จิตตกเกิดมาจาก...

วันนี้เป็นอีกวันที่น่าจดจำ นั่นคือ ช่วงบ่ายของวันนี้ประชุม ประชุม ประชุม และประชุม ต่อเนื่องยาว 5 ชม.รวด เสร็จปุ๊บออกมา 6 โมงเย็น ปรากฎว่า จิตตก.......  ท้อแท้ ไม่อยากทำงานแล้ว -*-

ขานั่งรถกลับบ้าน ก็นั่งคิด "เอ๊ อาไรน้าที่ทำให้เราจิตตก"

งานเยอะ....ก็ไม่ใช่ มันก็เยอะอย่างนี้มาตั้งนานแล้วนิ

เพื่อนร่วมงาน... ก็ไม่ใช่ เพื่อนๆก็โอเค วันนี้ก็คุยกันเคลียร์ดี

เจ้านาย... ก็ไม่ใช่ ก็รู้แล้วนี่นาว่า Nature ของนายเป็นแบบนี้

การประชุมวันนี้... ก็ไม่ใช่ เพราะเคลียร์ทุกจุดที่จะไม่สบายใจแล้ว

 

แถมนอกจากนั้น ก่อนกลับบ้าน พี่ Project manager มองหน้าด้วยความเห็นใจ เราเลยพูดออกไปว่า
"ไม่เหนื่อยเลยค่ะ" 

พี่เขาพูดว่า "รู้ได้ไง ว่าพี่จะถามว่า เหนื่อยไหม"
น้ำตาคลอเลยอ่ะ  ไม่ได้มีน้ำมาหล่อเลี้ยงตามานานมั่กๆแล้ว งงไปเลยเหมือนกัน

เลยกลับบ้านดีกว่า พักผ่อนเผื่ออะไรๆจะดีขึ้น แต่ทว่า......

 

 

 

ตอนถึงบ้าน ดิชั้นพบแล้วฮ่ะ ว่าอะไรเป็นต้นเหตุของการจิตตกอย่างรุนแรงในวันนี้

"น้องเมนนี่เอง"   ดีใจมั่กๆ ที่รู้แร้วว่าสาเหตุคืออะไร วู้ฮู้ วี้ฮิ้ว
เป็นน้องเมนที่ห่างหายกันไปนานนี่เอง สบายใจ นอนหลับฝันดี ไม่งอแงแระ

     Share

<< ความมุ่งมั่นของข้าพเจ้าในการไปฟิตเนสSurprise วันเกิดคุณนาน่า >>

Posted on Fri 29 Feb 2008 21:27

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh