Diary  today  ...

"Somebody"

Posted on Fri 29 Feb 2008 15:56

 

 

 

 

 

 

 

ผ่านไปหนึ่งเดือนแล้วซินะ

ชีวิตที่ไม่มีเฮีย

ถามว่ามีความสุขสบายดีไหม

ก็คงเป็นบางครั้งบางคราว

ความสุขส่วนใหญ่เกิดจากปันปัน

และการปรุงแต่งชีวิตตัวเองให้มีรสชาด

ไม่ยอมให้ใจตัวเองได้คิดถึงหรือรู้สึกว่าเฮียไม่อยู่

การให้ปันปันได้บอกกับเฮียตอนเช้ากับตอนเย็นและก่อนนอน

ว่าในวันนี้ทำอะไรบ้าง

ก็เป็นทางหนึ่งที่ช่วยทำให้ไม่รู้สึกเหงา

เพียงแต่ต่อไปเราก็ไม่มีช่วงเวลาที่จะได้ปรึกษาหารือกันแล้ว

ตอนนี้หลายๆสิ่ง หลายๆอย่างในชีวิต

ที่ต้องตัดสินใจคนเดียว

ก็พยายามที่จะคิดและมองในมุมของเฮียเท่าที่เพ็ญจะทำได้

เฮียรู้มะเมื่อก่อนเวลาเจอวิกฤตมักจะสวดมนต์เสมอ

แต่ตอนนี้กลับคิดถึงเฮียเป็นคนแรก

คิดเสมอว่าเฮียอยู่ข้างๆ

และคอยช่วยให้ทุกเรื่องที่เป็นปัญหาผ่านพ้นไปด้วยดี

ข้อเสียอย่างเดียวตอนนี้

คือเพ็ญอดกินก๋วยเตี๋ยวอร่อยๆ เลย

ไม่มีเฮียก็ไม่มีใครไปซื้อให้

รูปที่บ้านเป็นรูปที่ชอบที่สุด

เพราะเฮียยิ้มเล็กๆ

เหมือนโมนาลิซ่า

เป็นยิ้มแบบมีนัย

ไม่รู้ว่ายิ้มให้กำลังใจ

หรือยิ้มแบบ เหอะ เหอะ  เพ็ญ คิดผิดอีกแล้ว

ยังไงซะ

รูปนี้เห็นที่ไรก็รู้สึกดีทุกที

 

You, do you remember  me?
Like I remember you?
Do you spend your life
Going back in your mind to that time?
Because I, I walk the streets alone
I hate being on my own
And everyone can see that I refell
And I'm going through hell
Thinking about you were somebody else

Somebody wants you
Somebody needs you
Somebody dreams about you every single night
Somebody can't breath without you, it's lonely
Somebody hopes someday you will see
That  Somebody's Me.

     Share

<< ทริปบำบัดความ(ใคร่)รู้ช่างจำ >>

  

แวะมาส่งแรงใจให้จ้า
เอ แม่น้องน้ำหวาน   
Mon 3 Mar 2008 14:28 [7]

พี่ว่าเพ็ญมีความเข้มแข็งมากมาย

เพียงแต่ ถ้าเมื่อไหร่ ที่รู้สึก ท้อแท้ หรือไม่สบายใจ

พูดออกมาบ้างนะ อย่าเก็บเอาไว้คนเดียว

รู้สึกเหมือน ๆ ทุกคน เกรงใจ ไม่กล้าถาม ไม่อยากรู้สึกว่าเป็นการตอกย้ำ แต่อยากให้สบายใจ

อย่างน้อย ถึงแม้ตัวของเฮียจะจากไปไกล แต่พี่เชื่อว่า จิตใจและวิญญาณ คงอยู่ใกล้และผูกพันไม่เสื่อมคลาย
พี่แอร์   
Mon 3 Mar 2008 13:45 [6]

เฮียชัยตอนนี้ก้อคงยังยิ้มเหมือนในภาพละมัง
เราก้อเคยคิดว่าถ้าไม่มีฮามิตรอยู่ข้างๆจะอยู่ได้มั้ย
คงอยู่ได้ เเต่อาจจะเหงาบ้าง
เเต่ชีวิตเราก้อต้องดำเนินต่อไป
เพราะชีวิตที่เหลืออยู่ก้อเพื่อเจ้าตัวเล็กๆของเราเนี่ยหล่ะ
อาจจะยากหน่อยที่จะทำตัวให้ชินกับการไม่มีเฮียชัย
เเต่เราเชื่อว่าเพ็ญจะเข้มเเข็งขึ้นทุกวันๆนะ
เรื่องบางเรื่องไม่จำเป็นต้องลืม
เเต่เลือกที่จะจดจำในสิ่งที่ดีๆไว้ในใจ
วันนึงเพ็ญอาจจะนึกถึงช่วงเวลาดีๆที่เคยอยู่ด้วยกัน
ยังไงก้อเอาใจช่วยอยู่ห่างๆนะเพื่อน
เหมือนกับทุกๆคนด้านล่างหล่ะ
หนิง   
Sat 1 Mar 2008 13:22 [5]

เหมือนทุกคนข้างล่างแหละ

แล้วเราก้อเชื่อว่า เพ็ญรู้อยู่แล้วว่าเพื่อนๆเป็นห่วงความรู้สึก
ไม่ใช่ ลืม หรือไม่ใส่ใจ แน่นอน

รู้สึกดี

ที่แป้นบอกว่ารู้สึกดีทุกครั้งที่เห็นรอยยิ้มโมนาลิซ่าจากเฮีย

เราว่านะ พอแผลมันหายดี
สิ่งที่เหลืออยู่เพียงอย่างเดียว
คือ...ความรู้สึกดีๆ...น่ะ
มีนา   
Sat 1 Mar 2008 8:36 [4]

ไม่กล้าทักไม่กล้าถาม รู้สึกได้ว่า เพ็ญดูเศร้า จนเฮียเสริฐยังถามถึงเหมือนกัน
แต่พูดไม่ได้อ่ะ พูดไม่เป็น ถ้าพูดอะไรไป คงได้ร้องไห้ก่อนเพ็ญ

เข้าใจว่า ช่วงนี้คงเป็นช่วงทำใจ และต้องปรับตัวให้ชีวิตประจำวันดำเนินต่อไปได้อย่างราบรื่น

ถึงแม้จะผ่านไปยาก และจะใช้เวลานานมาก หรือนานน้อย ก็ขอให้ผ่านไปได้โดยเร็วนะ

ยังคงเป็นห่วงเพ็ญนะ รักษาสุขภาพนะจ๊ะ
ต่าย   
Fri 29 Feb 2008 23:56 [3]

คิดเหมือนน้าอ้อยค่ะ
เพราะรู้สึกเหมือนกัน
แต่ไม่กล้าถาม ไม่กล้าพูด แต่ไม่ใช่ว่าไม่ใส่ใจ
เอาเป็นว่า ยังไงก็ยังห่วงใยเสมอนะ

premmom   
Fri 29 Feb 2008 19:49 [2]

บางครั้งก็รู้นะว่าน้าเพ็ญเหงา แต่เห็นน้าเพ็ญเอาแต่หัวเราะอย่างเดียว ก็เลยไม่รู้จะถามอะไร ได้แต่ส่งใจไป
และบางครั้งเราก็ไม่ค่อยอยากพูดถึงคนที่บ้านเราเท่าไร เพระไม่อยากให้น้าเพ็ญคิดมาก แต่เชื่อว่าน้าเพ็ญเข็มแข็ง และทำได้ค่ะ
ป่านนี้เฮียชัยนั่งอมยิ้มมองน้าเพ็ญอยู่ข้างบนแล้วค่ะ
น้าอ้อย   
Fri 29 Feb 2008 17:16 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

     

ลาพลาย่า บูติด รีสอร์ท บางแสน
คูปอง
เหตุเกิดเมื่อ summer
บ้านอัมพวา
ช่างจำ
Somebody
ทริปบำบัดความ(ใคร่)รู้
กอด
A new Day Has Come
ครั้งเมื่อวัยเยาว์
กรี๊ดดดดดด

hanna
ning
nont
nacky
poom
prem
bangpun
benz
p'air&nongaim
บอร์ดแพะน้อย
พัทย์
รัน&เร
นนท์&กานต์
ปกต x 2
ปูทะเลย์มหาสมุด