"ความรัก"
...ดีใจ..
หมดพลัง
ขอบคุณ
เปลี่ยน!!??
Jigsaw of life
หากใจวางเป็นกลางได้เมื่อไหร่...
ใจเริ่มจะวาง...
แวะมาพัก...
กลอน..
ทำไมถึงสนใจพระธรรม 3
ทำไมถึงสนใจพระธรรม 2
ทำไมถึงสนใจพระธรรม 1
^_^
...มากไป..รึเปล่า
เสียงที่เปล่งออกมา..กับ..เสียงในใจ
ความรัก...อีกรูปแบบหนึ่ง...
PMDD โรคประจำตัว...ที่รักษาได้ (เหมาะสำหรับคุณผู้หญิงค่ะ)
ตัวกระโดด...
มากกว่าคำว่ารัก...
my first time in diaryclub...






เสียงที่เปล่งออกมา..กับ..เสียงในใจ

ไม่ได้อัพไดมาหลายวัน แต่ก็ไม่ได้หายไปไหนค่ะ เข้ามาดูเกือบทุกวัน แต่ไม่รู้จะเขียนอะไร...

ขอบคุณพี่มู่ที่แวะมาถามไถ่นะคะ ดีใจจัง

......

วันนี้คงจะเป็นการบันทึกไดอารี่จริง ๆ จัง ๆ สักที เพราะหลายไดอันก่อนเป็นบทความที่เขียนไว้..

ความจริงแล้ว..เราได้ไปกราบหลวงพ่อปราโมทย์มาสองครั้ง ได้ไปฟังบรรยายธรรมของอ.กำพล สนทนาธรรมกับคุณอาแม่ชีนาง แม่ชีฝน เราควรจะต้องมีเรื่องมาเขียนมาเล่าให้ฟังมามากมาย

......

แต่ปรากฏว่า เราไม่มีอะไรจะเขียน ทั้งที่ตอนแรกตั้งใจจะเขียนว่าเรามีความรู้สึกมีความสุขมากเพียงใด ประทับใจมากแค่ไหน หลังจากที่เราไปประสบพบมา

แต่...ความรู้สึกของเรา โดยความสัตย์จริง เราไม่ได้มีความรู้สึกดีแบบสุด ๆ หรือแย่สุด ๆ หรือไปทางใดทางนึงทั้งสองข้าง ความรู้สึกเรากลับเป็นความรู้สึกที่เกือบจะใกล้ถึง สภาวะเป็นกลาง แต่ยังไม่เป็นกลางอยู่ดี แค่รู้สึกเฉียด (จะมีใครเข้าใจเราไหมเนี่ย...)

สำหรับเรา เรารู้แต่เพียงว่า ที่ผ่านมา สิ่งที่เราปฏิบัติมา เรารู้สึกว่า เราเดินบนเส้นทางที่ถูก แม้จะมีความกลัว ความกังวล ความสับสน แต่เราระลึกถึงคำสอนของหลวงพ่อเสมอว่า ให้รู้กับรู้

หลังจากได้พบกับท่านผู้รู้จริง ได้สัมผัสกับธรรมที่เป็นแก่นจริง เราความรู้สึกว่า สิ่งที่เราภาวนามายังน้อยเกินไป เราต้องมีเพียรมากกว่านี้ สำหรับคำว่า ความเพียร ไม่ใช่เพียรแบบหลับหูหลับตา หรือเคร่งจนเกิดความเครียดไป เราก็ทำเท่าที่ สภาวะเราเอื้ออำนวยได้

น่าแปลกใจ..เราค่อนข้างแปลกกว่าคนอื่น..เมื่อเทียบเคียงกับคนอื่น ๆ ที่ได้ฟังได้อ่านมา คือเวลาหลายคนได้เจอกับท่านผู้รู้ เจอธรรมมะที่เป็น real ท่านเหล่านั้นมีความอิ่มเอมใจ ไปเป็นอาทิตย์ ๆ หรือเป็นเดือน ๆ แต่กรณีของเรา เรากลับเจอกิเลส กิเลสที่คิดไม่ถึงในตัวเอง ซึ่งล้วนแต่ชวนทำให้เราเกิดความท้อแท้ใจอย่างมาก แต่ทุกอย่างมันก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เมื่อใช้อาวุธลับสุดยอด คือ "รู้"

หากนี่จะเป็นบททดสอบลูก ลูกก็พร้อมยินดีที่จะเผชิญทุกอย่าง เพราะอะไรที่ลูกจะตัดได้ ลูกพร้อมจะตัดให้ขาดในชาตินี้ ไม่ก่อภพก่อชาติ ก่อความผูกพันใด ๆ อีก...

....

และสิ่งที่เห็นในตัวเราเองอีกอย่างนึงคือ ตอนนี้เรารู้สึกว่า เราพูดน้อยลง คือไม่ค่อยอยากจะพูดอะไร แม้จะเราจะมีการพูดเล่น ตลก หยอกล้อ หรือพูดคุยตามปกติ แต่ดูเหมือนว่า เราพูดน้อยลง แม้แต่การสนทนาธรรม เราพูดบ้างตามที่เราอยากจะพูด อยากจะแสดงความคิดเห็น แต่มันน้อยลงแต่เมื่อก่อนมาก อาจจะเป็นเพราะ เรามีความรู้สึกว่า เรายังไม่ใช่ผู้รู้จริง เราต้อง "รู้" ให้มากกว่านี้ก่อน เมื่อก่อนมันฟุ้งมาก ฟุ้งซะจนเจอใครก็อยากจะพูดอยากจะเล่าไปซะหมด น่าแปลกดี

....

แต่ที่สังเกตเห็นได้ชัด แม้เสียงที่เราเปล่งออกมาจากปากเราดูเหมือนจะน้อยลง แต่เสียงในใจเรากลับมีมากขึ้น มันมีให้เราสังเกตมากขึ้น มันมีครบหมด ทั้งดี ไม่ดี อิจฉา เคือง หงุดหงิด โกรธ ไม่ชอบใจ อึดอัด มันฟ้องมาตลอด แต่เรามีความรู้สึกว่า เราไม่ได้เก็บกด คล้าย ๆ สิ่งต่าง ๆ ที่เคยคิดว่ารู้และเห็นมาแต่ก่อน มันกลับมีมากขึ้น แสดงให้เราเห็นมากขึ้นเรื่อย ๆ ถามว่าทุกวันนี้เราเครียดไหม เราไม่เครียดนะ ไม่มีอาการปวดหัวหรือสภาวะความผิดปกติทางกายออกมา

เรามีความรู้สึกเห็นตัวเราทั้งในแง่ดีและไม่ดี บางทีก็เห็นก็ร่างกายของเราก็แปลก ๆ ไป บางทีส่องกระจกดูหน้าตัวเอง ก็มีความรู้สึกแปลก ๆ (เราไม่ได้เป็นบ้าหรือเพี้ยนไปนะ) ความคิด อารมณ์ความรู้สึกต่าง ๆ บางทีที่มันผุดขึ้นมา เราก็รู้สึกว่า มันแปลกปลอมเข้ามา..

.....

เราคิดว่าครั้งหน้าที่เราจะไปกราบหลวงพ่อ เราจะส่งการบ้านแบบย่อ ๆ ขอความกรุณาให้หลวงพ่อชี้แนะ หากสิ่งที่เราทำมาทั้งหมดนี้หลวงพ่อบอกว่าผิดหมด เราก็คงจะเสียใจ แต่จะไม่ท้อใจหรือเลิกปฏิบัติ เราเพียงต้องการแนวทางที่จะทำให้เราอยู่บนเส้นทางที่ตรงขึ้น เดินไปอย่างมั่นใจขึ้น

......

การใช้ชีวิตในประจำวันของเราก็เป็นปกติ เห็นความอยากเป็นโน่นเป็นนี่เต็มไปหมด เหมือนเด็กเล็ก ๆ อยากได้โน่นได้นี่เสมอ ๆ...

.......

ไดอารี่นี้คงจะเป็นการบันทึกความรู้สึกของเราล้วน ๆ อาจจะไม่ได้ให้แง่คิด ข้อคิดกับใคร เพียงแต่สนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเท่านั้นค่ะ ยินดีนะคะ

บุญรักษานะคะ

     Share

<< ความรัก...อีกรูปแบบหนึ่ง......มากไป..รึเปล่า >>

Posted on Thu 22 May 2008 9:53

Comment
That's a subtle way of thikinng about it.
Jessie   
Sat 15 Jun 2013 18:16 [12]
 

Full of salient points. Don't stop believing or wtriing!
Romelus   
Sat 15 Jun 2013 16:26 [11]
 

Thiknnig like that is really amazing
Mohamed   
Sat 15 Jun 2013 15:42 [10]
 

That's a smart way of thnkniig about it.
Zizo   
Sat 15 Jun 2013 15:00 [9]
 

I apipcerate you taking to time to contribute That's very helpful.
Sarah   
Sat 15 Jun 2013 14:17 [8]
 

Thanks for writing such an eaytsto-unders-and article on this topic.
Ramadhani   
Sat 15 Jun 2013 13:49 [7]
 

Finding this post has anreswed my prayers
Jessy   
Sat 15 Jun 2013 13:29 [6]
 

I can't believe you're not playing with me-t-hat was so helpful.
Ruth   
Sat 15 Jun 2013 13:09 [5]
 

This piece was cegont, well-written, and pithy.
Diego   
Thu 13 Jun 2013 4:57 [4]
 

สาธุจ้ะ

แค่ได้ลงมือปฏิบัติ บุญกุศลก็เกิดแล้วล่ะ เชื่ออย่างนั้นนะ
witto   
Mon 26 May 2008 21:50 [3]

อิอิ แนนก็รู้สึกถูกชะตาพี่มู่เช่นกันค่ะ เราคงมีวาสนาต่อกันเนาะ แม้จะไม่เคยเห็นหน้ากันก็ตาม แต่ก็ขอเป็นคนนึงที่ส่งความปรารถนาดีต่อพี่มู่ ครอบครัวพี่มู่นะคะ
...
พี่มู่ก็ว่าไป...แนนว่าเป็นคู่ที่สวีตมั่ก ๆ คู่นึงเลยน้า...เจ้าอิงอิงโชคดีมั่กมาก ^_^
namkaew   
Mon 26 May 2008 10:46 [2]

พี่มู่-----ขอบคุณมั่กมากเลยค่ะพี่มู่ ได้กำลังใจมากมาย หนูคิดว่าหนูเจอหนทางที่จะนำไปสู่ความสุขที่แท้จริงแล้วค่ะ เมื่อเจอแล้วก็ต้องออกเดินทางอ่ะค่ะ ไม่ว่าจะยังไงสู้ๆ และอะไรก็ตามที่แนนได้สะสมมา แนนก็ขอให้พี่มู่ น้องอิงอิง ครอบครัวพี่มู่ มีความสุขมาก ๆ เช่นกันนะคะ กัลยาณมิตรที่ดีของหนู

น้องบอย-----ขอบคุณมาก ๆ นะคะน้องบอย พี่ก็ขออนุโมทนาในการเพียรภาวนาของน้องบอยเช่นกันค่ะ ^_^
namkaew   
Mon 26 May 2008 1:35 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh