โชคดีจริงๆที่มีพวกเธอ...

          ตั้งแต่ย้ายงานมาทำที่นี่ก็ต้องฝากลูกไว้ที่แม่อีกแล้ว...ชื่อ อาเมะ ภาษาญี่ปุ่นแปลว่า ฝน ก็เพราะว่าไปเจอเจ้าตัวน้อยตอนยืนตากฝนร้องเสียงดังลั่นอยู่อ่ะดิ...เกิดมาแค่อาทิตย์เดียวก็ต้องมาร้องเหมียวๆหาแม่อยู่ข้างถนนซะแล้ว  เลยอุ้มกลับห้องซะเลย เลี้ยงมาได้ 3 เดือนก็ต้องย้ายงานกลับมานครปฐม เลยต้องฝากแม่เลี้ยงเป็นตัวที่ 2 แล้ว ตัวแรกเมื่อประมาณ 4 ปีก่อน เจ้าสติ๊กตกถังกาว(เลยชื่อสติ๊กไง) เดินโงนเงน ตัวนิดเดียว เลยอุ้มมาจากพัทยา มากทม ฝากเพื่อนเลี้ยงได้ 1 เดือนก็ต้องเอาไปให้แม่เลี้ยง ทั้ง 2 ตัวนี้เป็นแมว 3 สีเหมือนกันเลยอ่ะ พอมาอยู่นี่ได้เกือบเดือนแล้ว ช่วงหางานก็ห่างเจ้า อาเมะ มา 2 เดือนแล้ว คิดถึงมากๆๆๆ

 

         แต่ประมาณ 2 สัปดาห์ก่อน เห็นลูกแมว 3 ตัวที่ห้องอาหารในรีสอร์ท สืบเสาะถามก็ได้ความว่า ไม่มีใครเลี้ยง มีแต่คนแกล้ง เจ้านายผู้ชายก็ชอบเตะมัน (-*- มันตัวนิดเดียวเอง) แถมคนในครัวก็ชอบแกล้ง เอาใส่ถังน้ำแล้วแช่ตู้เย็น ใจร้ายที่สุดเยย เลยว่าจะเอามาเลี้ยง แต่ไม่ขังหรอก อย่างน้อยมันจะได้ใช้เวลาอยู่กะเราบ้าง ไม่ต้องอยู่แต่ในห้องอาหารให้เค้าแกล้งตาหลอดอ่ะ แต่ก็ต้องอดใจเพราะยังมะมีอาหารแล้วก็หาพวกมันไม่เจอ จนกระทั่งวันนึงแม่มันมาหา เลยให้กินไก่ย่างอิ่มไปเลย แล้วมะ 6 วันก่อน แม่มาหา เราก็ไม่บอกหรอก กะว่าจะแอบเลี้ยงแล้วบอกทีหลัง แต่ว่าพวกมันเหมือนรู้เลย พากันมาทั้งแม่ทั้งลูก...พอแม่เห็นก็เลยคลุกข้าวให้กิน เราเลยบอกว่าจะเลี้ยงทั้ง 4 ตัวเลย แม่ก็หันไปมองหน้ากะเพื่อนที่มาด้วยกัน(มันเอาอีกแล้วหรอเนี่ย) เราเลยเล่าเรื่องพวกมันโดนแกล้ง มะมีใครเลี้ยงให้ฟัง แม่เลยบอกว่าให้ซื้ออาหารมากระสอบนึงเลย เพราะเลี้ยงเยอะ *0*...แม่เราใจดี บอกว่าไม่บอกแต่ทีแรกจะได้แวะซื้อมาให้เลย(ก็กัวมะยอมให้เลี้ยงนี่นา) แม่บอกว่าสงสารมันเลี้ยงไว้เหอะ....นี่สิแม่ลูกกาน เราคงได้ความใจดีมาจากแม่นี่แหละคิกๆๆ  หลังจากวันนั้นพวกมันก็มานอนที่ห้องเราทุกคืน พอเช้าเราก็ปล่อยให้ออกเพราะมันเล่นร้องปลุกตั้งแต่ตี 4 TT^TT ... พอตอนเย็นก็มานั่งรอกันหน้าห้องเต็มเลย  รู้สึกดีจิงๆ ถึงจะเหมือนมีภาระต้องเลี้ยงดู คอยตามหา นอนหลับไม่ค่อยสนิท(พวกมันวิ่งเล่นเหยียบไปมา แรงซะด้วยอ่ะ ทำของล้มโครมคราม) แต่ก็มีความสุข

 

        แต่!!! เมื่อวันลอยกระทงที่ผ่านมา เราทำงานจนดึก กลับถึงห้อง 5 ทุ่ม หาแมวไม่เจอซักตัว รอนานมากก็ไม่มีหาไม่เจอ มะคืนเจอแต่แม่มันมาตัวเดียวดูท่าทางหงุดหงิดไงชอบกล  เฮ้อ...คิดถึงเจ้า 3 ตัวนั้นจัง  มานหายไปไหนน๊า...หรือไคเอาไปปล่อยอ่ะ TToTT  ตัวที่ซนที่สุด กลัที่สุด เจ้าโดโรโระ (มาจากตัวละครเด็กหญิงญี่ปุ่นในเกม Blood will tell) , ตัวนี้น่ารัก ซนเหมือนกัน(แต่มะเท่าโดโรโระ)แต่พออุ้มก็นิ่งเชียว เจ้าเทาๆ(มันตัวสีเทาๆอ่ะ) และ ตัวที่ขี้กลัวที่สุดกว่าจะเข้าใกล้ได้ แต่ถ้าเล่นกะพี่น้องนี่ซนไม่เล่นเชียวนะ เจ้ากะทิ(เป็นตัวละครเด็กหญิงในหนังสือ ความสุขของกะทิ อ่ะ แต่ตัวนี้สีออกขาวเทา(เหมือนแม่) ขาวนวลๆเหมือนกะทิดีนะ) อ้อ...ลืมไปเลย แนะนำแต่ลูกๆ ลืมแม่ซะได้ ตั้งชื่อให้ว่า "คุณแม่" เรียกว่าคุณแม่ๆ เพราะมันเป็นแม่เจ้า 3 ตัวนั้นอ่ะ

 

       เฮ้อ....เย็นนี้กลับไปจะได้เจอพวกมันมั้ยเนี่ย  อย่าให้ไคเอามันไปปล่อยอย่างที่กลัวอยู่เลยน๊า....คิดถึงจังๆๆๆ

 ชคดีจริงๆที่มีพวกเธอ

     Share

<< คลานเข่าแบบสมัยโบราณเค้าไม่เจ็บกันรึไงน๊ะในที่สุดพวกเธอก็กลับมา...ดีใจจริงๆ >>

Posted on Mon 26 Nov 2007 12:52

And to think I was going to talk to soonmee in person about this.
Rizaleo   
Sat 24 Aug 2013 19:55 [3]
 

Wow! Talk about a posting knoickng my socks off!
Franco   
Thu 22 Aug 2013 20:50 [2]
 

It was dark when I woke. This is a ray of suseihnn.
Donna   
Thu 22 Aug 2013 2:04 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

รถคันแรกที่ขับเป็น
ปีใหม่...อะไรๆก็จะดีขึ้น...หวังว่าคงเป็นอย่างนั้นนะ
นี่เราอยู่อีกโลกนึงแล้วหรอเนี่ย...
ผะ...ผะ...ผี...อีกแล้วหรอเนี๊ยยย!!!
หลงรักคุณเข้าแล้ว...ผู้ชายในฝัน
ทำไมมันต้องสายไปสำหรับเราทุกทีสินะ...
มีเธอเป็นคุณนายจุ้นจ้าน...แต่ถ้าขาดเธอก็ไม่รู้ว่าชีวิตนี้จะทำไปเพื่อใคร
ทำไปเพื่อเธอคนเดียวเท่านั้น
ได้เวลา...หลอนแล๊วววว
ในที่สุดพวกเธอก็กลับมา...ดีใจจริงๆ
โชคดีจริงๆที่มีพวกเธอ...
คลานเข่าแบบสมัยโบราณเค้าไม่เจ็บกันรึไงน๊ะ
ตอนกางคืนถ้าได้ยินเสียงเรียก...ห้ามขานรับช่ายป่ะ... *...* บรื๋ออออ
วันนี้วันศุกร์ วันนี้เป็น วันว่าง...ของคนอื่น
จักรยานสีชมพู
ความฝันกับเพ้อฝัน...มันใกล้เคียงกันจนแยกไม่ออกเลยนะ