Aitai 
 
 

 

 

 

Aitai

หนูชอบค่ะ

Aitai

กินๆ

Aitai

แล้วก็กิน

Aitai

 

Aitai

วันนี้กิน 5 ลูกค่ะ

ได้ยินพ่อพูดบ่อยๆไอ้น้อยเอ้ย..ถึงแม้พ่อจะกัดก้อนเกลือกิน
ก็จะส่งให้น้อยเรียนไม่ต้องกลัวไม่ได้เรียนนะลูก คำของพ่อคำนี้ไม่เคยลืมเลย
แม้เวลาจะผ่านมานานถึง 40 ปีก็ไม่เคยลืมคำพูดของพ่อเลย
แค่พ่อให้ชีวิตมีมือเท้าครบ 32 ก็ดีแล้วบ้านเราไม่มีสมบัติอะไร
ไม่ใช่พ่อไม่สร้างแต่พ่อไม่มีโอกาสสร้างตะหาก
พ่อแต่งงานกับแม่ตอนพ่ออายุ 44 ปี แม่อายุ 24 ปี

 

Aitai

 

Aitai

 

Aitai

รู้นะสตรอเบอรี่อยู่ที่ไหน

Aitai

อยู่ตรงนี้ไม่ห่างเลยค่ะ

พ่อเป็นศิษย์เก่าโรงเรียนอำนวยศิลป์ จบ ม.8 แล้วพ่อก็สอบเข้าเรียนแพทย์
ที่ศิริราชสมัยนั้น พ่อเป็นหมอที่ใจดี อุทิศตัวช่วยเหลีอคนยากจน
ในอำเภอวังน้อย จ. พระนครศรีอยุธยาและบริเวณใกล้เคียง
ไม่มีใครไม่รู้จัก หมอมี แม้กระทั่งหมา.แมวที่เจ็บป่วย พ่อจับฉีดยาหมด
ยังจำได้สมัยเด็กๆใครไม่สบายก็จะมาหาพ่อ หิ้ว กล้วย เผือกมัน ข้าวสารบ้าง
บางทีก็เป็น ปลาดุก ปลาช่อน ปลาไหล ฯลฯเอามาให้ที่บ้าน

 

Aitai

ไทโยกับคุณยายในวันหยุดคะ

Aitai

 

Aitai

 

Aitai

go to school

คนป่วยบางคนไม่สามารถมาหาพ่อได้ ก็มารับพ่อไปสมัยนั้น
จำได้ว่าเค้าเอาเรือมารับพ่อกว่าจะกลับบ้านก็เป็นอาทิตย์ๆ
40กว่าปีที่แล้วไม่เห็นใครขับรถมารับพ่อซักคน แล้วน้ำก็มากสมัยก่อน
น้อยรักและภูมิใจในตัวพ่อมากพ่อคิดเลขเก่งมากเลย สอนคำนวณ
ให้น้อยประจำและพ่อก็ พูด อ่าน เขียน Englishได้เก่งอีกด้วย
จำได้ว่า มีอยู่วันนึงพ่ออ่านหนังสือพิมพ์แล้วก็ น้ำตาพ่อไหล

 

Aitai

so diffical

Aitai

kafunsho(แพ้เกสรดอกไม้ ) ทรมานมากคะ

Aitai

หนูจะนอนกับคุณยายค่ะ

Aitai

ยังไม่ยอมหลับค่ะ

ซึ่งน้อยไม่เคยเห็นพ่อร้องไห้เลย ก็ถามพ่อว่า เป็นอะไรพ่อ
พ่อก็ชี้ให้ดูรูปในหนังสือพิมพ์แล้วบอกว่า นี่คนนี้เป็นเพื่อนพ่อนะ
คนในรูป เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานี เรียนจบอำนวยศิลป์ด้วยกัน
พ่อบอกคนนี้สอบได้ที่โหล่ของห้องนะ แต่พ่อสอบได้ที่ 5
เพื่อนพ่อเค้ามีวาสนา พ่อมันไม่มี วาสนา เนื่องจากปนิธานของพ่อ
แรงกล้ามาก พ่อบอกว่าพ่อเกิดมาเพื่อช่วยชีวิตคนแล้วคนป่วยก็มีแต่คนจน

 

Aitai

ยี่ห้อนี้ราคาถูกแพคละ 150 บาทไทยคะ หวานอร่อยเหมือนกับแพคละ 200 บาทเลยค่ะ

 

Aitai

ผลไม้ที่กินทุกวันเลยราคาถูกมากค่ะappleลูกละ 30 บาทไทยค่ะ

พ่อยังบอกว่าถ้าพ่อรวย พวกลูกๆ จะได้นั่งพรม คิดแล้วขำที่พ่อพูดเรืองนั่งพรมจัง
คำบอกเล่าของพ่อ ตอนนั้นน้อยอายุได้ 11 ปี 40 ปีแล้วทำไมยังจำได้ก็ไม่รู้
ถ้าพ่อยังอยู่อยากจะบอกพ่อว่าไม่ต้องรวยก็นั่งพรมได้จ้าาาาาาา
ยังมีเรื่องของพ่ออีกมากมายที่อยากจะเขียนเก็บไว้
และพ่อก็รักษาคนป่วยตลอดจนสิ้นอายุขัย
พ่อจากโลกนี้ไปแล้วด้วยโรคมะเร็งปอดเมื่อ 23 ปีที่แล้ว

 

Aitai

มือของน้อยเองพอเข้า spring ดูนวลเนียนดีจังค่ะ

Aitai

นี่หน้าผากคุณยายนะคะไม่มีรอยตีนกา เลยค่ะ อายุ 85 ปี ผิวดีมากๆเลยค่ะ

ตอนนั้นพ่ออายุได้ 71 ปี ด้วยเพราะน้อยรักและคิดถึงพ่อมากยังไม่ได้ตอบแทนคุณพ่อ
ให้สาแก่ใจเลยเมื่อ 20 ปีที่แล้วน้อยทำที่ใส่กระดูกเป็นทองคำ 11 อัน
ใส่กระดูกพ่อแจกลูกๆพ่อทุกคนไม่รู้ว่าแต่ละคนดูแลรักษายังไง
แต่ของน้อยเก็บรักษาอย่างดีอยู่กับน้อยมา 20 ปีแล้ว
น้อยไม่มีรูปพ่อเลย มีแต่กระดูกพ่อนี่แหละที่เป็นพระในดวงใจของลูกเท่านั้น

 

Aitai

กระดูกพ่ออยู่ในนี้เก็บไว้อย่างดีมา 20 ปี แล้วค่ะ

 

 

 

ขอขอบคุณทุกมิตรภาพดีๆที่มีให้กันนะคะและขอขอบคุณทุก comment นะคะ

まり子さんあなたのmessegeは私の宝ものです。

 

 

 

                                                    2008/3/18 Tuesday

 

 

 

 

     Share

<< Akiramenai kotoKeep Life >>

 

 

 




 

 
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

คุณพ่อของคุณแม่น้อยเป็นคนดี เป็นคนมีอุดมการณ์มุ่งมั่นคะ อ่านแล้วซึ้งจริงๆ

หน้าผากคุณยายไม่มีรอยเลย amazing มากๆ

ปล. สตอเบอรี่น่าทานมาก ของที่นู่นคงไม่อมเปรี้ยวเหมือนเมืองไทยใช่ไหมคะ
   
Wed 19 Mar 2008 14:56 [4]

ความทรงจำที่ดีไม่มีวันเลือนหาย
การจากไปตามกาลเวลาเป็นเรื่องธรรมดา
สิ่งที่เหลือไว้คือคุณค่าที่น่าจดจำ
พ่อพี่น้อยจากไปแล้วในโลกใบนี้ แต่ท่านมีชีวิตเสมอ...ในความทรงจำของพี่น้อยนะครับ
การเก็บลูกเทนนิสก็เป็นการออกกำลังกายอย่างหนึ่งนะครับ >_<
   
Wed 19 Mar 2008 12:50 [3]

วันนนี้ทำไมมาแนวคุณพ่อหล่ะคะ...
คุณแม่รักษาสุขภาพด้วยนะคะ...เห็นบอกว่าแพ้ดอกไม้...เทคแคร์นะคะ
แหม่ม   
Wed 19 Mar 2008 10:59 [2]

aitai ด้วยคนค่ะคุณแม่
หลานๆน่ารักเหมือนเดิมเลยค่ะ
แพ้เกสรเหมือนกันเลยค่ะ ฮือๆ

เทคแคร์นะคะคุณแม่ ฝากความคิดถึงให้พี่น้ำด้วยนะคะ
punch@saga   
Tue 18 Mar 2008 22:15 [1]

 

 

 

THEME DESIGN BY MUUTAH
Contact - evil_pig2626@hotmail.com