[ 177 ] - ไปหาน้องตรัยณ์
[ 168 ] - โขน & คัพเค้ก
[ 167 ] - นาฏยศาลา
[ 166 ] - พี่น้องกาย & น้องพี่กัน
[ 165 ] - วังน้ำเขียว
164 - เดินดุ่ย ตลุยตามแผน
[ 163 ] - วันธรรมดา
162 - เพราะ .... อยากมาหา ....
[ 161 ] - Tax , Matey , Congrat
[ 160 ] - ฟุตบอลของพี่กัน
[ 159 ] - บางแสน
[ 158 ] - ยายอุไร - 2
[ 157 ] - ยายอุไร -1
[ 156 ] - เอาแค่นี้ไปก่อน
ถ้าไม่มีเธอ.....
[ 154 ] - แวะมาบอก
[ 153 ] - ไม่รู้จะเขียนอะไร
[ 152 ] - ทำงานไปด้วย เลี้ยงลูกไปด้วย
[ 151 ] - ป้าอ้อย
[ 150 ] - มาแล้วค่า
ด่วนนนน......
[ 148 ] - แหะ แหะ
[ 147 ] - คืนนี้ ..
[ 146 ] - 8 ปี
[ 145 ] - Valentine
เพ้อออออ ....
[ 143 ] - ถึง ..
ลืมได้งัยยยย..
[ 141 ] - กันลืม
[ 140 ] - พักร้อนวันศุกร์
[ 139 ] - ฟัน 1/2551
[ 138 ] - โอย ..
[ 137 ] - ขอบคุณครับ
[ 136 ] - Guy's 5th Birthday
[ 135 ] - แฟนฉัน -3
[ 134 ] - Look Who's 5
[ 133 ] - แฟนฉัน -2
[ 132 ] - แฟนฉัน -1
[ 131 ] - รูปของเรา




 
[ 150 ] - มาแล้วค่า

 

แม่เอกกลับมาแล้วค่า Returns วันเดียวกะทักษิณเรย

ไปนอนโรงพยาบาลอยู่ 1 คืน ได้น้ำเกลือ 1 ขวด ฉีดยาคลายกล้ามเนื้อ ยาแก้ปวด และอื่นๆ อีกมากมาย

 

จะเล่าให้ฟัง ฮาเคล้าน้ำตา

 

เย็นวันพุธ

รับพี่กันที่สาธิต จะไปรับน้องกายต่อ รอออกประตู 1

รู้สึกเสียดๆ แน่นๆ ตรงใต้ราวนม (ใครคิดคำนี้ขึ้นมาไม่รู้ ทำไมนมต้องมีราวด้วย ?)

สรุปว่าเจ็บตรงใต้นม  (อายจัง  555 แต่อยากเล่าง่ะ)

นึกในใจ  .. เฮ้อ สงสัยตรูจะอ้วนมาก เสื้อชั้นในคับเลยรัดจนเจ็บ เดี๋ยวติดไฟแดงจะแอบถอดทิ้ง  (เด็กๆ ไม่ควรทำตาม)

ออกประตู 1 วนมากลับรถ 4 แยกเกษตร (เมื่อก่อนเป็น 3 แยก ตอนนี้เป็น 4 แยกแล้ว  -- แต่รถติดไม่แตกต่างกัน)

จากเจ็บใต้นม ก็เริ่มเจ็บเพิ่มมาสีข้าง และลามมาไหล่และหลังด้านซ้าย

เจ็บโคด ๆ

ข้างหลัง พี่กันก็ฉอดๆๆ เล่าเรื่องโรงเรียน + ถามโน่นถามนี่มาตลอดทาง (เหมือนเคย)

ไม่ไหวแล้ว .. บอกพี่กัน แม่เจ็บหน้าอก แม่พูดไม่ได้ อย่าถามอะไรนะครับ

คือ .. อาการเพิ่มคือ หายใจก็เจ็บง่ะ  หายใจลึกๆ เจ็บ ต้องหายใจสั้นๆ ถี่ๆ เอา

แต่พี่กันเด็กอินเตอร์ คงไม่เข้าใจภาษาไทยที่แม่บอก ยังคงพูดมากมาตลอดทาง

 

