Calendar
 
  Last Diary
 
กลับมาแล้วล่ะ
ไม่อยู่
ร้าย?
ไม่ดี
ไม่ทัน
แก้เครียด
เครียดกว่าเดิม
พรุ่งนี้
สิบวัน
อิ่มบุญ อิ่มใจ
สิบเก้า
ยาวเลย
อีกนิด
พอง
ไม่อยากรู้แล้ว
ว่าง
วุ่นมาก
ถึงเวลา
ไถล
ต้องทำให้ได้
เริ่มมองเห็นแสง
จิตตกจนได้
ไม่เยอะ
นาฬิกา
ครึ้มมม
แบ่ง
ถามเพื่อ?
วูบหนึ่ง
หมด
จุดอ่อน
ถล่ม
ยังไง?
ยัง
รุมๆ
ชอบแบบนี้
ป่วยนิดๆ
อัพสั้นๆ
ต่าง
ไม่เคย
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  ต้องทำให้ได้  

ต้องทำให้ได้

++++++++++++++

เมื่อคืนเสียน้ำตาไปเรียบร้อยกับเหตุการณ์หลายๆเรื่องที่เกิดขึ้น

       เหอ..เหอ แบบนี้ล่ะน๊า พออารมณ์ดีๆทั้งวันทีไร พอตกเย็นและค่ำมักจะมีเรื่องเสมอ เมื่อคืนร้องไห้เลย เหอ..เหอ เอาให้พอ ร้องให้เหนื่อยกันไปข้างนึง ร้องให้พอแล้วค่อยสู้ต่อ

     เมื่อคืนแทบไม่อยากทำงานต่อ หาเอกสารก็ไม่ค่อยเจอ พอเจอแล้วก็เกิดอาการโง่อีกว่า แล้วต้องทำยังไงต่อ? สุดท้ายก็ทำได้ แต่กว่าจะทำได้ก็ดึกละ สรุปว่าไม่เสร็จ คืนนี้ค่อยไปลุยต่อ

      ตื่นเช้ามาก็ออกอาการหงุดหงิด ฟาดงวงฟาดงาไปกะอะไรๆรอบตัว แล้วก็มาตั้งสติ เฮ่ยย..จะวีนคนไม่เกี่ยวข้องทำไมเนี่ย โดยเฉพาะกับแม่ รู้ตัวนะว่าพูดจาไม่ดี ตอบแบบห้วนๆ ด้วยอารมณ์หงุดหงิด พอคิดได้ก็กลับไปพูดกับแม่ดี แม่จ๋าหนูขอโทษน๊า

     มาถึงที่ทำงานเจอน้องที่ทำงานพาหลานมาเที่ยว เห็นแล้วก็ทำให้อารมณ์ดีเพราะความใส่ซื่อบริสุทธิ์ของเด็ก ขอบใจนะหนุ่มน้อยที่ทำให้ป้าอารมณ์ดี ^^

ต้องทำให้ได้<<<น่ารักมั้ย?


     ถึงห้องทำงานเปิดเมลแล้วแบบว่า อารมณ์ดีขึ้นมาทันที ถึงแม้จะยังงงๆว่าอาจารย์เมลไม่ละเอียด แต่ก็ดีใจที่อาจารย์ได้รับเมลแล้ว เลยตัดสินใจโทร.หา สรุปว่าต้องรีบทำงานให้เสร็จให้เร็วที่สุด อาจารย์ให้เอาบทที่4-5 ไปคุยวันที่2 เมษา อาจารย์จะมาสัมมนากะคณะแถวๆนี้ แต่จำชื่อโรงแรมไม่ได้ ให้โทร.ไปถามที่คณะ -"-

     เลยตัดสินใจโทร.หาพี่คนนึงให้ช่วยเช็คให้ที เพราะเราโทร.หาเจ้าที่ที่ภาคแล้วเค้าไม่ยอมรับสายเรา พี่เค้าก็ใจดีช่วยเช็คข่าวให้ ก็ได้ชื่อโรงแรมมาแล้ว เอาไว้วันที่ 2 ค่อยไปหาอาจารย์ แต่ตอนนี้คงต้องรีบปั่นบทที่ 5 ให้เสร็จก่อน(ยังงงๆอยู่ จะเสร็จมั้ยฟระ?)

    ส่วนเรื่องคุณพี่ชาย ก็คิดได้แล้วว่า เราไม่น่าปล่อยใจตัวเองให้อ่อนแอขนาดนี้เลย ไหนบอกว่าไม่คาดหวัง แต่สุดท้ายก็ยังแอบหวังอยู่ดี พอมันไม่เป็นอย่างที่คิดก็เลยต้องมานั่งเสียใจเอง ช่างเค้าเหอะเนอะ เค้าอยู่ของเค้าได้อย่างปกติโดยไม่ต้องมีเราก็ดีแล้ว

แค่เกิดอาการน้อยใจนิดๆ และขอโทษถ้าไปรบกวนต้องทำให้ได้

  รักตัวเองให้มากๆดีกว่าเนอะ ขอบใจนะน้องป๊อบที่เข้ามาอ่านไดฯ พี่คงห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเองจริงๆแหละ ตอนนี้จะพยายามห่วงตัวเองให้มากๆ ด้วยการทำเรื่องเรียนให้สำเร็จ เพราะคิดว่าคงมีคนรอดูความสำเร็จนี้อยู่ไม่น้อย(ใช่มั้ย?)

    ตั้งใจว่าจะพยายามทำทุกบทบาทและหน้าที่ให้ได้ดีที่สุด แม้จะต้องเหนื่อย แต่ก็จะพยายามนะ เห็นเค้ารางงานสัปดาห์หน้าแล้วจะเป็นลม ตอนนี้ต้องรีบเตรียมเอกสารไว้ให้พร้อม ยังไงก็ต้องทำให้ได้ ทำไปพร้อมๆกับเรื่องเรียน และการเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ ต้องทำให้ได้สินะเรา

ต้องทำให้ได้แล้วจะไปถ่ายรูปที่นี่เมื่อถึงวันที่ทำได้สำเร็จ^^

  ไม่จำเป็นจะต้องชนะทุกๆ อย่าง แพ้หรือพลาดมันซะบ้าง ไม่เห็นเป็นไร
ตื่นขึ้นมาพรุ่งนี้ค่อยลุกแล้วเดินใหม่ ยังมีทางมากมายให้แก้ตัว
ความทุกข์แค่มาทักทาย สักพักคงจะพ้นไป
สักวันต้องเป็นวันของเรา...

     Share

<< เริ่มมองเห็นแสงไถล >>


Posted on Fri 27 Mar 2009 13:18

ถ้าคุยเรื่องธรรมมะก็คงคุยกันยาวเลย
แต่บางทีก็อีกหน่ะนะ
สิ่งที่เรารู้ว่าควรทำ เราก็ไม่ทำ
สิ่งที่เรารู้ว่าเราไม่ควรทำ เรากลับทำ
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะครับ
jokekub   
Sat 28 Mar 2009 11:25 [3]

ไม่เป็นไรนะฝน...
เราอ่านก็อึ้งเหมือนกัน...
เวลาเราได้ร้องไห้ สำหรับแจ๋นะ...
จะได้พลังให้เรายืนขึ้นอีกครั้ง...
.................

ขอโทษนะวันนี้เรายุ่งกับงานอ่ะ
เห็นฝนเด้งๆพอมาดูอีกทีทักไป เน็ตเราก็ดาวน์เฉยเลย
มาดูอีกทีก็ไม่เห็นฝนแล้ว...
.....
เป็นกำลังใจให้นะ...
ขอให้ผ่านพ้นเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจทุกเรื่องนะฝน...
..................

chinchilla   
Fri 27 Mar 2009 19:49 [2]

อิกนิดเดียวก็จะสำเร็จแล้งนินา
วันหลังก็อย่าไปฟาดงากับแม่อีกนา สงสารแม่ รักแม่มากๆทำดีกะแม่มากๆ
อะไรที่ไม่ดีในชีวิตเรามันก็จะได้หายไป
มีคนเคยสอนเป้ว่า ถ้าเราเจอรัยไม่ดีหรือดวงไม่ดีรัยงี้
ให้เราไปกราบเท้าพ่อแม่ระจะดีขึ้นเองทุกสิ่ง
เพราะท่านเป็นพระอรหันของเรา

ลองดูนะฝน
pae   
Fri 27 Mar 2009 14:42 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh