J say : ระทึก! 555+

J say ระทึก 555

เมื่อวานบินกลับมา ระทึกมากครับ เพราะว่าเจอเรื่องอึ้งๆ

เรื่องที่ว่าน่ะเหรอ....บอกไปอย่าตกใจนะ เพราะเจรู้สึกว่าเมื่อวาน...

“เครื่องเกือบตก” น่ะสิ!! (ตกใจมั้ย?)

 

เอาละ! เล่าให้ฟังนิดหน่อยแล้วกันครับ

 

เมื่อวานนี้นั่งมากับคนที่บ้านอีก 3 คน เที่ยวบินไม่ขอบอกละกัน

เดี่ยวจะกลายเป็นไดอารี่ต้นตอของข่าวดังซะงั้น(หัวเราะ)

 

ตัวเจเองเป็นคนที่นั่งที่ติดปีกเครื่องบินไม่ได้ เนื่องจากความไวต่อแม่เหล็ก

กระดูกหูจะมีปัญหาเอา ก็เลยเลี่ยงครับ แต่ว่า....หม่ามี๊หวังดีจัด

จองที่นั่งให้ลูกเสียท้ายเครื่องเกือบอยู่ติดหางแน่ะ(น้ำตาไหลพราก)

ตอนนั้นพอขึ้นไปก็คิดว่า “ถ้าเครื่องตก หรือระเบิด ส่วนหางคงไม่รอด”

(คิดเป็นลางซะไงล่ะ เจ้าตัวดี / หม่ามี๊)

 

สรุปเครื่องขึ้น สภาพอากาศไม่น่าวางใจนักเพราะฝนเพิ่งเริ่มซาลง

ตอนขึ้นมีความรู้สึกแปลกๆว่าเครื่องมันกระตุก บางทีอาจจะเพราะ

“เราไม่เคยนั่งท้ายลำ” แบบนั้นหรือเปล่า? (คิดในแง่ดี)

 

เครื่องขึ้นไปจนปรับระดับได้ เจก็เอาเครื่องPSP มานั่งดูคลิป

ซักพักเบื่อๆเลยมองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าที่สูงกว่าเมฆแดดจ้ามากๆ

(บินตอนบ่าย2) แล้วก็รู้สึกว่าฟ้าสีสวยมากครับ สีฟ้าใส แบบ สวยจนน่าแปลก

จากนั้นก็ได้เห็นเมฆที่เยอะมากกว่าทุกที เมฆไม่ได้มีภาวะเมฆฝนนะ

ขาวสะอาด แต่หนาแน่นจนเห็นได้ชัด มวลมันดูหนักๆ อธิบายไม่ถูก

 

นั่งไปซักพัก พนักงานบนเครื่องก็เสิร์ฟโน่น นี่ นั่น ไปตามเรื่อง

ไอ้เราวันนี้ครึ้มอกครึ้มใจอะไรไม่รู้ ขอน้ำร้อนเค้ามา แล้วก็เอาชาที่เพิ่งซื้อ

ตอนก่อนขึ้นเครื่องมาชงดื่มเองซะงั้น(หัวเราะ) ….ชาเอิร์นเกรย์ของโปรด(^^)

บรรยากาศดีจัง ชมเมฆ ดื่มชายามบ่าย (ค่า!! คุณชาย / หม่ามี๊)

 

เวลาผ่านไปนานพอสมควร ซักพักรู้สึกว่าเครื่องสะดุดหลุมอากาศ

“กระตุก” และแสงไฟก็วูบหรี่ลงนิดหน่อย คนในลำมีเสียงร้อง “Oh! My God”

แต่เจ และคนที่บ้านก็ยังชิลล์ๆอยู่นะ คิดเสียว่า “ถ้าเกิดไรขึ้นก็คงได้ออกทีวี”(หัวเราะ)

ล้อเล่นครับ ก็มองดูรอบๆ เห็นพนักงานนั่งประจำที่และกัปตันประกาศ

สัญญาณเตือนให้รัดเข็มขัดสว่างขึ้น (ตกใจแฮะ) จากนั้นก็เหมืนผ่านหลุมอากาศตลอด

เดี๋ยวก็กึก เดี๋ยวก็กัก ใจหายใจคว่ำแฮะคราวนี้ แต่ไม่นาน ก็สู่ภาวะปกติ

 

ช่วงนี้มองออกไปนอกหน้าต่างอีกรอบ น่านฟ้าเหนือเมฆที่เราบินอยู่มองเห็น

พื้นขาวโพนเป็นปุยดูนุ่มนิ่มตลอดทางเหมือนถนนปูรองใต้เครื่อง

แต่น่าแปลกที่รอบๆ เป็นระยะ มีเมฆก่อตัวหมุนสูงขึ้นเป็นเสา

มันชวนให้นึกถึงรูปร่างของทอร์นาโด หรือ เสาปูนต้นใหญ่ๆ

บ้างก็เป็นรูปต่างๆ ใหญ่โต และหนาแน่น น่ากลัวเลยครับ

“สภาพอากาศเหนือท้องฟ้าของโลกเรากำลังแย่”

ภาพที่เห็น ถ้าคุณได้บินสูงๆคุณจะรู้เลยว่า “ชั้นบรรยากาศวิกฤตติแล้ว”

มันเหมือนในหนัง “วันสิ้นโลก” แบบนั้นเลยครับ (T_T)

 

“กลัวว่าจะเกิดประจุไฟฟ้า” เจคิดแบบนั้นจริงๆ

แล้วก็ “กลัวว่าเครื่องจะชนกลุ่มเมฆ” ....นั่นประไร ยังไม่ทันคิดจบ

จู่ๆบนเส้นทางบินเครื่องก็พุ่งเข้าผ่านกลุ่มเมฆหนาๆกลุ่มหนึ่ง

มันเป็นความหนาแน่นที่ทำให้เครื่องทั้งลำสั่นและไฟหรี่ลงอีกรอบ

คราวนี้คนกรี๊ดกันใหญ่เลยครับ คุณยายที่ดูแลเจ ที่นั่งข้างๆก็กุมมือเจไว้

“ใจไม่ดีเลย” คุณยายบอก เจก็เลยได้แต่ยิ้ม ทำอะไรได้ล่ะ(หัวเราะฝืด)

 

นาทีนั้นใจสั่นเหมือนกันครับ แต่ไม่กลัวเท่าไหร่ แค่ตื่นเต้น

เพราะเจค่อนข้างมั่นใจว่า “ถึงเครื่องตกเจก็ไม่ตาย”(หัวเราะ)

 

จากนั้นผ่านไปได้ครับ(ถ้าผ่านไม่ได้คงออกข่าวไปแล้วล่ะ)

แล้วก็ถึงคราวที่ต้องเอาเครื่องลงที่แอร์พอร์ต ปรากฎว่าท้องฟ้ากรุงเทพเมฆมาก

และเครื่องต้องวนก่อนลง พอบทจะลงก็เอาหัวเชิดขึ้น แล้วกดลง เชิดขึ้น แล้วกดลง

ท้ายลำรู้สึกได้เลยครับว่ามันแปลกๆ แบบว่า มองเห็นหลังคาบ้านแล้ว

แต่ถ้ามันร่วงก็คงไม่รอดกันละนะคราวนี้ เพราะสูงเอาการอยู่(หัวเราะ)

 

สรุป....สุดท้ายก็รอดกลับมานั่งเขียนไดอารี่นี่แหละครับ(ยิ้ม)

 

ที่บ้านเป็นห่วงหน้าดู แต่เจว่า.....ตื่นเต้นกว่าไปล็อตเต้เวิล์ด หรือ ดีสนีย์แลนด์อีก(ฮ่าๆ)

 

ล้อเล่นครับ....เมื่อวานจริงๆก็กลัวเหมือนกันละ

กลัวว่าจะไม่ได้พบกันอีก

“เจใจหายเลยนะ”

.

.

.

.

J say ระทึก 555

     Share

<< Diary ของ..2เราT@n say : โอ๊ย! คนมันกลุ้ม >>

Posted on Wed 30 Jan 2008 22:26

 

 
  
 






T@n say : พรุ่งนี้..
T@n say : My way....
J say : เซ็ง..
J say : ทรงใหม่
T@n say : ....เกรด...
ตอบ TAG
T@N say: ร้อนจังเยย
J say : UPDATE
T@n say : เจ็บ...ง่า
T@n say : ลั้นล้า
T@n say : สอบเส็ดแล้ว^_^
T@n say : บ่นๆๆ
J say : my favorite wing
T@n say : ชีวิตนักศึกษา
T@n say : แง่มๆจาสอบแล้ว
J say : ...........
T@n say : about my valentine day
T@n say : Late
T@n say : โอ๊ย! คนมันกลุ้ม
J say : ระทึก! 555+
Diary ของ..2เรา
J say : Lost DREAMs ....ฝันที่หายไป
T@n say : ขอบใจนะ
J say : วันที่เธออ่อนล้าเรายังมีกันนะ
J say : ลันล๊า หนีเที่ยว
J say :เฮ้อออออออ
ครั้งแรกที่นี่..ไดคลับ



Comments

ก้อดีนะ ทีรอดกลับมา ไม่งั้นเจเป็นอะไรไป....คงแย่แน่ๆ

ขอบคุณพระเจ้าที่ให้เจได้อยู่อ้อมกอดของพระองค์ อาเมน
*+~.!! Q_ME !!.~+*   
Fri 1 Feb 2008 23:26 [2]

เล่าซะเปนเรื่องสนุกเลยนะน้องเจ
ดีแล้วที่ปลอดภัย ^^

คิดถึงนะจ๊ะ
ดูแลสุขภาพด้วยน่ะ
P'kae   
Thu 31 Jan 2008 13:11 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn