"ทำไมมึงถึงตัดสินใจแต่งงานอ่ะ?" เราถามเพื่อน  "ก็ชั้นเห็นคนแถวบ้านชั้นถ้าไม่ได้แต่งเค้าก็เหี่ยวแก่เป็นสาวค้างบ้านตายไปเลยหยั่งเงี้ยะ สตริกๆอย่างบ้านชั้นคงไมมีโอกาสได้ทำความรู้จักกับใครถ้าไม่ได้แต่งงาน อีกอย่างชั้นก็อยากรู้ว่าการมีแฟนมันจะเป็นยังไง ชั้นก็เลยอยากจะลองน่ะ" เพื่อนที่รักที่สุดตอบเรา

"เอาชีวิตทั้งชีวิตเข้าไปแลกเพราะการอยากลองด้วยการแต่งงานเนี่ยะนะ?" เราคิดในใจ แต่ไม่ได้พูดออกไป

เมื่อเพื่อนโทรมาบอกข่าวว่าจะแต่งงาน ถ้าเป็นเพื่อนคนอื่นๆที่คบกับแฟนมานานเป็นปี เราก็คงดีใจเต้นแร้งเต้นกาไปกับเพื่อน เราก็คงเสนอหน้าไปเป็นเพื่อนเลือกชุดเจ้าสาว เราก็คงเสนอตัวช่วยทุกอย่างเท่าที่เราทำได้ แต่เพื่อนคนนี้ที่จะแต่งงาน มีพื้นฐานครอบครัวเป็นคนจีนที่เคร่งครัดมากๆ ห้ามลูกไปเที่ยวกับผู้ชาย เรียนจบมาสูงปานใดต้องมาขายของที่บ้านอย่างเดียว จะไปไหนไกลๆต้องขอแม่ทั้งที่อายุก็ 31 ปีเข้าแล้ว เพื่อนคนนี้ ที่จะไปไหนยังต้องขอแม่ เพื่อนแสนดีที่เรารักมากคนนี้ จะแต่งงานไปกับผู้ชายที่ไม่เคยไปไหนด้วย เคยแค่คุยโทรศัพท์ ทุกวัน ทุกวัน มาเป็นเวลาเจ็ดแปดเดือน

เราในฐานะเพื่อนรักจะทำอย่างไรดี? ห่วงเพื่อนมากที่สุดถึงขั้นนอนไม่หลับ เมื่อรู้ข่าวจากปากของเพื่อน เราแทบจะทำโทรศัพท์หล่น

รู้ว่าเพื่อนเรายังไม่พร้อมที่จะแต่งงาน เพื่อนเรายังไม่รู้ว่าคำว่ารักคืออะไร ไม่รู้เลยว่าหลังแต่งงานตัวเองต้องเผชิญกับอะไรบ้าง ต้องปรับตัวมากแค่ไหนกับการที่จะต้องอยู่กับมนุษย์อีกคน ต่างพ่อต่างแม่ มันยากมากนะเพื่อนเอ๋ย เพื่อนแต่งไปเพราะคำว่าอยากลองกับญาติๆเค้าว่าเหมาะสม ญาติที่ไม่ต้องมานอนห้องเดียวกันกับมนุษย์คนนี้ มนุษย์คนนี้ ก้อไม่เคยมีแฟนมาก่อนนะ อายุอานามก็สามสิบสี่เข้าแล้ว

เพื่อนดูจะไม่กังวลสิ่งใด นอกจากชั้นจะแต่งชุดอะไร ชั้นจะทำผมยังไง งานแต่งชั้นจะมีอะไรบ้าง จะผูกโบว์สีชมพูกลางเวทีดีไม๊ ฟังดูแล้วเหมือนเด็กจะเล่นทำผมแต่งหน้า แล้วก็เดินคู่กันใส่ชุดสมมติว่าแต่งงาน แต่คราวนี้ มันเป็นการแต่งจริงๆอ่ะ ชีวิตจริงๆของเพื่อนรักที่ไม่อิงนิยาย

ตัวเรามีพื้นฐานมาจากครอบครัวที่มีปัญหา ตอนเด็กๆอายุประมาณเจ็ดขวบ จำได้ว่าเสาร์อาทิตย์ที่พ่อกลับบ้าน กิจวัตรประจำคือนั่งดูพ่อแม่ทะเลาะกัน วันนึงพ่อแม่ทะเลาะกันเสียงดังมากๆ ท้าทายกันให้ลูกเห็น เราสามคนพี่น้อง นั่งจ๋องอยู่บันไดบ้าน มือสองข้างจับลูกกรงบันไดเก่าๆสีน้ำตาล มองลงมาที่พ่อกับแม่ พร้อมกับมีน้ำตาร่วงลงมาเผาะๆ ตอนนั้นเรายังเล็ก แต่ก็รู้จักคำว่าเจ็บปวด หัวใจน้อยๆเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆกับภาพปวดร้าวตรงหน้า

อดีตบอกเราว่า การแต่งงานไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ชีวิตคู่เป็นเรื่องละเอียดอ่อน มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ปัญหามากมายมันจะมาอยู่ตรงหน้า เพราะฉะนั้นถ้าไม่พร้อม ยังไม่เจอใครหรือรักใครที่แน่ใจว่าจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันได้จริงๆ จงอย่าแต่งงาน เป็นสาวแก่ค้างบ้านคงจะดีกว่า เป็นผู้หญิงมีครอบครัวที่มีแต่น้ำตา

เมื่อเพื่อนตัดสินใจไปแล้ว เราก็คงทำอะไรไม่ได้ นอกจากจะ support เพื่อน

ชั้นคงเสียใจมากๆ ถ้าชีวิตหลังแต่งงาน ที่เหมือนเล่นเสริมสวยของเพื่อน ต้องทุกข์ระทม

ชั้นห่วงและรักแกมากนะตุ๊กตา

     Share

<< ซึมเซาเป็นหมาเหงาMust love you (Have no decision to make) >>

Posted on Thu 24 Jan 2008 10:23

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

               

Calendar
Archive
เพื่อนสีช็อคโกแล็ต
Life after love
'Cause I am strong enough to leave you
ปราบเจ้าจอมดื้อ
คุณครูนุช
แฟนฉันรีเทิร์น กับเอาไงดีหว่า
เรื่อยๆ
โรงเรียนอินเตอร์ VS โรงเรียนเด็กไทย
เงินเดือนหมื่นเจ็ดหรือจะสู้เงินเดือนแสน
โตแล้วต้องรู้จักรักตัวเอง
ทดลองงาน
อยากตอบแทนเธอ แต่คงไม่มีโอกาส
ธรรมะกับความรัก
กระดาษเช็ดตูดราคาหนึ่งล้านบาท
หรือว่ารักจะสิ้นสุดที่เดือนแห่งความรัก
The (circus) show must go on.
Must love you (Have no decision to make)
เป็นสาวค้างบ้าน VS แต่งงานเมื่อไม่พร้อม
ซึมเซาเป็นหมาเหงา
ผีซ้ำด้ามพลอย
I just can't seem to find it.
ปรัชญาแห่งการอยู่คนเดียว
สุขสันต์วันเกิด คุณเพชรและคุณพุดตาน 1 ขวบปี
ปวดหลัง
บางลำภู
All I want for Christmas is you
I can't tell you what is best for you, but I will always be your friend.
Welcome Back
Multicultural Night
Lonely Nuch
Bored as H_ll
ติดหล่ม โดนด่า แงๆๆๆ
Bye Bye Beau
วันแรก
Favourite
Sponsors






The best template from http://www.oblog.cn