หนู - ไม่ - ฉะ - บาย

 หนู ไม่ ฉะ บาย

 

วันพฤหัสบดีที่ 3 ก.ค 51

 

หวัดดีจ้า ไดอารี่ ไม่ได้เขียนตั้งนานเลย .... ตั้งใจว่าจะไม่ดองได แต่ก็ทำไม่ได้ทุกทีเลย เวลาจะเขียน ก็มีเรื่องให้ยุ่ง ๆ ทุกทีสิน้า.... แต่ไม่เป็นไร นาน ๆ อัพที ก็ดีกว่าไม่อัพเลยน้อ ... เดี๋ยวหนูจะไม่มีอารายให้รับรู้ตอนหนูโตเป็นสาว ... หุ หุ …

 

 หนู ไม่ ฉะ บาย

 

เมื่อ สอง สาม วันมานี้ แม่สังเกตุ เห็นหนู ไอ บ่อย แล้วรู้สึกว่าเวลาที่หนูไอ เหมือนจะมี เสมหะ อยู่ที่คอ เพราะว่าหนูมีน้ำมูกด้วย แถมตอนนอน หนูก็หายใจดัง เสมือน คนนอนกรน เห็นแล้ว ก็สงสารลูกจัง  ... ตอนเย็นหลังเลิกงาน แม่เลยพาหนูไปหา ป้าหมอ อีกแย้ว ....  พอแม่เล่าอาการของหนูให้ป้าหมอฟัง ป้าหมอ ก็บอกว่า งั้นมานอนพ่นยาที่โรงพยาบาลกันดีกว่า เพื่อที่หนูจะได้หายใจได้สะดวกขึ้น ... แต่ยังไม่ต้องเสียบปลั๊กนะจ๊ะ

หนู ไม่ ฉะ บาย 

 วันนี้ คนไข้ป้าหมอ มากมายเลย ป้าหมอบอกว่า ตอนนี้เด็กเป็นไข้เลือดออกกันเยอะมาก ต้องระวังให้ดี .... กว่าจะได้ ออกจาก คลินิก ก็ปาเข้าไป สองทุ่มกว่า ... แล้วเราก็พากันไปเก็บข้าวของ ก่อน พอมาถึงที่โรงพยาบาล ตึกเด็ก ดันไม่มีห้องพิเศษว่างเลย ... ต้องไปอยู่ที่ ตึก 2  เป็นตึกผู้ใหญ่ แม่ก็ไม่เคยไปซักที ไม่รู้เป็นไง แต่ยังงัยก็ต้องไป เพราะคงดีกว่าไปอยู่ห้องรวมแน่    ... ลองดูละกัน

 

หนู ไม่ ฉะ บาย

 

น้องฟ้าไปอยู่ที่ชั้น 6 ห้อง 631  พอไปถึง แม่ว่าห้องมัน O.K เลย  ...  ห้องกว้างกว่าที่ โรงพยาบาลเด็ก ตั้งเยอะ แต่ถ้าเป็นไปได้ ก็ไม่อยากมาอีกแย้วเด้อ ... แม่ไม่ได้ให้หนูนอน บนเตียงผู้ป่วย เรามานอนข้างล่างกัน สะดวกกว่า เพราะว่า แม่กลัวหนูจะตกจากเตียง ...

 

 หนู ไม่ ฉะ บาย

 

วันศุกร์ที่ 04 ก.ค 51

 

วันนี้แม่ก็ต้องออกไปทำงาน ตอนกลางวันหนูก็มีป้าหมูมาอยู่ด้วย ... ตอนเย็นหลังเลิกงานแม่ก็กลับมาหาหนู ... วันนี้น้องฟ้า ก็ยังคงไอ อยู่ ... ป้าหมอ สั่งพ่นยา ทุก ๆ 6 ช.ม เพื่อให้หนูหายใจได้สะดวกขึ้น .... เวลาที่ถูกพ่นยาทีไร หนูก็จะ ไม่ค่อยให้ความร่วมมือ ทุกทีเลย ... ถ้าพ่นตอนหลับ ก็จะได้ไปเต็ม    แต่ถ้าเป็นตอนไม่หลับ ก็แทบจะไม่ได้อะไรเลย ...  

 

 หนู ไม่ ฉะ บาย

พาพี่ป๊อบอาย มาด้วย เหมือนเดิม ...

 

พอเย็น พ่อกับแม่ก็ไปรับหนู แล้วก็ไปส่งป้าหมูด้วยกัน .... แล้วค่อยกลับเข้ามานอนที่โรงพยาบาลต่อ ...

 

 หนู ไม่ ฉะ บาย

 

วันเสาร์ที่ 05 ก.ค 51

 

วันนี้ก็ยังเหมือนเดิม ก็นอนรอพ่นยา แล้วก็หม่ำยา แต่อาการไอของหนูก็ยังคง ไอ แล้วก็มีเสมหะเหมือนเดิม ไม่มีอาการตัวร้อน เลย ... เล่นได้ หม่ำข้าว หม่ำนมได้ปรกติ ... วันนี้ป้าหมูก็มาอยู่กับหนูอีก ...

 

 หนู ไม่ ฉะ บาย

 

หนู ไม่ ฉะ บายดู ดู แล้ว ก็ เหมือน ไม่ป่วยนะเนี่ย หนู ไม่ ฉะ บาย

 

หนู ไม่ ฉะ บาย

 อันนี้ แอบป่วยอ่ะป่าว น้อ

หนู ไม่ ฉะ บาย

พอตอนเย็น คุณพ่อมารับแม่ที่ทำงาน แล้ว พ่อกับแม่ ก็กลับไปรับหนูกับป้าหมู ที่ โรงพยาบาล ก่อน แล้วก็พากันกลับบ้าน .... เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่หนูต้องนอนโรงพยาบาล ถ้าหนูไม่ได้ให้น้ำเกลือ เราก็จะกลับบ้าน ไปหาคุณตา กับคุณยายบ้าง ไปซื้ออาหาร เข้ามาหม่ำ ๆ กันบ้าง จนชินซะแล้ว ..... วันนี้ ... หนูก็ ไอ ... แล้ว ก็อาเจียน ประมาณ 2-3 รอบ  ไม่รู้เพราะว่าหม่ำ ๆ มากเกินไป หรือเป็นที่คอหนูกันแน่ ...

 

 หนู ไม่ ฉะ บาย

 

วันอาทิตย์ ที่ 06 ก.ค 51

 

วันนี้เป็นวันหยุด แม่ได้อยู่เฝ้าหนูทั้งวันเลย ... อยู่ด้วยกันสามคน พ่อ แม่ ลูก ตั้งแต่เช้า แต่ดูแล้วลูกแม่คงเริ่มรู้สึกเบื่อ ๆ กับห้องนี้ซะแล้ว ... พอสาย ๆ ป้าหมอมาตรวจ แล้วแม่ก็บอกว่า เมื่อวานตอนเย็น หนู อาเจียน  ป้าหมอก็บอกว่า สงสัย ต้องเสียบปลั๊กแล้วเนี่ย  เวลาป้าหมอใจดี หนูก็ไม่ยอมหาย ... สรุป คือวันนี้ ลูกแม่เลยต้องโดน เสียบปลั๊กจนได้ ....

 

หนู ไม่ ฉะ บาย

 

ยังยิ้มได้ หนู ไม่ ฉะ บาย

 

วันนี้ แม่ขอบายไม่เข้าไป ดูหนูแล้ว ให้คุณพ่อเข้าไปคนเดียว เพราะถ้าแม่เข้าไป แม่คงต้อง แย่ แน่ ๆ เลย แค่ได้ยินเสียง ร้องไห้ ของหนู เร็ดรอดออกมาจากในห้อง แม่ก็นั่งน้ำตาตกซะแล้ว ... สักพัก คุณพ่อก็อุ้มหนูออกมา น้ำตาพร่างพราว เต็มหน้า เต็มตา ... แม่สงสารหนูเป็นที่สุดเลยลูก ยิ่งพอหนูเห็นหน้าแม่ หนูก็ชูแขนให้ดูแล้ว บอกว่า เจะ แขน  หมอแกล้ง ตีหมอหน่อย ...ฮือ ฮือ แม่ก็อยากจะทำอย่างนั้นใจจะขาด แต่หมอไม่ได้แกล้งหนูนะลูก แต่ว่าหนูไม่สบาย นะลูก ....

 

หนู ไม่ ฉะ บาย

 

ยังเล่นได้ ซะด้วย หนู ไม่ ฉะ บาย

 

หลังจาก ร้องไห้จนหมดแรง หนูก็หม่ำนม หลับไปเลย .... พอตื่นมา เราก็กลับบ้านกัน วันนี้ป้าหมูไม่ได้มาหาที่โรงพยาบาล แม่เลยพาหนูไปหาป้าหมูที่บ้าน เล่น สักพัก ก็พากันกลับมาที่โรงพยาบาลต่อ ....

 

 

หนู ไม่ ฉะ บาย

 

 

หลังจากเสียบปลั๊ก หนูก็ร่ำร้อง จะแกะ ซะอย่างเดียว .... เวลาหมอมาฉีดยา ก็จะร้องไห้ตลอด เลย ... วันนี้ทั้งวันหนูไม่อาเจียนเลย  แล้วอาการไอ ก็เริ่มดีขึ้นแล้วค่ะ ....

 

 หนู ไม่ ฉะ บาย

 

วันจันทร์ ที่ 07 ก.ค 51

 

วันนี้ตอนเช้า พยาบาลมาฉีดยา แม่สังเกตุดูปลั๊ก หนูเหมือนจะเปียก ๆ ตั้งแต่เมื่อคืน ตอนที่ พยาบาล มาฉีดยารอบดึก แม่เลยบอกให้พยาบาลดูหน่อย ... ปรากฏว่า เข็มหลุด ซะงั้น ... แล้วจะทำงัยเนี่ย เพิ่งจะเสียบได้คืนเดียวเอง เด็กคนอื่น เค้าเสียบกันเป็นอาทิตย์ ยังไม่หลุดเลย ... เลยไม่ได้ฉีดยาตอนเช้าเลย สมใจหนูเลยลูก เพราะหนูก็ตั้งหน้าตั้งตา อ้อนวอนให้แม่เอาออก มาตลอด แล้วพอพยาบาลเอาออกให้เรียบร้อย ปิดประตูห้องเท่านั้นแหละ จากที่น้ำตาเต็มเบ้า ก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม พิมพ์ใจ พร้อม เย้ย ๆ ว่า ดีใจ ซะด้วย ….

 

หนู ไม่ ฉะ บาย

 

รอยยิ้มแห่งความดีใจ

หนู ไม่ ฉะ บาย

พยาบาลบอกว่ารอป้าหมอมาตรวจก่อน ว่าจะเสียบปลั๊กใหม่อ่ะป่าว ... วันนี้แม่ไปทำงาน ก็แอบลุ้นตลอดเลย ว่าหนูจะโดนอีกป่าวน้อ ... พอสาย ๆ โทร ถามป้าหมู ก็รู้ว่าไม่ต้องเจาะ ... โล่งอก นึกว่าต้องเจ็บตัวอีกซะแล้ว ...

 

หนู ไม่ ฉะ บาย

 

หนู ไม่ ฉะ บายโฉมหน้า เด็ก ทำความผิดหนู ไม่ ฉะ บาย

 

หนู ไม่ ฉะ บาย

 

ผิดแล้ว ก็ เขิน กลบเกลื่อน ซะงั้น ...

 

พอตอนเย็น พ่อกับแม่ไปรับหนูกับป้าหมูเหมือนเดิม แล้วเราจะออกไปข้างนอกกัน แต่พยาบาลขอวัดไข้ก่อน อยู่ ๆ อารมณ์ไหนไม่รู้ หนูก็บอกว่า ม่ายเอา ม่ายเอา แม่ก็ตื้อ จนหนูปัดปรอท ซะ แตกกระจายหมดเลย .... ทีนี้ก็รอดูบิลค่าใช้จ่ายละกันว่าจะมี ค่าปรอท รวมไปด้วยอ่ะป่าว

 

 หนู ไม่ ฉะ บาย

 

วันอังคารที่ 8 ก.ค 51

 

วันนี้อาการไอ ดีขึ้นมาก ไม่มีตัวร้อน หม่ำข้าว หม่ำนม ได้ปกติ แถมซนจนได้ใจไปเลย .... ตอนแรกแม่ก็คิดว่าวันนี้เราคงได้กลับไปนอนที่บ้านเราซะที .... เพราะเริ่มคิดถึงที่นอนที่บ้านซะแล้ว

 

หนู ไม่ ฉะ บาย

 

หน้าเด็ก ทะเล้น

แต่วันนี้ผิดคลาด ตอนเช้าป้าหมอมา บอกว่ารอดูตอนบ่ายก่อน แต่วันนี้ป้าหมอ ติด ธุระ อะไรซักอย่าง ... มาเยี่ยมไข้อีกที ปาเข้าไป ตั้ง สี่ทุ่มกว่า ๆ ..... เลย ได้นอนไปอีก 1 คืน ...

 

 หนู ไม่ ฉะ บาย

 

วันพุธที่ 9 ก.ค 51

 

วันนี้ตอนเช้า ได้ออกจากโรงพยาบาลแล้วจ้า ... หลังจากที่นอนมาซะ 6 คืน กับ 7 วัน ... วันนี้ แม่ก็ต้องไปทำงานอีกเหมือนเดิม  คุณพ่อ เลยจัดการเรื่องของหนูเรียบร้อย ... รอบนี้เสียส่วนเกิน ไป  1,040 บาท แม่ถามว่า มีค่าปรอท ที่น้องฟ้า ทำแตกอ่ะป่าว คุณพ่อบอกว่า ดูแล้วไม่เห็นมี มีแต่ส่วนเกินค่าห้อง คืนละ 140 บาท พร้อมค่าไฟฟ้า 200 บาท แม่ถามว่า ค่าไฟฟ้าอะไรหว่า ... คุณพ่อบอกว่าถามแล้ว เค้าบอกว่าค่านึ่งขวดนม ... แหม ... เจ๋งไปเลย อยู่ที่โรงพยาบาลเด็กไม่เห็นจะเสียเลย อ่ะ ... เชอะ

 

หนู ไม่ ฉะ บาย หนู ไม่ ฉะ บายหนู ไม่ ฉะ บายหนู ไม่ ฉะ บาย

 

อัพไปอัพมา ก็ยาวยืด เลยแฮะ....จริง ๆ แล้วแต่ละวันมีเรื่องราวเยอะแยะ มากมาย ที่เกี่ยวกับความทะเล้น หน้าเป็นของหนู แต่ถ้าจะให้บรรยาย คงยาววววววววววว เกินไป แน่ ๆ เอาเป็นว่า ความไร้เดียงสา ความน่ารักของหนูมีมากมายเหลือเกินจ๊ะ .... แม่นั่งมองหนูแล้วย้อนกลับไปคิดถึงตอนที่หนูเพิ่งคลอดออกมา ตัวเล็กนิดเดียว แต่เดี๋ยวนี้ ตัวโต ช่างพูด น่ารักที่สุดเลยจ๊ะ ....  แล้วแม่พูดมาลอย    ว่า ตอนเด็กก็น่ารักดี นะ แต่ไม่รู้โตขึ้น จะเป็น งัยน้อ ..... พอพูดจบก็ได้ยินเสียง พูดต่อทันทีจากคุณพ่อ .... ว่า ก็น่ารักแบบนี้แหละ ...  เฮ้อ ...ขอให้หนูเป็นเด็กดี น่ารัก กับพ่อกับแม่ ตลอดไปเลยนะค่ะ .... รักลูกที่สุด ....

 

 หนู ไม่ ฉะ บาย

 

 หนู ไม่ ฉะ บาย

 

     Share

<< วันหยุดของคุณแม่ ...ไม่-ฉะ-บาย-อีก-แว้ว-จ้า.... >>

Posted on Fri 11 Jul 2008 8:40

 

 

 

 

รอเวลา ....
เดือนใหม่ - โชคดี - ดีใจ ....
เซ็ง - เครียด - เบื่อ ....
หาย ป่วย ซะ ที ....
ไม่-ฉะ-บาย-อีก-แว้ว-จ้า....
หนู - ไม่ - ฉะ - บาย
วันหยุดของคุณแม่ ...
Smile .....
ส่ง TAG แล้วน้า...
เรื่องแย่ ๆ กับสิ่งดี ๆ ... ในชีวิต
แม่ปลื้ม...

 

 

 

 

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

Theme by : tarn