Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
นางแมวยั่วสวาท
อำลา
สมาชิกไดฯเอาเรื่องอะไรมาเขียน..?
กลับบ้าน..ได้อะไร?
แด่...แตน อรอุมา
พ่อกับลูก
ไปงาน............งาน......
เมา...แต่รักเมืองไทย...ไม่ใช่เมาอำนาจ...วาสนา...
เหล้าแก้วนั้น
เรื่องมันเศร้า
ดึงเรทติ้งให้ผัวหึง
แมงดา กับ กระหรี่
กระหรี่...เลวตรงไหน?
จังหวะหัวใจ
ความสวยอยู่ที่ไหน?
ดอกแรก
อกหัก 4 แบบ
ของฝากจากเมืองลาว
อภัย
ขี้อาย
ต้องถอน
หนังใหม่ไม่ฉายให้ใครดู
บ้า...จนเขียนไม่เป็น...
เที่ยวดาวอังคาร
ไปเที่ยวฝนจาง
ปีใหม่....หายไปนาน
เพื่อพ่อ.....
เสียแฟนเพราะมือถือ

 
 
Favourites Diary
 
  ตาลทราย
น้องหมิว
น้องคนเล็ก
 
 



 

เหล้าแก้วนั้น
  เหล้าแก้วนั้น

                ตอน ที่ผมกับคุณนั่งประจันหน้ากันบนโต๊ะกลางร้านอาหารในวันนั้น  ผมอยากบอกว่า ขอบคุณครับที่ให้เกียรติ....เชิญผมมาร่วมโต๊ะอาหารมื้อนี้..... 

        คุณ...นั่งอยู่ตรงข้ามผมข้างๆลูกสาว ของผมกับคุณ”    แน่นอนเธอเรียกคุณว่า แม่ และเรียกผมว่า พ่อ”   ก็ คุณ...เป็นแม่เธอจริงๆนี่นา แต่ตลอดระยะเวลา 13 ปี ที่คุณไม่ได้อยู่ดูแลเธอ    ความสนิทสนมของคุณกับเธอ สู้ผมไม่ได้อย่างแน่นอน และตอนนี้ผมก็ไม่รู้จะเริ่มต้นคุยอะไรกับคุณดี...

ถ้า เป็นเมื่อก่อนคุณต้องเริ่มด้วยคำพูดที่ว่า กับข้าวที่บ้านก็มีกิน ทำไมต้องมานั่งนอกบ้าน และผมก็ต้องอ้อมแอ้มออกไปว่าก็นานๆซักครั้งจะเป็นไรไป  หลังจากนั้นเราก็จะมีเรื่องสนทนากันอีกยืดยาว

            สำหรับตอนนี้ไม่เหมือนวันนั้น ผมยังคิดว่าสิ่งที่เห็นและเป็นอยู่คือความฝัน  เพราะผมไม่เคยคิดมาก่อนสักนิดว่า ลูกสาวของผมจะมีโอกาสเจอคุณอีก  นับตั้งแต่วันที่คุณเดินจากไป   ข่าวคราวของคุณก็เงียบหาย ไม่ทราบว่าคุณคอยติดตามเรื่องราวของผมกับลูกบ้างหรือเปล่า  แต่ถึงติดตามคุณก็ไม่มีวันรู้หรอก เพราะว่าผมไม่อยากให้คุณรู้...   สถานที่ที่ผมไปมันจึงต้องเป็นความลับสำหรับคุณชั่วนิจนิรันดร์...ผมอยาก ให้เป็นอย่างนั้นจริงๆ

           โชคชะตาฟ้าลิขิตกระมัง ที่ทำให้เรามีโอกาสเจอกันอีก   ความจริงแล้วอยากให้คุณเจอลูกมากกว่า สำหรับผมนะไม่ต้องหรอก

           แต่ผมก็ทนคำคะยั้นคะยอของลูกไม่ไหว ทำให้ต้องมานั่งอยู่ตรงหน้าคุณนี่ไง

คุณ...สบายดีหรือผมถามด้วยคำถามที่เชยบรรลัย

ก็เรื่อยๆคุณว่า

แม่เค้าไม่หิวหรอก แม่อยากเจอพ่อลูกสาวแซม

ผมออกขำในคำลูกสาว อยากเจอกันอีกทำไมในเมื่อแม่เป็นฝ่ายเดินหนีไปเองแต่ผมก็ไม่พูด….และก็ดูเหมือนว่าคุณไม่หิวจริงๆ

 “ฉัน มีลูกสาวกะลูกชาย กับสามีเลิกกันแล้ว เขารับราชการต่างจังหวัดไปพลาดท่าเรื่องผู้หญิง   ต้องรับผิดชอบแต่งงานกัน ไม่อย่างนั้นเค้าร้องเรียนผู้ใหญ่อาจเสียหายเรื่องหน้าที่การงาน

คุณ กระซิบเรื่องราวให้ฟังขณะลูกสาวไปเข้าห้องน้ำ...น้ำเสียงคุณนิ่งและราบเรียบ ราวกับบทเทศนาของแม่ชีผู้บรรลุ   แต่ผมกลับนิ่งกว่า...ทั้งที่บรรยากาศตอนนั้นเหมือนกับเรากำลังเล่นไพ่รัมมี่ และคุณเป็นฝ่ายทิ้งสเปโตให้ผมน็อคมืดคามือ   แต่ผมก็ไม่ยินดียินร้ายเสียแล้ว....

ทุกวันนี้ฉันเลี้ยงลูก 2 คนเพียงลำพัง เงินที่เขาส่งมาก็น้อยนิด เพราะกลัวทางโน้นจะรู้...แต่ฉันทนได้น้ำเสียงคุณยังราบเรียบปกติ   แต่ขอบตาคุณเริ่มแดงและน้ำเสียงเริ่มสั่นเครือเมื่อคุณบอกว่า 

ฉันอยากขอโทษเธอ....

พนักงาน บริการเดินมาพอดี  เขารินเหล้าและเติมโซดามาปริ่มแก้ว  ผมยกเทลงคอพรวดเดียวเหลือแต่น้ำแข็ง...ไอ้ที่ทำท่าจะเดินจากก็ต้องกลับมาชง ใหม่ พร้อมมองค้อนนิดๆเหมือนจะพูดว่าหมอนี่ท่าจะคอทองแดง

เรื่อง นั้นไม่เป็นไร...ครั้งแรกที่คุณหันหลังเดินหนี ผมเฝ้าเดินตามคุณอยู่ร่วม 2 ปี แต่มาคิดอีกทีมันไม่มีประโยชน์ที่จะตามคนที่ไม่รู้จักหันหลังมามอง ผมหันหลังกลับและเดินไปตามทางของผม   ทุกวันนี้ผมสบายดีและสบายมากผมใส่คารม ความมึนจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เริ่มเจรจาได้คล่อง

คุณหัวเราะทันที

ฉันคิดว่าเธอจะเลี้ยงลูกไม่ได้และต้องส่งลูกมาให้ฉันซะอีก แต่เธอเลี้ยงได้ และดีกว่าฉันเสียอีกคุณพูดเหมือนจะเยินยอ

ตรงไหนผมถาม

ก็ฉันนึกว่าลูกจะเป็นเด็กเก็บกดและเงียบขรึม ที่ไหนได้เค้าร่าเริงและอารมณ์ดีมีอารมณ์ขันคุณบอก

อาหาร มื้อนั้นอาจจะเป็นมื้อพิเศษที่สุดสำหรับลูก   แต่สำหรับผมและคุณอาจเป็นมื้อธรรมดา ๆ เผลอๆอาจเป็นมื้อที่เราสองคนรู้สึกฝืดคอที่สุดก็อาจเป็นได้

ลูกกลับมาที่โต๊ะ....เรา...เลิกคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ ปล่อยให้ลูกซึ่งท่าทางอยากจะคุยกับคุณมากกว่าเป็นผู้แสดงบทบาท

น้ำ แข็งในแก้วเหล้าละลายจนหมด  ผมลองยกขึ้นจิบ   รสชาติของมันปร่าแปร่งจนดื่มไม่ได้  ความรักชีวิตคู่ของผมกับคุณไม่ผิดอะไรกับเหล้าแก้วนี้...และระหว่างคุณกับ สามีใหม่ของคุณก็เหมือนเหล้าแก้วนี้เช่นกัน

เอาเหล้าแก้วนี้ไปทิ้งแล้วชงมาใหม่ผมบอกพนักงานบริการ....คราวนี้ผมเทลงคอพรวดเดียวหมดแก้วอีก

พนักงานบริการกลับมาชงให้ใหม่....อีกแก้ว

ฤทธิ์ แอลกอฮอล์วิ่งพล่านอยู่ในสมอง   ผมเห็นโลกทั้งใบรื่นรมย์ขึ้นมาทันที จริงๆแล้วผมว่ามันมีสีสันสดสวยเสมอไม่ว่ายามนี้หรือยามไหน   นั่นอาจเป็นสิ่งที่เจือจานไปถึงลูกของผม

ขณะเดียวกันโลกของคุณอาจหมองหม่น ขาดชีวิตชีวายามที่คุณต้องใช้ชีวิตเพียงลำพัง...

เรา ทานอาหารร่วมกันไม่หมดโต๊ะ  เพราะไม่มีใครหิวกันซักนิด  แต่เราก็ต้องร่ำลากันตรงนั้นเพราะใกล้มืดค่ำ และคุณต้องขับรถกลับบ้านที่อยู่ข้ามจังหวัดไปร่วม 200 กิโลเมตร

        เหล้า แก้วสุดท้ายผมจิบไปนิดเดียว แต่ตอนนี้มันกลับมาปริ่มล้นแก้วอีกแล้ว  ผมไม่บังอาจยกขึ้นมาดื่มได้อีก เพราะรู้ดีว่ามันคือรสชาติของน้ำแข็งที่หลอมเหลวผสมโซดา มันแปร่งปร่าไม่ซ่านลิ้นเหมือนเหล้าที่ชงใหม่  อีกซักพักเถอะ  พนักงานในร้านก็ต้องยกมันไปเททิ้ง....

ผม...หิ้วเหล้าที่เหลือค่อนขวดติดมือมาด้วย  กะว่ามาชงกินเองที่บ้าน อารมณ์ครึ้มของผมคงไม่เว้นวรรคปล่อยให้น้ำแข็งละลายจนเหล้าจืดเหมือนอย่าง ที่เคยเป็น.

เหล้าแก้วนั้น


 

 

     Share

<< เรื่องมันเศร้าเมา...แต่รักเมืองไทย...ไม่ใช่เมาอำนาจ...วาสนา... >>

Posted on Thu 11 Mar 2010 14:31


If only there were more clveer people like you!
Hamoda   
Wed 24 Jul 2013 5:15 [6]
 

It's a pleasure to find such raitanoltiy in an answer. Welcome to the debate.
Hatem   
Wed 24 Jul 2013 2:53 [5]
 

Great article but it didn't have evtgyehinr-I didn't find the kitchen sink!
Eef   
Sun 21 Jul 2013 22:48 [4]
 

That's way the bestset answer so far!
Florence   
Sun 21 Jul 2013 20:13 [3]
 

That's a genuinely imiepssrve answer.
Aya   
Sun 21 Jul 2013 15:15 [2]
 

'ง่า....
ไดหน้านี้ ยังไงก้อไม่รู้





ปล.ขอให้โลกของพี่มันน่ารื่นรมย์ตลอดไป
ไม่ว่าจะผ่าน....อะไรมา นะ
DD   
Thu 11 Mar 2010 13:14 [1]
 



Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn