my life my fight

มาอัพเดทประจำวันครับ

วันนี้ถึงที่ทำงานเช้าหน่อย ผิดปกติจากทุกวัน แต่เป็นปกติของวันเสาร์ เนื่องจากเป็นวันที่รถไม่ค่อยอีกทั้งเป็นวันที่ต้องขับรถยนค์ไป เพื่อเอาคอมกลับมาทำงานที่บ้านในวันอาทิตย์ เลยทำให้ต้องออกเช้ากว่าทุกวันที่ขี่มอเตอร์ไซค์ไป

ถึงที่ทำงาน 7.05 น.

มีประชุมแต่เช้าเลย เรื่องปิดสายการผลิตบางอย่าง เจ้านายดูขึงขังผิดปกติแฮะ น่าจะมาจากเรื่องความลับรั่วไหล อิอิ

วันเสาร์ไม่ค่อยมีไรวุ่นวาย เป็นวันสบายๆ ไปนั่งเล่นทำนู่นนี่นิดหน่อย แต่อิจฉาคนอื่นเค้าได้พักผ่อนกันสองวัน เราได้พักวันเดียวเอง แต่ก็เอาน่ะ คนเราจะพักอะไรกันมากมาย ตายไปก็ได้่นอนกันยาวละ เสียดายลมหายใจ เสียดายก๊าซออกซิเจน เสียดายอาหารที่กินเข้าไป ถ้าไปใช้เผาผลาญกับการนอน สู้ๆ ต่อไป บางคนก็ว่าผมไฮเปอร์ ทำไรไปเรื่อยไม่เคยอยู่นิ่ง ก็อยู่นิ่งไม่ได้อ่า อยู่เฉยๆ แล้วมันจะตาย แต่ก็มีบางช่วงของชีวิตนะ ที่เอาแต่ นอนๆๆๆๆๆ ก็ช่วงที่เป็นมนุษย์ตกงานนั่นแหละ ไม่มีไรทำก็นอน หวังว่าจะสะสมเป็นพลังงานเมื่อถึงวันที่เราต้องลุกขึ้นมาสู้จะได้มีแรงเยอะๆ แต่ความเป็นจริงไม่เลย พลังงานที่สะสมมายาวนาน หมดไปตั้งแต่วันแรก ฮ่าๆ ของแบบนี้ต้องชาร์ทกันวันต่อวัน ถึงจะสมดุล

วันนี้กลางวัน ออกไปกินข้าวกะเพื่อนต่อ (เพื่อนชื่อต่อ) ซัดไปสองจานเลย ข้าวผัดปู กับผัดไท ฮ่าๆ ลืมดุในกระเป๋าตัง กินเสร็จ มีตังคิดตัวอยู่ 40 บาท ชิหาาย ละ ฮ่าๆๆ ต้องเอ่นปากยืมเพื่อนต่อ เพื่อต่อก็มีมา 100 เดียว ค่าข้าวน่ะ มันพอ ปัญหาคือ เรามากินที่ซอยนี้ เพื่อมาจิบกาแฟหลังทานอาหาร ทำให้ค่ากาแฟ ไม่พอ เลยต้องให้นายต่อ ไปกดตังงเพิ่ม ตู้เอทีเอ็นเจ้ากรรมนายเวร ดันงดให้บริการชั่วคราว ได้ข่าวว่านานละนะ เมื่อวานไปกดตู้นี้ก็งดให้บริการ ทำไมไม่บอกไปเลยนะ ว่างดให้บริการกี่ชั่วโมง กี่นาที คนจะได้รู้ ไม่งั้นเจอเหตการณ์แบบนี้ หลายคนคงเซ็ง เพราะอดจิบการแฟ บังเอิญ โชคดี ถ้าเป็นวันธรรมดา คนส่วนมากจะกินข้าวที่โรงอาหารกัน แต่พอดีวันนี้โรงอาหารปิด ผู้คนเลยหลั่งไหลมากันที่ ระหว่างที่ทำหน้าเว็งไม่มีตังกินกาแฟอยู่ ก็มีเสียงสวรรค์ที่ดังมาจากบนดิน ฮ่าๆ ข้างๆนี่แหละ "ทำไรครับเอม กดตังหรอ เอาของเราไปก่อนก็ได้"  โอวพระเจ้าประทานพร กลิ่นกาแฟพลันตบเข้าที่จมูกทันที ใจก็อยากความไว้ในทันที แต่ก็ต้องตามมารยาทชาวไทย ไม่เป็นไรครับ เกรงใจ แต่ทันใดนายต่อก็คว้าและเดินเข้าร้านกาแฟไปแล้ว ฮ่าๆ ขอบใจนายต่อจริงๆ "พี่ๆ แมคคิอาโตปั่น 1 แก้วครับ"   นายต่อ"2เลย" น้ำเสียงนิ่งๆ (นายต่อจะเป็นคนนิ่งๆอยู่เสมอ) กาแฟร้านนี้รสชาดดีพอใช้ ติดหวานหน่อยๆ แต่ผมชอบรสหวาน ราคาไม่แรง ค่าเสียหาย 40 บาท ถ้าปั่น ไม่ปั่นก็ 35 อยารู้ร้านไหน โพสถามไว้ละกัน ไม่อยากโฆษณาให้ร้าน ไม่ได้ตัง ฮ่าๆๆ

หลังจากนั้นก็กลับเข้าออฟฟิศ ถึงบ่ายโบงพอดี เราบริหารเวลาค่อนข้างพอดี ถ้าไปกินข้างนอกจะกลับเข้าตรงเวลา บ่ายโมงเป๊ะเสมอ นั่งทำงานไปเรื่อยๆ วันนี้เฮฮาเสียงดัง พี่เบียร์ก็ฮัมเพลงดังกว่าทุกวัน พี่เอ๋ก็ตลกกว่าทุกวัน คงเพราะคนน้อย บรรยากาศสบายๆ แสนจะชิล ไม่นานก็ได้เวลากลับบ้าน

ถึงบ้านว่าจะนั่งทำงานให้พี่นะต่อ พี่นะมาจ้างออกแบบภายในบ้านกลางกรุงที่สาทร เอะใจขึ้นมาว่า ทำมาสองงานไม่ได้ตังด้วยเหตุผลที่ว่าลูกค้ายังไม่ตกลง เราก็ไม่กล้าทวง ในขณะที่ทางนั้นมากล้าจ้างต่อ ก็เลย ทำใบเสนอราคาและขั้นตอนการจ่ายเงินในแต่ละช่วงก่อนดีกว่า งานอะ ก็อยากทำนะ ชอบ และรักที่จะทำ แต่ทำแล้วเหนื่อย ใช้ความคิดเยอะ แต่ไม่ได้เงิน ก็เอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่า โลกเรานี้คนมักจะมองข้ามความรู้สึกของคน คนมักจะมองข้ามคุณค่าของงานที่ออกมาจากมันสมองของคน คนมักจะมองว่ามันสมองของคนที่ไหลออกมาเป็นงานที่อยู่บนกระดาษว่าเป็นแค่กระดาษที่เปื้อนสี คนบางคนใช้เวลานานกว่าจะถ่ายทอดความคิดออกมาสู่กระดาษที่ถูกคนมองว่าไรค่าได้ งานทุกชิ้นไม่ได้มีแค่ที่เห็นหากแต่แฝงไปด้วยประสบการณ์ของผู้ที่ทำงาน แต่ละเส้นร่าง แต่ละเส้นเบา แต่ละโมเดล ล้วนเต็มไปด้วยความคิด จะดีหรือเลวมันก็มีคุณค่าในตัวของมันเอง จะมากหรือน้อย อยู่ที่มุมมองและความละเอียดของแต่ละคน หากคุณอ่านมาถึงตรงนี้ ขอให้คุณได้มองเห็นคุณค่าของงานออกแบบทุกชิ้นมากขึ้น ไม่ว่าจะสวย หรือไม่สวย ดีหรือไม่ดี แต่ผมเชื่อว่า ถ้าคุณไปถามผู้ที่ออกแบบมันขึ้นมา คุณจะต้องได้อะไรดีๆจากงานชิ้นนั้นแน่ๆ

และตอนนี้ผมก็รอการตอบรับจากผู้ว่าจ้างของผมอยู่ 

19.45

ไปละ ฟิ้ววว.......

     Share

<< about today อิจฉาทุกคน ที่แข็งแรงจ้า >>

Posted on Sat 7 Aug 2010 19:44

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh