calendar

เรื่องของคนดี
ครอบรอบ 3 ปี
วันแปลกๆ
สวัสดีปีใหม่
นิยายก้นครัว ตอนที่1 อะไรคือการเรียนรู้
นวตกรรมการบริหารแบบ VALVE
เสียเจ้า
งานใหม่
สุขาอยู่หนใด?
คนสำคัญ...
กิจการส่วนตัวคือโอกาส?
งานแต่งงานกับพิธีลอดซุ้มกระบี่
ต่อสู้
ตั้งต้นใหม่กับการเขียน
น้องแมวหายอีกแล้ว
บุญ Fast Food
ปรมาณนี้รึเปล่า
ไม่เคยจำบทเรียนนะคนไทย
เรื่องของ Opportunity
ให้รักยืนยง
ครบรอบปีที่ 2 ของความรัก
สวัสดีปีใหม่ 2012
AWAY BOYZ - (We Love You) Arsene Wenger
น้องแมวท้องเสีย
อะไรที่ไม่เหมือนเดิม
ขอให้ดีๆเนาะ
Drama...
ว่าความรักของเรายังคงเหมือนเดิม ใช่รึเปล่า..
ตู้ปลา แปลงผัก แปรงสีฟัน
ลมหนาวกับเฒ่าทารก
ครบรอบ 1 ปี
งานช้างที่บ้าน
เมอรี่คริสต์มาส ในตอนซ่อมแซมบ้าน
เว้นว่างในบางวัน
ขายของด้วยความเหมือน
"แตกต่าง" ไม่ใช่ "ตบแต่ง"
วิธีการที่ดี ไม่จำเป็นต้องนำไปสู่ความสำเร็จเสมอไป
เรื่องของการทำบุญ
เดินเล่นเรื่อยเรื่อย



ให้รักยืนยง

ให้รักยืนยง 

ไม่ได้เขียนมานาน กลับมาเขียนอีกทีก็ตอนแอนนิเวอซารี่ ครบสองปี

อยากกลับมาเขียนมากๆครับ แต่หลังจากที่เรียนจบ

แรงบัลดาลใจในการเขียนก็หายไปดื้อๆ

มันเหมือนพอยุ่งมาก แล้วพอผ่านช่วงยุ่ง จะกลับมาเขียนอีกที

มันก็ไม่รู้จะเขียนอะไร

จะลองพยายามเขียนให้ได้อีกครั้ง มันก็เขียนได้ไม่เยอะ

อยากเขียนซองสตอรี่ แต่สมาธิก็มีไม่มากพอ

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรเหมือนกัน

 

ใครจะบอกว่าเพราะเฟสบุ๊ค สำหรับตัวเองมันก็อาจจะมีส่วน

แต่ไม่มากหรอกครับ เพราะปกติก็ไม่เคยโพสท์สเตตัสหรือบ่นอะไรบนเฟสบุ๊คมากเท่าไหร่

ไม่เหมือนตอนเขียนไดอารี่

เพียงแต่เฟสบุ๊คก็กินเวลามากหน่อยเวลาดูหน้าวอล กับเล่นเกม

นอกนั้นก็อาจจะเพราะว่ามีแฟนและใช้เวลากับแฟนช่วงเย็นเยอะ

 

ไดอารี่นี้เดิมที เขียนขึ้นมาเพราะหวาน แฟนคนก่อนหน้านี้ชวนให้มาเขียน

เริ่มเขียนให้เขาก่อน ไปๆ มาๆ อัพไดอารี่ให้เขา เพราะเขาขอ

สักพักเราก็มาเขียนของตัวเอง โดยตั้งชื่อว่า บันทึกของพี่ม้าถึงน้องหวานที่รัก

สักพักหวานก็มาเปลี่ยนชื่อไดเป็นบันทึกของยุงอ้วนถึงน้องหมีสีชมพู

จนกระทั่งเลิกกัน ไดอารี่นี่ก็เปลี่ยนชื่อเป็นบันทึกของพี่ม้าถึงใครคนหนึ่ง

เขียนจากเรื่องของความรักของคนสองคน ไร้สาระบ้างมีสาร้าง

มาจนถึงเรื่องของชีวิตบ้าง ความเศร้าบ้าง

จนกระทั่งถึงเรื่องของตัวเอง

 

ตอนนี้พยายามจะกลับมาเขียนใหม่

ไม่มีอะไรเกี่ยวกับแฟนนะครับ

รักกันดีมีความสุข

ความรักมันไม่ได้หมายถึงว่าเราจะมีทุกสิ่งทุกอย่างที่ดีสวยงามไปหมด

แต่มันก็ไม่ได้มีเรื่องราวอะไรให้ทะเลาะกัน

ผมเคยขึ้นสเตตัสว่าชอบประโยคที่ว่า เราต้องเอาใจใส่ในเรื่องเล็กๆ ของกันและกัน

ชีวิตรักของผมเองก็เป็นอย่างนั้น

 

แม้จะรักกันแค่ไหน ต่างคนต่างต้องมีชีวิต

เขาก็มีชีวิตของเขา งานของเขา ความฝันของเขา การตัดสินใจของเขา

ผมเองก็มีภาระของผมเอง แม่ น้อง บ้าน จนถึงงานและฝันของผม

เรื่องใหญ่ๆ ของเราสองคน แม้เขาจะแซวในสเตตัสว่า ให้ผมจัดการ

เอาเข้าจริงๆ ชีวิตเขา เรื่องใหญ่ๆ ของเขา ก็คือสิ่งที่เขาคิดและตัดสินใจ

ผมไม่ได้จะไปเปลี่ยนอะไร เพราะรู้ว่าต่อให้ไม่เห็นด้วย ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้

คนรอบข้างเขาก็พยายามซึ่งผมก็นิ่งๆ แม่ เพื่อน ก็ไม่เห็นด้วย

แต่ก็เปลี่ยนไมได้

เพราะนั่นคือชีวิตเขา

รัก ไม่ได้ทำให้ชีวิตของคนสองคนรวมเป็นหนึ่งเดียว

เขาก็มีสมอง มีความคิด มีหัวใจของตนเอง

เราก็มีสมอง มีความคิด มีหัวใจเป็นของตนเอง

อย่าเอาความรักไปบีบบังคับให้ใครทำตามใจเรา หรือทำอย่างที่เราคิด

หรืออย่าเอาความรักมาบีบตัวเอง ให้กลายเป็นอีกคนหนึ่งและทำอะไรที่เราไม่ได้อยากทำ

เราทำให้เขามีความสุขได้ ด้วยตัวตนของเราเอง แบบที่เราเป็น

อย่าฝืนหรือพยายามทำอะไรให้มากกว่าที่ตัวเองเป็น เพราะวันนึงจะเหนื่อยและหนักจนแบกไม่ไหว

เป็นตัวเอง แต่ทำเพื่อเขาในแบบของเรา

 

     Share

<< ครบรอบปีที่ 2 ของความรักเรื่องของ Opportunity >>

Posted on Thu 23 Feb 2012 1:48
 

Comments

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh