Untitled Document

 

 

 

 วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก


 

 

วันที่ 20 พย. 2551

 

และแล้ว วันแห่งการรอคอยก็มาถึง

 

วันที่เต็มไปด้วย ความสุข รอยยิ้ม ความปลาบปลื้ม ยินดี อย่างเหลือล้น

และนั่นก็ คือ

วันเกิดลูกสาวสุดที่รักของหม่าม๊า “น้องมะนาว”

หม่าม๊าอยากให้ลูกรู้ว่า หม่าม๊ามีความตั้งใจและมีความสุขเหลือเกิน ที่มีน้องนาวเป็นลูกของหม่าม๊า

 

 

ความตั้งใจจริงที่หม่าม๊าอยากมีลูก มีมานานเกือบ 6 ปี

ครั้งแรกเลย หม่าม๊าเคยท้อง ตอนที่รู้ว่าตัวเองท้อง ทำให้หม่าม๊ารู้สึกตื้นเต้นจังเลย

เพราะไม่คิดว่าตัวเองจะได้ท้องแล้ว

เป็นความรู้สึกที่ดีมาก ๆ ตื่่นเต้น ดีใจ และมีความสุขกับการตั้งท้อง

และเมื่อถึงวันนัดตรวจ คุณหมอตรวจภายใน แล้วบอกว่ามีเลือดออกมา

หม่าม๊าอึ้งไปเลย  พูดไม่ออก เหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่ลำคอ

ถามตัวเองว่า ทำยังไงดีเนี่ย แล้วมันแปลว่าอะไร ที่มีเลือดออกมาเนี่ย ร้ายแรงแค่ไหน

คุณหมอส่งหม่าม๊าไปเจาะเลือด แล้ว ซาวด์ อีกครั้ง

ปรากฎว่า หม่าม๊าโชคไม่ดี ท้องนอกมดลูก และ หม่าม๊าก็มีเนื้องอกที่ยอดมดลูกอีก

คุณหมอที่ดูแลตอนนั้น บอกว่าต้องตัดมดลูกออก เพราะว่ามีเนื้องอกที่ยอดมดลูก

ซึ่งอันตราย และ เป็นจุดที่เลือดออกมากด้วย สรุปคือหม่าม๊าต้องยุติการตั้งครรภ์

ณ ตอนนั้น สิ่งที่หม่าม๊าทำได้อย่างเดียว คือ รอ...รอให้เลือดบีบตัวออกมาเอง

...แค่นั้นเอง...

 

 

หม่าม๊ากลับมาบ้าน ไม่อยากพูดคุยกับใครเลย อยากอยู่เฉย ๆ นิ่ง ๆ

ได้แต่นอนขดอยู่บนเตียง ตอนนั้นไม่มีกะใจ ที่จะคิด หรือ ทำอะไรทั้งนั้น

หลังจากนั้นอึ๊มเล็กมาเยี่ยม แล้วติดต่อหมอทองทิศ ให้ เพื่อไปตรวจเช็คอีกรอบ

ตอนเย็นหม่าม๊าไปหาคุณหมอทองทิศ คือ ต้องผ่าตัดเลยตอน 2 ทุ่ม วันนั้น

หม่าม๊าก็ผ่าตัด เอา เนื้องอกออก แล้ว ก็ เอาท้องนอกมดลูกไปด้วย

และนี่คือการผ่าตัดครั้งแรกในชีวิตของหม่าม๊า แต่เป็นแค่การเริ่มต้นเท่านั้น

 

 

หลังจากนั้น หม่าม๊าก็มีความตั้งใจ มุ่งมั่น ที่สุด ที่จะต้องตั้งท้องให้ได้

หม่าม๊าหาหมอ หมอให้หม่าม๊าใช้วิทยาศาสตร์เข้ามาช่วย เพื่อให้ตั้งท้อง

เอาเถอะ ไหน ๆ โอกาสที่จะท้องก็น้อยลงไปครึ่งนึงแล้ว เพราะเหลือปีกมดลูกข้างเดียว

ดังนั้น หม่าม๊าก็ใช้วิธีทางวิทยาศาสตร์โดยตลอด

เป็นการเริ่มต้นด้วยการฉีดเชื้อ แล้วก็ทำบลาสโตซิสท์ อิ๊กซี่ ทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้

ช่วงนั้น ต้องมาฉีดยากระตุ้นไข่ทุกวัน วันละเข็ม บางวันก็ 2 เข็ม

เพื่อชะลอการเจริญเติบโตของไข่ และไข่มีขนาดและความสมบูรณ์เท่า ๆ กัน

ในวันที่ไข่ตก ก็ต้องไปฉีดยาตอนเช้าตรู่ ประมาณ ตี 5 หรือ บางรอบก็ ตอนเที่ยงคืน

แล้วก็ไปฉีดเชื้อ หลังจากฉีดเชื้อ ก็ ต้องเจาะเลือดวันเว้นวัน เพื่อ เช็คระดับฮอร์โมน

ถ้าฮอร์โมนสูง ก็ แปลว่า มีโอกาสตั้งท้องสูง

แต่หม่าม๊า ไม่สำเร็จเลย ครั้งแล้วครั้งเล่า หม่าม๊าทำอย่างนี้ เดือนเว้นเดือน

สลับกับการ ทำหลอดแก้ว บลาสโตซิสท์ และ อิ๊กซี่

แต่ก็ไม่สำเร็จเลย เหนื่อยเหลือเกิน

 

 

ช่วงเวลาการทำ หลอดแก้ว บลาสโตซิสท์ อิ๊กซี่ เนี่ย

ต้องอดทนมาก ๆ มากกว่าการฉีดเชื้ออีก

ฉีดยากระตุ้นไข่ เพื่อให้ไข่สมบูรณ์ที่สุด แล้วรอเวลาที่ไข่ตก

คุณหมอก็ทำการดูดไข่ออกมา โดยฉีดยาสลบ แล้วผสมข้างนอก

เพื่อเลี้ยงตัวอ่อนให้แข็งแรงระดับนึง แล้ว นำตัวอ่อนใส่เข้าไปในโพรงมดลูก เพื่อฝังตัว

หลังจากที่ฉีดตัวอ่อนเข้าไป หม่าม๊าจะต้องพยายามนอนเฉย ๆ นอนนิ่ง ๆ

เพราะกังวลว่า ตัวอ่อนจะไม่ฝังตัว หรือฝังตัวแล้วจะหลุด หรือฝังตัวอย่างไม่สมบูรณ์

ทุกครั้งหม่าม๊าจะนอนบ้านคุณยาย ถ้าไม่สำเร็จ ก็จะกลับบ้านพร้อมความผิดหวัง

 

 

 

เมื่อหลาย ๆ ครั้ง ไม่สำเร็จ หม่าม๊าก็เปลี่ยนหมอ เปลี่ยน รพ.

เป็นคุณหมอ ที่ อาม่า เฝ้าถามเหล่าเพื่อน ๆ อาม่ามาให้ แต่หม่าม๊าเหนื่อยเหลือเกิน

เพราะการเปลี่ยนหมอ นั่น แปลว่า เป็นการเริ่มต้นนับ 1 ใหม่

หม่าม๊าก็มาเริ่มหาหมอใหม่ วิธีเดิม ๆ จากเบสิค คือการฉีดเชื้อ

เฮ้อ .... เหนื่อยใจเหลือเกิน ....

 

 

และแล้ว ก็หม่าม๊าก็ท้องจนได้

โอ้โห ... ดีใจเหลือเกิน เฝ้าประคบประหงม

หม่าม๊าขอคุณหมอซาวด์ทุกครั้งที่ ได้เห็นตัวอ่อน ได้เห็นตัวใจเต้นตุ๊บ ๆ ตื่นเต้นจังเลย

พอถึง 3 เดือนหม่าม๊า ก็ไปหาหมอตามนัด เพื่อตรวจตามปกติ

เห็นคุณหมอซาวด์ แล้วดูหน้าจอไปมาอย่างตั้งใจ

หม่าม๊าถามคุณหมอว่า มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าคะ????

