รองเท้าที่ไม่พอดี

รองเท้าที่ไม่พอดี


รองเท้าที่ไม่พอดี

          วันหนึ่ง .........ฉันอยากได้รองเท้า
ฉันเดินเข้าไปในร้านที่มีรองเท้าหลากสี-หลายแบบวางเรียงราย


          ร้านแล้วร้านเล่า แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะได้รองเท้าถูกใจกลับไปด้วยแม้แต่คู่เดียว เลือกแล้ว เลือกอีก จนในที่สุดก็มาหยุดอยู่หน้ากระจกร้านหรูแห่งหนึ่ง รองเท้าส้นสูงสีส้มคู่นั้นสะท้อนเงาเฉิดฉายผ่านกระจกออกมาแตะตาฉันตั้งแต่แรกเห็น มันช่างเป็นรองเท้าที่สวยจนอยากมีไว้ประดับคู่เท้าในทุกย่างก้าว โดยไม่รอรี......ฉันเดินตรงลิ่วเข้าไปหามัน แม้ป้ายราคาเล็ก-เล็กที่ติดเอาไว้จะบอกราคาที่ไม่เล็กนัก แต่ฉันไม่ลังเลสักนิดเดียวที่จะจ่ายเงินจำนวนนั้นออกไปเพื่อให้ได้รองเท้าที่ถูกใจที่สุดในวันนี้


          "แน่นนิดนึงนะคะ...มีคู่ใหม่ที่ใหญ่กว่านี้มั้ย" ฉันถามพนักงานขายขณะที่กำลังพยายามสอดเท้าลงไปในรองเท้าคู่สวยให้พอดี แล้วพบว่ามันพอดิบ-พอดีจนขยับเท้าไม่ได้


          ไม่มีหรอกค่ะ... เรามีแบบละคู่เท่านั้น รับรองว่าใส่แล้วไม่ซ้ำแบบใคร  พนักงานขายเสนอข้อได้เปรียบในการซื้อสินค้า แต่ดิฉันว่าใส่แล้วก็พอดีนะคะ เผื่อมันยืดออกอีกนิดหน่อย เธอยังคงเสนอต่อเมื่อเห็นแววตาที่ฉันชื่นชมสินค้าของเธอ


          เย็นวันนั้นฉันกลับบ้านด้วยรอยยิ้มกรุ่นพร้อมกับรองเท้าคู่สวยที่อยู่ในมือฉันจัดแจงโยนรองเท้าผ้าใบคู่เก่าที่ใส่มาแรมปีทิ้งไปอย่างไม่แยแส


          วันรุ่งขึ้น... ฉันออกเดินด้วยรองเท้าคู่ใหม่อย่างเฉิดฉาย ยิ่งมีใครต่อใครชมว่ามันสวยนักหนาฉันก็ยิ่งปลื้มใจ ทว่าไม่ทันข้ามวันรองเท้าเจ้ากรรมก็แผลงฤทธิ์จนฉันเดินโขยกเขยก และเย็นวันนั้นฉันก็ต้องกลับมาบ้านพร้อมกับเท้าที่ระบม


          หากชีวิตคนเราเป็นเหมือนการเดินทางไกล ความรักก็คงเป็นเหมือนรองเท้า... แท้ที่จริงแล้วฉันว่าคนเราไม่ได้ต้องการ "รองเท้าสวย" มากไปกว่า "รองเท้าที่ใส่สบาย"


          แต่ก็นั่นแหละใคร-ใคร ก็ย่อมชอบรองเท้าสวย-สวย ด้วยกันทั้งนั้น ถึงไม่น่าแปลกที่หลายคนมักตัดสินใจซื้อรองเท้าเพราะว่า "มันสวย" มากกว่า "มันพอดีกับเท้า" และแม้มันจะใส่แล้วคับไปนิด...อึดอัดไปหน่อยก็ยังไม่วางมือ เหตุเพราะว่ามันสวยถูกใจหรือแม้มันจะราคาแพงลิบลิ่วก็ยังอยากเป็นเจ้าของให้ได้
 

          หากว่าเราต้องเดินทางอีกไกล... แม้จะมีรองเท้าสวยหรู ราคาแพง ยี่ห้อแบรนด์เนม มันก็คงไม่มีประโยชน์ แม้จะสวยแค่ไหนแต่ถ้ามันทำเท้าเราเจ็บ...สุดท้ายก็คงต้องถอดมันออก เพราะถ้าขืนเราเดินทั้งเท้าเจ็บ-เจ็บเราคงไปไม่ถึงปลายหนทาง


          ความรักก็เช่นกัน... เราอาจใฝ่ฝันที่จะมีคนรักสวย รวย เก่ง ฉลาด เลิศหรู แต่ความจริงแล้ว... เราเพียงต้องการคน-คนนั้นเพื่อให้ตัวเราดูดีขึ้นมาเท่านั้นเอง


          ฉันว่านะ... รองเท้าที่ใส่แล้วสบายไม่จำเป็นต้องสวยเด่นอะไร เพราะฉะนั้นคนที่จะมาจับจูงมือเราไปตลอดทางของชีวิตก็ไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่ดีเลิศที่สุดจนใครนึกอิจฉาบางที การใส่รองเท้าที่เดินแล้วสบายมันอาจทำให้เรามีความสุขมากกว่า

         เพราะฉันเชื่อว่ามันจะพาเราไปจนถึงจุดหมายโดยที่เราไม่ต้องเจ็บเท้าและนึกอยากจะโยนมันทิ้งไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด... ตลอดการเดินทาง

รองเท้าที่ไม่พอดี


รองเท้าที่ไม่พอดี

     Share

<< ต้องโดนทำร้าย อีกนานแค่ไหน..?ไม่เชื่อในความรัก.... อาจเพราะไม่เคยสัมผัสรักที่แท้จริง >>

Posted on Thu 22 May 2008 10:41

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

เรื่องของหัวใจ
เสีย...(0)
ช่วงชีวิต...(ที่มีหวัง)
เคยไหม.....
ขอโทษนะ...ที่รักมากมาย
คิดถึงนะ....แต่ (ไปหาไม่ได้)
ก็แค่...อยากหายใจ ไปพร้อมกับเธอ
ถนนเส้นนี้...
เซ็ง-เซ็ง
คุณเคยไหม..
ธรรมชาติของรัก......
~**ทางออก**~
ยอม....
ระยะห่าง
อย่าหันหลังให้กับความรัก
ความสุขของเธอ รอยยิ้มของฉัน
ท้อ.....
ครึ่งหนึ่งของชีวิต
ไม่เชื่อในความรัก.... อาจเพราะไม่เคยสัมผัสรักที่แท้จริง
รองเท้าที่ไม่พอดี
ต้องโดนทำร้าย อีกนานแค่ไหน..?
ตะเกียงดวงเก่า
นี่แหละ......คือ......ความเสียใจ
คำสารภาพจาก.....คนนี้
เพียงก้าวพลั้ง
คุณแน่ใจ.. กับใครบางคน แล้วหรือ...
ไปด้วยหัว...และหัวใจ..
ฉันจะอยู่ได้จริงไหม ... ถ้าขาดเธอ?
เหนื่อย
วัน..แต่ละวันที่ผ่านไป
ไม่รู้เพราะอะไร(นะเรา)
เมื่อความซวยมาเยือน ( อีกวันนะ)
คำสารภาพ… จากฉัน
จะโทษใครก็เรา....( โง่เอง )
ทำไม....ทำไม
การเปลี่ยนแปลง
หากว่า...คุณ ( เป็นแบบนี้ )
เพราะ.......ใจ ( ของเรา )
ฝากไปกับ....สายลม (ของความคิดถึง)