street show สวนลุม

วันศุกร์ที่ 10 ธันวาคม เป็นวันหยุดรัฐธรรมนูญ  เรา พ่อ แม่ ลูก เลยนัดกับเพื่อนๆซึ่งเป็นผู้ปกครองที่โรงเรียนอมาต มานัดเจอกันที่สวนลุม เวลา 14.30 น.เพื่อมาดู STREE SHOW

ตอนเช้า เราก็ติวเลขให้เอิร์ธก่อน เพราะว่า วันจันมร์มีสอบ บวก ลบ ทด ยืม  ติวกันรอบเดียวจบ ติวพอเป็นพิธีน่ะ จะได้สบายใจว่า ตูติวแล้วนะ งั้น ไปเที่ยวได้

ก่อนที่จะถึงเวลานัด ปู่ ย่า ก็มาทานข้าวด้วย ที่ร้านตำลึงทอง กว่าจะกินเสร็จ ก็เกือบ 3.20 น. พอทานเสร็จ ปู่ ย่า ก็กลับ เราก็ออกจากบ้าน พ่อเบิร์ดก็แวะซื้อกาแฟปั่นแบล็กแคนยอนที่โลตัสก่อน กว่าจะถึงสถานที่ MRT ที่บางซื่อ ก็เกือบบ่ายสองแล้ว  พอถึงสถานี้ ก็รีบซื้อตั๋ว เอ้ย!! ซื้อเหรียญน่ะ  เพื่อเข้าไปนั่งรถไฟใต้ดิน

ขึ้นจากสถานีแรก กว่าจะลง เกือบสถานีสุดท้าย เราลงที่สถานี สีนม  เอ้ย!!  สีลม รถไฟใต้ดินถึงที่หมายปลายทาง เวลา 14.40 น. แหะ  แหะ  ไปช้ากว่าเวลานัดเล็กน้อย โทษทีเด้อ

พอไปถึง ก็รีบวิ่งเลย ตอนขึ้นจากสถานี พ่อเบิร์ดพาเรา แม่ ลูก ขึ้นบันไดธรรมดา ไม่ใช่บันได้เลื่อน อีแม่ ลูก ก็ไม่รู้เรือง นึกว่าไม่มีบันไดเลื่อน ก็เดินขึ้นตามมา กว่าจะไต่ถึงชั้นบนสุด ต้องไต่มาประมาณ 300 กว่าขั้น (ไม่รู้ว่ากี่ขั้น แต่รุ้สึกว่า ทำไมมันเคตรสูงเลย ไม่ถึงซะทีฟะ)

 ตอนแรกก็แรงดีทั้งแม่ทั้งลูก คึกคัก จับมือกันก้าวขึ้นบันได ฉับๆๆๆ พอขึ้นไปได้ครึ่งทาง จากจูงลูกอยู่  ก็เริ่มปล่อยมือ ต่างคน ต่างขึ้น  แล้วจับราวบันไดเพื่อโหนตัว   ลิ้นก็เริ่มห้อย จากปาก ยาวไปถึงเท้าแล้ว ก็ยังไม่ถึงซะที

จนในที่สุด เราก็ประสบความสำเร็จ  มาถึงชั้นสูงสุดของบันได้จนได้  สามคน พ่อ แม่ ลูก แทบจะกระโดดกอดกันด้วยความดีใจ ปราบปลื้ม น้ำตาแทบไหลด้วยความยินดี  นี่ถ้าเอาธงมา จะปักไว้บนยอดบันได้ เพื่อแสดงถึงความสำเร็จที่เราไต่ขึ้นมาได้  (เหมือนเวลาที่เขาพิชิตยอดเขาได้ไง) แหะ  แหะ 

ไม่อยากบอกว่า พอขึ้นจนถึงบันไดชั้นบนสุด เราแม่ ลูก ได้หันไปทางซ้าย  ก็... ก็ได้เห็น.. เห็น...เห็น.... บันไดเลื่อนกรี๊ดดดดดดดด!!!  ทำไม  ทำไมพ่อเบิร์ดไม่พาตูขึ้นบันไดเลื่อนฟะ? พาตูมาปีนพิชิตยอดเขาทำไมฟะ??  ทำไม??เรา 2 คนแม่ ลูก ได้ส่งสายตาไปมองพ่อเบิร์ดโดยไม่ได้นัดหมาย หันไปมองพ่อเบิร์ดที และ มองบันไดเลื่อนที พ่อเบิร์ดคงรู้สึกถึงรังสีอำมหิตจากสองแม่ลูกตัวจอมวีน  เหมือนเป็นคำถามว่า ทำไมทำแบบนี้???

แต่เพราะ เรามาถึงช้าแล้ว พ่อเบิร์ดเลยทำเนียน รีบพาเราสองคนวิ่งไปยังที่นัดหมาย โดยไม่ปล่อยโอกาสให้เราสองคนได้ถามสิ่งใดทั้งสิ้น ฮึ่มๆๆๆ  พอถึงที่หมาย (ตรงประตูข้างหน้า ที่ติดกับรูปปั้น ร.6 ) ก็เห็นเพื่อนๆมารอกันอยุ่แล้ว เราก็รีบตามไปสมทบ และพวกเราก็เคลื่อนขบวนไปดูการแสดงกัน พอเบิร์ดเลยรอดไปอย่างหวุดหวิด

การแสดงจุดแรกที่เราไปดู ก็เป็นกายกรรม ปีน ป่าย ก็สนุกดี ตื่นเต้น นักแสดงเก่งมากเลย ทำสิ่งที่คนปรกติทำไม่ได้น่ะ คือ ไม่ได้ว่าเขาว่า เป็นคนไม่ปรกติหรือ พวกผิดปรกตินะ แต่หมายถึง เขาเก่งเหนือคนธรรมดาน่ะ เก่งมากๆน่ะ ชื่นชมจริงๆ

แต่กว่าจะดูการแสดงจบ ก็หน้าดำ ตัวดำกันไปตามๆกัน เพราะ แดดแรงมาก แรงแบบไร้มารยาทจริงๆเลย ส่องมาอยุ่ได้ คนจะดูการแสดง ไม่รู้หรือไงฟะ??  พอแสดงเสร็จ ทั้งคนดู และ นักแสดงก็เปลี่ยนสัญชาติเป็นนิโกรโดยอัตโนมัติและไม่เต็มใจ  เฮ้อ!!  เศร้า

พอดูจบการแสดงแรก ก็เดินไปจุดที่ 10 เพื่อไปดูการแสดงชุดต่อๆไป การแสดงสนุกสุดเหวี่ยงทุกชุด แต่แดดก็ร้อนสุดเหวี่ยงเหมือนกัน

พ่อเบิร์ดเตรียมการไปพร้อมเลย ทั้ง ร่ม หมวก กระติกน้ำ พัดลม แต่เผอิญ เอิร์ธกับแม่ และเพื่อนๆน้องเอิร์ธนั่งแถวหน้า แต่พ่อเบิร์ดไม่ยอมมานั่งด้วย เพราะ คิดว่า ตัวเองตัวใหญ่ ถ้ามานั่งแถวหน้า คนที่นั่งข้างหลัง ก็คงได้ดูแต่หลังกับกะบาลพ่อเบิร์ด 

พ่อเบิร์ดเลยเสียสละไปยืนแบกเป้ ซึ่งในเป้มีอุปกรณ์ที่เตรียมไปด้วยทั้งหมดเลย  อีแม่ กับ อีลูกเลยไม่ได้ทั้งกินน้ำ ทั้งใช้พัดลม เพราะ แม้ว่า อีแม่จะชะเง้อคอยาวแค่ไหน ก็มองไม่เห็นพ่อเบิร์ดเลย เพราะ คนเยอะมาก ถึงแม้ว่า จะโทรหา พ่อเบิร์ดก็ลุยเอากระติกน้ำเดินฝ่าฝูงชนมาให้ไม่ได้อยู่ดี  ไอ้ครั้นจะให้โยนกระติกน้ำเหล็กข้ามหัวฝูงชน ก็ดูจะเสี่ยงไปหน่อย เดี๋ยวตกไปโดนหัวกะบาลคนอื่น หัวแตกอีก ซวยอีก!! งานเข้าเลยทีนี้  ดีไม่ดี พอโดนหัวเขา เขาโกรธ อาจจะโดนยำตีนได้

ฉะนั้น  หลังจากคิดไป คิดมาหลายรอบแล้ว เลยคิดได้ว่า ตูนั่งทนหิวน้ำน่าเป็นหนทางที่ปลอดภัยต่อตัวเองและคนรอบข้างมากที่สุด   เราสองแม่ลูก จึงต้องนั่งทนหิวน้ำ น้ำลายเหนียวหนืด ในขณะที่พ่อเบิร์ดต้องแบกน้ำเย็นเจี๊ยบในกระติกน้ำอันแสนหนักอึ้ง ช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้าจริงๆเลย ฮือ  ฮือ

ดูไปประมาณ 4 โชว์ เด็กๆก็เริ่มหมดความอดทนที่จะดูต่อไป  เราก็เลยย้ายขบวนมาที่สนามเด็กเล่น ซึ่งมีเด็กประมาณ 3 ล้านกว่าคน ดูลายตาไปหมด มองจนมึน  แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาของแม่ๆอย่างพวกเราเรา เพราะ แม่ๆอย่างเราก็นั่งเมาท์กันได้อย่างสนุกสนาน โดยที่ลูกก็ไปเล่นในสนามเด็กเล่นอย่างสนุกกับเพื่อนๆอย่างเต็มที่  ในเมื่อแม่นั่งเม้าท์แบบเอาเป็นเอาตาย  หน้าที่ในการดูแล และ หาลูกๆ ก็ตกเป็นของพ่อๆโดยปริยาย  อิ อิ

กว่าจะเล่นเสร็จ ก็ปาไปเกือบทุ่ม มืดแล้ว เราก็ออกจากสวนลุม มาหาของกิน ก็ไปทานข้าวเย็นกันที่ร้านบะหมี่หมูแดง  ชื่ออะไรก็ไม่รู้ รู้แต่ว่า อร่อย และมีแอร์ นั่งสบาย แค่นี้แหละ กว่าจะกินเสร็จ ก็เกือบ 2 ทุ่ม

เราก็ยกขบวน ไปที่ MRT เพื่อกลับบ้าน ระหว่างเดินทาง เด็กๆก็ยังมีพลังเหลือเฟือ เล่น เต้นลีด(ทั้งๆที่ไม่มีใครเป็นลีดเลยสักคน )  เต้นกันไปตลอดทาง  บนบันไดเลื่อนพวกเธอก็เต้น เต้นแบบไม่แคร์สายตาใครทั้งสิ้น  สายตูดกันแบบตูดหลุดกันเลย

จนขึ้นรถไปใต้ดิน ก็ยังเล่นกันจนไปถึงที่หมาย แยกย้ายกันกลับบ้านน่ะแหละ โลกถึงสงบอีกครั้งนึง สนุกมาก แต่ก็เหนื่อยมากเหมือนกัน  เฮ้อ!!

กว่าจะถึงบ้านก็ปาไปสามทุ่มแน่ะ อาบน้ำ สระผม สลบเหมือด คร่อกๆๆๆ

     Share

<< วันเกิดของเจ้าเอิร์ธน้อยกิจกรรมวันหยุด >>

Posted on Sat 11 Dec 2010 11:36

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

ปีใหม่แล้ว
เขียนศัพท์แบบไม่ตั้งตัว
จัดบ้าน
lสอบย่อยอังกฤาเด้อ
วันหยุด
สุขสันต์วันคริสต์มาส
ย้ายโต๊ะคืนแล้ว
เปลี่ยนกลุ่ม
แม่ไปบิน
ไปโรงเรียน
วันจันทร์อีกแล้ว
เรื่องขำๆวันหยุด
เที่ยววันหยุดเด้อ
เรื่องของห้องน้ำที่อมาต
ไปโรงเรียนสายแล้วววว
ประกาศผลสอบเลขเด้อ
สอบเลข
ไปโรงเรียน
กิจกรรมวันหยุด
street show สวนลุม
วันเกิดของเจ้าเอิร์ธน้อย
เรื่องต่างๆของเอิร์ธ
เรื่องคุยขำๆของแม่