Diary  today  ...

"โรงพยาบาล"

Posted on Tue 8 Jan 2008 22:13

 

 

 

 

 

 

การไปพักผ่อนที่หัวหิน 4 วัน 3 คืน

 

ต้องจบลงแบบ 3 วัน 2 คืน

 

และการกลับมาอยู่ที่โรงพยาบาลของฮีย

 

เมื่อเริ่มเช้าวันที่ 2 ของการไปพักผ่อน

 

ด้วยเสียง  อ้วก ...  ใช่  มันคือ 

 

อาการ  อ้วก  แบบเดิม ๆ

 

ที่ทุกๆ 10 นาที  จะต้องอ้วก

 

เพียงแค่กินอะไรไปนิดเดียว

 

จะต้องอ้วกออกมา

 

ดูจากที่เฮียทำเหมือนมันง่าย

 

เหมือนสั่งได้  แค่อ้าปากออกมา

 

สิ่งต่างๆ ที่เพิ่งผ่านเข้าปากไหลลงสู่ลำคอ

 

ไปที่กระเพาะ  ต่างก็พากันย้อนรอยเดิมออกมา

 

แถมด้วยอาการปวดหัวแบบนอนไม่ได้

 

เช้าวันที่ 3 เราจึงบึ่งรถมาที่โรงพยาบาล

 

เฮียโดนแอดมิททันที 

 

เพราะร่างกายไม่ได้รับอาหารและน้ำมาเกือบหนึ่งวันเต็มๆ

 

หมอสั่งให้ฉีดยากันอ้วก

 

ยาลดสมองบวม

 

ยาแก้ปวด

 

เฮียเริ่มหลับได้  แต่ยังกินอะไรไม่ค่อยลง

 

อย่างเราเอง  หากอ้วกติดต่อกันตลอดเวลา

 

ก็คงรู้สึกขยาดที่จะเอาอะไรเข้าปากอีกเป็นแน่

 

หมอสั่งให้ทำ ซีทีสแกน  และเจาะเลือดไปตรวจด้วย

 

เป็นการครบรอบ 2 เดือน  หลังการผ่าครั้งที่ 2

 

ผลเลือดยังไม่มีอะไรหน้าเป็นห่วง

 

แต่ผลสแกนดูเหมือนว่าจะเห็นก่อนเนื้อใหม่อีก

 

ถึง ณ ตอนนี้ยังไม่ได้เจอได้คุยกับหมอ

 

กลับเข้ามาที่ห้อง

 

รู้สึกอยากอ้วก

 

จะเป็นความรู้สึกแบบเดียวกับของเฮียหรือเปล่า

 

อยากอ้วกมากๆ จนทนไม่ไหว

 

นึกถึงตอนดูหนัง

 

เวลาตัวละครเป็นฉากหดหู่  เศร้า  หรือเครียด

 

มักจะแสดงออกด้วยการอ้วก

 

มันคงเป็นปฎิกิริยา  โดยอัตโนมัติของร่างกาย

 

อ้วกเสร็จแล้วรู้สึกดีขึ้น

 

ขณะเดียวกันก็สามารถรับรู้ความรู้สึก

 

จากการอ้วกของเฮียได้เป็นอย่างดี

 

มันคงอึดอัด  และ  ทรมานมาก

 

เจ็บร้าวไปทั้งคอ

 

เกร็งไปทั่วท้อง

 

พาลคิดไปว่าคนที่อยากผอม

 

โดยการล้วงคอให้อ้วกออกมา

 

ช่างมีความทรหด  อดทนเสียจริงเชียว

 

วันที่ 2  คุยกับหมอ

 

ได้ดูฟิลม์เห็นเนื้อสมองบวมมาก

 

อาจจะด้วยผลของการฉายแสงครั้งแรก

 

หรืออาจเกิดการก้อนเนื้อใหม่ที่โตขึ้นมาอีก

 

แต่ขนาดของก้อนเนื้อยังเล็กอยู่

 

คงต้องรอดูผลกันต่อไป

 

หมอว่าหากขนาดไม่โตมา

 

และระยะเวลาผ่านไป 1 ปี 

 

อาจจะมีการพิจารณาผ่าตัดให้อีก

 

แต่ถ้ามันโตเร็วภายใน 4-5 เดือน

 

หมอคงไม่ผ่าให้  เพราะมันไม่มีประโยชน์

 

ฟังแล้วรู้สึกเหมือนอยู่ในเขาวงกต

 

ไม่มีคู่มือ  ไม่มีแผนที่  ไม่มีเข็มทิศ

 

ได้แต่คลำทางแล้วเดินไป  เดินไป 

 

ก็ยังหาทางออกไม่เจอสักที

 

ตอนนี้เฮียกลับมาอยู่บ้านแล้ว

 

หลังจากไปนอนมา 5 วัน 4 คืน

 

อาการโดยรวมปกติดีเหมือนเดิม

 

แต่ต้องกินยามาหน่อย

 

แล้วคงไปพบหมอตามนัดอีกครั้ง

     Share

<< สวนทางวันเกิด >>

  

เป็นกำลังใจให้อยู่นะ
พนพ   
Thu 10 Jan 2008 13:12 [8]

กำลังใจถ้าซื้อได้ที่ไหน จะได้กวาดมาหมดร้านให้น้าเพ็ญกับเฮียชัยเลยคะ
ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องเข็มแข็งและรักษาต่อไป
เราไม่คิดว่าก้อนเนื้อมันจะโตขึ้นมาเร็วค่ะ
น้าอ้อย   
Thu 10 Jan 2008 11:40 [7]

ชีวิต มีความหวังเสมอ นะ เพ็ญ

สู้ ๆ เป็นกำลังใจอีก 1 แรงใจนะจ้ะ
พี่แอร์   
Wed 9 Jan 2008 21:23 [6]

มีกำลังใจให้อีกหนึ่งดวง...


แม่ข้าวปั้น   
Wed 9 Jan 2008 12:48 [5]

เอาใจช่วยเฮียชัยและเพ็ญให้ผ่านจุดนี้ไปได้
มนก   
Wed 9 Jan 2008 10:53 [4]

ขอพรจากฟ้าช่วยให้เฮียชัย และเพ็ญเข้มแข็ง และแข็งแรงต่อไปด้วย
ต่าย   
Wed 9 Jan 2008 10:08 [3]

ขอลอกเจ้าป้านะแป้น

เป็นกำลังใจให้เสมอ

แบบอยู่ห่างๆ อย่าง ห่วงๆ ว่ะ
มีนา   
Wed 9 Jan 2008 9:16 [2]

พี่ขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจนะเพ็ญ จากใจแท้ๆ เลย

ไม่มีคำปลอบ ไม่มีความเห็น เพราะเชื่อมั่นว่าเพ็ญเข้มแข็งอย่างที่สุดแล้ว และเชื่อว่าเพ็ญก็ทำทุกวันที่ผ่านไปอย่างเต็มที่ที่สุดแล้วเช่นกัน
ป้าหน่า   
Wed 9 Jan 2008 8:32 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

     

desperate housewives
นางมาร
สองอาทิตย์หลังปีใหม่
แสงหนึ่งคือรุ้งงาม
วันเกิด
โรงพยาบาล
สวนทาง
Review
เข้าเมืองและยอมรับ
ไม่คาดหวังก็จะไม่ผิดหวัง
ช่วงเวลาของกิจกรรม

hanna
ning
nont
nacky
poom
prem
bangpun
benz
p'air&nongaim
บอร์ดแพะน้อย
พัทย์
รัน&เร
นนท์&กานต์
ปกต x 2
ปูทะเลย์มหาสมุด