รถก็ขับด้วยความเร็วประมาณ 20 กม/ชม. คันหลังรอ ยูเทิร์นยาวววววววว ไปถึงเกษตร  555

เลี้ยวเข้าซอยโรงเรียนกาย ใช้ความเร็วเท่ารถจักรยาน 3 ล้อ (ของเด็กเล็ก)

ไปถึงโรงเรียนกาย ครูมาส่งกาย สวัสดีแม่เอก .. แม่เอกยกมือสวัสดีครูไม่ได้ง่ะ  เจ๊บเจ็บ

คืบคลานออกจากโรงเรียนกาย ความเร็ว 10 กม/ชม. เปิดไฟฉุกเฉินกระพริบๆ ไว้ก่อน  กลัวคันหลังด่า (รถหลังติดยาวถึงแยกเกษตร  555)

เสียบเข้าโรงบาลวิภาวดีทันที

คลานลงมา บอกพี่กันถือกระเป๋าให้แม่หน่อย

หันไปดูโก๋กาย มือนึงถือนม อีกมือถือข้าวเกรียบว่าว คงพึ่งไม่ได้ ได้แต่บอกว่า เดินตามมานะ

เดินกระย่องกระแย่ง  ลำตัวบิดเบี้ยวผิดรูป หน้าตาทรุดโทรม ไปหาหมอ

หมอจับๆ กดๆ แม่เอกก็บอกเจ็บๆๆๆ

จับไป x-ray ปอดด้วย เพราะแม่เอกบอกว่า หายใจแล้วเจ็บ

หมอ : สงสัยกล้ามเนื้ออักเสบค่ะ ยกของหนักหรือกระแทกอะไรหรือเปล่า

แม่เอก : ไม่มีค่ะ

หมอ : ฉีดยาคลายกล้ามเนื้อ กะ ยาแก้ปวดนะคะ คุณแม่ขับรถมาเองหรือเปล่า

แม่เอก : ค่ะ

คุณหมอ : คือฉีดแล้วจะง่วงมาก ไม่ควรขับรถนะคะ

แม่เอก : ฉีดเลยค่ะ ยังไงก็ขับไม่ได้อยู่แล้ว (ถ้าไม่ได้ฉีด) แล้วมีห้องให้นอนพักซัก 2 ชม.ป่าวคะ
คุณหมอ
: คุณแม่นอนที่นี่ดีกว่าค่ะ

กัน – กาย : อยากนอนที่นี่ ๆๆๆๆๆๆๆ  (แซ่ซ้องเกรียวกราว)

แม่เอก : นอนแล้วกลับตอนดึกๆ ได้มั๊ยคะ

คุณหมอ : ไม่ได้ค่ะ

กัน – กาย : จะนอนที่นี่ ๆๆๆๆๆ

 

แม่เอก : นอนก็นอนค่ะ

กัน – กาย : เย้ ๆๆ จะได้ดูทีวีแล้ววววววววว (อ้ายลูกบร้า)

 

ต่อไปก็กระย่องกระแย่งไปทำเรื่องติดต่อห้อง  ดันต้องรอห้องอีก 1 ชั่วโมง

ยาออกฤทธิ์คับทั่น ง่วงงงงงงง แล้ววววววววว โว้ยยยยยย

นั่งหลับอยู่หน้าแผนกอายุรกรรม มีเด็ก 2 คน นั่งดูทีวีตาแป๋วเป็นดาวบริวารอยู่รอบตัว

 

1 ชม.ต่อมา พยาบาลมาบอกห้องได้แล้ว รถเข็นแม่ก็มาแล้ว

รถเข็นมาถึง กัน-กายก็แย่งกันนั่งอีก

จนแม่บอก ของแม่ (โว้ย) อย่ายุ่ง

พอแม่ขึ้นนั่ง .. อ้าว อี 2 ลิงเกิดปีนขึ้นมาจะนั่งตัก ต้องเชิญลง

พี่กันบอกพี่กันจะเข็นแม่เอง (อย่าเลย แม่ยังไม่อยากเจ็บตัวกว่านี้)

 

ไปที่ห้อง สองลิงบอกพี่พยาบาลให้เปิดทีวีทันที

จากนั้น พวกมานก็ปลีกวิเวก ไม่รู้จักคำว่าแม่อีกต่อไป

แม่เอกก็โดนเจาะน้ำเกลือ

แล้วโทรสั่งอาหารมากิน

แล้วแม่ก็ให้โทรศัพท์พี่กันถือไว้ บอกพี่กัน แม่ง่วง แม่จะนอน พี่กันเป็นหัวหน้า ดูแลน้องด้วยนะ อย่าออกไปไหน และถ้าพ่อโทรมา พี่กันบอกด้วย ว่าแม่อยู่ห้องไหน

แล้วอีฉันก็ .. หลับ

โดยที่ปลายเตียงคนไข้ มีเดะชาย 2 คน นอนเบียดอยู่ 2 ข้าง ตาจ้องเป๋งที่ทีวี แต่หัวหนุนขาแม่ (อัมพาตช่วงล่างแน่ตรู)

 

2 ทุ่มครึ่ง พ่อตุ๊โผล่มาแย้วววว

กินข้าวที่แม่เอกสั่งเผื่อไว้ให้

จัดแจงพา 2 ลิงอาบน้ำ แล้วเอากลับบ้าน

เดะๆ เสียใจที่ต้องพรากจากของรัก (ทีวีหน่ะ ไม่ใช่แม่)

ต้องพาไปซื้อนม+ขนมที่เซเว่นข้างล่างถึงจะเงียบ

 

ก่อนไป บอกตุ๊ว่า ปิดไฟให้หน่อย

พอไฟดับปุ๊บ อีฉันก็หลับปั๊บ หัวยังไม่ทันถึงหมอนเลยด้วยซ้ำมั๊ง

เพราะจำภาพสุดท้ายที่พ่อพาลูกออกจากห้องไม่ได้เลย

 

ตื่นมากลางดึก

ว๊ากกกกกกกกก .. ใครมายืนข้างเตียงฟร่ะ

จ้องดูก่อน  .. คุณพยาบาลนั่นเอง มาดูน้ำเกลือ  มาเงียบๆ นะยะหล่อน

..หลับต่อ..

 

ตื่นอีกที 7 โมงเช้า รอซักพัก

พ่อตุ๊มาพร้อมกัน-กาย แต่งชุดนักเรียนเรียบร้อย

เอากุญแจรถมาให้ แล้วพาลูกขึ้น taxi ไปส่งโรงเรียน

แม่เอกก็นอนเลื้อยเป็นงูเหลือม (อ้วนๆ ) อยู่บนเตียง

หลังดีขึ้นแล้ว มีเจ็บแปล๊บๆ นี๊ดนิด

 

คุณหมอมาประมาณ 8 โมง มากดรอบตัว บอกว่าน่าจะหายแล้ว

เอายาคลายกล้ามเนื้อไปกินต่อทีบ้านนะ

 

กว่าน้ำเกลือจะหมด ปาไปเที่ยงวัน

ระหว่างนี้ ก็ดูข่าว เกาะติดสถานการณ์คุณพ่อทักษิณของน้องลิเดียกลับไทย อย่างใกล้ชิด

 

การเงินโทรมา เคลียร์เรียบร้อยแล้ว ลงมาเซ็นต์ได้มั๊ยคะ

บอกว่า ลงไปไม่ได้ ติดน้ำเกลืออยู่ ญาติก็ไม่มี เป็นกำพร้า กำจอบ กำเสียม

เค้าบอกไม่เป็นไร เดี๋ยวเอาบิลมาให้เซ็นต์ที่ห้อง

8 พันกว่าบาท ไม่ต้องจ่ายซักบาท รอยเตอร์จ่ายให้หมด  ดีจังๆๆๆ

 

ยาคลายกล้ามเนื้อให้กินหลังอาหาร เช้า-กลางวัน-เย็น

ป้ายบอกว่า กินแล้วจะง่วง ระวังการขับรถ

 

เออ.. ง่วงจริงๆ บ่ายหลับอีกรอบ

ตื่นมากรี๊ดดดดดดด บ่าย 3 อีฉันต้องกลับสู่วงจรหญิงเดี่ยวเหมือนเดิมนี่หว่า

รีบแต่งตัว check out ขับรถไปรับกาย

วนไปรับกัน

แล้วกลับบ้าน มานอนแผ่บนโซฟา

ได้ยินเสียงเดะๆ เตะบอลอยู่หน้าบ้าน

 

 

 

สรุปว่า  .. กล้ามเนื้อ(หลัง) อักเสบ

สาเหตุ : ไม่ทราบ ไม่น่าจะใช่แฮรี่พอตเตอร์ 2 เล่มนั้น (นะตุ๊)

 

 

 

 

 

เรื่องฮา 1

หัวเตียง เขียนชื่อคนไข้ : นางจันทร์สุดา จริยวัฒน  ....

                คุณหมอ : นาย  ....   จริยวัฒน ...

คือ .. คุณพยาบาลเขียนผิด ดั๊นเขียนนามสกุลเราเป็นนามสกุลคุณหมอด้วย

แต่ตอนพ่อตุ๊มาเห็น พี่แกบอกว่า  “เอกเป็นเมียหมอตั้งแต่เมื่อไร”  …  ฮา

(คือ พี่เผลอเมื่อไรก็เมื่อนั้นอะนะ)

 

 

 

 

 

เรื่องฮา 2

ตอนขึ้นบันไดเลื่อนไปหาหมอ

กาย : แม่เอกจับมือกาย เด็กขึ้นบันไดเลื่อนต้องจับมือผู้ใหญ่

แม่เอก : โอย ๆๆ เจ็บหน้าอก

กาย : แม่เอกหลับตาได้ เดี๋ยวบันไดเลื่อนถึงแล้วกายจะบอกเอง

แม่เอก : หลับตา (แต่แอบหรี่ตาดูด้วย กลัวเอาชีวิตมาทิ้งก่อนถึงมือหมอ)

 

 

 

 

 

เรื่องฮา 3

แม่เอก : พี่กัน ๆ แม่หายใจไม่ออก

พี่กันจ้องหน้า และจ้องหน้า และจ้องหน้า อยู่นานนนนนนนนนนนนนนนนนนน

แม่เอก : ทำไมเหรอ พี่กัน

พี่กัน : ถึง 3 นาทีหรือยังแม่

แม่เอก : ทำไมหล่ะ

พี่กัน : แม่เอกบอกว่าถ้าขาดอากาศ 3 นาทีจะตายไง

แม่เอก : เออ... ใช่ (ว่ะ)  แม่บอกใหม่ละกันนะ  .. แม่หายใจไม่สะดวกคับ ไม่ใช่หายใจไม่ออก

พี่กัน : พยักหน้า แล้วดูทีวีต่อ

 

 

 

 

 

เรื่องฮา 4

ตอนนั่งรถเข็นไปที่ห้องพัก

กาย : แม่เอกมาคลอดน้องใช่ป่าว ? …

 

 

 

 

 

 

---------------------

 

 

 

ขอบคุณเพื่อนฝูงที่มาเยี่ยมในไดหน้าที่แล้ว

ขอบคุณพ่อตุ๊ที่มาอัพไดประจานว่าสาเหตุ คือ แฮรี่ พอตเตอร์

แม่เอกหายดีแล้วค่ะ

 

 

 

 

     Share

<< ด่วนนนน......[ 151 ] - ป้าอ้อย >>

Posted on Fri 29 Feb 2008 5:32
 
     
   
 
เพิ่งจะว่างมาอ่านค่ะ ฮาครืนนน..
เป็นห่วง ก็เป็นห่วงนะคะ แต่ ขำมากกว่าอะ ไม่ว่ากันนะ

หายแล้ว..ดีใจด้วยค่ะ
แฟนคลับ   
Thu 6 Mar 2008 21:44 [6]

เห็นด้วยกะโปรมีนาคร๊าบ สงสัยไม่น่าจาก แฮรี่พอร์ตเตอร์ แต่เป็น แฮรี่พอร์ตตุ๊ มากกว่านะคร๊าบ อิอิ สงสัยเพี้ยะหลับสนิทกะจุ๊บหลับสบายมากไปหน่อยใช่ไหมคร๊าบ
พอซ   
Tue 4 Mar 2008 16:58 [5]

ยินดีด้วยที่หายป่วย ค่า

แปลกใจ รพ.นี้ จับ admit แล้วกลายเป็นเมียหมอไปเลยแบบนี้สามีทั้งหลายโปรดระวัง แต่ถ้าหมอหล่อ อิอิอิ อุ๊บเอาไว้ อย่าบอกสามี กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก

ว่าแต่ ยกกล้องหนักหรือแบกระเป๋ากล้องหนักไปป่าวค่ะ สลับ ๆ กันใช้ร่างกายทั้ง 2 ซีกละกัน จะได้เฉลี่ย ๆ น้ำหนัก ไม่ปวดข้างเดียว

ปล. ใครจับแฮรี่ ก็วางไม่ลงทั้งนั้นแหละ เนอะ นี่ถ้าไม่ติดเลี้ยงลูก คงทำสถิติวันเดียวได้เหมือนกัน 555 ไม่หลับไม่นอน ไม่กิน อิอิ อ่านมันให้จบกันไปข้างนึงเลย

แอร์   
Mon 3 Mar 2008 16:22 [4]

แวะมาบอกอ่ะพี่

ว่าเม้นท์พี่ในไดฯพี่จิบเนี่ย
โด๊นโดนนนน

ที่ว่า...ไม่ได้เขียนไดฯไว้สะสมคอมเม้นท์........

อ่านปุ๊บ

หน้าสมุดสะสมแสตมป์ลอยมาเลย
ไม่รู้ทำไม

คล้ายๆเวลาด่าเพื่อนสมัยเด็กที่ชอบสะสมสติกเกอร์ที่แถมกะขนมชอคโกแลตเม็ดกลมๆกล่องลายโดราเอมอน ไปแปะสมุดอย่างเอาเป็นเอาตาย
ว่า...มรึงเป็นไรมากป่ะ
จะสะสมเอาเหรียญทองไปโอลิมปิคเหรอ...


สรุป
เม้นท์ของพี่
เค้าช๊อบบบชอบ

(ออกแนวเรี่ยราด ไม่ได้เกี่ยวกะไดฯหน้านี้ อิอิ)
มีนา   
Sat 1 Mar 2008 8:58 [3]

ฮาโพดๆอ่ะพี่เอก หายดีแล้วเนอะ รักษาสุขภาพนะคะ
muffinwafer   
Fri 29 Feb 2008 18:38 [2]

ก๊ากกกกกกกกกก

ขำเรื่องที่ 1 อ่ะ

สรุปว่าเป็นเมียหมอไปแล้ว
(หล่อป่าวพี่ บอกด้วย
เผื่อคราวหน้าจะได้ไปหามั่ง ฮ่าๆๆ)

สาเหตุที่ป่วยเนี่ย.......ฮี่ๆๆ

เจ๊อย่ามาเฉไฉ
เค้ารู้อยู่แล้ว ว่าไม่ใช่ แฮรี่พอตเตอร์

(อ๊ะๆ หรือว่า จะเป็น แฮร์รี่พ๊อตตุ๊ คริคริ)


ดีใจที่หายแล้วนะคร๊า
มีนา   
Fri 29 Feb 2008 8:28 [1]