบายใจที่อาจารย์นั่งอยู่ด้วยนะ

เพราะถ้าถูกสัมภาษณ์โดยพี่ผู้จัดการอย่างเดียว

คงเครียด เกร็งพอสมควร

พอสัมภาษณ์เสร็จ อาจารย์ก็ชวนเราคุยต่อ

คุยกันเพลิน สนุกสนานกันไปซักพัก

ก็ต้องกลับ เพราะบ้านที่เราไปจอดรถขวางเค้าไว้ กลับมาพอดี

แถมซอยนั้นก็แคบ เป็นซอยตันอีกตังหาก

เพราะฉะนั้น ตอนที่จะขับรถออกจากซอย ทำได้ 2 วิธี

1. ถอยหลังยาวจนถึงปากซอย แต่ก็มีรถจอดอยู่สองข้างทาง

หรือ 2. พยายามขับรถแบบยึกๆยักๆเพื่อกลับรถในซอยแคบๆให้ได้

ตอนเราออกมาขยับรถ

ไม่น่าเชื่อว่า อาจารย์เจ้าของบริษัทใหญ่โต

ท่านจะมาช่วยเราโบกรถ

โดยปกติ คนระดับท่านจะไม่ค่อยสนใจคนระดับล่าง

เช่น เด็กที่ไหนไม่รู้ไปสมัครงาน

แถมยังมาช่วยโบกรถ บอกทางเนี่ยยิ่งไม่มีทางใหญ่

แต่อาจารย์โบกรถให้เราอยู่ตั้งนาน

จนท่านคิดว่า เราจะขับออกไปได้เองแล้ว

เหตุการณ์ในครั้งนี้ ทำให้เราประทับใจกับอาจารย์ท่านนี้มากๆ

ว่า คนที่ดี ยังไงก็ทำดีกับคนรอบข้าง

ไม่ว่า คนๆนั้นจะเป็นคนระดับไหน ฐานะอะไร

     Share

<< เวลาผ่านไป...ความรู้สึกก็เปลี่ยนไปsuch an A.S.S.H.O.L.E มางัดรถกรู >>

Posted on Wed 16 Jul 2008 23:40

 

 
  
 






นังบ้าเอาหน้าอย่างเดียว
such an A.S.S.H.O.L.E มางัดรถกรู
คนดียังมีอยู่ในสังคม
เวลาผ่านไป...ความรู้สึกก็เปลี่ยนไป
คนแก่กับเด็ก
เซ็งโว๊ยยยยยยยยยยยยย
เบื่อออออออออออออออออออออ



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn