Alway so far

Date 27 Feb 2011

Time 23.06 pm.

Place Bangkok Thailand




Alway so far



เวลาออกเดินทางของฉัน ซึ่งเป็นเวลานอนของใครบางคน

เป็นบันทึกไว้ถึงวันเวลา

ที่เราต้องไกลกันอีกครั้งเกือบปีกว่าๆที่เราอยู่ใกล้กัน

และมีเวลาเจอญกันมากที่สุด

ในหนึ่งอาทิตย์ของแต่ละเดือนจะผ่านไปยังรวดเร็ว

ทุกครั้งที่เจอญกัน

ไม่ว่าตอนนั้นฉันสุข ทุกข์ เครียด แต่เวลาที่กอดกัน

มันทำให้ฉันรู้สึกว่ายังมีอีกคน

ที่จะอยู่ข้างฉันตลอดเวลาไม่ว่าฉันจะเป็นอย่างไรก็ตาม

Alway so far
 

ดอกไม้ธรรมดาสำหรับใครหลายๆคน

แต่เป็นดอกไม้ที่เขาคนนั้นรู้ว่าฉันชอบมันมากและทุกครั้งฉันจะได้

ดอกเยบี่ร่าสีต่างกันไป

ตามเทศกาลหรือตามใจคนซื้อให้ก็ไม่รู้เหมือนกัน

แต่ชอบนะ

จำได้ว่าเขาเคยถามว่าฉันชอบดอกไม้อะไรแต่ไม่เคยคิดว่า

เขาจะจำได้

เพราะดอกเยบี่ร่าเป็นดอกไม้ธรรมดามากๆ

แต่ฉันชอบ

ประโยคที่เราเคยคุยกันคือถ้าฉันมีคุณแฟนบ้านอยู่ภูมิลำเนา

ทางเหนือฉันคงเป็นผู้หญิง

ที่ได้ดอกไม้บ่อยที่สุดแน่นๆเลย แต่ความจริงแล้วตรงข้าม

แต่ก็ยังดีที่มีบางในโอกาสต่างๆ

สำหรับฉันแล้ว

ชอบดอกไม้ทุกช่อที่เขาคนนั้นซื้อมาให้

แต่ชอบที่สุดคงช่อนี้

ไม่รู้จะอธิบายให้ฟังอย่างไงรู้แต่ว่าเมื่อฉันได้ดอกไม้ช่อนี้

ทำให้ฉันรู้ว่า

เขาคนนั้นก็ใส่ใจฉันเป็นพิเศษใส่ลูกชื้นนะเนีีย


Alway so far


ความไกลของระยะทาง

ความจำกัดของเวลาในการทำงานที่เราไม่ตรงกัน

เวลาเช้า

ของฉันคือเวลามนุษย์ office ทั่วไปแบบล้านคนบนโลกนี้

เวลาเช้า

ของเขาคนนั้นเป็นเวลาที่พึงได้นอนไม่กี่ชั่วโมง

เวลาเย็น

ของฉันคือเวลาที่ฉันกลับบ้าน ดูทีวี กินขนมพักผ่อน

เวลาเย็น

ของเขาคนั้นเป็นเวลาทำงานที่พึงเริ่มไปเพียงไม่กี่ชั่วโมง

เมื่อก่อนสมัยไกลกันใหม่ๆ

นานแล้วแหละ ฉันจะนั่งเฝ้าหน้าจอคอมเปิดดู e-mail

เพื่อว่าเขาคนนนั้นจะส่ง

หรือตอบกลับมาฉันบาง แต่ก็มีบางเป็นบางครั้ง

อ่านทีหลายรอบเลย

ชอบอ่านที่เขาคนนั้นส่งมา แม้จะเป็นประโยคไม่กี่ประโยคแต่ก็ชอบ

เพราะทำให้ฉันรู้ว่า

เขาคนนั้นก็ยังคิดถึงฉันอยู่ แม้ว่าเวลาเราจะไม่ตรงกันก็ตาม

ต่อจากนี้อีกไม่กี่ชั่วโมง

ที่เราจะไกลห่างด้วยระยะทางกันอีกครั้ง ฉันอยากให้ครั้งนี้

เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะอยู่ไกลกัน

เพราะฉันก็เป็นผู้หญิงปกติแม้ว่าจะมีกิจกรรมทำเยอะ เพื่อนเยอะให้ดูยุ่งๆก็ตาม

แต่พอนึกถึงเวลาหนึ่งที่เราเคยอยู่ด้วยกัน

ทานข้าว ดูละครดูหนังตอนเย็น ฉันมีความสุขมากที่เราได้อยู่ด้วยกันในเวลาแบบนั้น

ฉันอยากให้เวลาแบบนั้นเกิดขึ้น

อยู่ตลอดไม่อยากให้เกิดแค่สองสามวันที่เรามีเวลาตรงกัน

เนสค่ะอยู่ทางโน้น

แม้ว่ามันจะไม่ได้ไกลกันข้ามประเทศแต่ก็ต้องดูแลตัวเองดีๆ

ขับรถระวังๆ

อากาศก็คงร้อนๆหนาวๆปนกันระวังจะเป็นหวัดด้วย

ถ้าไม่สบายมากน้อย

ก็ต้องไปหาหมออย่างน้อยซื้อยามาติดไว้ก็ยังอุ่นใจ

ถึงจะรู้สึกว่า

เดี๋ยวเราก็จะเจอญกันแต่แอบเหงาเหมือนกันนะเนีย

เพราะอย่างน้อยอาทิดหนึ่ง

เราก็ยังได้เจอญกัน ทานข้าวด้วยกัน ไปดูหนังด้วยกัน

แต่นั้นแหละ

เราจะไกลกันเป็นครั้งสุดท้ายเนอะ รักเนสนะค่ะ

 








     Share

<< วันส่งเล่มระยะปรับตัว >>

Posted on Sun 27 Feb 2011 23:53

 

 
  
 






คนลืมช้า.....เพราะคำสัญญา
วันอยู่บ้าน
วังน้ำเขียวที่รัก
ความกลัว ความผิด
Mr. Chakkrapan
non relationship with
ต่างคนต่างใจ
ศรัทธาและความเชื่อ
ไม่ธรรมดา
หากันเจอญอีกครั้ง
สุข เหงา คิดถึง
Form Bangkok
ชีวากลับมาในชีวิต
ระยะปรับตัว
Alway so far
วันส่งเล่ม
Chinese new year 2011 @ Nitasrattanakosin
29 Jan 2010 (5ปีแล้วเหรอเนี๊ย)
Loving day but Busy me @ Nida
คำสัญญา
Happy Day HBD Turn 26
ฉันมาไกล
Better Together
October 2010
เมือเวลาไม่ตรงกัน
Be Boring
4 ชั่วโมงกับความสุข
วันที่เธอไม่สบายใจ
Just say lovin you
เขียนถึงคนบนฟ้า
ดีกว่าอยู่เฮติ
รักออกแบบไม่ได้
29 January
กลัว



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn