วันสิ้นปี...กู๊ดบายไดคลับของฉัน
Goodbye Di Club..'til we meet again
long time no see...หลายเดือนที่ผ่านมา
วันเกิดแม่...แต่ลูกจองเป่าเค้กทุกปี
4 ขวบแล้วนะเออ...
อีกเดือนเดียวก็ 4 ขวบแล้วนะเราไอ้ลูกหมา
โมเม้นท์ที่ลูกคลาดสายตา
เกิดอะไรขึ้นบ้างกับเด็กชายในวัยสามขวบเก้าเดือน
11-12-13 สามขวบแปดเดือน
วันที่ 10 ผ่านไปไวเหมือนโกหก
สามขวบครึ่งแล้วจ้า
วันแรกกับโรงเรียนใหม่
You got what you pay for....
บันทึกประจำเดือน(ไม่เปิดให้อ่าน)
เลิกไดเปอร์ได้แล้วฮะ 3 ขวบ 4 เดือน
บอกรักแม่ผ่านแก้วกาแฟ
5th Anniversary รักเรามันเก่าไปซะแล้ว
วันฟ้าสดใสกับกิจกรรมนอกบ้านของลูก
พัฒนาการเด็ก 3 ขวบของลูก
23-4-56
เรื่องเล่าในวันเกิดลูก "สามขวบแล้วนะครับ"
เมื่อชีวิตต้องก้าวต่อไปในวันข้างหน้า
ท่านรอง
jayjay
tarn






 

ว่ากันตามจริง...แอบมาอัพไดไว้เดือนก่อน แต่ลืมเซฟ กดส่งแล้วหายแว๊บ จบปิ้ง! แม่ขออัพเดทพัฒนาการของพี่เล่อร์ ใช่...แม่เรียกน้องว่าพี่เล่อร์แทนน้องเล่อร์แล้วค่ะ ก็ลูกแม่ 4 ขวบครึ่งแล้วนี่นะ เป็นหนุ่แล้ว รู้ภาษาขึ้นเยอะ พูดเก่ง ต่อรองเก่ง เจ้าเล่ห์เบาๆ ให้แม่ขำขำ พี่เล่อร์ของแม่ช่วงอายุนี้ก็ยังติดแม่หนุบหนับ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องมีแม่เป็นเงา เล่นก็อยากให้แม่นั่งเล่นด้วยตลอดๆ บางทีแม่ก็อยากมีเวลาส่วนตัวบ้างไรบ้าง แต่ก็ต้องรอเวลาลูกหลับเท่านั้น แม่พยายามไม่ให้ลูกดูทีวีหรือเล่นเกมส์ในไอแพดก็ต้องทำตัวเป็นตัวอย่างให้ลูกเห็นคือลด ละ เลิก...แอบเล่นตอนลูกหลับไม่ก็เผลอ 555

long time no see หลายเดือนที่ผ่านมา
จากสมัยเล็กกว่านี้ที่กว่าจะจิบนมแต่ละอึกได้แม่แทบกราบ กลายเป็นตอนนี้พี่เล่อร์ก็ขอดื่มนมตลอดๆ เรื่องกินลูกก็กินดี กินเยอะ กินผักอยู่บ้าง แม่ก็ต้องคอยใส่ข้อมูลว่ามันมีประโยชน์นะ เล่อร์จะได้ตัวโตเท่าแด๊ดดี้ วิ่งเร็วเหมือนกระต่ายก็ต้องกินแครอทเน๊าะอะไรแบบนี้ ว่าไปพี่เล่อร์ของแม่เป็นเด็กที่ไม่ดื้อซะทีเดียว บางเรื่องที่เป็นอะไรที่ต้องห้าม ถ้ามีเหตุผลให้เล่อร์ก็จะยอมรับและไม่ดื้อดึง แม่ก็แอบดีใจเล็กๆ ที่ลูกไม่ใช่เด็กที่แบบไม่พอใจอะไรก็ลงไปดิ้นกระแด่วๆ 555
แต่ก็ไม่ใช่ว่าลูกจะน่ารักไปซะทุกเรื่องซะทีเดียว เล่อร์ไม่น่ารักกับเด็กคนอื่นบ่อยๆ เช่นว่าไปเล่นที่สนามเด็กเล่นแล้วมีเด็กตัวเล็กกว่าลอดอุโมงค์อยู่ด้านหน้า แม่กับแด๊ดจะได้ยินเสียงเล่อร์ไล่น้องให้อย่าขวางทาง แด๊ดดี้ไม่แฮปปี้สุดๆ บอกว่าแบบนี้มันบูลลี่นะไม่ดีเลย เฮ้อ..อันนี้ก็กลุ้มไปสิเน๊าะแม่อ่ะ ทำไมลูกเป็นเด็กเกเรไปได้เนี่ย
long time no see หลายเดือนที่ผ่านมา
 
มาเรื่องการเรียน เล่อร์อ่านออก อ่านหนังสือได้ตั้งแต่สามขวบเศษๆ ต่อให้คำยากแค่ไหนเล่อร์ก็จะพยายามออกเสียงสะกดอ่าน นอกจากไม่ได้จริงๆ ก็จะหันมาถาม แม่อันนี้อ่านว่าไง แม่เองไม่ค่อยอยากจะสอนเพราะกลัวว่าแม่ออกเสียงไม่ถูกลูกก็จะพลอยจำผิดๆ ไปด้วย วิธีแก้คือเปิดจากไอแพดให้เล่อร์ออกเสียงตาม เรื่องปวดหัวก็คือเล่อร์ไม่ชอบขีดเขียนเอาซะเลย ระบายสีนี่ก็ไม่ใช่แนว แม่ก็เร่งรัดหรอกนะแค่บังคับให้หัดเขียนทุกวันเท่านั้น ฮ่าๆๆ แล้วแม่ก็ใช้วิธีให้เล่อร์หัดจับขีดเขียนอะไรที่เล่อร์ชอบ อะไรล่ะที่เล่อร์ชอบที่สุด ก็แม่ไง จับเล่อร์วาดหน้าแม่มา 2 รอบแล้ว รอบแรกหน้าอย่างกับหุ่นยนต์ ส่วนรอบที่สองสวยงามตามท้องเรื่อง แม่จะเก็บไว้ให้เล่อร์ดูตอนโต แม่เขียนบันทึกเล็กๆ ไว้บนรูปที่เล่อร์วาดด้วย ความชอบของเล่อร์ตอนนี้คือพวก Mighty Machine ทั้งหลาย ไม่ว่าจะ Dump Truck, Bulldozer, Excavator etc. รวมไปถึงพวกรถไถจักรในฟาร์ม ชอบมากถึงมากที่สุด แม่ก็สปอลย์ลูกซื้อของเล่นให้ตลอดๆ ก็ทำไงได้ล่ะเน๊าะ มีเล่อร์กับเค้าแค่คนเดียว
แต่แม่ก็สอนลูกให้รู้จักคุณค่าของๆ เล่นและเงิน สอนว่าแด๊ดดี้ต้องทำงานเพื่อหาเงินมาให้เราใช้ ต้องช่วยกันประหยัด เล่อร์นั่งฟังอย่างตั้งใจแต่จะเข้าใจอะไรแค่ไหนแม่ก็ไม่ได้หวัง พูดบ่อยๆ เดี๋ยวก็คงซึมไปเองเน๊าะ เรื่องบ้านเรา แด๊ดดี้มีแผนจะย้ายไปอยู่ St.Louis แล้วบ้านเราที่ Indiana จะปล่อยให้เช่า อันนี้แม่ปลื้ม คือแม่เบื่อชีวิตที่นี่มากๆ 6 ปีกว่าที่ผ่านมาแม่พอแล้วกับชีวิตแห้งแล้งไร้สีสัน ไม่มีห้าง(มีก็ต้องขับไปไกลเว่อร์) เดือนก่อนเราขับรถไปเยี่ยมป้าเมลลี่กับครอบครัวที่เพิ่งย้ายจากอาคันซอร์มาซื้อบ้านที่เซนต์หลุยส์ แม่ชอบเมืองนี้มากและแด๊ดดี้ก็ได้คุยเรื่องงานกับลุงเจมี่ซึ่งทำงานกับ บ.ไมโครซอฟท์ แนวๆ ว่าอยากเปลี่ยนสายงานแต่ไม่รู้จะเริ่มต้นอะไรยังไง
long time no see หลายเดือนที่ผ่านมา
ว่ากันจริงๆ เรื่อง IT ของแด๊ดดี้นี่ก็มีวิชาพอตัว แม่เลยสนับสนุนให้แด๊ดดี้ลงมือปฏิบัติ ไม่ลองไม่รู้ ใจจริงนั่นดีใจจนตัวสั่นที่จะได้ไปจากเมืองนี้ซะที เดี๋ยวอีกซักครึ่งปีกลับมาอ่านไดอารี่หน้านี้ก็คงรู้กันว่าเรายังอยู่ที่เดิม หรือย้ายไปเซนต์หลุยส์จริงๆ
ถึงแม้ป้าเมลลี่จะบอกว่าอาจจะอยู่เซนต์หลุยส์แค่ 2 ปี ป้า upset กับบ้านที่ซื้อมาก รีโนเวทรื้อพรททำพื้นไม้อย่างงาม ท่อน้ำดันแตกท่วมไปทั้งบ้าน โกรธและเซ็งจนไม่อยากอยู่กันเลยทีเดียว งานช้าง นี่คือบ้านหลังละ $600,000 นะ ว่ากันจริงๆ แม่ไปดูมาไม่ได้สวยเลย ดูเก่าๆ แต่มันอยู่ในตัวเมืองและมีพื้นที่หลังบ้าน 1 เอเคอร์ นี่ล่ะนะทำอะไรรีบๆ ก็ได้แบบนี้ รีบขายบ้านที่อาคันซอร์ราคาก็ไม่ได้ดั่งใจ รีบมาซื้อบ้านที่นี่ก็ได้อย่างที่เล่าไป เซ็งแทนลุงกับป้า จริงๆ มีเรื่องราวมากมายที่แม่อยากเขียนเก็บบันทึกไว้ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะบันทึกให้ได้ทุกวัน วันนี้ลูกนอนเร็วแม่มีเวลามาจับคอมฯ ส่วนวันอื่นที่มีอารมณ์อยากบันทึกแม่ก็เขียนใส่กระดาษที่หาได้รอบตัวแทน...จบดื้อๆ ตรงนี้แล้วกัน

     Share

<< วันเกิดแม่...แต่ลูกจองเป่าเค้กทุกปีGoodbye Di Club..'til we meet again >>

Posted on Sat 19 Dec 2015 18:41