ที่พักพิงของยิปซี
เป็นอะไรมากมั้ยชีวิต
คนของจินตนาการ
คนของขุนเขา
Just dream
Hello Haloween!!
จดหมายฉบับที่ 333
Social Status
ถนนสายนี้ไปสู่สุดสายรุ้ง
Dear God
ภายใต้แสงสลัวและฉันคนเดิมที่กลับมา
ยิปซีตัวไม่โต
ควันหลงวันดีดี
สุขสันต์วันดีดี
เช้าวันอาทิตย์
Security Word
พรหมลิขิตและรักดีดีที่มีอยู่จริง
ทางของฉัน ฝันของเธอ
สุขใจง่ายนิดเดียว
นิทานภาพวาด
ชีวิตเริ่มต้นใหม่ในทุกวัน
บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน
ทางเดินสายความฝัน
นิทาน ฉัน เธอ
เส้นทางสายชีวิต
โดดเดี่ยวผู้น่ารัก
My best friend wedding
ตัวตน
เพื่อนตัวโต
เหนื่อยใจแต่ไหวอยู่
ฉันเดิน
แสงตะวันเมื่อยามเตรียมลับขอบฟ้าจะงดงามเช่นนั้นตลอดไป
เดินกับฝัน
บางครั้ง...ความรัก
ซ่อนหา
นิจนิรันดร์
การเดินทางของยิปซี
นิยายรักอันดับที่หนึ่งกำลังจะเริ่มต้นแล้ว
นิทานจากดาวดวงอื่น



นิทานภาพวาด

 

จิมมี่  เหลียว  คือนักเล่าเรื่องจากภาพวาดผู้โด่งดัง  เขาเอาแต่วาดตัวละครต่าง ๆ ตามจินตนาการ ไม่เหมือนกับนักเขียนที่ประดิษฐ์คำมาเป็นเรื่องราว  ฉันนั่งมองภาพเล่าของเขาทีละหน้าแล้วรู้สึกทึ่งในความหาญกล้าของเขาจริง ๆ

ใครจะเชื่อว่าวันนึงภาพวาดของเขาจะทรงอิทธิพลต่อปัจเจกชนกลุ่มหนึ่ง ขนาดที่ว่าภาพเหล่านั้นเรียกน้ำตาจากผู้อ่านได้  มันซาบซึ้งและกินใจกับปรัชญาที่แฝงอยู่ในภาพเหล่านั้น

งานเขียนของฉันเคยมีหญิงสาวคนหนึ่งอ่านแล้วนึกถึงผลงานภาพวาดของจิมมี่ เหลียว ถึงขนาดเธอต้องไปรื้อค้นออกมา

"หากขี้เกียจแล้ว ไม่เดินจะได้มั้ย"

เรื่องราวในแบบเดียวกันต่างกันที่วิธีการเล่าเรื่อง  สิ่งนั้นล่ะทำให้ฉันทึ่งใน จิมมี่ เหลียว

:: ฉันเขียนถึงชายคนหนึ่งที่เอาแต่เดิน ๆ อย่างไม่สนใจมองคนข้างหลัง  ไม่สนใจความห่วงใยที่อยากจะเดินข้างกันไป  หญิงสาวที่เดินตามรู้สึกท้อถอยเมื่อมองไปข้างหน้าก็เห็นเพียงเบื้องหลังของชายนักล่าฝัน  เธอได้แต่มองและหยุดพักการก้าวเดิน 

"หากขี้เกียจแล้ว  ไม่เดินจะได้มั้ย"

ความคิดแบบนี้วิ่งวนอยู่ในใจทุกครั้งที่ไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้ามีปลายทางอยู่ที่ใด  ชายคนนั้นก็ไม่อาจรู้ได้เช่นกันว่าสุดปลายทางคือสิ่งใดรู้แต่เพียงว่าการเดินทางครั้งนี้มีความหมายนักและทุกสิ่งสำคัญที่ทุกฉากแห่งการก้าวเดิน

เช่นกันที่หญิงสาวเกิดคำถามขึ้นในใจ  "หากฉันเดินไปถึงกลางทางแล้วรู้ว่าทางข้างหน้ามันไม่ใช่ และเสียดายเกินกว่าจะก้าวกลับไป ฉันจะทำยังไง"

 

 

ไม่มีคำตอบใดนอกจากภาพสุดท้ายคือภาพเบื้องหลังของชายหนุ่มที่เอาแต่ก้าวเท้าเดิน

 

 


 

     Share


นิทานภาพวาด

<< ชีวิตเริ่มต้นใหม่ในทุกวันสุขใจง่ายนิดเดียว >>

Posted on Tue 8 Aug 2006 13:07


 
ขอบคุณมาก ๆ เลยครับ คุณเพื่อน
แผ่นฟ้า   
Sun 13 Aug 2006 16:07 [4]

แค่ให้พ่อกะแม่ฝั่งผมกะฝั่งเค้า ผูกข้อมือให้แค่นั้นแหละ .. ผมไม่กล้าทำอะไรมากไปกว่านี้หรอก
ครองฟ้า   
Tue 8 Aug 2006 13:53 [3]

แค่ให้พ่อกะแม่ฝั่งผมกะฝั่งเค้า ผูกข้อมือให้แค่นั้นแหละ .. ผมไม่กล้าทำอะไรมากไปกว่านี้หรอก
ครองฟ้า   
Tue 8 Aug 2006 13:53 [2]

ก็หยุดเดินไง ...

ช๊อกมากมั้ย ..... 55555

*ชีวิตกำลังลงตัวสักที ... เอาใจช่วยด้วยนะ
ครองฟ้า   
Tue 8 Aug 2006 13:52 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง