รู้สึกว่าตั้งแต่เล็กจนโตเป็นคนที่ชอบรักแต่คนอื่น ไม่ว่าจะเพื่อน แฟน พี่ๆ น้องๆ ที่รู้จักพบพานในชีวิต ดิชั้นก็เที่ยวไปรัก ไปทุ่มบริการเค้าซะหมดใจ พอเค้าแสดงออกมาว่าเค้าก็ไม่ได้ให้ทั้งใจเหมือนกับที่เราให้เค้า ตัวเราก็มานั่ง Fell ว่าเอาอีกแล้วกรู เสียใจที่ไว้ใจคนอีกแล้ว โดนเค้าหลอกใช้ให้เต็มๆ

ยังไงล่ะ เราเองมีความสุขนะเวลาที่ทำอะไรๆให้คนอื่น เพื่อนๆทุกคนต่างก็แซ่ซ้องว่าเราเป็นคนมีน้ำใจ และจริงใจมากๆ ความเป็นคนช่วยเหลือคนอื่นด้วยความจริงใจทำให้เรามีเพื่อนเยอะ เพื่อนแบบที่พึ่งพาได้ซะด้วยนะ แต่เนื่องจากเป็นคนที่ชอบทำอะไรๆด้วยตัวเอง ก็เลยไม่ค่อยได้พึ่งเพื่อนสักเท่าไหร่

ถึงวันแห่งความรักปีนี้ เราอายุครบสามสิบเต็ม อีกสองเดือนก็สามสิบเอ็ดแล้ว เราก็ตั้งใจว่า เราจะรักตัวเองให้มากขึ้น เพราะที่ผ่านมา เราว่าตัวเราชอบทำเหมือนไม่คิด ไม่รักตัวเอง สักเท่าไหร่

ตอนเด็กๆ ใครๆเห็นเราก็ต้องเข้ามาหยิกแก้ม เพราะเราอ้วนกลมน่ารักคล้ายลูกหมี แถมตัวก็ดำๆมันๆ ยิ่งเหมือนหมีเข้าไปใหญ่ เราจำได้ว่าเราเป็นคนที่ผู้ใหญ่เห็นแล้วชอบมากๆ เพราะเราคงจะน่ารักในสายตาเค้า

แต่ในหมู่เด็กๆด้วยกัน เราเป็นคนขี้ริ้ว อ้วนดำ ตาโต แถมยังไม่รักสวยรักงามชอบเลอะเทอะ ชุดนักเรียนนี่ดำปี๋เพราะเราชอบเล่นกลิ้งไปมากับพื้น เราเลยโดนล้ออยู่เสมอ ตอนเล็กๆเราก็ไม่ได้สนใจกับคำล้อนั้นสักเท่าไหร่ แต่พอเริ่มเป็นวัยรุ่น โหย คำล้อนั้นก็แรงขึ้นเรื่อยๆ ขนาดทั้งโรงเรียนสองพันกว่าคน เราเดินไปทางไหนมีแต่คนหัวเราะ ตะโกนล้อเรา เพื่อนในกลุ่มที่เลิกคบไปแล้วคนนึง พูดว่า กลุ่มของเราคงจะดูดีขึ้นถ้าไม่มีเราอยู่ในกลุ่ม โหยเจ็บสุดๆ นี่เพื่อนเรา เล่นด้วยกันทุกวันมันยังคิดอย่างนี้ เราก็เลยเข้าใจผิด ไปฝังใจคิดว่าตัวเรานี่โครตน่าเกลียด น่าขยะแขยง

เราว่าตอนนั้นอะนะ ที่เราก้าวจากความเป็นเด็กมาเป็นวัยรุ่นแล้วเจอกับปัญหาการแกล้งกัน ล้อกันที่โรงเรียนโดยไม่ได้รับการแก้ไขที่ถูกต้อง ที่เป็นจุดเริ่มของปัญหาการไม่ค่อยรักตัวเอง

จำได้ว่าอายุประมาณสิบสี่ กำลังเรียนอยู่มอสอง เห็นเพื่อนกรีดนิ้วเล่น เราก็เลยทำมั่ง เป็นการเริ่มทำร้ายตัวเองครั้งแรก ประมาณเป็นแฟชั่น ทำตามเพื่อนหรือเปล่าไม่รู้ แต่ว่าตอนนั้นทำครั้งแรกก็รู้สึกว่าทำแล้วสะใจดี ประกอบกับเราเป็นเด็กที่มีปัญหาครอบครัวด้วย รวมทั้งครูที่โรงเรียนก็ไม่ดี ชอบด่าประจาน ดูถูกดูแคลนแบบครูสมัยก่อน ครูว่าเราว่าเป็นผีเสื้อสมุทร ว่าเราก้าวร้าว ว่าเราไม่เก่งควรจะไปเรียนสายช่างกล (คิดว่าเราโง่ไง แต่ว่าคนโง่ของคุณครูในวันนั้นน่ะ เรียนจบโทจากนอกแล้วเว้ย สูงกว่าที่ครูจบมาอีก) เรียกว่าเราหันไปปรับทุกข์กับใครไม่ได้เลยตอนเป็นวัยรุ่น ความรู้สึกมันเลยผสมปนเป จนกลายเป็นว่าคิดว่าตัวเองไม่ดีพอสำหรับโลกใบนี้

กรีดนิ้วไปมาจนอายุประมาณสิบเจ็ด ก็ชักพัฒนามากรีดแขนบ้าง โหคราวนี้เลือดไหลย้อยถึงข้อศอกเลย มันช่างสะใจดีหนอ กรีดไปก็พูดคนเดียวว่า เออ เออนี่แหน่ะ นี่แหน่ะชั้นมันไม่ดี ชั้นมันแย่ ชั้นมานน่าเกลียด คิดค้นสารพัดวิธีที่จะทำให้ตัวเองเจ็บ จี้บุหรี่กับตัวเอง ทุบหัว ตบหน้า หยิกแรงๆ แม้กระทั่งเอาเข็มฉีดยาทิ่มเข้าไปในเส้นเลือดพยายามจะให้เลือดออกมากๆ

บ้าสิ้นดี ติ๊งต๊องกันไปตามเลือดวัยรุ่น ทำร้ายตัวเองมาจนวัยทำงาน ก็เริ่มคิดได้ว่า การทำร้ายตัวเองมันบ้าบอคอแตก เลยเลิกทำเพราะโตแล้ว

ทุกวันนี้ที่แขนมีรอยแผลเต็มเลย ที่มือก็มีรอยบุหรี่ไหม้ ต้องคอยซ่อนรอยบาดแผลเพราะอายผู้คน คนเห็นก็ชอบถาม ถ้าเป็นเด็กหรือคนไม่สนิทเราจะโกหกว่า อุบัติเหต แขนฟาดกระจก เค้าก็ไม่ค่อยเชื่อหรอกนะเพราะว่าแผลมันสวยงามเรียงเป็นแถวเหลือเกิน

วันนี้เป็นวันแห่งความรัก คนอื่นๆเค้าก็คงให้ดอกไม้คนรักของเค้า แต่ปีนี้ชั้นขอบอกกับตัวเองว่า จงรักตัวเองให้มากๆเถิด

ชั้นจะทำชีวิตชั้นให้ดีที่สุด ชั้นจะตั้งใจทำงานใหม่ที่เพิ่งได้มาสดๆร้อนๆให้ดีที่สุด ชั้นจะออกกำลังกายเป็นประจำ กินอาหารที่มีประโยชน์ และจะให้น้ำหนักลดลงมาให้ถึงเป้าหมาย เพื่อสุขภาพที่ดีขึ้น ทั้งภายในและภายนอก  

ชั้นจะเรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียวอย่างมีความสุข ชั้นจะไม่รักใครมากไป จะไม่หวังว่าชีวิตเราจะมีความสุขขึ้นถ้ามีคนอื่นเข้ามาอยู่ด้วย แต่ชั้นจะรักตัวเองมาก มากกกกกก

ถึงไอ้พวกคนสวย สวย อย่ามายุ่งกะกรู เดี๋ยวจะโดนด่าฟรี

 

 

 

     Share

<< ทดลองงานเงินเดือนหมื่นเจ็ดหรือจะสู้เงินเดือนแสน >>

Posted on Thu 14 Feb 2008 19:42

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

               

Calendar
Archive
เพื่อนสีช็อคโกแล็ต
Life after love
'Cause I am strong enough to leave you
ปราบเจ้าจอมดื้อ
คุณครูนุช
แฟนฉันรีเทิร์น กับเอาไงดีหว่า
เรื่อยๆ
โรงเรียนอินเตอร์ VS โรงเรียนเด็กไทย
เงินเดือนหมื่นเจ็ดหรือจะสู้เงินเดือนแสน
โตแล้วต้องรู้จักรักตัวเอง
ทดลองงาน
อยากตอบแทนเธอ แต่คงไม่มีโอกาส
ธรรมะกับความรัก
กระดาษเช็ดตูดราคาหนึ่งล้านบาท
หรือว่ารักจะสิ้นสุดที่เดือนแห่งความรัก
The (circus) show must go on.
Must love you (Have no decision to make)
เป็นสาวค้างบ้าน VS แต่งงานเมื่อไม่พร้อม
ซึมเซาเป็นหมาเหงา
ผีซ้ำด้ามพลอย
I just can't seem to find it.
ปรัชญาแห่งการอยู่คนเดียว
สุขสันต์วันเกิด คุณเพชรและคุณพุดตาน 1 ขวบปี
ปวดหลัง
บางลำภู
All I want for Christmas is you
I can't tell you what is best for you, but I will always be your friend.
Welcome Back
Multicultural Night
Favourite
Sponsors






The best template from http://www.oblog.cn