คุณหมอก็ยังพยายามหาอะไรซักอย่างนี่แหละ แล้วก็บอกหม่าม๊า ว่ามี

หม่าม๊าก็ถามว่า อะไรหรอคะ คุณหมอบอกว่า หาหัวใจไม่เจอ

หม่าม๊าบอกว่า  อ้าวแล้วครั้งที่แล้วยังมีอยู่นี่คะ แล้วหายไปไหน คุณหมอหาดีหรือยังคะ

คุณหมอบอกว่า ครั้งที่แล้วมี แต่ครั้งนี้ไม่มีแล้ว หม่าม๊าถาม แล้วแปลว่าอะไรคะ

ตอนที่หม่าม๊าคุยกับคุณหมอ อึ้งมาก ไม่รู้จะพูดอะไรอีก

คุณหมอบอกว่า ที่เป็นแบบนี้ เป็นเพราะว่าโครโมโซมไม่สมบูรณ์

ถ้าเด็กเกิดมา อาจไม่สมบูรณ์ก็ได้ เพราะฉะนั้นการยุติตั้งแต่ตอนนี้ เป็นสิ่งที่ดีที่สุด

ถ้ายิ่งอยู่ด้วยการนาน ๆ จะยิ่งผูกพันธ์ และเสียใจมากกว่านี้

หม่าม๊าเข้าใจทุกอย่าง รับความจริงได้ทุกข้อ และได้แต่พยักหน้ารับทราบ

แต่พอออกมากจากห้องคุณหมอ ไปนั่งเก้าอี้ แล้วโทรหาโกวหมวย

พอโกวหมวย รับโทรศัพท์ หม่าม๊าบอกโกวหมวยว่า

“หมวย... แหม่มไม่มีลูกแล้ว .....”

แล้วป่าป๊า ก็มาคุยกับโกวหมวยแทน

หม่าม๊าร้องไห้มากมาย เสียใจสุด ๆ เพราะกว่าจะมีลูกได้

ก็อยู่กับหม่าม๊า แค่ 3 เดือนกว่า ๆ เอง

หม่าม๊ากลับมาหาคุณยายที่บ้าน แล้วร้องไห้อย่างหนัก

ทำเอาคุณยายและพี่น้องทุกคน รวมทั้งแม่บ้านมาร้องไห้กับหม่าม๊าด้วย

ครั้งนั้น หม่าม๊าเสียใจเป็นที่สุด

 

 

 หลังจากนั้น หม่าม๊าก็พยามยาม อ้าว...เริ่มใหม่

และในที่สุด หม่าม๊า ก็มาเปลี่ยนหมอตามคำแนะนำของอาม่าอีกครั้ง

หม่าม๊าไปหาคุณหมอชวลิต ที่รพ.ปิยะเวท

คุณหมอก็บอกว่าให้เริ่มนับหนึ่งใหม่

เป็นการคุยกัน ให้ความรู้คนไข้ ว่าสาเหตุเกิดจากอะไร ควรจะเริ่มที่อะไรก่อน

คุณหมอบอกหม่าม๊าว่า เริ่มโดยการฉีดเชื้อ ปกติการฉีดเชื้อจะมีโอกาสสำเร็จ

หม่าม๊าถามว่า ถ้าไม่ติด สาเหตุมาจากอะไรบ้าง

คุณหมอบอกว่า อาจเป็นเพราะพังผืด ที่กีดขวางการเดินทางของไข่

แล้วทำยังไงถึงจะรู้ว่า มีพังผืด

คำตอบก็คือ ต้องผ่าตัดส่องกล้อง

และนั่นก็คือการผ่าตัดครั้งที่สอง ของหม่าม๊า

ปรากฏว่า หม่าม๊ามีพังผืด คุณหมอก็ต้อง ใช้ความร้อน ทำลายพังผืดข้างใน

กรณีของหม่าม๊า ... คุณหมอแนะนำให้ฉีดยาทำลายพังผืดอีก 6 เดือน เพราะพังผืดเยอะมาก

แต่หม่าม๊าบอกหมอว่า หม่าม๊าไม่รอแล้ว จะฉีดเชื้อเลยดีกว่า

 

และแล้ว...ยังไม่ทันได้ฉีดเชื้อ หม่าม๊าก็โทรไปหาคุณหมออีกรอบ

บอกคุณหมอว่า หม่าม๊าเทสต์ วันที่ 11 เมษา 47 ปรากฏว่า ท้องแล้ว

คุณหมอบอกว่า รีบเข้ามาด่วน ทำการเช็คเลือด แล้วก็ ท้องจริง ๆ ด้วยซิ

ท้องนี้หม่าม๊าดูแลตัวเองเต็มที่ แต่ 3 เดือนแรกของการท้องหม่าม๊า

มีเลือดออกมา ช่วงนั้น หม่าม๊าเป็นหวัด ไอด้วย

เพราะหม่าม๊าไอ มีครั้งนึง มีเลือดสีแดงออกมา หม่าม๊ากลัวมาก

ได้แต่ภาวนาว่า อยู่กับหม่าม๊านะลูกนะ สู้ ๆ เราจะได้อยู่ด้วยกัน

แล้วก็เข้าไปพบคุณหมอ

คุณหมอซาวด์ สิ่งที่หม่าม๊าลุ้นทุกครั้ง คือ มองหาหัวใจก่อนว่าอยู่มั๊ย

โชคเข้าข้างหม่าม๊า ทุกอย่างปกติ หม่าม๊าดีใจมาก

สิ่งที่หม่าม๊าทำ คือ สวดมนต์ ไหว้พระ ทำบุญ ทำสังฆทานบ่อยมาก 

ช่วง 3 เดือนผ่านไป คุณหมอซาวด์ แล้วบอกว่า หม่าม๊าได้ลูกสาว

และลูกสาวของหม่าม๊า ก็เจริญเติบโตมาเรื่อย ๆ ตามปกติ

จนมาถึงสัปดาห์ที่ 34 คุณหมอบอกว่า คงต้องคลอดก่อน

เพราะว่า แคลเซี่ยมเกาะรก ทำให้การดูดซึมลดลง เด็กในท้องอาจได้อาหารไม่เต็มที่

เพราะฉะนั้น ก็ต้องเช็คโดยการ วัดการเต้นของหัวใจ และตรวจระดับออกซิเจนของเด็ก

ทำอาทิตย์ละครั้ง บ้าง สองครั้งบ้าง จนสุดท้าย ก็ถึงสัปดาห์ที่ 37 หม่าม๊าก็ผ่าคลอด

 

 

ในวันที่ 20 พฤศจิกายน 2547

หม่าม๊าไปโรงพยายาลแต่เช้า เพื่อเตรียมตัวคลอดในตอนบ่าย

โดยมีคุณหมอ ชวลิต วิวิทยาสิน เป็นหมอสูติ

คุณหมอ อรดี เป็นหมอเด็ก

ต้องขอขอบคุณ คุณหมอ ชวลิตมาก ๆ ที่ดูแล และ ให้คำแนะนำหม่าม๊าเป็นอย่างดี

แถมคุณหมอชวลิต ยังมาทำคลอดให้ที่ รพ.บำรุงราษฎร์อีกด้วย

ขอขอบคุณ คุณหมอ อรดี ที่มาเป็นหมอเด็กให้

(โดยที่โกวหมวย ขอคุณหมออรดีให้รับเคสหม่าม๊าไว้)

 

ตอนเตรียมตัวก่อนเข้าห้องผ่าตัด หม่าม๊ารู้สึกตื่นเต้น กับเวลาที่รอคอยมาก ๆ

ถึงเวลาเข้าห้องผ่าตัด ทุกอย่างเตรียมเรียบร้อย

พอคุณหมอบล๊อคหลังเสร็จซักพัก ก็บอกว่า จะลงมีดแล้วนะ

ณ ตอนนั้น น้ำตาหม่าม๊าก็ไหลออกมา ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ยินเสียงลูก หรือ เห็นหน้าลูก

หม่าม๊าปลิ้มใจ ดีใจที่ กำลังจะได้เห็นหน้าลูกสาวของหม่าม๊า

แล้วอีกแป๊ปนึง ก็มีเสียงเด็กร้อง ดังเชียว

และนั่น ก็ คือ เสียงแรกที่หม่าม๊าได้ยินจากลูกสาวหม่าม๊า

แล้วหม่าม๊าก็ได้เห็นหน้าลูก หนูช่างน่ารักน่าชังอะไรอย่างนี้

 

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

 

 

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

 

 

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

ช่วงเวลาสามเดือนแรก

 

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

และแล้วเรา 4 คนก็เติบโตขึ้น

 

 

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

ขวบปีแรกของมะนาว

 

 

 

 

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

 

 

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

รอยยิ้มของลูก

 

 วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

School time

 

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

 

 

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

น้องนาวกับป่าป๊า

วันแห่งการรอคอย สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

We always love you most, our sweety Manow

 

ดีใจเหลือเกินลูกจ๋า มีความสุขมากมาย และปลื้มใจเป็นที่สุด

ที่หนูได้เกิดมาเป็นลูกสาวของหม่าม๊าป่าป๊า

 

น้องมะนาวเกิดมาด้วย นน. 2,380 กรัม ยาว 48 ซม.

ลูกเกิดมาทำให้ชีวิตหม่าม๊า มีความหมาย และทำให้ครอบครัวของเราสมบูรณ์

ยินดี ต้อนรับ ดญ.ศิร์กานต์ (ซึ่งแปลว่า เป็นที่รักยิ่ง)

และกว่าลูกจะมีชื่อเล่น ก็ปาเข้าไปเดือนกว่า ๆ แล้ว

 

หม่าม๊า มีความสุข ที่มีน้องนาวเป็นลูกสาวของหม่าม๊า

น้องนาวเป็นแก้วตา ดวงใจของหม่าม๊า ป่าป๊า

ปีนี้ น้องนาว ก็ อายุ 4 ขวบแล้ว

ป่าป๊า หม่าม๊า ขอให้น้องนาวเป็นเด็กดี มีความสุข

เป็นที่รักของทุกคน ชีวิตเจอแต่สิ่งดี ๆ เรื่องดี ๆ คนดี ๆ สังคมดี ๆ

คิดดี ทำดี พูดดี ประพฤติดี ปฏิบัติดี มีศีลธรรมอันดี และมีจิตใจที่ดีงามนะคะลูก

เชื่อฟังพ่อแม่ มีความซื่อสัตย์ กตัญญู  ชีวิตดำเนินไปอย่างดีงาม และ ถูกต้อง

 

ลูกเป็นเด็กน่ารัก เป็นลูกที่ป่าป๊าหม่าม๊า รัก และ ภูมิใจในตัวลูกเสมอ

เป็นพี่สาวที่ดีของน้องณอส เป็นน้องที่น่ารักของพี่ ๆ

เป็นลูกหลานที่ดีของครอบครัว เป็นคนดีของสังคม

หม่าม๊าเชื่อว่า การเป็นคนดี ทำดี สิ่งดี ๆ ต้องตามมาแน่นอน

 

ช่วงเวลาตั้งแต่ที่หม่าม๊ามีน้องนาว หม่าม๊ามีความสุขทุกวัน

ขีวิตหม่าม๊ามีความหมายมากมาย

 

สุขสันต์วันเกิด มะนาว ลูกสาวสุดที่รัก

 

 

.....เจ้า คือ เลือดเนื้อของแม่.....

แม่เฝ้า ถนอม...รักษา

นอนอยู่ ในท้องแม่...มา

เป็นดัง...แก้วตา ดวงใจ

จะเลี้ยงเจ้าให้ เข้มแข็ง

ด้วยแรง....สองมือ ให้ได้

อ่อนโยน ด้วยกาย วาจา ใจ

เติบใหญ่...ให้เป็น...คนดี

นอน นอน นอน แม่ไม่ห่างไปไหน

นอนหลับ สบาย...ใจ

ตื่นมาให้เป็นคนดี

เติบใหญ่ให้เป็นคนดี

 

 

รักลูกสุดหัวใจ

หม่าม๊า

 

 

 

 

 

     Share

<< Baby Boy + ไปงานแต่งนกนางนวล + งานวันพ่อ + ฟาร์มโชคชัย >>

 

Posted on Fri 21 Nov 2008 7:29

 

 





 

 

พี่แหม่มขอบคุณนะคะ ที่สำรองไปให้ก่อน จุ๊บ :)
นุชค่ะ   
Mon 8 Dec 2008 15:10 [10]

วันนี้ได้รับชุดเวียดนามจากแหม่มแล้วนะคะพี่แหม่ม
(ชื่อนี้ฮิตมากๆเลยนะเนี่ย อิอิ)
น่ารักมากเลย ขอบคุณนะคะ
พี่แหม่มไปเที่ยวมาเหรออออ
ขอบคุณนะคะที่นึกถึง
น้องพราว   
Tue 2 Dec 2008 19:48 [9]

การมีลูกเป็นสิ่ง"มหัศจรรย์" ที่สุดเลยนะคะ คุณแหม่มคุณน้อยเป็นคุณแม่คุณพ่อที่น่ารักมากคอยดูแล care คนรอบข้างตลอดเลย..พี่พึ่งทราบว่าคุณแหม่มกับคุณหมวยเป็นครอบครัวเดียวกัน แล้วก็พึ่งทราบว่าน้องมะนาวอยู่โรงเรียนเดียวกับแพ็ดดี้..พี่เนี่ย out จิงๆ เล้ย..ขอให้คุณแหม่มมีความสุขกับการเลี้ยงลูกที่น่ารัก..นะคะ..
พี่ผิงเองนะจ๊ะ :) :)
Paddy   
Tue 2 Dec 2008 17:44 [8]
 

พี่แหม่มค้า ขอบคุณสำหรับของฝาก (อิกแล้ว) ด้วยนะคะ ตอนที่น้องนาวมอบให้ น่ารักมาก ๆ บอกว่านายองชอบ เบน 10 แล้วก้อหันไปยิ้มกับน้องเอื้อย เอาไว้เจอกันจะให้สาวน้อยจุ๊บขอบคุณป้าแหม่ม 5 ที ค่ะ ^__^
na_kyoung   
Thu 27 Nov 2008 8:47 [7]

ก่อนอื่นสุขสันต์วันเกิด "น้องมะนาว" ลูกสาวสุดที่รักของคุณแหม่มนะคะ
ขอให้น้องนาวเป็นเด็กดีของพ่อแม่ตลอดไปคะ
อ่านเรื่องวันแห่งการรอคอยของคุณแหม่มแล้ว รู้สึกว่าคุณแหม่มเผชิญกับเรื่องนี้คล้ายกับโอมากกก..ถึงมากที่สุด
เรื่องแรกคือโอก็ท้อง 2 ท้องแล้วก็มีปัญหา 2 ครั้ง และทั้ง 2 ครั้งนั่นคือเรื่องโครโมโซมผิดปกติและที่โรงพยาบาลอื่น และก็เราทั้งคู่โชคดีมากที่ได้เจอคุณหมอชวลิต ที่ รพ.ปิยะเวท
คุณหมอชวลิตดูแลลูกเรา ให้คำปรึกษาแนะนำอย่างดี และคอยลุ้นกับคุณแม่มาตลอด
โอเข้าใจความรู้สึกที่คุณแหม่มเขียนบรรยายออกมาเลยนะคะ
เมื่อน้องนาวโตขึ้นมาเล่าให้น้องฟังนะคะ น้องจะได้รู้สึกว่าแม่รักน้องมากแค่ไหน....
โอค่ะ   
Mon 24 Nov 2008 11:32 [6]

เพิ่งรู้ว่าคุณแหม่มเขียนไดด้วยค่ะ

แวะมาเยี่ยมนะคะ

อ่านประวัติแล้วคิดว่า โตขึ้นน้องนาวจะต้องดีใจมากๆ ที่รู้ว่าคุณแหม่มพยายามแค่ไหนให้มีเค้าในวันนี้ค่ะ
โกะ   
Mon 24 Nov 2008 10:16 [5]

what a long journey until you could with nong Manow.
Happy BD to Nong Manow too na ka ;)
ann   
Sun 23 Nov 2008 20:13 [4]

อ่านจบแล้วความรู้สึกมันจุกคะ รับรู้ถึงความพยายาม ความอดทน ความสูญเสีย ของพี่แหม่มจนวันที่ได้มีน้องมะนาว ซึ้งงง ตื้นตันใจมากๆ ถ้าน้องมะนาวโตขึ้นและได้รับรู้ถึงความรักที่ยิ่งใหญ่ที่แม่มีให้ ต้องรักและเทิดทูนแม่แหม่มมากๆๆๆๆเลย หลายๆอย่างที่ผ่านมาพี่แหม่มอดทนและมีความตั้งใจที่จะมีน้อง อ่านไปยังคิดว่าถ้าเป็นตัวเองเจอแบบนี้อาจจะท้อไปแล้วคะ น้องมะนาวต้องรักคุณแม่ให้มากๆน๊าจ๊ะ น้าเอือ้ยอ่านแล้วยังรักคุณแม่มากขึ้นเลยจ่ะ

สุขสันต์วันเกิดสาวน้อย ขอให้มีความสุขมากๆ เป็นที่รักของทุกๆคนนะคะ มีสุขภาพที่แข็งแรงทั้งใจและกายนะคะ

ดูรูปน้องมะนาวตอนเด็กๆ จ้ำม้ำเชียวคะ รูปป่ะป๊านอนคู่กับลูก So cute^^ พี่แหม่มก็หน้าเด็กจังเลย^_^
รูปเด็กๆ4คน เติบโตมาด้วยกันกันน่ารักเชียวคะ อ่านข้างบนจบเลื่อนลงมาดูรูป ได้เห็นรอยยิ้ม เวลาแห่งความสุข เสียงหัวเราะที่ออกมาจากภาพ เห็นภาพเหล่านี้แล้วมีความสุขแทนพี่แหม่มเลยคะ^_^ ผ่านพ้นเรื่องร้ายๆ ขอให้ครอบครัวพี่แหม่มมีความสุขมากๆๆๆๆๆแบบนี้ตลอดไปนะคะ เป็นครอบครัวใหญ่ที่อบอุ่นน่ารักมากๆคะ

เปิดหน้านี้ค้างไว้แต่เมื่อคืนตั้งใจเข้ามาอ่านแบบยาวๆอย่างตั้งใจคะ แต่แล้วณิชาตื่นตลอดเลยคะโดนยุงหรือมดกัดไม่รู้ตุ่มใหญ่หลายตุ่มเลย ตื่นมาเรียกให้ไปนอนด้วยหลายรอบเลยสุดท้ายก็เลยต้องไปนอนด้วยแล้วก็ก็หลับไปเลยหุหุ มาช้าต้องขอโทษด้วยนะคะ นุชบอกพี่แหม่มฝากชุดมาให้เด็กๆ ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆนะคะแอบเกรงใจจริงๆแต่ดีใจที่พี่แหม่มคิดถึงเด็กๆคะ ไว้เอือ้ยฝากของขวัญนุชไปให้หลานน๊า^^ มีโอกาสได้เจอกันอีกนะคะ
เอือ้ยคะ   
Sat 22 Nov 2008 8:33 [3]

ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างในวันนี้ค่ะ ^^

ปล sticker ที่ติดมา เดี๋ยวฝากคุณหมวยไปให้นะคะ แต่ว่าจะรอดมือแฝด 3 เหรอค๊า อุอุ
ปริมปัน   
Sat 22 Nov 2008 0:11 [2]

ลืมสิ่งที่สำคัญที่สุด

สุขสันต์วันเกิดนะคะมะนาว ขอให้หนูเป็นเด็กดีของทุกๆคน เป็นลูกที่น่ารักของป่าป๊า หม่าม้า เป็นพี่ที่น่ารักของน้องฌอส มีสุขภาพแข็งแรง คิดสิ่งใดก็ขอให้สมปราถนานะคะ

^^
ปริมปันและน้านุ่นน้าเม   
Thu 20 Nov 2008 13:24 [1]

 

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

 

 

army and triplets
primandpan
ferrariandmarti
giegriffin
na_kyoung
amimi
proud
maeaeuy
data
namhomm