ไม่ได้เจอกันนานนะคะ
เซอร์ไพรส์อีกแล้ว...
ก้อยังคงคิดถึง...มากมาย
วันนี้ ..รู้สึกแย่จัง
จะลืมมันยังไง
วันแห่งความรัก...ของเรา
วันที่ป๋า ไม่ดีอีกครั้ง
พี่เสือเขียวมะนาว กะน้องวิวิ๋แห่งปีอารมณ์ดี๋ดีๆๆๆๆ 55+
วันศุกร์สุดๆ เลยเป็นวันสุขแห่งชาติ
อร่อยนะ ไม่ได้หิว
กับข้าวของนู๋ อร่อยนะ แต่ถ้า....จะดีกว่านี้... ?????????
มันเหมือนปราสาททราย
นี่คือวันที่ฉันอยากลืม....
แอ่วเหนือ ดูจ๋าง ดูเสือ ม่วนขนาด
อยากเซอร์ไพรส์ แต่ไม่สำเร็จ..แย่จัง
วันสุขอีกวัน...
หาหมอ และรอดูดาวตอนเที่ยง
วันสำคัญของเรา
เธอใช่คนเดิมที่เคยรักหรือเปล่า
วันแรกที่เราเจอกัน






 

2 เมษายน  

จุดเริ่มต้นของเรา

16 เมษายน 

การคุยกันอย่างไม่รู้สึกเบื่อหน่าย มีเรื่องราวมากมาย แม้ไม่ใช่สาระสำคัญแต่เราก็เต็มใจคุยกันทั้งคืน

17 เมษายน 

กลับมาเริ่มต้นกันใหม่นะ..กับความรู้สึกดีดีของเรา

 

26 พฤษภา 

สิ้นสุดความหวังลมๆแล้งๆของผู้หญิงคนนึง..ที่รอคอยที่จะได้รู้ใจของใครซักคน มาตลอด 8 ปี  ว่าเคยไหมซักนาที ที่เธออยากจะอยู่ข้างๆฉัน และอยากจะกลับมายืนตรงนี้ที่เคยยืนบ้างไหม??? และกับคำถามที่กลัวคำตอบมาเสมอ... คือ วันนั้นที่เธอทำให้ฉันรัก เธอเคยคิดจริงจังกับมันบ้างไหม...  นาทีสำคัญที่เกิดขึ้นในวันนี้..เปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย เปลี่ยนคนสิ้นหวังให้มีหวัง เปลี่ยนความเหงาให้เป็นความสุข เปลี่ยนการรอคอยให้เป็นความหวัง เปลี่ยนผู้หญิงคนนึงให้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำได้มากมาย  คำสำคัญที่รอคอยจากใครซักคน เหมือนคำมั่นสัญญาว่าจะรักและดูแลกันตลอดไป  ตั้งแต่นาทีนั้นทุกอย่างก้อสวยงาม จับต้องได้ ลบภาพความเสียใจในวันก่อนๆให้หมดไป

 

นับจากวันนั้น...ฉันมีความสุขเหมือนอยู่ในความฝัน ชีวิตกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง  เธอรู้ตัวดีใช่มั้ยว่าเพราะอะไร...และเพราะใคร 

ขอบคุณนะคะ สำหรับทุกอย่างที่ทำให้ มันมีค่ามากมายสำหรับคนรอ.....

 

ช่วง เวลาแห่งความสุขดูเหมือนจะแสนสั้น  ดูเลือนลางที่จะไปต่อ แต่เราสองคนก้อตั้งใจและพยายามประคับประคองให้ได้นานที่สุด หลายหนแล้วที่ฉันเกือบต้องยอมแพ้... อุปสรรคและปัญหาที่อยู่ตรงหน้า สุดท้ายกำลังใจและความเข้มแข็งจากเธอก็ทำให้อะไรๆกลับมาเหมือนเดิม เธอบอกเสมอว่า.. " ไม่มีเหตุผลอะไรอีกแล้วที่เค้าจะเลิกรักตัวเอง"  " ตัวเองทำเพื่อเค้ามาเยอะแล้ว ต่อไปนี้เค้าขอทำเพื่อตัวเองบ้าง"   " ไม่ว่ายังไง... เค้าก็รักตัวเองนะ"  

อุ่นใจเสมอที่นึกถึงประโยคเหล่า นี้   บอกกับตัวเองเสมอว่า... การรอคอยอย่างไร้ความหวังตลอดแปดปี กับคำถามคาใจมากมาย มันได้สิ้นสุดลงแล้ว...นับจากนี้ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อรักเธอ... และจะรักให้เธอรับรู้และรู้สึกถึงว่ามันมากมายแค่ไหนได้ซะที   และฉันจะไม่ใช่ผู้หญิงโง่ งมงายในรักแรกอย่างที่ใครๆเข้าใจ... เพราะคนคนนั้นของฉัน..มีตัวตนอยู่จริง

 

8 เดือนที่ผ่านมา..กับความสุขความอบอุ่นมากมาย  เปลี่ยนแปลงชีวิตฉัน ความเข้มแข็ง ความมั่นใจกลับมา  ความเหงาและโลกสีเทาใบเดิมหายไปแล้ว  ฉันไม่รู้ใครกำหนดให้เรากลับมายืนอยู่ตรงนี้ข้างๆกันอีกครั้ง ฉันไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นยังไง  รู้แต่เพียงวันนี้มีความสุขจัง เรื่องราวดีดี  ความรู้สึกดีดีสีจางๆ กลับมาผูกต่อกันเสมือนมันไม่เคยหายไปซักนาที... ยิ้มของฉันในวันนี้คือยิ้มที่ได้จากเธอนะ คนเดียวกับที่เคยเดินจากไปความรู้สึกพร้อมกับเอาความเชื่อในรักแท้ รักแรกไปจากคนอย่างฉัน  

 

2 ธันวา 

บางสิ่งเริ่มเปลี่ยนไป ณ วันนี้ฉันก้อไม่รู้ว่า ตัวเองอยู่ตรงไหนของคำว่า "เรา" ..

3 ธันวา 

เริ่มมีอาการเบื่อหน่าย เราทะเลาะกันผ่านบีบี  ถามหาเหตุผลและคำตอบที่ได้...มันไม่ใช่ความจริง.เพราะฉันก้อรู้สึกได้ว่ามัน ไม่เหมือนเดิม    

4 ธันวา 

คิดถึงที่สุด  นับชั่วโมงรอว่าจะได้เจอกัน  เพิ่งรู้ว่า..ความคิดถึงจริงๆ มันโหดร้ายแค่ไหน

5 ธันวา

รอคอยว่าจะมีใครซักคนคิดถึงเราเช่นกัน

7 ธันวา 

วันนี้คือวันสุดท้ายที่เราเจอกัน....ก่อนที่อะไรอะไรจะเปลี่ยนไป

8 ธันวา  ได้รู้เห็นอะไรบางอย่าง ความไม่สบายใจเริ่มเกิดขึ้น คำตอบของความสงสัยที่ผ่านมา 1 สัปดาห์  เริ่มชัดเจนขึ้น  และฉันเองที่เป็นคนบอกให้ทุกอย่างจบลง  ด้วยเหตุผลที่ฉันไม่กล้าพอที่จะเดินไปให้ถึงจุดจบ แล้วต้องเดินกลับเพียงลำพัง  แต่เพราะยังรัก ฉันก้อยังรอ... รอคำอธิบายดีดี คำสำคัญบางคำที่อาจทำให้เรากลับมาเหมือนเดิม... คืนนี้ฉันได้รู้จักตัวฉันเองมากขึ้นว่าฉันขี้ขลาดแค่ไหนที่เป็นอย่างนี้ 

9 ธันวา 

การรอคอยอย่างเหงาๆ ผ่านไปยากลำบาก  กว่าจะผ่านแต่ละนาที  แต่ละชั่วโมง  ภาพความทรงจำระหว่างเรากำลังทำร้ายฉัน ฉันไม่รู้เหตุผลของการเปลี่ยนแปลง เพียงแต่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง...

ในเวลาที่รอข้อความ เสียงของใครซักคน  มันช่างทรมานนะ   เค้าอาจไม่ว่างพอเพราะต้องคยกับใครคนอื่น

ในเวลาที่รอใครซักคนกลับมา   มันก้อช้่างทรมาน เพราะเค้าคงไม่ว่างพอมาเจอ เพราะต้องไปกับใครคนอื่น

ในเวลาที่ใครซักคนมาดูแล พูดคุย ปลอบใจ  มันยิ่งทรมาน  เพราะเค้าไม่ว่างมา เพราะต้องให้เวลากับการเรียนรู้คนอื่น

 

ใน เวลาที่นั่งเงียบ เต็มไปด้วยน้ำตา  ฉันพอจะรู้ว่าใครที่ฉันรอมีความสุขและตื่นเต้นแค่ไหน...ที่ได้ใช้เวลาเหล่า นั้นกับคนอื่น แทนที่จะเป็นฉัน

ในวันนี้ทุกสิ่งที่ฉันกลัว  มันคือเรื่องจริง

นาทีที่ได้รู้ และต้องยอมรับ เหมือนโลกของฉันหยุดหมุน และดับลง เหงาจับใจ  เสียใจที่สุด 

และได้แต่คร่ำครวญว่าทำไม.... ทำไม 

ความ อ่อนแอในวันนี้ เป็นที่มาของความเสียใจในวันนี้.... เพราะฉันไม่เคยลืมมัน และเพราะฉันไม่สามารถอภัย  แต่เป็นเพราะรัก ทำให้ฉันยังอยู่ตรงนี้  อยู่กับความระแวงสงสัย อยู่กับความผิดหวัง และอยู่กับความไม่เชื่อใจ

 

ลมพัดไม่ต้องแรง  ก้อทำให้ไหวเอน ลมหนาวเบาๆ ก้อทำให้หนาวจับใจ

การเปลี่ยนแปลงเล็กๆน้อยก้อยังสามารถทำร้าย... 

ในใจมีแต่ความเสียใจและกังวล

 

เพราะฉันจริงจังแบบนี้..ฉันถึงยังรอแม้เวลาจะนาน อะไรจะผ่านไปแล้วก้อตาม

เพราะฉันรักใคร ฉันก้อยังคงรัก  ไม่ว่าเค้าจะเดินจากไป หรืออยู่อย่างไร้หัวใจอยู่ตรงหน้าก้อตาม

และเพราะฉันเชื่อในสิ่งที่อยากฟังอยา่กเชื่อ อยากได้ยินมา 8ปี  มันเลยทำร้ายได้มากมายขนาดนี้

 

วันนี้ ฉันรู้แล้วว่า..ก้อเพราะทุกสิ่งที่ฉันเป็น  มันจะทำให้เธอเหนื่อย   เหนื่อยที่จะแก้ไขเรื่องราวต่างๆ เธอคงเหนื่อย และท้อใจในที่สุด

ก่อน จะถึงวันนั้น  ฉันอยากทบทวนอีกครั้ง.. ว่ามีประโยชน์มั้ยที่ฉันจะอยู่ตรงนี้เพื่อรอวันนั้น  วันที่ฉันคงทนไม่ไหว...เพราะต้องรับฟังเหตุผลที่เธอจะไป ก็เพราะทุกสิ่งที่ฉันเป็น...

 

ฉันเคยคิดผิดว่าฉันดีพอ  มีค่ามากกว่าใครๆ ที่ใครๆหลายคนอยากจะได้ไปครอบครอง อยากดูแล อยากอยู่ข้างๆ

ถึงวันนี้ ความรู้สึกนั้นไม่มีอีกแล้ว  ด้านหนึ่งสำำหรับคนหนึ่งฉันคือคนเลว  อีกด้านหนึ่งสำหรับอีกคนฉันคือคนที่จมกับอดีต

ไม่ว่าใครที่ได้อยูใกล้ฉัน คงไม่มีความสุขอยู่ดัี  ในที่สุดฉันก้อคือคนที่ไม่มีคุณค่าพอจะรักษา และเก็บไว้ 

 

คงมีแต่เราที่คร่ำครวญ ว่ารักมากแค่ไหน  ณ เวลานี้รู้ตัวแล้วว่าการทำแบบนี้มันไม่มีอะไรดีขึ้นเลย

คงยอมรับมันไม่ไหว  ถ้าหากระหว่างเรา มีเยื่อใยผูกกันไว้ แค่เพียงร่างกาย

และคงรับไม่ได้หากฉันจะมีความหมายเฉพาะเวลานั้น สำหรับเธอ

2 สัปดาห์แล้ว..นับจากวันนั้น  ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ความระแวงสงสัย กังวลยังคงอยู่

และยังมองไม่เห็นเลยว่า..มันจะจบลงที่ไหน ยังไง...นับจากนี้

 

ฉันจะไม่หลอกตัวเองอีกแล้วนะ  ฉันจะฝืนตื่นจากฝัน อยู่กับความเป็นจริงที่เป็นไป

ฉันอยากจำแต่สิ่งดีดีระหว่างเรา และได้สุขใจที่นึกถึงกันในวันที่เราห่างไกลกัน

 

ทุกครั้งที่นึกถึงเวลาดีดีของเธอกับเขา  คำพูดดีดี-บทสนทนาที่ทำให้ใครรู้สึกมีค่า น่าสนใจระหว่างเธอกับเขา

มันเจ็บปวดรู้มั้ย   ร้องไห้กับมันเสมอ 

แตก ต่างกับเรื่องของเรา... ที่มีแต่ฉัน พร่ำบอก แสดงออกว่ารักและต้องการเธอมากแค่ไหน น่าอิจฉาคนนั้นจังนะที่มีอะไรดีพอที่ทำให้เธอทำแบบนั้นได้ ทั้งๆที่มีฉันพร่ำบอกว่ารักและคิดถึงเธฮทุกวัน...

 

ไม่อยากยอมรับเลยว่า...ฉันมันดีไม่พอสำหรับเธอจริงๆ

มันเหมือนปราสาททราย

     Share

<< นี่คือวันที่ฉันอยากลืม....กับข้าวของนู๋ อร่อยนะ แต่ถ้า....จะดีกว่านี้... ????????? >>

Posted on Thu 23 Feb 2012 14:48
ขอโทษนะครับที่ผิด ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ยังไงก็จะรักตวเองไปตลอดนะ

ตั้งแต่วันแรก ถึงวันที่ 26 จนวันนี้ เค้าก็ยังรักตัวเอง และอยากมีกันละกันทุกนาทีนะครับ

รักตัวเองนะครับ
คนไม่ดี   
Mon 27 Feb 2012 19:15 [2]
 

เมื่อไหร่ จะเลิกเจ็บเพราะเค้าซักที
เมื่อไหร่
ต้องเจ็บอีกเท่าไหร่   
Fri 24 Feb 2012 13:07 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh