ตอนกางคืนถ้าได้ยินเสียงเรียก...ห้ามขานรับช่ายป่ะ... *...* บรื๋ออออ

           มะคืน...เลิกงานก็เข้าห้องพักผ่อน(ที่ทำงานเป็นรีสอร์ทแล้วเราก็พักบ้านพักในรีสอร์ทนั่นแหละ) กะลังใส่ชุดนอนก็ได้ยินเสียงคุ้นๆเหมือนเสียงพี่ที่ทำงานเรียกครั้งนึง เลยเงียบฟัง...ก็ได้ยินเสียงเรยกซ้ำอีกครั้ง ก็เลยขานรับไป.."ค่า..." แล้วรีบใส่กุงเกง วิ่งออกไปรีบเปิดประตู  เงียบ...ว่างเปล่า...หน้าห้องมะมีไคเลย  ก็เลยรีบโทรหาพี่ข้างห้องว่า มะกี้มีไคมาเรียกหรือเปล่า พี่เค้าก็บอกมะมีเลย ส่วนพี่คนที่คิดว่าเป็นเสียงเค้าน่ะ  ก็ไม่อยู่... ง่ะ...พอวางหูเสร็จก็เลยกระโดดขึ้นเตียงแล้วไหว้พระ สวดมนต์ที่หมอนเลยอ่ะ ขานรับไปแล้วด้วย...คิดในทางที่ดีว่า...หูแว่ว...ก็แล้วกัน...TT^TT

       ตอนกางคืนถ้าได้ยินเสียงเรียก ห้ามขานรับช่ายป่ะ บรื๋ออออ   

          จะว่าไปแล้ว...วันแรกที่มานอนที่นี่...คืนแรกเลยอ่ะ  หลับๆอยู่ก็ต้องตื่นขึ้นมาตอนเที่ยงคืน เพราะเพื่อนโทร.มา เลยบอกว่าจานอน...แล้วก็หลับต่อ...ผ่านไปประมาณ 1 ชม. ก็ตี 1 อ่ะ ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับหุบแขนลงทันที (นอนเอาแขนพาดไว้บนหัวนอนทั้ง 2 ข้าง) เพราะ...ฝันว่ามีคนมาแกล้ง เราก็โกดแล้วคิดจะหนี แต่ทำไมไม่รู้เราหนีไม่ได้ ก็ฝันว่านอนลืมตาขึ้นมาเห็นคนๆนั้นนอนมองอยู่ข้างๆแล้วก็ยิ้มอย่างได้ใจ แล้วก็แกล้งจักจี๋เราพร้อมกับหัวเราะดังลั่นเลย จนเราสะดุ้งตื่นเพราะจักจี๋มาก พอตื่นขึ้นมายังได้ยินเสียงหัวเราะแว่วๆอยู่เลย หลังจากนั้นเราก็ลุกขึ้นมาเปิดไฟนอนหลับไปตอนไหนไม่รู้ที่รู้ๆอีกเป็นชั่วโมงเลยละ  ลองคิดๆดูเวลาคนฝัน ถ้าหยิกจะไม่เจ็บ ไม่รู้สึกใดๆตามในฝันทั้งสิ้นเลยช่ายป่ะ  แต่คืนนั้นน่ะ เรารู้สึกจักจี๋จริงๆ เพราะที่สะดุ้งตื่นไม่ใช่เพราะตกใจหรือกลัวนะ แต่ตื่นเพราะมันจักจี๋อ่ะ ตื่นขึ้นมาแล้วถึงรู้สึกกลัวทีหลังอ่ะ...อีกวันเลยไหว้เจ้าที่...แล้วเวลานอนก็จะหุบแขนทุกครั้งที่รู้สึกตัวเลย

         จิงๆแล้ว ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ก็ไม่ได้ยินใครเล่าเรื่องลี้ลับอะไรเลย นอกจากความสักสิทธิ์(เขียนไม่เป็น)ขององค์พระแม่อุมาเทวีอายุกว่า 1,400 ปี ที่ประดิษฐานอยู่ในนี้ ว่า

ท่านเจ้าของรีสอร์ทเคยเปิดให้คนทั่วไปได้สักการะทุกวัน คนก็เยอะมากๆ จนพนักงานบอกว่ารับไม่ไหวเพราะมีงานที่ต้องรับผิดชอบทำอีกเยอะแล้วทำไม่ทัน ท่านจึงบอกให้ปิด หลังจากนั้น ที่นี่ก็ไม่มีใครเข้าเลยแม้แต่คนเดียวเหมือนรีสอร์ทร้างอยู่ระยะนึง ท่านจึงมองแล้วคิดว่าถ้ารับไม่ไหวจิงก็ว่าจะเปิดให้ประชาชนทั่วไปมาสักการะแค่วันเสาร์-อาทิตย์ก็ยังดีนะ คิดแค่นั้นก็เดินออกมา พบว่ามีลูกค้าจากที่ไหนก็ไม่รู้มารออยู่หน้าประตูเลย...ท่านบอกว่าเล่าแล้วก็ขนลุก มันแปลกจิงๆ

ตอนเรามาอยูที่นี่ก็ได้รับผิดชอบจัดงานตามเทศกาลต่างๆ งานชิ้นแรกของเราคือรับช่วงต่องานลอยกระทงที่คนเก่าได้ทำไว้แล้วมีคนจอง 50 กว่าคน แต่พอเราทำมาพักนึงก็มีลูกค้าโทรมายอกเลิก เพราะเราไม่ได้ขอเงินมัดจำไว้ เค้าเลยยกเลิกง่ายๆโดยไม่คิดอะไร เราจึงตามขอเงินมัดจำก็พบว่า ลูกค้าที่ยืนยันมีแค่ 10 กว่าคน คิดต้นทุนก็ขาดทุนย่อยยับแน่ๆ งานชิ้นแรกของเราอาจต้องยกเลิกและล้มไม่เป็นท่าได้  กลุ้มใจอยู่ระยะนึงก็ได้เข้าไปสักการะองค์พระแม่อุมาเทวี และขอพรท่านให้งานชิ้นแรกของเราผ่านไปโดยราบรื่น อย่างน้อยขอให้จำนวนคนที่จองแพ็คเกตนี้มีเท่าที่เคยมีก็ยังดี ขอให้มีเยอะมากๆได้ยิ่งดี  และแล้วก็มีกรุ๊ปคณะอาจารย์จากมหาวิทยาลัยเปิดชื่อดังแห่งนึงจองแพ็คเกตนี้ 30-40 คน และลูกค้าที่เคยติดต่อขอคอนเฟิร์มไม่ได้ก็ติดต่อมาเอง และมีลูกค้าอื่นจองแพ็คเกตเพิ่มขึ้นอีกเรื่อย จนตอนนี้แพ็คเกตมีคนจองเกิน 50 คน ดีไม่ดีจะเกือบ 100 คนแล้วด้วย ^.^ รอเสาร์-อาทิตย์หน้าจะเอาดอกดาวเรืองเข้าไปถวาย

ส่วนพี่อีกคนที่รับผิดชอบห้องอาหารในรีสอร์ท เนื่องจากห้องอาหารอยู่ในรีสอร์ทคนเลยไม่ค่อยรู้จักมากนักทั้งๆที่อาหารรสชาติก็อร่อย บรรยากาศก็ดี พี่เค้าก็ต้องทำยอดให้ดี แต่คนน้อยหมดที่พึ่ง เช้าวันอาทิตย์จึงเอาดอกดาวเรืองไปถวายแล้วขอพร ขอให้มีลูกค้าเยอะๆ ขอ 10 โต๊ะขึ้นไปเถิด...อย่างน้อยก็ขอให้ได้ตามยอด พอออกไปซื้อของหรืออะไรนี่แหละ กลับมาต้องชะงักเลย เพราะเจอลูกค้าไม่ต่ำกว่า 10 โต๊ะนั่งรออาหารกันอยู่ที่ห้องอาหารไม่ต่ำกว่า 10 โต๊ะ แล้วทะยอยเข้ามาอีกเรื่อยๆด้วย ทั้งๆที่วันนั้นลูกค้าที่มาพักมีไม่เยอะ

           เฮ้อ...อันนี้ก็แล้วแต่วิจารณญานของแต่ละคน  แต่ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่นะ  บางอย่างเรามองไม่เห็นแต่ก็อาจสามารถสำผัสได้..........

           ไม่ว่าจะยังไงขอให้มีสิ่งดีๆเกิดขึ้นเยอะๆด้วยเถอะ  แต่อย่าหลอนก็แล้วกันอ่ะ   ยังอยากอยู่ที่นี่นานๆง่ะ 

          ตอนกางคืนถ้าได้ยินเสียงเรียก ห้ามขานรับช่ายป่ะ บรื๋ออออ

     Share

<< วันนี้วันศุกร์ วันนี้เป็น วันว่าง...ของคนอื่นคลานเข่าแบบสมัยโบราณเค้าไม่เจ็บกันรึไงน๊ะ >>

Posted on Mon 12 Nov 2007 12:58

Well done artlice that. I'll make sure to use it wisely.
Flopy   
Thu 22 Aug 2013 21:54 [4]
 

Stands back from the keyboard in amzaement! Thanks!
Aakash   
Thu 22 Aug 2013 17:46 [3]
 

I guess finding useful, reliable inoimratfon on the internet isn't hopeless after all.
Thabo   
Thu 22 Aug 2013 5:47 [2]
 

ควรจะกลับไปเรียนเขียนภาษาไทยใหม่นะ
อนาคต   
Tue 1 Jan 2008 10:31 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

รถคันแรกที่ขับเป็น
ปีใหม่...อะไรๆก็จะดีขึ้น...หวังว่าคงเป็นอย่างนั้นนะ
นี่เราอยู่อีกโลกนึงแล้วหรอเนี่ย...
ผะ...ผะ...ผี...อีกแล้วหรอเนี๊ยยย!!!
หลงรักคุณเข้าแล้ว...ผู้ชายในฝัน
ทำไมมันต้องสายไปสำหรับเราทุกทีสินะ...
มีเธอเป็นคุณนายจุ้นจ้าน...แต่ถ้าขาดเธอก็ไม่รู้ว่าชีวิตนี้จะทำไปเพื่อใคร
ทำไปเพื่อเธอคนเดียวเท่านั้น
ได้เวลา...หลอนแล๊วววว
ในที่สุดพวกเธอก็กลับมา...ดีใจจริงๆ
โชคดีจริงๆที่มีพวกเธอ...
คลานเข่าแบบสมัยโบราณเค้าไม่เจ็บกันรึไงน๊ะ
ตอนกางคืนถ้าได้ยินเสียงเรียก...ห้ามขานรับช่ายป่ะ... *...* บรื๋ออออ
วันนี้วันศุกร์ วันนี้เป็น วันว่าง...ของคนอื่น
จักรยานสีชมพู
ความฝันกับเพ้อฝัน...มันใกล้เคียงกันจนแยกไม่ออกเลยนะ