สองวันแล้ว

วันนี้ยังคงเป็นอีกวันที่ฉันยังลืมเค้าคนนั้นไม่ได้

หากให้ฉันนับเวลาตั้งแต่เราเลิกกัน มันก็เกือบปีแล้ว แต่ภาพเดิมๆยังคงย้อนกลับมาตลอดเวลา ช่วงเวลาที่เราเคยมีความสุขด้วยกัน หัวเราะกัน จับมือกัน และรักกัน ฉันยังไม่เคยลืม

ใครๆก็บอกว่าเวลาเท่านั้นที่จะช่วยเยียวยา แต่สำหรับฉันแล้ว มันไม่ใช่ หากใครไม่เจอกับตัวคงไม่เข้าใจ ตอนนี้เวลาผ่านมาเกือบปี ฉันยังคงเจ็บปวดกับความรักนี้ จนฉันไม่พร้อมที่จะเปิดใจรักใครใหม่ได้

เพลงทุกเพลงยังทำให้ฉันร้องไห้ได้อยู่เสมอ แต่ฉันยัง"ยิ้ม"ให้คนภายนอกรู้ว่าฉันนั้นแข็งแรงขึ้นแล้ว ทั้งที่จริงแล้ว น้ำตาฉันไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ฉันแกล้งทำเป็นหัวเราะเพียงเพื่อให้ตัวเองลืมเรื่องร้ายๆไปวันๆ

ฉันรู้ว่าความรักมันไม่ทำให้ใครตายไปจริงๆ แต่ยังไงซะมันก็ค่อยๆฆ่าคนๆนั้น มันเปรียบเสมือนกับเนื้อร้ายที่ไม่สามารถเอาออกไปจากชีวิตได้ และหากไม่ได้รับการรักษามันก็จะกลายเป็นมะเร็งและพรากชีวิตของใครต่อใครไป

วิธีรักษาที่ดีที่สุดสำหรับฉันคือเอาชิ้นเนื้ออีกชิ้นมาปิดทับเนื้อร้ายนั้น เผื่อว่าสักวันเนื้อร้ายชิ้นเก่าจะค่อยๆหลุดหายไปเอง และขอให้เนื้อชิ้นใหม่เข้ากับจิตใจของฉันให้ได้ ไม่กลายไปเป็นเนื้อร้ายเหมือนครั้งก่อนๆ

หากถามว่าตอนนี้ฉันมีความสุขไหม ฉันตอบว่าฉันมีความสุข ที่แฝงความทุกข์ที่ต้องนั่งฝันถึงคนๆที่ไม่รักเราแล้วให้สักวันเขากลับมาหาฉัน

ฉันไม่เคยปิดตัวเองได้นานขนาดนี้ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะปิดตายหัวใจของฉันเลยไหม ปกติแล้วเมื่อฉันผิดหวังจากความรัก ฉันมักจะปิดตัวเองและรักษาตัวเองให้หายดี จนกว่าจะมีรักครั้งใหม่ที่มาเป็นวิตามินที่ช่วยให้แผลรักนั้นหายเร็วขึ้น

ฉันเข้าใจว่าตอนนี้ฉันไม่เหงา แต่ฉันคิดถึงเค้า ก็เท่านั้น

ฉันปล่อยให้ตัวเองนั่งคิดถึงและล่องลอยอยู่ในจินตการว่ามีเขาอยู่ต่อไป แม้ว่ามันจะกรีดหัวใจของฉันซ้ำแล้วซ้ำอีกก็ตาม

เม่นน้อยเค้ายังรอให้คุณกลับมาหาเค้าเสมอ แม้ว่าคุณจะทำร้ายเค้ามากมายสักแค่ไหน

     Share

<< เดียร์ไดอารี่ >>

Posted on Tue 8 Jan 2008 1:12

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh