180308 เพื่อนฉันจริง ๆ หรือนี่

            มีปัญหาที่ฝึกงานนิดหน่อย เมื่อโปรเจคที่ต้องทำส่งเกิดเป็นงานเดี่ยว จริง ๆ มันก็เข้าทางฉันด้วยแหละ เพราะเคยบ่นกับอาจารย์ someone ว่างานกลุ่มมันไม่มีใครทำช่วย ฉันคิดไว้ว่าจะทำงานที่ถนัด คือ การทำเว็บ แต่แล้วอยู่ดี ๆ ก็โดนคุณเพื่อนรักชิงตัดหน้าไปก่อน ทั้งที่บอกแล้วว่าฉันจะทำ กลายเป็นบุญหล่นทับเมื่อเว็บที่จะทำ เจ้าหน้าทีทำเสร็จแล้วแต่มันไม่สวย ให้แก้แค่หน้าแรกเป็นรูปสมเด็จพระพี่นาง กับ รูปองค์ภาด้านใน แค่นั้นก็ส่งได้แล้ว ไปเหมาเอาว่าทำเองหมด ทั้งที่ถ้าฉันทำฉันจะทำให้ใหม่หมดให้สมหน้าอัยการอุดร แต่แล้วงานดี ๆ อนาคตฉันก็โดนคนใกล้ตัวชิ่งไปเห็น ๆ จะให้ทำยังไงล่ะคะ นั่นมันเพื่อนนี่ แล้วฉันล่ะเพื่อนมันมั๊ย...

            ฉันไม่แปลกใจเลยที่ไม่มีใครคบคุณได้นานเท่าฉัน ฉันว่าความอดทนฉันคงมากกว่าคนที่คุณคบมา เพาะฉันไม่พูดคุณจึงคิดว่าฉันไม่คิดอะไร เพราะฉันไม่ชอบที่จะเอ่ยร่ำไรคุณถึงคิดว่าฉันยอมคุณทุกอย่าง

            แฟนเก่าฉันซึ่งเป็นเพื่อนเก่าคุณ นิสัยมันฉันรู้ดี สันดานมันฉันก็รู้ รู้สันดานคุณด้วย พอทะเลาะกันฉันรู้ดีว่าใครกันแน่ที่ผิด วันนี้ฉันไปไหนกับคุณ เจอแฟนเก่าคนนี้ เค้าไม่มองหน้าฉันเพราะคิดว่าที่สุดแล้วฉันอยู่ข้างคุณ  ไม่แปลกที่เพื่อน ต. ไปกับแฟนบ่อย ๆ เพราะทนกับการอยู่กับคุณไม่ได้

            หลายครั้งที่บอกฉันว่า ไม่อยากให้ฉันไปไหนคนเดียว แต่ความจริงคุณต่างหากที่อยู่คนเดียวไม่ได้ ไม่ว่าฉันจะต้องการใครหรือไม่ คุณก็ต้องอยู่ข้างฉันเสมอ ทั้งที่หลายครั้งฉันต้องการอยู่คนเดียวมากกว่าการที่ต้องมีใครมาชวนคุย ฉันชอบไปดูหนังคนเดียว ชอบไปร้านกาแฟคนเดียว ไปร้านหนังสือคนเดียว ฉันคิดว่าช่วงที่มีคุณช่วงเวลาส่วนตัวฉันหายไป...

            ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียวมากกว่าการที่ต้องหัวเราะหรือยิ้มให้กับเรื่องที่ฉันไม่อยากฟัง แต่ละวันฉันมีเรื่องให้ต้องคิดหลายเรื่อง ฝึกงานก็เรื่องที่ทำงาน งานก็เยอะผิดก็ไม่ได้ กลับบ้านก็เรื่องที่บ้าน ขอเวลาสัก 20 นาทีก่อนกลับบ้านให้ฉันอยู่คนเดียวบ้างเถอะ

           

            ยังต้องมีเรื่องให้ฉันเหนื่อยอีกมั๊ย ฉันถามอาจารย์ว่า ทำไมการเป็นผู้ใหญ่มันยากนัก กว่าจะเป็นผู้ใหญ่ต้องเจออะไรอีกบ้างถึงจะเป็นได้ อาจารย์ตอบฉันเพียงว่า ไม่มีเฉลยไม่มีสูตร กว่าคุณจะผ่านช่วงเวลาเช่นฉันมาได้ ก็หนักหนามากกว่าหลายเท่า ก็ยังเป็นผู้ใหญ่ได้ อย่ารีบเป็นอะไรไปก่อนเดี๋ยวใครบางคนจะรอเก้อ....

            ฉันคงต้องเหนื่อยให้สุด ๆ และจะต้องผ่านไปให้ได้ เพื่อในสักวันฉันจะได้เอาประสบการณ์หนักหนาไปสอนให้เด็กรุ่นหลังได้รู้จักความพยายามงั้นหรือ แล้วถ้าฉันไปไม่ถึงการเป็นผู้ใหญ่ล่ะ ฉันจะเล่าให้ใครฟังได้

            คงเหมือนเพลงที่อาจารย์ส่งมาให้นั่นแหละนะ “การเดินทางที่แสนพิเศษ” ถ้าฉันเดินไปจนหมดแรง ขาก้าวไปไม่ไหว วันนั้นฉันจะเจอใครคนนั้นหรือยัง ใครคนนั้นอาจไม่มีจริงก็ได้นะ หรืออาจจะเจอแล้วไปเสียแล้วก็ได้

            เพลงคุณเพราะฉันยอมรับ ทำฉันมีกำลังใจทุกครั้งที่ฟัง แต่ฉันก็อดถอดใจไม่ได้เมื่อเจอเรื่องให้คิดในแต่ละวัน ไม่ซ้ำเรื่อง

            กว่าจะแก่ทำไมมันลำบากแบบนี้นะ คนแก่ ๆ ที่อ่านอยู่คะ (ก็ทั้งหมดอะนะ55+) กว่าจะโตได้ทำไมมันลำบากจังคะพี่น้อง...

            นั่งเขียนไดอยู่ แมสเซสก็ดัง กะว่าคงเป็นชาย ช.เลยยังไม่เปิดดู แต่เน็ทหลุดเลยดูซะหน่อย ปรากฏว่าไม่ใช่แหละ :p

     Share

<< 170308 ช่วงที่หายไป190308 เด็กกว่า แก่กว่า แก่กว่ามาก >>

Posted on Tue 18 Mar 2008 20:36

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

240408 เด็ก!!!
220408 - 230408
210408 หงุดหงิด!!!
สงสัยจะมีโรค
080408 อาหารเที่ยง
070408 เที่ยวอีก
060408 ไปเที่ยว
05042008 เจอกัน
030408 ก็เป็นซะอย่างงี้
280308 HBD
270308 เวอร์ไปม๊ะ
260308 ง่อยแดก
250308
240308
230208 ฟ้ารั่ว
220308 ไม่ได้สมความคิดถึง ที่เก็บไว้...
210308 วันที่ 92
200308 อย่างพีค!!
190308 เด็กกว่า แก่กว่า แก่กว่ามาก
180308 เพื่อนฉันจริง ๆ หรือนี่
170308 ช่วงที่หายไป
070308 เหนื่อยแล้วจริง ๆ
040308 สติแตกอีกแล้ว
030208 สาวแตก!!!
020308 เจ็บปวด กดดัน
010308 อาจารย์คนนั้น
290208 สวย......
270208 สอบไม่ได้
260208 ฝันอีกละ!!
250208 คนหน้าคล้าย
240208 วันฝันร้าย!!!
230208 วันที่จำไม่ได้
Diary : 22 | 02 | 08
Diary : 21 | 02 | 08
Diary : 20 | 02 | 08
Diary : 19 | 02 | 08
Diary : 18 | 02 | 08
Diary : 17 | 02 | 08
Diary : 15 | 02 | 08