คาด(ไม่ได้ดัง)หวัง

 

 

คาด ไม่ได้ดัง หวัง

 

ความคาดหวัง เป็นเรื่องของการคิดถึงว่าอนาคตจะออกมาเป็นเช่นไร หลายครั้งเราคิดมาก เป็นห่วงมากถึงอนาคตและส่วนใหญ่เป็นการคิดในทางลบ!!


ถ้าจะคิดหรือคาดหวัง ขอให้เป็นการคาดหวังแบบบวก แน่ละมันอาจจะไม่เป็นดังใจหวัง!! แต่อย่างน้อย ขณะที่เรากำลังคิดถึงมันอยู่ ณ เวลานี้ ถ้าคิดเรื่องดีๆ มันก็ช่วยให้เรามีความสุขได้...


ความทุกข์ของเรามาจาก ”ความผิดหวัง”  ที่เกิดมาจาก "ความคาดหวังที่ไม่สามารถเป็นจริงได้(unrealistic)”  ชีวิตให้เราไม่ได้ เราคาดหวังให้สามีเราเป็นสามีที่พิเศษกว่าสามีคนอื่น เราคาดหวังให้ลูกของเราเป็นเด็กที่พิเศษกว่าเด็กอื่น เราคาดหวังว่าชีวิตเราต้องดีกว่าคนอื่น!!!


เรากดดันคนรอบข้าง ด้วยคำว่า “ควรจะ” (should) “ลูกควรจะขยันมากกว่านี้นะ” “คุณควรจะกลับบ้านเร็วกว่านี้ ” “ฉันควรจำต้องทำได้ดีกว่านี้” ฯลฯ ความคาดหวัง กลายเป็นกดดัน ยิ่งผลักดัน นอกจากเขาจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้แล้ว ยังเป็นการเพิ่มความทุกข์ ให้ทั้งเขาและเรา


พระพุทธองค์ ตรัสว่า “สิ่งที่เราคาดหวังให้เป็น มันมักจะเป็นตรงกันข้าม” ท่านจึงบอกว่า แทนที่เราจะคาดหวัง( expect) แต่ให้เรามองลึกวิเคราะห์ ( inspect) ลงในปัญหา และดูว่าจริงๆ แล้วคนของเราเป็นแบบไหนและเรามีอะไรอยู่ในมือของเราบ้าง


ลูกเราชอบศิลปะ แต่เราให้เขาเป็นหมอ สามีเราก็เหมือนกับผู้ชายทั่วๆไป แต่เราหวังให้เขาเป็นสามีสมบูรณ์แบบ ถ้าได้วิเคราะห์อย่างลึกซึ้ง( inspect ) เราจะนึกได้ว่า แทนที่เราจะคาดหวัง (expect) เราควรจะเปลี่ยนมาเป็นนับถือ (respect) ยอมรับในความเป็นตัวตนของเขา ในแบบที่เขาเป็น!!!


เมื่อไรที่คิดได้แบบนี้ ชีวิตเราจะทุกข์น้อยลง!! เพราะว่าเราอยู่กับความจริงของโลกและชีวิต ชีวิตที่แท้จริงก็คือ “ไม่เป็นดั่งใจ“ พระพุทธเจ้าบอกว่า สิ่งที่เราคาดหวังได้ก็คือ เกิด แก่ เจ็บ และตาย!! เราจะต้องเจอแน่นอน!!!นอกนั้นไม่แน่!!


ยอมรับในสิ่งที่เรามี เราเป็น คือหัวใจของการมีความสุขในชีวิต..ไม่ใช่การที่มี ลูก ,สามี, ตัวเอง, เจ้านาย, ญาติพี่น้อง ฯลฯ ที่”สมบูรณ์แบบ” ต่อให้เราใช้เวลาทั้งชีวิต เราก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงใครได้แม้แต่ตัวเราเอง!!


เพราะทุกคนเกิดมาล้วนมีต้นทุน และ“กรรมเก่า” ติดตัวมา เราไม่ได้เริ่มต้นชีวิตจากศูนย์ และทุกคนมีต้นทุนไม่เท่ากัน มองดูซิ !! ทำไมบางคนเกิดมาเป็นอัจฉริยะ!! บางคนปัญญาอ่อน!! บางคนรวยล้นฟ้า!! บางคนยากจนเข็ญใจ...


บางคนเกิดมา 5 ขวบแต่งเพลงได้แล้ว!! คงไม่ใช่สิ่งที่เด็ก5ขวบ จะเรียนรู้วิธีแต่งเพลงได้ภายใน5 ปีแรกของชีวิตหรอกนะ แต่มันคือ ”ความสามารถเก่าที่ติดตัวเขามาต่างหาก!!”


ขอให้เรามีความรักต่อกัน ไม่คาดหวัง(เกินไป) และยอมรับในแบบที่เขาเป็น ในศักยภาพที่เขามี .. และไม่ว่า อนาคต สิ่งที่เราคาดหวังจะออกมาเป็นอย่างไร เราจะยินดีกับมันเสมอ...เพราะนี้แหละชีวิตของการเกิดเป็นคน...”ไม่ต้องดีที่สุด” แต่ ”ขอแค่เป็นสุข” ก็พอแล้ว


แปลบางตอนจากเรื่อง no expectation
โดย....ย่าชอบเล่า


 

ที่มา: เว็บธรรมะดิลิเวอร์รี่

 

 

     Share


คาด ไม่ได้ดัง หวัง

<< จงทำกับเพื่อนมนุษย์โดยคิดว่า...ค่าโง่ของชีวิต >>

 

 

 

 

 

 

สาวก็ชอบกดดันตัวเอง ต้องเป็นแบบนั้น แบบนี้ หรือคนรอบข้าง ที่สุดแล้วสาวเองก็ต้องไม่มีความสุข ความคาดหวังนี่ทำให้เราไม่สบายใจจริงๆ นะคะ แต่ถ้าใครปล่อยได้นี่ถือว่ามีความสุขค่ะ เดี๋ยวนี้ก็ไม่คาดหวังมากเกินไป เพราะรู้แล้วว่าคาดหวังมากก็ทำให้เราทุกข์เองค่ะ

ขอบคุณธรรมมะดีๆ นะคะ
saodm.diaryclub.com   
Mon 14 Sep 2009 22:42 [7]

สวัสดีค่ะคุณธรรมทาน

วันนี้ขอให้เป็นวันดีมีความสุขนะคะ
วันนี้พี่ไปนาริตะแอร์พอทเพื่อรับพี่สาวพี่ค่ะ
แต่หลานพี่ก็กลับมาป่วยอีกนี่แหละนะ
มีสุขก็ต้องมีทุกข์มันจะได้บาลานซ์กันนะคะ

รักษาสุขภาพด้วยค่ะ
khunmae.diaryclub.com   
Mon 14 Sep 2009 6:47 [6]

คุณมาดีคะพี่น้อยขอโทษค่ะ อิ อิ
พี่น่ะเป็นไม่ละเอียดละออพี่เลยขึ้นไปอ่านอีกทีถึงได้รู้ว่าธรรมวันนี้ตอนคุณย่าชอบเล่า

แต่พี่ก็ชอบเล่าจริงๆแหละ ฮี่ ฮี่ เสียอย่างเดียวไม่ได้เล่าเรื่องธรรมะ อิ อิ ขอเวลาหน่อยขอให้พี่ศึกษาหน่อย อ่า ฮ่า

ขอบคุณคุณธรรมทานสำหรับไดหน้านี้นะคะ
มาคุยให้สนุกๆไม่เหงาเท่านั้นเองจริงๆเป็นคนน่ารัก ตัวเล็กเสียงหวานๆทั้งพี่และคุณมาดีเลยล่ะค่ะ อิ อิ
khunmae.diaryclub.com   
Sun 13 Sep 2009 21:42 [5]

แงๆ หนูไม่ได้แซวพี่น้อยน้า หนูหมายถึงคุณย่าชอบเล่าที่เล่าเรื่องในไดวันนี้ที่คุณธรรมทานนำมาให้อ่านค่ะ

ส่วนคุณยายและคุณแม่คนงามที่ญี่ปุ่นนั้น คุณป้าชอบอ่านและฟังเสมอและหวังว่าจะได้พูดคุยและฟัง ตัวจริงเสียงจริงซักวันนึงนะคะ

ป.ล. วันนี้จะทานก๋วยเตี๋ยวเผื่อค่ะ ^_^

ขอบคุณไดธรรมทาน ผู้สนับสนุนพื้นที่ในการพูดคุยนะคะ อิอิ
มาดี   
Sun 13 Sep 2009 12:40 [4]

แหมคุณมาดีทำมาเป็นแซวคุณยายนะคะ
ร้อนตัว อิ อิ มิใช่คุณย่า ลูกชายพี่ยังโสดไม่ยอมมีคู่ซักที อิ อิ
khunmae.diaryclub.com   
Sun 13 Sep 2009 12:19 [3]

ขอบคุณคุณธรรมทานและคุณย่าชอบเล่านะคะ

จากคุณป้าชอบอ่าน (ฟังและพูดเรื่องดีๆ) ^_^

ป.ล. เจ้าปุ่นเป็นหลานค่ะ พี่เป็นคุณป้าสาวโสดและสวย(มั้ง) 55!!
bussamadee.diaryclub.com   
Sun 13 Sep 2009 12:10 [2]

สวัสดีค่ะคุณธรรมทานคะ

โถ..คอมเสียนี่เอง อิ อิ แต่แก้ได้แล้วดีใจจังคะคุณจะเชื่อหรือไม่พี่เป็นคนที่คาดหวังสูงมากไม่ได้คาดหวังในตัวคนอื่นแต่เป็นคาดหวังในตัวเองพี่คิดแต่ด้านบวกตั้งแต่เด็กมาแล้วพี่น่ะจะทำอะไรต้องเอาให้สำเร็จคือบ้านพี่มีลูกหลายคนพี่พีเป็นพีคนโตน้อยเป็นคนที่สองและยังมีน้องอีกแปดคนพ่อพี่เป็นหมอแผนปัจจุบันนะแต่บ้านเรายากจนอ่ะค่ะเพราะพ่อเป็นหมอใจดีรักษาคนไม่เอาตังค์น่ะค่ะะมีคนไข้ที่หายแล้วเอากล้วย อ้อยมะพร้าว ข้าวสารมาให้ที่บ้านพี่เป็นประจำ
เมื่อก่อนพี่ไม่เข้าใจนะพี่จะถามพ่อบ่อยๆนะ
ว่าทำไมหมอคนนั้นเค้ารวยเค้ามีคลีนิคใหญ่
ลูกเค้าแต่งตัวสวยๆแต่ทำไมพ่อก็เป็นหมอเหมือนกันแล้วทำไมพ่อต้องจนด้วย
พ่อตอบพี่ว่าก็พ่อเกิดมาเพื่อช่วยเหลือคนป่วยเกิดมาเพื่อช่วยชีวิตคนพี่ก็ยังไม่เข้าใจนะ
แต่พี่ภูมิใจในตัวพ่อพี่มากเลยนะคะตั้งแต่เด็ก
พ่อพี่เก่งภาษาอังกฤษมากเขียนก็สวยมาก
พอพี่โตขึ้นเมื่อพ่อตายจากพวกเราไปพี่ถึงรู้ว่าพ่อพี่เป็นหมอที่ประเสริฐที่สุดของคนอื่นและเป็นคนดีที่สุดของพวกเราเพราะตอนที่เผาศพพ่อวันนั้นคนมามืดฟ้ามัวดินที่อำเภอวังน้อยจ.อยุธยาเป็นพันๆคนเลยอ่ะค่ะและร้านขายยาทั้งในตัวอำเภอวังน้อยและในตัวจ.อยุธยาก็ให้ยาลม ยาดม ยาหม่องมาช่วยแจกคนที่มาในงานโดยที่เราไม่ต้องจ่ายเงินเลยอ่ะค่ะคนที่มาในงานพูดว่าหมอมีเป็นคนดีและร้องไห้กันคนแก่คนเฒ่ายิ่งร้องไห้พี่เห็นวันนั้น
แล้วพี่ดีใจดีใจที่พ่อเป็นคนดีและเสียสละ
ตั้งแต่นั้นมาพี่ตั้งใจสู้ชีวิตมาตลอดนะคะ
แล้วพี่คิดจะทำอะไรมักสำเร็จทุกครั้งเพราะพี่ไม่ได้แค่นั่งฝันพี่ฝ่าฟัน สู้ อดทน อดกลั้น
เอาชนะตัวเองเอาชนะคำดูถูกของญาติทางพ่อตอนที่พ่อพี่ตายนะคะญาติทางพ่อบอกพี่ว่า ( มึงน่ะไปเป็นขี้ข้าเค้าที่กรุงเทพซิจะได้มีเงินเลี้ยงน้องไม่ต้องเรียนหรอกไม่มีใครส่งเสียมึงเรียนนะ) พี่ตั้งแต่อายุสิบกหปีพี่สร้างงานฝีมือทางศิลปะและไปขายตามงานต่างๆ
ทั่วกรุงเทพและอยุธยาในที่ที่มีคนท่องเที่ยว
ได้เงินเยอะทำขดชื่อจากเส้นลวดโทรศัพท์
ชื่อละสามบาทสมัยแรกเลยขายได้วันละพันสองพันบาทค่ะพี่ตั้งชื่อว่าเส้นลวดมหัศจรรย์
งานชิ้นนี้ล่ะที่สร้างชีวิตและครอบครัวพี่
และพี่เรียนด้วยตัวเองจนจบปริญญตรีโดยที่ไม่เคยได้ขอเงินจากแม่แม้แต่สลึงเดียวและเป็นคนแรกที่เรียนจบป.ตรีในตระกูลของเราเลย
คือญาติพี่ยังเรียนช้ากว่าพี่อีก
เล่ามามากขอโทษนะคะนี่แค่อยากจะลบคำสบประมาทเท่านั้นพี่ชอบแข่งดีน่ะค่ะ
และยังมีอีกหลายเรื่อง ไว้คุยกันใหม่นะคะ
ชีวิตพี่น่ะสู้จนเนื้อจืดค่ะไม่กลัวแล้วความลำบาก
khunmae.diaryclub.com   
Sun 13 Sep 2009 4:49 [1]

  

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 

 

ความสำเร็จสูงสุด
ธรรมะจากต้นไม้
แสงส่องใจ
ธรรมะเวลาทะเลาะกับเพื่อน
ค่าโง่ของชีวิต
คาด(ไม่ได้ดัง)หวัง
จงทำกับเพื่อนมนุษย์โดยคิดว่า...
พระอาจารย์สอน " คนชอบยุ่งกับเรื่องของคนอื่น "
แก้วที่ไม่เคยพอ
โลกไม่ตามใจเรา
ว่างจากความโกรธ