บันทึกจากการเดินทาง : เขาหลัก จ.พังงา Part I
ความคิดถึง...ทรมาน
บันทึกจากการเดินทาง : พัทยา 2-5 ธันวาคม 2554
โดดงาน...ท่องกรุงเทพฯ
วันนี้...เมื่อ 6 ปีก่อน
หนึ่งวันกับหลากหลายอารมณ์
ขอบคุณเพื่อนสาว : เจ้าหนี้ผู้น่ารัก
ใจไม่ดี VS ดีใจ
น้ำแห้งแล้ว : รอวันได้พบกัน
บันทึกไว้ในวันที่เราไม่เข้าใจกัน: รักเธอนะ..สุดที่รัก
งานเข้า
เมื่อคนบนฟ้าทดสอบ “ความมั่นคง” อีกครั้ง
เสียงจากคนไกล : ความห่วงใยที่นานแค่ไหนก็ไม่มีวันจาง
ผจญภัยทะเลกรุงเทพฯ : ภาคที่ 3
ผจญภัยทะเลกรุงเทพฯ ภาคที่ 2
กลับมาผจญภัย : ทะเลกรุงเทพ
เชียงใหม่ : วันที่ 3-5
เชียงใหม่ : วันที่ 2
การเดินทางอันทรหด: เชียงใหม่ 12 ชั่วโมง
แผนลี้ภัยน้ำท่วม
เด็กมีปัญหา
เพราะรัก...จึงห่วงใย
อัพเดทชีวิตช่วงน้ำท่วม
เพราะห่วงใย
เพื่อน...มิตรภาพดีๆที่ไม่เคยเปลี่ยน
เมื่อความหวังดี...ไม่มีค่า
"กลัว" หรือ "กล้า"
ภารกิจเร่งด่วนที่เต็มใจเป็นอย่างยิ่ง
วันธรรมดาที่ไม่ธรรมดา
"ใช่" กับ "ถูกใจ"
"คิดถึง...ห่วงใย"
อีกหนึ่งบททดสอบของความรัก
"แมวเก้าชีวิต...คน...กี่ชีวิตกันนะ?"
วันดีๆ ที่มีกัน
“แอบมองหน้า...ยามหลับ”
"รัก"
คนไกลบ้าน
เปิ่น เซ่อ อีกแล้วเรา
ลองทบทวน






แผนลี้ภัยน้ำท่วม

 

ชีวิต...บางครั้งก็ต้องมีแผนสำรองกันบ้าง

 

เปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส!

 

 

*****************

 

 

25 ตุลาคม 2554

หลังจากมีข่าวแว่วๆ มาว่า
รัฐบาลจะประกาศหยุดราชการเพื่อรับสถานการณ์น้ำท่วม...
เริ่มวางแผนว่าจะไปไหนดี

 

“เชียงใหม่” โผล่ขึ้นมาในความคิด
เพราะวางแผนว่าจะไปหลายครั้งแล้ว
ตั้งแต่ตอนต้นปี
แต่มีอันต้องยกเลิกทริปซะทุกครั้ง
คราวนี้เลยลองดูอีกครั้ง

 

 

เช้านี้ลองเปิดดูเที่ยวบินที่จะไปเชียงใหม่
เจอราคาที่ถูกใจกะว่าพอรัฐบาลประกาศ
ก็จะรีบมาจองทันที

 


ตกบ่ายพอรัฐบาลประกาศหยุด
เวบล่ม
!
ดอนเมืองประกาศปิดสนามบิน!


เช็คราคาตั๋วของแอร์เอเชีย
ไม่ไหว...แพงไป
เปลี่ยนแผน...ค้นหาเบอร์โทรรถทัวร์
สอบถามได้ความว่าเที่ยวเย็นวันที่
26 เต็ม
แต่เช้าวันที่
27 ยังว่างอยู่
แต่เป็นตั๋วที่ต้องมาซื้อหน้าเคาท์เตอร์
เลยตกลงใจว่าจะไปซื้อพรุ่งนี้เช้า

 

 

26 ตุลาคม 2554

 

ตื่นแต่เช้าตรู่
แว๊บไปสแกนลายนิ้วมือ
ก่อนจะชิ่งออกไปซื้อตั๋วที่บริษัท
ใช้เวลาไปกลับเร็วกว่าที่คิด
กลับเข้าที่ทำงานตามเวลาทำงานเป๊ะ

 

 

ได้ตั๋วอุ่นๆ มานอนในกระเป๋าแล้ว
เป็นตั๋วเที่ยวเดียว...
กะว่าจะรอดูสถานการณ์ก่อน
ขากลับค่อยว่ากัน.

 

 

โทรบอกเจ้าของสถานที่
ว่าจะขอลี้ภัยไปพักด้วย


น้ำเสียงเจ้าถิ่นดีใจสุดๆ
เพราะไม่เจอกันเกือบ
10 ปีแล้ว


สำทับว่ามาถึงลำปางแล้วให้โทรบอก
จะได้เตรียมตัวมารับที่สถานีขนส่งอาเขต

 

 

เชียงใหม่จ๋า...


รอหน่อยนะ...กำลังจะไปเยือนอีกครั้งในรอบ
9 ปีกว่าๆ

 

 

*************************

 

 

     Share

<< เด็กมีปัญหาการเดินทางอันทรหด: เชียงใหม่ 12 ชั่วโมง >>

Posted on Fri 4 Nov 2011 10:06

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh