ผู้ชายห่วยๆ

 

11  พฤศจิกายน  2551

 

วันสุดท้ายในสิงคโปร์แล้ว   ////   ไชโย๊  !!  จะได้กลับบ้านแล้ว

จนถึงตอนนี้ยังอดเสียดายไม่ได้ที่ .. เบบี๋ .. มาด้วยไม่ได้

เอาไว้คราวหน้าละกันเนอะ  ...  ทีนี้ไม่ให้พลาดแล้วหล่ะ

 

วันนี้เรามีนัดกันตอน  13.00  น.  เพื่อเดินทางไปสนามบิน

ฉะนั้นในช่วงเช้า  //  ก็เชิญทุกท่านตามอัธยาศัยกัน

ส่วนเรา  สบายๆ  ของฝากก็ได้แล้ว  ..  ไม่ได้  serious  อะไร

ก็เลยนอนขี้เกียจอยู่ในห้องจนถึงเกือบ  10  โมง

เก็บข้าวของ  ++  ไม่รู้จะทำไร  --  ไปเดินเล่นดีก่า

 

ตั้งใจจะไปเตร่ๆ แถวถนน  orchard   อีกที

เดินๆ ไปเจอพี่ชาวคณะ  ****  เค้าชวนไป  little india

ใจง่ายอ่ะ  >>>>  ก้อโต๋เต๋ไปกะเค้า

ผู้ชายห่วยๆ   ผู้ชายห่วยๆ

กลับมาถึงโรงแรมตอนเที่ยงกว่าๆ   ขึ้นไปเอาสัมภาระบนห้อง

แล้วก็มีรถมารับไปยัง  Changi  Airport  

Check - in   //  โหลดกระเป๋า  //  ตีตั๋วออกเรียบร้อย

เราก็เดินโต๋เต๋แถว  Duty Free  เพื่อรอขึ้นเครื่อง

ผู้ชายห่วยๆ

และแล้ว  //  สายตาเจ้ากรรมดันไปสะดุดกับวัตถุบางอย่าง

สมองสั่งการให้สาวเท้าก้าวเข้าไปทันที

โหย  ....  อยากได้ๆๆๆๆๆๆๆ   ชอบๆๆๆๆๆๆ

แว่นตากันแดดของ  Lacoste  ยี่ห้อโปรด

ถ้าที่รักใส่  --  คงดูดีมั่กๆ เลยทีเดียว

///  เหอๆๆๆ   ...  ไอ้หมอใจง่าย

เสร็จมันอีกแระ  300 SGD  ( 1 SGD = 23 บาท )

ตัวเบาลงอีกแยะ  +++  ขนหน้าแข้งร่วงลงอีกหน่อย

credit card  เริ่มมีรอยไหม้เกรียมๆ นี้ดส์นึงแระ

ผู้ชายห่วยๆ

ขากลับ  //  เราก็ยังใช้บริการของ  "การบินไทย"  รักคุณเท่าฟ้า

ออกจากสิงคโปร์ด้วย  TG414  มาถึงสุวรรณภูมิเกือบหนึ่งทุ่ม

พอเครื่องเริ่ม  Taxi  อิช้านก็เริ่มง่วง  //  เพราะดึกติดกันทู๊กคืน

มารู้ตัวอีกทีพี่ๆ สะกิดให้ตื่นมากินข้าว  ...  กินเพื่ออยู่อีกแล้วววววว

ผู้ชายห่วยๆ   ผู้ชายห่วยๆ

กินเสร็จก็หลับต่อ  ( เลี้ยงง่ายดีเนอะ )  พอเครื่องแตะรันเวย์ก็ตื่น

ตื่นเต้นๆๆๆๆๆๆ   ... เบบี๋ ...  มารอรับตามสัญญา

จริงๆ แล้วคืนนี้ต้องไปอยู่เวร  ER  ในช่วงเทศกาลลอยกระทง

เลยตีตั๋วกลับเชียงใหม่ไว้เป็นไฟล์ท  2  ทุ่ม

แต่อิช้านก็ทนเสียงอ้อนวอนของ .. เบบี๋ .. ไม่ไหว   ( โฮะๆๆๆ )

เลยเลื่อนไฟล์ท & เวรซะงั้น   ///   ใจง่ายอีกแล้ววววว

 

.. เบบี๋ ..  เป็นคนที่รักเพื่อน  //  ห่วงเพื่อน

ไม่เคยพูดให้ร้ายเพื่อนเลยสักครั้งเดียว

แต่เซ็งอ่ะ  ---  กลับมาถึงก็ต้องมารับรู้เรื่องทุเรศๆ

เรื่องไร้สาระ  ---  เรื่องของคนโรคจิตอ่ะ

 

มีเวลาอยู่ด้วยกันแค่คืนเดียว  //  พรุ่งนี้ก็ต้องไปละ

แทนที่จะได้นอนคุยกันใน  "เรื่องของเรา"

กลับต้องมาคุยกันแต่เรื่อง  "ของคนอื่น" 

 

และข้อความที่ใครคนนั้นส่งมาให้กับ  "คนของเรา" 

และเป็น  "เพื่อนของเค้า"   ***  เราได้อ่านทุกข้อความแล้วนะ

หวังว่าคุณคงสะใจที่ได้ด่าเค้า  //  แล้วก็พอได้แล้วนะ

"คนของเรา"  เค้าก็จะไม่ต่อล้อต่อเถียงกับคุณ

เพราะเค้าเห็นว่ายังไงคุณก็คือ  "เพื่อน"

และเราก็ยังคิดว่าคุณคือ  "เพื่อน"  อยู่เหมือนเดิม

 

คนที่จมอยู่กับอดีต   //  คนที่ไม่ยอมรับความจริง

คือคนที่ตายไปแล้วครึ่งนึงนั่นแหละ

และสุดท้าย  !!   อยากบอกว่า

ไม่ว่าคุณกำลังคิดจะทำอะไรก็ตาม

.. หยุด ..  เสียเถอะนะ   //   มันไม่เป็นผลดีกับใครเลย

ความอยากเอาชนะและทิฐิมันไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้น

แล้วอีกอย่าง   +++  เรื่องของเรากับบี๋

มันมาไกลเกินกว่าที่คุณคิดแล้วหล่ะ

 

ป.ล.  แล้วก็  .. ขอบคุณมาก ..

สำหรับคำพูดที่คุณทิ้งท้ายไว้คำนึง

ทำให้เราได้รู้ซึ้งถึงสิ่งที่อยู่ในหัวของคุณ

//  ถ้าเราจะ ..... กันก็อย่าลากคุณเข้าไปเกี่ยว  //

confirm  นะ  ..  ว่า  "ไม่"  อยู่แล้วหล่ะ

สบายใจได้  ****  คืนนี้เราไม่ลากคุณมาเกี่ยวด้วยแน่นอน

 

     Share

<< ย่ำราตรี .. สิงคโปร์พธม. >>

Posted on Sat 15 Nov 2008 1:18


 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh